Στιβ Τζομπς: “Το 50% της επιτυχίας κρύβεται σε ένα πράγμα” – Η συμβουλή του ιδρυτή της Apple που αξίζει να θυμόμαστε

«Αυτό που διαχωρίζει τους επιτυχημένους ανθρώπους στη ζωή από εκείνους που δεν είναι είναι, τουλάχιστον κατά 50%, η απόλυτη επιμονή» είχε πει ο Τζομπς

Ο συνιδρυτής της Apple Steve Jobs © EPA/JOHN G. MABANGLO

Μια συμβουλή είχε δώσει ο ιδρυτής της Apple, Στιβ Τζομπς, που αξίζει να θυμόμαστε.

Η επιτυχία συχνά συνδέεται με το ταλέντο, την ευφυΐα ή την ικανότητα εντοπισμού ευκαιριών. Ωστόσο, υπάρχει ένας άλλος παράγοντας που μπορεί να είναι καθοριστικός για την επίτευξη ενός στόχου: η επιμονή. Η διατήρηση της προσπάθειας όταν τα αποτελέσματα αργούν να φτάσουν, η μάθηση από τα λάθη και η συνέχιση της εργασίας παρά τις δυσκολίες είναι συμπεριφορές που επιτρέπουν την πρόοδο ακόμη και όταν οι συνθήκες είναι δυσμενείς. Αυτή ακριβώς είναι η ιδέα πίσω από ένα από τα αποφθέγματα που αποδίδονται στον Στιβ Τζομπς, συνιδρυτή της Apple, το οποίο τονίζει τη σημασία του να μην τα παρατάμε με το πρώτο εμπόδιο, σύμφωνα με την ισπανική ιστοσελίδα, theobjective.com.

Επιμονή, μια δεξιότητα που χτίζεται με την πάροδο του χρόνου

Η επαγγελματική πορεία του Τζομπς μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα το νόημα αυτής της σκέψης. Το 1985, ο επιχειρηματίας εγκατέλειψε την Apple, την εταιρεία την οποία είχε βοηθήσει να ιδρύσει, μετά από μια εσωτερική σύγκρουση. Αντί να τερματίσει την καριέρα του, αυτή η περίοδος του επέτρεψε να αναλάβει νέα έργα, όπως το NeXT, και να συμμετάσχει στην ανάπτυξη της Pixar. Το 1997, επέστρεψε στην Apple, η οποία περνούσε μια δύσκολη περίοδο, και ηγήθηκε ενός μετασχηματισμού που τελικά θα οδηγούσε σε προϊόντα όπως το iPod και το iPhone. Η πορεία του καταδεικνύει ότι μια οπισθοδρόμηση δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι το τέλος ενός έργου, αλλά μπορεί επίσης να ανοίξει την πόρτα σε νέες ευκαιρίες.

Αυτή η ιδέα μας ενθαρρύνει επίσης να διακρίνουμε μεταξύ της επιμονής και της πεισματικής προσκόλλησης σε μια απόφαση που δεν λειτουργεί. Το να είμαστε συνεπείς δεν σημαίνει να αγνοούμε τα λάθη ή να επαναλαμβάνουμε ασταμάτητα την ίδια στρατηγική . Περιλαμβάνει την ανάλυση του τι πήγε στραβά, την πραγματοποίηση αλλαγών και τη συνέχιση της προόδου με μια ευρύτερη προοπτική. Μερικές φορές, η πρόοδος δεν αφορά την επιμονή στην ίδια προσέγγιση, αλλά την εύρεση μιας εναλλακτικής λύσης που σας επιτρέπει να πλησιάσετε τον στόχο σας.

Στην καθημερινή ζωή, αυτή η στάση μπορεί να εφαρμοστεί σε διαφορετικούς τομείς. Η εκμάθηση μιας γλώσσας, η ανάπτυξη μιας επαγγελματικής δεξιότητας, η βελτίωση της φυσικής κατάστασης ή η έναρξη ενός προσωπικού έργου είναι όλες διαδικασίες που απαιτούν χρόνο. Η προσδοκία άμεσων αποτελεσμάτων μπορεί να οδηγήσει σε απογοήτευση και να μας κάνει να τα παρατήσουμε πριν δούμε πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε. Η επιμονή μας βοηθά να διατηρήσουμε τη δέσμευση ακόμα και όταν το αρχικό κίνητρο μειώνεται.

Πώς να μάθετε να είστε πιο επιθετικοί

Η συνέπεια δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη δύναμη της θέλησης. Σχετίζεται επίσης με τις συνήθειες, την οργάνωση και την ικανότητα να θέτεις ρεαλιστικούς στόχους. Η ανάλυση ενός φιλόδοξου στόχου σε μικρότερες εργασίες διευκολύνει την παρακολούθηση της προόδου και σας επιτρέπει να αναγνωρίζετε επιτεύγματα που διαφορετικά θα περνούσαν απαρατήρητα.

Υπό αυτή την έννοια, η ψυχολόγος Patricia Ramírez προτείνει να μάθουμε να ενεργούμε ανεξάρτητα από τις σκέψεις μας. Δηλαδή, να κάνουμε αυτό που ξέρουμε ότι χρειάζεται για να επιτύχουμε τους μακροπρόθεσμους στόχους μας, χωρίς να σταματάμε συνεχώς για να αξιολογήσουμε αν το νιώθουμε ή αν θέλουμε να το κάνουμε. Το κλειδί είναι να πάρουμε την απόφαση και να αναλάβουμε δράση αμέσως, αντί να αφήσουμε τις αμφιβολίες ή την έλλειψη κινήτρου να μας οδηγήσουν στην αναβολή της . Με αυτόν τον τρόπο, η συνέπεια παύει να εξαρτάται από το πώς νιώθουμε σε κάθε δεδομένη στιγμή και γίνεται μια πρακτική που μπορούμε να καλλιεργούμε καθημερινά.

Ένα άλλο σημαντικό σημείο που τονίζει ο ψυχολόγος είναι η εκμάθηση της ζωής με την απογοήτευση. Δεν αποφέρουν όλες οι προσπάθειες ορατά αποτελέσματα από την αρχή και τα λάθη αποτελούν μέρος κάθε μαθησιακής διαδικασίας. Αντί να τα ερμηνεύουμε ως ένδειξη ανεπάρκειας, είναι χρήσιμο να τα χρησιμοποιούμε για να εντοπίζουμε τομείς που χρήζουν βελτίωσης.

Είναι επίσης σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η επιμονή δεν σημαίνει ότι πιέζουμε τον εαυτό μας αδιάκοπα. Ο σεβασμός του χρόνου ανάρρωσης, η αναθεώρηση των προτεραιοτήτων και η αποδοχή ότι ορισμένες περιστάσεις είναι πέρα ​​από τον έλεγχό μας, μας επιτρέπει να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας χωρίς να τις μετατρέψουμε σε μια συνεχή πηγή εξάντλησης. Το κλειδί είναι να παραμένουμε αφοσιωμένοι σε αυτό που θεωρούμε σημαντικό, αλλά χωρίς να χάνουμε από τα μάτια μας την ευημερία μας.