Το Ιράν και οι σύμμαχοί του έχουν πραγματοποιήσει τουλάχιστον 135 επιθέσεις με πυραύλους και drones σε 84 εγκαταστάσεις υποδομών στις χώρες του Περσικού Κόλπου από τις 28 Φεβρουαρίου 2026, όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν την εκστρατεία βομβαρδισμών κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας, σύμφωνα με εκτενή έρευνα του Reuters.
Οι επιθέσεις έπληξαν κρίσιμες ενεργειακές εγκαταστάσεις, λιμάνια, αεροδρόμια, μονάδες επεξεργασίας φυσικού αερίου, βιομηχανίες αλουμινίου και συστήματα ύδρευσης και ηλεκτροδότησης.
Η έρευνα καταγράφει μια συστηματική εκστρατεία εναντίον υποδομών ζωτικής σημασίας, με ζημιές που σε αρκετές περιπτώσεις απαιτούν μήνες ή και χρόνια για να αποκατασταθούν.
Η δυνατότητα του Ιράν να πλήττει επιλεγμένους στόχους έχει περιορίσει την αποτελεσματικότητα της αμερικανικής στρατιωτικής πίεσης και έχει ενισχύσει τη διαπραγματευτική ισχύ της Τεχεράνης, σε συνδυασμό με τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ.
Φουτζέιρα: 19 επιθέσεις σε κρίσιμο πετρελαϊκό κόμβο
Ιδιαίτερα σοβαρά ήταν τα πλήγματα στο λιμάνι της Φουτζέιρα, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το οποίο βρίσκεται εκτός των Στενών του Ορμούζ και αποτελεί εναλλακτική οδό εξαγωγής πετρελαίου.
Το Reuters διαπίστωσε ότι το λιμάνι δέχθηκε τουλάχιστον 19 επιθέσεις από την έναρξη του πολέμου. Οι πρώτες, στις αρχές Μαρτίου, προκάλεσαν πυρκαγιές σε δεξαμενές καυσίμων που έκαιγαν επί τρεις ημέρες.
Στη συνέχεια, επλήγησαν κρίσιμα συστήματα μεταφοράς πετρελαίου, γνωστά ως συλλέκτες πολλαπλών αγωγών (matrix manifolds), τα οποία συνδέουν δεξαμενές και τερματικούς σταθμούς με τις θέσεις φόρτωσης των πλοίων.
Μετά τα πλήγματα του Μαρτίου, οι εξαγωγές πετρελαίου υποχώρησαν την εβδομάδα της 16ης Μαρτίου στις 440.000 βαρέλια ημερησίως, λιγότερο από το μισό του ημερήσιου μέσου όρου του 2025.
Στις 4 Μαΐου, νέα επίθεση προκάλεσε ουσιαστική διακοπή των εξαγωγών διυλισμένων πετρελαϊκών προϊόντων για περίπου έναν μήνα. Η ανάκαμψη των συγκεκριμένων εξαγωγών δεν ολοκληρώθηκε πριν από τον Σεπτέμβριο.
Καταστροφές σε φυσικό αέριο, αλουμίνιο και πυρηνικές εγκαταστάσεις
Στο Κατάρ, οι επιθέσεις στις εγκαταστάσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου του Ρας Λαφάν κατέστρεψαν δύο ειδικές μονάδες ψύξης, γνωστές ως cold boxes. Ο επικεφαλής της QatarEnergy, Σαάντ αλ-Κάαμπι, είχε εκτιμήσει τον Μάρτιο ότι η πλήρης αποκατάσταση θα απαιτήσει τρία έως πέντε χρόνια. Τα πλήγματα απείλησαν σχεδόν το 20% των παγκόσμιων ροών υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η βιομηχανία αλουμινίου Emirates Global Aluminium υπέστη σοβαρές ζημιές στις εγκαταστάσεις της στο Αλ Ταουίλα. Και οι 1.262 ηλεκτρολυτικές κυψέλες της μονάδας τέθηκαν εκτός λειτουργίας.
Στα τέλη Αυγούστου είχε επανεκκινηθεί μόλις το ένα τέταρτο, ενώ η επιστροφή στην κανονική παραγωγή δεν αναμενόταν πριν από το 2027.
Στον πυρηνικό σταθμό Μπαράκα, επίθεση στις 17 Μαΐου έπληξε κτίριο ηλεκτρολογικού εξοπλισμού και ανάγκασε έναν από τους τέσσερις αντιδραστήρες να λειτουργήσει με εφεδρικές γεννήτριες ντίζελ.
Η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας, υπό τον Ραφαέλ Γκρόσι, επισήμανε ότι το πλήγμα καταδείκνυε λεπτομερή γνώση της εγκατάστασης. Δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί ή διαρροή ραδιενέργειας.
Σαουδική Αραβία και Κουβέιτ: πλήγματα σε πετρέλαιο και νερό
Στη Σαουδική Αραβία, επιθέσεις έπληξαν διυλιστήρια και εγκαταστάσεις επεξεργασίας πετρελαίου. Στις 10 Σεπτεμβρίου, επίθεση σε αντλιοστάσιο του αγωγού Ανατολής-Δύσης διέκοψε τη λειτουργία του για 11 ημέρες, περιορίζοντας ακόμη μία εναλλακτική διαδρομή παράκαμψης των Στενών του Ορμούζ.
Σύμφωνα με την έρευνα, η ημερήσια παραγωγή πετρελαίου της χώρας υποχώρησε κάτω από τα 7 εκατομμύρια βαρέλια για το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου εξαμήνου, έναντι περισσότερων από 10 εκατομμυρίων πριν από τον πόλεμο.
Στο Κουβέιτ, οι επιθέσεις έπληξαν τουλάχιστον τέσσερις από τις οκτώ μονάδες που συνδυάζουν παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και αφαλάτωση νερού. Η εξέλιξη είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς περίπου το 90% του πόσιμου νερού της χώρας προέρχεται από μονάδες αφαλάτωσης.
Η ακρίβεια των πληγμάτων και η απόκρυψη των ζημιών
Το Reuters εξέτασε δορυφορικές εικόνες, βίντεο, επίσημες ανακοινώσεις και στοιχεία από ραντάρ, ενώ μίλησε με 36 ανθρώπους που γνώριζαν τις επιθέσεις.
Δεκατέσσερις ειδικοί και γνώστες των εγκαταστάσεων έκριναν εξαιρετικά απίθανο οι ζημιές σε κρίσιμο εξοπλισμό να οφείλονται κυρίως σε συντρίμμια από αναχαιτισμένους πυραύλους ή drones.
Παράλληλα, κυβερνήσεις του Κόλπου συχνά απέδιδαν τις ζημιές σε συντρίμμια, ενώ σε αρκετές χώρες περιορίζεται νομικά η δημοσίευση φωτογραφιών και βίντεο από τα σημεία των επιθέσεων.
Ο εκπρόσωπος της αμερικανικής στρατιωτικής διοίκησης στην περιοχή, Τιμ Χόκινς, υποστήριξε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις συνεχίζουν να υπερασπίζονται τους περιφερειακούς εταίρους τους και να αναχαιτίζουν χιλιάδες drones και πυραύλους.
Η έρευνα αναδεικνύει, ωστόσο, μια ευρύτερη στρατηγική αδυναμία: ακόμη και προηγμένα συστήματα αεράμυνας δυσκολεύονται να προστατεύσουν κάθε κρίσιμο σημείο σε εκτεταμένα ενεργειακά και βιομηχανικά δίκτυα.
Για το Ιράν, η απειλή κατά αυτών των υποδομών αποτελεί πλέον σημαντικό μέσο οικονομικής πίεσης, με συνέπειες που ξεπερνούν κατά πολύ τα σύνορα της Μέσης Ανατολής.
