Παρά τη σταθερή αύξηση των μεταναστευτικών ροών τις τελευταίες δεκαετίες, η παρουσία μεταναστών παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάζει το Visual Capitalist, σε 43 χώρες και περιοχές οι διεθνείς μετανάστες αποτελούν λιγότερο από το 1% των κατοίκων.
Εντύπωση μάλιστα προκαλεί το γεγονός ότι στις συγκεκριμένες χώρες ζει σχεδόν το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού, καθώς στη λίστα περιλαμβάνονται πολυπληθή κράτη όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ινδονησία και η Νιγηρία.
Τα δεδομένα προέρχονται από τη βάση International Migrant Stock 2024 του ΟΗΕ. Ως διεθνείς μετανάστες υπολογίζονται, κατά κανόνα, οι άνθρωποι που ζουν για περισσότερο από έναν χρόνο σε χώρα διαφορετική από εκείνη στην οποία γεννήθηκαν. Συνολικά, το 2024 καταγράφονταν περίπου 304 εκατομμύρια διεθνείς μετανάστες παγκοσμίως, αριθμός που αντιστοιχεί στο 3,7% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Άγνωστη λέξη οι μετανάστες στην Κούβα
Το χαμηλότερο ποσοστό καταγράφεται στην Κούβα, όπου οι μετανάστες αντιπροσωπεύουν μόλις το 0,02% του πληθυσμού. Ακολουθούν οι Φιλιππίνες με 0,08%, ενώ η Κίνα και η Μαδαγασκάρη βρίσκονται στο 0,12%. Πρακτικά, ένα ποσοστό χαμηλότερο του 1% σημαίνει ότι σε ένα τυχαίο δείγμα 100 κατοίκων πιθανότατα λιγότεροι από ένας έχουν γεννηθεί σε άλλη χώρα.
Ανάλογη εικόνα παρουσιάζουν και άλλες μεγάλες ασιατικές οικονομίες. Στην Ινδία οι μετανάστες αντιστοιχούν περίπου στο 0,3% του πληθυσμού, παρά το γεγονός ότι ο απόλυτος αριθμός τους προσεγγίζει τα 4,8 εκατομμύρια. Στην Ινδονησία το αντίστοιχο ποσοστό διαμορφώνεται κοντά στο 0,2%.
Τα παραδείγματα αυτά δείχνουν πόσο σημαντική είναι η σύγκριση των απόλυτων αριθμών με το μέγεθος του πληθυσμού. Σε μια χώρα με εκατοντάδες εκατομμύρια ή περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο κατοίκους, ακόμη και αρκετά εκατομμύρια άνθρωποι που έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό μπορεί να αντιστοιχούν σε ένα πολύ μικρό ποσοστό.
Τι αναδεικνύουν τα στοιχεία
Ο συγκεκριμένος δείκτης αποτυπώνει το «απόθεμα» των μεταναστών που ζουν σε μια χώρα σε δεδομένη χρονική στιγμή και όχι τις ετήσιες αφίξεις ή αναχωρήσεις. Επομένως, μια χώρα μπορεί να εμφανίζει χαμηλό ποσοστό μεταναστών στον πληθυσμό της, αλλά ταυτόχρονα να αποτελεί σημαντική χώρα προέλευσης για ανθρώπους που ζουν στο εξωτερικό.
Η παγκόσμια εικόνα είναι ιδιαίτερα άνιση. Ενώ σε ορισμένες χώρες του Κόλπου και σε μικρά ευρωπαϊκά κράτη περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό, σε δεκάδες άλλες χώρες η αναλογία δεν φτάνει ούτε τον έναν στους 100. Τα στοιχεία αναδεικνύουν έτσι τις μεγάλες διαφορές στον τρόπο με τον οποίο κατανέμεται η διεθνής μετανάστευση, αλλά και τη σημασία που έχουν το μέγεθος και η δημογραφική σύνθεση κάθε χώρας.
