Πώς φτιάχνει η L’Oréal ανθρώπινο δέρμα στο εργαστήριο για να δοκιμάζει τα καλλυντικά της

Η L'Oréal κατασκευάζει ανθρώπινο δέρμα σε εργαστήρια εδώ και δεκαετίες με μία αποστολή: να αντικαταστήσει τις δοκιμές σε ζώα

L'oreal © EPA/LAURENT GILLIERON

H L’Oréal κατασκευάζει ανθρώπινο δέρμα στο εργαστήριο για να δοκιμάζει τα καλλυντικά της, σύμφωνα με την ιστοσελίδα xataka.com.mx. Όταν σκεφτόμαστε την L’Oréal, τα πρώτα πράγματα που μας έρχονται στο μυαλό είναι προϊόντα μακιγιάζ , κρέμες δέρματος ή θεραπείες μαλλιών, λέιε η συντάκτρια Βαλέρια Ρομέρο.

Ωστόσο, πίσω από τα καλλυντικά της κρύβεται μια τεχνολογία που μοιάζει βγαλμένη κατευθείαν από επιστημονική φαντασία: η δυνατότητα κατασκευής ανθρώπινου δέρματος σε εργαστήριο . Και όχι, δεν πρόκειται για τη δημιουργία δέρματος για μεταμοσχεύσεις, αλλά για την εύρεση μιας εναλλακτικής λύσης για τον έλεγχο της ασφάλειας των προϊόντων χωρίς την ανάγκη δοκιμών σε ζώα.

Αν και μπορεί να φαίνεται σαν μια πρόσφατη τεχνολογία, η L’Oréal εργάζεται πάνω σε αυτήν εδώ και δεκαετίες. Η εταιρεία καλλυντικών ξεκίνησε την έρευνα για τον τρόπο αναδόμησης του ανθρώπινου δέρματος το 1979 και, δέκα χρόνια αργότερα, το 1989, σταμάτησε να διεξάγει δοκιμές ασφάλειας σε ζώα για τα καλλυντικά της. Επί του παρόντος, μέρος αυτής της έρευνας διεξάγεται μέσω του Episkin , ενός έργου που ξεκίνησε ως νεοσύστατη επιχείρηση και τώρα αποτελεί μέρος της L’Oréal , αφιερωμένο στην κατασκευή ανθρώπινων ιστών για εργαστήρια, πανεπιστήμια και διάφορες βιομηχανίες.

Για να το επιτύχει αυτό, η L’Oréal επενδύει περισσότερα από 1,3 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως στην έρευνα και την καινοτομία . Η εταιρεία απασχολεί 4.000 επιστήμονες από 82 χώρες και λειτουργεί επτά περιφερειακά ερευνητικά κέντρα παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένου ενός στη Βραζιλία. Στο Μεξικό, διαθέτει ένα κέντρο αξιολόγησης , καθώς και δύο μονάδες παραγωγής που βρίσκονται στην Πόλη του Μεξικού και στο Σαν Λουίς Ποτόσι.

Πώς καταφέρνει η L’Oréal να κατασκευάζει ανθρώπινο δέρμα από λίγα μόνο κύτταρα

Η διαδικασία ξεκινά με κάτι που κανονικά θα κατέληγε στα σκουπίδια: ένα μικρό δείγμα δέρματος που λαμβάνεται κατά τη διάρκεια πλαστικής χειρουργικής επέμβασης . Με τη συγκατάθεση του δότη, οι επιστήμονες χρησιμοποιούν αυτόν τον ιστό για να αποκτήσουν τα κύτταρα που χρειάζονται για τη δημιουργία νέου δέρματος.

Μόλις φτάσουν στο εργαστήριο, τα κύτταρα διαχωρίζονται από το αρχικό δείγμα και τοποθετούνται σε ένα περιβάλλον με τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που τους επιτρέπουν να πολλαπλασιαστούν. Καθώς περνούν οι μέρες, αυτά τα κύτταρα αρχίζουν να οργανώνονται και να σχηματίζουν τις διαφορετικές στιβάδες του δέρματός μας.

Σε περίπου 17 ημέρες, οι ερευνητές μπορούν να λάβουν ένα μικρό δείγμα ανακατασκευασμένης ανθρώπινης επιδερμίδας , με τέσσερα στρώματα παρόμοια με αυτά του πραγματικού δέρματος. Αν συμπεριληφθεί ολόκληρη η διαδικασία προετοιμασίας, η εργασία μπορεί να διαρκέσει περίπου ένα μήνα.

Η Βάνια Ντάκιτς , Διευθύνουσα Σύμβουλος της Episkin Brazil, εξήγησε κατά τη διάρκεια μιας παρουσίασης στα μέσα ενημέρωσης στην Πόλη του Μεξικού ότι ο στόχος δεν είναι απλώς να αναπτυχθούν τα κύτταρα, αλλά να συμπεριφέρονται με τρόπο παρόμοιο με αυτόν που συμπεριφέρονται στο σώμα μας.

Το δέρμα δεν είναι ο μόνος ιστός που μπορούν να κατασκευάσουν. Η Episkin αναπτύσσει επίσης μοντέλα του κερατοειδούς , του διαφανούς μέρους που καλύπτει τα μάτια μας. Αυτοί οι ιστοί τους επιτρέπουν να ελέγχουν εάν μια ουσία μπορεί να ερεθίσει ή να βλάψει το δέρμα και τα μάτια. Είναι ενδιαφέρον ότι δεν χρησιμοποιούνται μόνο για τον έλεγχο καλλυντικών . Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την αξιολόγηση προϊόντων όπως παιχνίδια, σχολικά είδη, αγροχημικά και ιατρικές συσκευές , τα οποία πρέπει να πληρούν συγκεκριμένα πρότυπα ασφαλείας.

Η εταιρεία διαθέτει εργαστήρια στη Γαλλία, την Κίνα και τη Βραζιλία , από όπου παράγει και διανέμει ανακατασκευασμένους ανθρώπινους ιστούς. Συνολικά, οι εγκαταστάσεις της κατασκευάζουν περισσότερους από 100.000 ιστούς ετησίως για διάφορες χώρες.

Ωστόσο, υπάρχει μια λεπτομέρεια που καθιστά αυτή τη διαδικασία ακόμη πιο περίπλοκη: οι ιστοί είναι ζωντανοί και έχουν διάρκεια ζωής περίπου επτά ημερών . Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μεταφέρονται υπό ειδικές συνθήκες και να χρησιμοποιούνται πριν χάσουν τις ιδιότητές τους. Ως εκ τούτου, η Episkin οργανώνει εβδομαδιαίες αποστολές για να διασφαλίσει ότι φτάνουν σε άλλα εργαστήρια σε κατάλληλη κατάσταση.

Η τεχνολογία έχει φτάσει επίσης στο Μεξικό μέσω της επιστημονικής κατάρτισης. Μέσω της Ακαδημίας Episkin , η εταιρεία έχει εκπαιδεύσει περισσότερα από 700 άτομα από έξι χώρες της Λατινικής Αμερικής για την προώθηση της γνώσης και της χρήσης αυτών των εναλλακτικών μεθόδων.

Η επιστήμη μπορεί πλέον να κατασκευάσει ανθρώπινο δέρμα, αλλά αντιμετωπίζει μια πρόκληση

Παρόλο που είναι πλέον δυνατή η δημιουργία ανθρώπινου δέρματος, αυτό δεν σημαίνει ότι οι επιστήμονες μπορούν να αναπαράγουν όλα όσα συμβαίνουν μέσα στο σώμα μας. Για παράδειγμα, ο ιστός που καλλιεργείται στο εργαστήριο μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό του εάν μια ουσία προκαλεί ερεθισμό του δέρματος, αλλά εξακολουθεί να μην μπορεί να αναπαράγει τι θα συνέβαινε εάν η ουσία αυτή εισερχόταν στην κυκλοφορία του αίματος και επηρέαζε άλλα όργανα , όπως το ήπαρ ή τα νεφρά.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η πλήρης αντικατάσταση των δοκιμών σε ζώα παραμένει μια πρόκληση, ειδικά στην έρευνα που σχετίζεται με τα ναρκωτικά.

Για να προχωρήσει, η L’Oréal διερευνά επίσης άλλες τεχνολογίες , όπως η τεχνητή νοημοσύνη και τα ψηφιακά δίδυμα . Τα ψηφιακά δίδυμα λειτουργούν ως εικονικές αναπαραστάσεις που επιτρέπουν στους ερευνητές να μελετούν και να προσομοιώνουν πώς μια ουσία μπορεί να συμπεριφέρεται στον πραγματικό κόσμο. Η ιδέα είναι ότι, μαζί με τα δεδομένα που λαμβάνονται στο εργαστήριο, αυτά τα εργαλεία θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τις πιθανές αντιδράσεις του σώματος χωρίς να βασίζονται αποκλειστικά σε παραδοσιακές δοκιμές.

Η έρευνα δεν σταματάει ούτε στις δοκιμές ασφάλειας. Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν επίσης αυτούς τους ιστούς για να μελετήσουν πώς η ρύπανση και οι υπεριώδεις ακτίνες επηρεάζουν το δέρμα μας , καθώς και τις διαδικασίες επούλωσης που συμβαίνουν όταν υποφέρουμε από έναν τραυματισμό, όπως ένα έγκαυμα. 

Τα πιο πρόσφατα έργα του Episkin περιλαμβάνουν έρευνα για την ανάπτυξη μοντέλων που χρησιμοποιούν αισθητηριακούς νευρώνες , τα νευρικά κύτταρα που μας βοηθούν να ανιχνεύουμε ερεθίσματα όπως η αφή ή η θερμοκρασία. Αυτές οι εξελίξεις στοχεύουν στην αναπαραγωγή αντιδράσεων που οι σημερινοί ιστοί δεν μπορούν ακόμη να παράγουν.

Αλλά η λειτουργία αυτών των τεχνολογιών δεν είναι αρκετή. Είναι επίσης απαραίτητο να αποδειχθεί ότι είναι ασφαλείς και ότι διαφορετικά εργαστήρια μπορούν να λάβουν αξιόπιστα αποτελέσματα. Σύμφωνα με τον Ντάκιτς, η επικύρωση μιας νέας μεθόδου μπορεί να διαρκέσει από τρία έως πέντε χρόνια.

Προς το παρόν, το ανακατασκευασμένο ανθρώπινο δέρμα επιτρέπει ήδη την αντικατάσταση ορισμένων δοκιμών σε ζώα, αλλά υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος μπροστά μας. Τώρα, η επόμενη πρόκληση για τη βιοτεχνολογία είναι να προχωρήσει περαιτέρω και να αναπτύξει ιστούς ικανούς να αναπαράγουν ολοένα και πιο σύνθετες αντιδράσεις του ανθρώπινου σώματος, ώστε να μειωθεί η ανάγκη για πειραματισμό σε ζωντανά όντα.