Μια υπόθεση κλοπής ταυτότητας στη Γαλλία εξελίχθηκε σε πολυετή δικαστική περιπέτεια για έναν άνδρα, ο οποίος βρέθηκε να χρωστά 14.500 ευρώ για δάνειο που δεν είχε πάρει ποτέ, ενώ εταιρεία είσπραξης οφειλών συνέχισε να τον διεκδικεί ακόμη και όταν είχαν προκύψει στοιχεία ότι είχε πέσει θύμα απάτης.
Όπως γράφει η Le Monde, όλα ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2019, όταν η Axa Banque Financement χορήγησε εξ αποστάσεως δάνειο 14.500 ευρώ σε πρόσωπο που χρησιμοποίησε το όνομα, την ημερομηνία και τον τόπο γέννησης του πραγματικού θύματος, παρουσιάζοντας όμως πλαστό έγγραφο ταυτότητας.
Στην αίτηση αναφερόταν ως τόπος κατοικίας το Charenton-le-Pont, κοντά στο Παρίσι. Όταν το δάνειο δεν εξυπηρετήθηκε, η τράπεζα προσέφυγε στη Δικαιοσύνη και τον Δεκέμβριο του 2020 πέτυχε δικαστική απόφαση που υποχρέωνε τον εμφανιζόμενο ως δανειολήπτη να εξοφλήσει το υπόλοιπο της οφειλής. Ο πραγματικός άνδρας, ωστόσο, δεν γνώριζε καν ότι υπήρχε η υπόθεση και δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, δικαστικός επιμελητής επιχείρησε να επιδώσει την απόφαση στη δηλωμένη διεύθυνση, χωρίς να εντοπίσει τον οφειλέτη.
Η υπόθεση πέρασε σε εταιρεία είσπραξης
Τον Ιούνιο του 2022 η Axa μεταβίβασε την απαίτηση στην εταιρεία είσπραξης οφειλών 1640 Investment 5. Η εταιρεία κατάφερε να εντοπίσει πραγματικό τραπεζικό λογαριασμό στο όνομα του άνδρα και το 2023 προχώρησε σε κατάσχεση. Τότε ήταν που ο ίδιος πληροφορήθηκε τι είχε συμβεί και ξεκίνησε προσπάθεια να αποδείξει ότι δεν είχε καμία σχέση με το δάνειο.
Σύμφωνα με τη Le Monde, εξήγησε ενώπιον της Δικαιοσύνης ότι είχε πέσει θύμα υποκλοπής προσωπικών δεδομένων έπειτα από επισκέψεις σε ακίνητα προς ενοικίαση, κατά τις οποίες είχε παραδώσει φακέλους με προσωπικά έγγραφα, μεταξύ άλλων αντίγραφο ταυτότητας, αποδείξεις μισθοδοσίας και τραπεζικά στοιχεία.
Ο ίδιος είχε ήδη υποβάλει αρκετές καταγγελίες για απάτη, ενώ είχε χρειαστεί να κινηθεί και για τη διαγραφή εταιρείας που είχε συσταθεί παράνομα στο όνομά του.
Παρουσίασε επίσης αποδεικτικά στοιχεία ότι δεν είχε κατοικήσει ποτέ στη διεύθυνση που εμφανιζόταν στο δάνειο, ενώ υποστήριξε ότι ούτε η υπογραφή στη σύμβαση ήταν δική του.
Η πλαστή ταυτότητα έκρινε την υπόθεση
Η υπόθεση έφθασε τελικά στο Εφετείο του Παρισιού, το οποίο συνέκρινε την πραγματική ταυτότητα του άνδρα με το αντίγραφο που είχε χρησιμοποιηθεί για τη χορήγηση του δανείου.
Οι δικαστές διαπίστωσαν ότι επρόκειτο για διαφορετικά έγγραφα. Στο αντίγραφο που είχε παραδοθεί στην τράπεζα, η φωτογραφία ήταν κακής ποιότητας και εμφάνιζε μόνο μέρος προσώπου με διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνα του πραγματικού κατόχου της ταυτότητας.
Ο απατεώνας, σύμφωνα με την απόφαση, είχε χρησιμοποιήσει τα πραγματικά προσωπικά στοιχεία του θύματος –όνομα, ημερομηνία και τόπο γέννησης– αλλά είχε κατασκευάσει πλαστή ταυτότητα.
Στις 15 Ιανουαρίου 2026, το Εφετείο του Παρισιού έκρινε ότι ο άνδρας είχε πράγματι πέσει θύμα μιας «αρκετά καλά οργανωμένης υποκλοπής ταυτότητας ώστε να εξαπατηθεί η τράπεζα».
Το δικαστήριο απέρριψε όλες τις απαιτήσεις της 1640 Investment 5 και παράλληλα την υποχρέωσε να καταβάλει 2.000 ευρώ αποζημίωση στον άνδρα.
Σύμφωνα με την απόφαση που επικαλείται η Le Monde, τα στοιχεία που είχε καταθέσει το θύμα ήταν επαρκή ώστε η εταιρεία και η τράπεζα να είχαν εξετάσει εγκαίρως την υπόθεση και να είχαν σταματήσει τις διώξεις σε βάρος του.
