Παρέμβαση για την υπόθεση της Pizza Fan πραγματοποίησε ο ιδρυτής της Viva Wallet, Χάρης Καρώνης, τονίζοντας την ανάγκη να προστατευθούν οι 2.500 εργαζόμενοι της εταιρείας μετά την αποκάλυψη της φερόμενης φοροδιαφυγής.
Όπως επισημαίνει, η απόδοση ευθυνών είναι επιβεβλημένη, αλλά η πλήρης δέσμευση λογαριασμών και η παύση δραστηριότητας κινδυνεύουν να μηδενίσουν την αξία της επιχείρησης. «Είναι επομένως προς όφελος του Δημοσίου να προστατεύσει την επιχείρηση – όχι προσωπικά τους ιδιοκτήτες της», αναφέρει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η διατήρηση της λειτουργίας υπό αυστηρό έλεγχο εξασφαλίζει τόσο τις θέσεις εργασίας όσο και την εισπραξιμότητα των οφειλών.
Παράλληλα, ο Χάρης Καρώνης σημειώνει ότι η ευθύνη των franchisees πρέπει να εξεταστεί εξατομικευμένα, ώστε να μην απαξιωθεί η δραστηριότητα των αθώων.
Αναλυτικά η τοποθέτηση του Χάρη Καρώνη στο Linkedin
Οι 2.500 εργαζόμενοι της Pizza Fan δεν πρέπει να αφεθούν στην τύχη τους
Η αποκάλυψη της φερόμενης φοροδιαφυγής στην Pizza Fan είναι σημαντική επιτυχία των αρχών. Η έρευνα πρέπει να προχωρήσει και να αποδοθούν ευθύνες. Ωστόσο η διαχείριση της δίωξης δημιουργεί ζητήματα για την επιβίωση της επιχείρησης και των εργαζομένων της αλλά και την ίδια την εισπραξιμότητα των οφειλών προς το Δημόσιο. Και εδώ είναι το πραγματικό θέμα για το Δημόσιο, το οποίο καλείται αφενός να «τιμωρήσει» και αφετέρου να συμβάλλει στη διατήρηση της επιχείρησης του οφειλέτη του.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το Δημόσιο θα διαδραματίσει τέτοιο διττό ρόλο. Στην προκείμενη περίπτωση όμως, τα χρονικά περιθώρια είναι πιεστικά. Αν η δραστηριότητα της επιχείρησης σταματήσει πλήρως και δεσμευτούν όλοι οι τραπεζικοί λογαριασμοί, τότε η αξία του δικτύου της κινδυνεύει να χαθεί, μηδενίζονται τις προοπτικές όχι απλά ανάκαμψης αλλά και είσπραξης των οφειλών προς τους πιστωτές. Το brand έχει ήδη υποστεί σοβαρό πλήγμα, ενώ οι υποχρεώσεις προς εργαζομένους, προμηθευτές και ιδιοκτήτες ακινήτων παραμένουν. Μετά από μήνες πιθανής αδράνειας, η εκποίηση εξοπλισμού και αποθεμάτων ίσως αποδώσει ελάχιστα. Οι 2.500 εργαζόμενοι θα βρεθούν χωρίς εργασία και το Δημόσιο θα έχει ελάχιστες πιθανότητες να εισπράξει όσα του οφείλονται.
Το ελληνικό θεσμικό πλαίσιο παρέχει θεωρητικά τα εργαλεία για την αντιμετώπιση μίας τέτοιας κρίσης (προσωρινή διαχείριση της επιχείρησης από τρίτα πρόσωπα, ορισμός μεσεγγυητή κτλ.). Ωστόσο η εφαρμογή τους θα κριθεί από τους χρόνους απόκρισης του κρατικού μηχανισμού. Και εδώ η εμπειρία μέχρι σήμερα δεν υπήρξε πάντοτε θετική, καθώς δεν είναι σπάνιες οι φορές που μία ολιγωρία της ελληνικής Διοίκησης κινδυνεύει να οδηγήσει σε απαξίωση μίας οφειλέτριας επιχείρησης.
Η συνέχιση της λειτουργίας μίας οφειλέτριας επιχείρησης δεν σημαίνει ατιμωρησία ούτε παρακώλυση της σχετικής έρευνας. Με τη σύμφωνη γνώμη των διοικητικών αρχών, την ενεργοποίηση σαφών δικλείδων ασφαλείας και έλεγχο κάθε συναλλαγής, μπορεί να προστατευθεί η αξία της επιχείρησης μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση και να προσδιορισθεί το μέγεθος της φοροδιαφυγής. Είναι επομένως προς όφελος του Δημοσίου να προστατεύσει την επιχείρηση – όχι προσωπικά τους ιδιοκτήτες της.
Το ζήτημα των franchisees είναι συνθετότερο και πρέπει να εξεταστεί σε ατομική βάση. Η ευθύνη τους και ο βαθμός εμπλοκής τους πρέπει να αποδειχθούν. Όσοι αθωωθούν θα πρέπει να μπορούν να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους· όσοι επιβαρυνθούν με συγκεκριμένες οφειλές, ούτως ή άλλως θα χρειαστούν μια λειτουργούσα επιχείρηση για να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους.
Το Ελληνικό Δημόσιο έχει ήδη κάνει ένα μεγάλο βήμα στη δίωξη της φοροδιαφυγής με την αποκάλυψη της υπόθεσης. Ωστόσο η προσπάθεια του Δημοσίου θα ευοδωθεί τελικά, όχι απλώς με το να καταδειχθεί ο υπεύθυνος της φοροδιαφυγής αλλά κυρίως με το να εισπραχθούν όσα αποδειχθεί ότι οφείλονται, χωρίς να χαθούν 2.500 θέσεις εργασίας και η δυνατότητα των αθώων να συνεχίσουν τη δραστηριότητα τους.
