Στη συστηματική χαρτογράφηση της Αττικής και στην αναζήτηση περιοχών όπου το υπέδαφος θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να αξιοποιηθεί για νέες γεωτρήσεις στρέφεται το τελευταίο διάστημα το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σύμφωνα με πληροφορίες του energygame.gr. Οι συσκέψεις στο ΥΠΕΝ είναι διαρκείς και, παρά τις πρόσφατες βροχοπτώσεις, το ζήτημα της λειψυδρίας παραμένει ψηλά στην κυβερνητική ατζέντα, με άτομα που έχουν γνώση των συζητήσεων να επισημαίνουν ότι πρόκειται περισσότερο για «μικρές ανάσες αισιοδοξίας» παρά για ουσιαστική ανατροπή της εικόνας.
Το πρόβλημα, όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, δεν έχει απομακρυνθεί αντιθέτως, παραμένει παρόν και επανέρχεται με μεγαλύτερη ένταση όσο η κλιματική μεταβλητότητα καθίσταται μόνιμο χαρακτηριστικό.
Στο πλαίσιο αυτό, αναμένεται και νέα σύσκεψη με αντικείμενο την αποτύπωση εναλλακτικών σεναρίων ενίσχυσης των υδατικών αποθεμάτων, στην οποία έχει ζητηθεί η ενεργός συμβολή του ΕΑΓΜΕ. Η παρουσία του Οργανισμού στις τελευταίες συσκέψεις δεν θεωρείται τυχαία, καθώς αποτελεί φορέα-κλειδί για την επιστημονική αξιολόγηση του υπεδάφους και τον εντοπισμό πρόσθετων υδατικών πόρων, με τεχνικά και γεωλογικά κριτήρια. Στόχος της άσκησης είναι διπλός: αφενός ο εντοπισμός πηγών με νερό κατάλληλο για χρήση και σε καλή ποιοτική κατάσταση, αφετέρου η εκτίμηση του κόστους αξιοποίησης, ώστε το κράτος να γνωρίζει εγκαίρως ποιες επιλογές μπορεί να ενεργοποιήσει εφόσον η κατάσταση επιδεινωθεί περαιτέρω.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στο «μικροσκόπιο» έχουν ήδη τεθεί συγκεκριμένες περιοχές της Αττικής που, βάσει προκαταρκτικών ενδείξεων, φαίνεται «να έχουν κάτι να δώσουν». Ωστόσο, οι αρμόδιοι σπεύδουν να διευκρινίσουν ότι η συζήτηση γίνεται με πλήρη επίγνωση των ορίων: οι γεωτρήσεις δεν συνιστούν λύση πρώτης γραμμής ούτε μπορούν να υποκαταστήσουν τον κεντρικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας.
Αντιμετωπίζονται, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, ως ένα πυροσβεστικό και πρόσκαιρο μέτρο, ένα εργαλείο ανάγκης σε ένα συνολικό πλαίσιο όπου «ξύνεται ο πάτος του βαρελιού» και απαιτούνται εναλλακτικές για να μη βρεθεί η Αττική προ απροόπτου.
Η εικόνα αυτή αναδεικνύει με σαφήνεια ότι η λειψυδρία παύει να είναι ένα θεωρητικό σενάριο για το μέλλον και εξελίσσεται σε άμεσο διαχειριστικό στοίχημα, που αφορά το σύνολο της κοινωνίας. Από τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και τις επενδύσεις σε ανθεκτικές υποδομές, έως τις έκτακτες λύσεις και τα «εργαλεία τελευταίας γραμμής», το νερό μετατρέπεται σε κρίσιμο πόρο στρατηγικής σημασίας, με τις αποφάσεις του σήμερα να καθορίζουν τα περιθώρια του αύριο.
