Παρέμβαση -ενδεχομένως και με τη μορφή κουρέματος σε πρόσθετα τέλη, τόκους και προσαυξήσεις-, προκειμένου να μπει φρένο στην αύξηση των ληξιπροθέσμων χρεών προς την Εφορία και τα ταμεία, βρίσκεται στην ατζέντα του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του powergame.gr, μεταξύ της οδού Νίκης (όπου στεγάζεται το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών) αλλά και της οδού Σταδίου (όπου στεγάζεται το υπουργείο Εργασίας) έχει ανοίξει ένας δίαυλος επικοινωνίας, με αντικείμενο την αντιμετώπιση του καυτού ζητήματος της ανηφορικής πορείας που συνεχίζει να παίρνει ο συνολικός όγκος των ληξιπροθέσμων χρεών επιχειρηματιών αλλά και πολιτών προς την ΑΑΔΕ, τον ΕΦΚΑ αλλά και τους Δήμους (ΟΤΑ Α’ βαθμού), με «όχημα» ολοένα και περισσότερο τα γιγάντια πρόσθετα τέλη με τα οποία επιβαρύνονται οι κύριες οφειλές, ακόμα και εκείνες που ρυθμίζονται.
Ξεπέρασαν τα 165 δισ. τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, το συνολικό ληξιπρόθεσμο χρέος προς το Δημόσιο (ΑΑΔΕ, ΕΦΚΑ, ΟΤΑ) ξεπέρασε τα 165 δισ. ευρώ. Από αυτά, τα 111 δισ. ευρώ είναι φέσια προς την Εφορία, τα 51 δισ. ευρώ προς τα ταμεία και 3 δισ. ευρώ προς τους ΟΤΑ.
Μάλιστα, τα 37 δισ. ευρώ εκ του συνόλου των φεσιών προς το Δημόσιο, δηλαδή σχεδόν το ¼, έχουν χαρακτηριστεί επισήμως από την κυβέρνηση ως μη εισπράξιμα.
Συγκεκριμένα, η ΑΑΔΕ έχει χαρακτηρίσει ως μη εισπράξιμα τα 27 δισ. ευρώ (επί συνόλου 111 δισ. ευρώ ληξιπροθέσμων χρεών προς την Εφορία), ενώ το ίδιο έχει κάνει ο ΕΦΚΑ για πάνω από 10 δισ. ευρώ.
Η ΑΑΔΕ δεν έχει δημοσιοποιήσει τι ποσοστό αποτελούν οι προσαυξήσεις επί των κυρίων οφειλών στην Εφορία. Το έχει κάνει, όμως, ο ΕΦΚΑ. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) για το δ’ τρίμηνο του 2025, από τα πάνω από 51 δισ. ευρώ συνολικά ληξιπρόθεσμα χρέη στα ταμεία, πάνω από τα 21 δισ. ευρώ ή το 41% αποτελούν πρόσθετα τέλη, δηλαδή προσαυξήσεις!
Σημειώνεται πως για κάθε μήνα που δεν εξοφλείται εφάπαξ μία ληξιπρόθεσμη οφειλή στα ταμεία επιβαρύνεται με προσαυξήσεις.
Βαρύ, επίσης, είναι το «πέναλτι» για όποια δόση ρυθμισμένης οφειλής δεν καταβάλλεται εμπρόθεσμα, δηλαδή μέχρι την καθορισμένη προθεσμία.
Συγκεκριμένα, το θεσμικό πλαίσιο που διέπει την πάγια ρύθμιση για χρέη στα ταμεία προβλέπει χαρακτηριστικά πως «κατά τη διάρκεια της ρύθμισης επιτρέπεται η καθυστέρηση πληρωμής μιας δόσης ανά δωδεκάμηνο και η καταβολή αυτής γίνεται υποχρεωτικά μέχρι την ημερομηνία καταβολής της επόμενης δόσης με προσαύξηση εκπρόθεσμης καταβολής, η οποία ανέρχεται σε ποσοστό 15%».
Αλλά και πριν «σκάσει» μία ρύθμιση, η ίδια η κύρια οφειλή που εντάσσεται σε αυτήν βαρύνεται με τόκο 7%! Όπως προβλέπει η σχετική διάταξη, «το ποσό της κύριας οφειλής που υπάγεται στη (…) ρύθμιση επιβαρύνεται από τον μήνα υπαγωγής στη ρύθμιση με επιτόκιο ίσο με το επιτόκιο αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (σ.σ. 2% αυτήν την περίοδο), κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης, προσαυξημένο κατά 5 εκατοστιαίες μονάδες, ετησίως υπολογισμένο».
Ωστόσο, στην πάγια ρύθμιση εντάσσεται όχι μόνο η κύρια οφειλή, αλλά και οι μέχρι τη στιγμή της ρύθμισης προσαυξήσεις. Έτσι, το τελικό ποσό που εντάσσεται προβλέπει όχι μόνο τις αρχικές προσαυξήσεις επί της κύριας οφειλής, αλλά και επιπλέον προσαυξήσεις επί αυτής, επειδή αυτή εντάσσεται σε ρύθμιση!
Οι ίδιες πηγές ανέφεραν στο powergame.gr πως εξετάζεται να μπει ένα φρένο στις προσαυξήσεις, χωρίς όμως αυτό να αποτελέσει έμμεσο «κίνητρο» για μείωση της εισπραξιμότητας των οφειλών προς το Δημόσιο.
Το δεύτερο κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα γίνει σε περίπτωση κουρέματος των προσαυξήσεων, όχι μόνο για τις τρέχουσες ληξιπρόθεσμες οφειλές ή εκείνες που θα ενταχθούν μελλοντικά σε ρύθμιση, αλλά και εκείνες -αν μη τι άλλο- που έχουν ήδη ενταχθεί σε ρύθμιση.
Με άλλα λόγια, το ζήτημα το οποίο θα μπορούσε να προκύψει είναι αν θα υπάρξει αναδρομικός επανυπολογισμός και έτσι μείωση του ύψους των ρυθμισμένων οφειλών ή αν θα συνεχίσουν να εξυπηρετούνται με τα ισχύοντα τέλη.