Αναζωπύρωση του «εμφυλίου» πολέμου στο εσωτερικό του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος έχει προκαλέσει ο νέος νόμος για την «ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων».
Συγκεκριμένα, το σκέλος του νόμου Κεραμέως που δίνει τη δυνατότητα «συνυπογραφής» κλαδικών συλλογικών συμβάσεων από τη ΓΣΕΕ και, υπό αυτόν τον όρο, επεκτασιμότητάς τους έχει ανοίξει τρία μέτωπα μεταξύ των εργατικών συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Σύμφωνα με πληροφορίες του powergame.gr, το πιο κρίσιμο σημείο εκδήλωσης των μετώπων αυτών είναι ο κλάδος του εμπορίου, όπου απασχολείται το μεγαλύτερο μέρος των μισθωτών της χώρας, δηλαδή 550.000 άτομα, οι οποίοι αντιστοιχούν στο 21% του συνόλου, δηλαδή 1 στους 5.
- Το πρώτο ενδοσυνδικαλιστικό μέτωπο στον κλάδο του εμπορίου αφορά στο γεγονός ότι δραστηριοποιούνται δύο κλαδικές ομοσπονδίες: Η πρώτη είναι η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (η οποία συμμετέχει στο ΠΑΜΕ) και η δεύτερη είναι η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες και το Εμπόριο (η οποία ζητά να γίνει μέλος της ΓΣΕΕ αλλά η ΓΣΕΕ αρνείται).
- Το δεύτερο μέτωπο αφορά το εσωτερικό της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας, στην οποία υπάγονται επιχειρησιακά σωματεία σε αλυσίδες σούπερ μάρκετ τα οποία δεν υποστηρίζουν το ΠΑΜΕ.
- Και το τρίτο μέτωπο αφορά στο αν μπορεί μία «πολυκλαδική» ομοσπονδία αντί μίας «μονοκλαδικής» να υπογράψει κλαδική σύμβαση.
1. Πολυκλαδικές Vs… Πολυκλαδικών Ομοσπονδιών
Το τελευταίο μέτωπο είναι και πιο πρόσφατο και προκλήθηκε από την απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου Αθηνών (τμήμα εργατικών διαφορών) στις 3 Μαρτίου 2026 σε σχέση με την αντιδικία μεταξύ Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες και το Εμπόριο και τη ΓΣΕΕ.
Στο πρωτοδικείο Αθηνών προσέφυγε η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες και το Εμπόριο προκειμένου να μπορέσει να γίνει μέλος της ΓΣΕΕ, καθώς η τελευταία το αρνείται.
Ο βασικός λόγος αυτής της άρνησης είναι πως η ΓΣΕΕ θεωρεί την Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες και το Εμπόριο ως «πολυκλαδική», με την έννοια ότι δεν είναι σαφές το ποιους εργαζομένους ποιανού κλάδου εκπροσωπεί, του εμπορίου ή των υπηρεσιών.
Η απόφαση του πρωτοδικείου χωρίς να αμφισβητεί την νομιμότητα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες και το Εμπόριο «δείχνει» την ανάγκη «κλαδικής» διευκρίνισης του συνδικαλιστικού dna της, κάτι που η ίδια η Ομοσπονδία ξεκίνησε πριν από τη δικαστική απόφαση, με τροποποίηση του καταστατικού της.
Από την άλλη μεριά, όμως, συνδικαλιστικοί κύκλοι ανέφεραν στο powergame.gr πως «πολυκλαδικότητα» υπάρχει και σε άλλες Ομοσπονδίες – μέλη της ΓΣΕΕ, όπως για παράδειγμα, στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Επισιτισμό και την Εστίαση (ΠΟΕΕΤ) η οποία προ ημερών συνυπέγραψε μαζί τη ΓΣΕΕ κλαδική συλλογική σύμβαση στον κλάδο των βιομηχανιών και βιοτεχνιών των ζαχαρωδών προϊόντων.
Ωστόσο, στην εν λόγω Ομοσπονδία (ΠΟΕΕΤ) συμμετέχουν μεν διαφορετικοί κλάδοι, δηλαδή της εστίασης, του τουρισμού και των ζαχαρωδών προϊόντων (συγκεκριμένα δυο Ενώσεις Τεχνιτών Ζαχαροπλαστών, των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης), πλην όμως κάθε μία εκ των συνδικαλιστικών οργανώσεων που συμμετέχουν έχει διακριτό κλαδικό χαρακτήρα, ενώ στην Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες και το Εμπόριο υπάρχουν σωματεία στα οποία συμμετέχουν από κοινού εργαζόμενοι τόσο στις υπηρεσίες όσο και στο εμπόριο.
2. Κλαδικές Vs … Κλαδικών ομοσπονδιών
Το δεύτερο μέτωπο στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος αφορά την κόντρα μεταξύ των ομοσπονδιών των ίδιων κλάδων.
Συγκεκριμένα, στο εμπόριο, όπως προαναφέρθηκε δραστηριοποιούνται δύο Ομοσπονδίες.
Η μία είναι η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας και η άλλη είναι η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες και το Εμπόριο.
Η ΟΙΥΕ είναι μέλος της ΓΣΕΕ, συμμετέχει στο ΠΑΜΕ, ενώ δεν έχει εγγραφεί στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων.
Η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες και στο Εμπόριο δεν είναι μέλος της ΓΣΕΕ, αλλά έχει εγγραφεί στο Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων.
Ο νόμος Κεραμέως προβλέπει πως η πιο αντιπροσωπευτική κλαδική εργατική οργάνωση μπορεί να προσέλθει στη διαπραγμάτευση για την υπογραφή μίας κλαδικής συλλογικής σύμβασης.
Ωστόσο, για να ελεγχθεί η αντιπροσωπευτικότητα μίας κλαδικής εργατικής οργάνωσης πρέπει να εγγραφεί στο Μητρώο.
Με βάση τα παραπάνω, μπορεί να ελεγχθεί η αντιπροσωπευτικότητα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες και το Εμπόριο, καθώς είναι εγγεγραμμένη στο Μητρώο, πλην όμως δεν την αναγνωρίζει η ΓΣΕΕ. Συνεπώς, αποτελεί ερώτημα, αν η ΓΣΕΕ θα προσέλθει σε μία κλαδική διαπραγμάτευση για συλλογική σύμβαση στο εμπόριο μετά από πιθανή πρόσκληση της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων.
Από την άλλη μεριά, δεν μπορεί να ελεγχθεί της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων, καθώς δεν έχει εγγραφεί στο Μητρώο.
Ωστόσο, σαν μέλος της ΓΣΕΕ, η ΟΙΥΕ μπορεί να την προσκαλέσει να συμμετάσχει στην κλαδική συλλογική διαπραγμάτευση και η ΓΣΕΕ να προσέλθει.
Μάλιστα, αν η ΓΣΕΕ συνυπογράψει μαζί με την ΟΙΥΕ μία κλαδική σύμβαση στο εμπόριο, μπορεί αυτή να κηρυχθεί επεκτάσιμη, βάσει του νόμου Κεραμέως, ακόμα και αν η ΟΙΥΕ δεν εγγραφεί στο Μητρώο. Το ερώτημα είναι αν η ΟΙΥΕ, συμμετέχοντας στο ΠΑΜΕ, θα μπορούσε να καλέσει τη ΓΣΕΕ για να συνυπογράψει μία κλαδική σύμβαση στο εμπόριο.
3. Κλαδικά Vs Επιχειρησιακών σωματείων
Το τρίτο και ίσως πιο «σιωπηλό» μέτωπο αφορά τις σχέσεις κλαδικών και επιχειρησιακών σωματείων. Η διευκόλυνση υπογραφής κλαδικών συλλογικών συμβάσεων μέσω της παροχής ρόλου – κλειδί στη ΓΣΕΕ, φαίνεται -σύμφωνα με ορισμένους συνδικαλιστικούς κύκλους – να «επισκιάζει» τον ρόλο των επιχειρησιακών σωματείων.
Και αυτό γιατί, όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, πως αυτήν την περίοδο καταγράφονται έντονες πιέσεις εκ μέρους μιας σειράς επιχειρησιακών σωματείων για σημαντικές αυξήσεις και οι πιέσεις αυτές εν μέρει αναχαιτίζονται με την υπογραφή κλαδικών συλλογικών συμβάσεων.
Μπορεί, δηλαδή, ο νόμος να επιτρέπει την υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων με υψηλότερους μισθούς σε σχέση με τους κλαδικούς, πλην όμως, από τη στιγμή που υπογράφεται μία κλαδική σύμβαση αποτελεί αντικειμενική τροχοπέδη για τη διεκδίκηση ακόμα μεγαλύτερων -σε σχέση με την κλαδική – αυξήσεων σε επιχειρησιακό επίπεδο.
Από την άλλη μεριά, όμως, συνδικαλιστές επισημαίνουν πως σε ορισμένες περιπτώσεις επεκτάσιμες κλαδικές συμβάσεις μπορεί να αναχαιτίζουν πιέσεις για υψηλότερες αυξήσεις μισθών σε κάποιες επιχειρήσεις -συνήθως μεγάλες- αλλά παράλληλα πιέζει άλλες επιχειρήσεις -συνήθως πιο μικρές- να δώσουν αυξήσεις στους μισθούς των εργαζομένων τις οποίες ενδεχομένως δεν μπορούν να «σηκώσουν» οικονομικά.
