Από την κρίση χρέους στις θετικές προοπτικές: Τι βλέπει η DBRS για την Ελλάδα

Ο οίκος υπογραμμίζει ότι το χρέος παραμένει το υψηλότερο στο μπλοκ, ενώ προειδοποιεί και για το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών

Ελληνική οικονομία © Δημιουργήθηκε από AI/ chatgpt

Η Ελλάδα βρίσκεται στην ομάδα των ευρωπαϊκών χωρών με θετική τάση στην πιστοληπτική αξιολόγηση της Morningstar DBRS, την ώρα που η αύξηση του δημόσιου χρέους, τα υψηλότερα επιτόκια και οι γεωπολιτικές εντάσεις δυσκολεύουν τις προοπτικές άλλων οικονομιών.

Αυτή είναι μία από τις βασικές διαπιστώσεις της έκθεσης , που δημοσιεύθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2026.

Ο καναδικός οίκος αξιολόγησης, στην έκθεση «Sovereign Credit Ratings Outlook 2027», διαπιστώνει ότι οι δημοσιονομικές προοπτικές των κρατών παραμένουν σε γενικές γραμμές ανθεκτικές, χωρίς να αποκλείει νέες αναβαθμίσεις και υποβαθμίσεις στην Ευρώπη. Από τις 45 χώρες που αξιολογεί δημοσίως, πέντε είχαν θετική τάση (trend) και τρεις αρνητική την 1η Νοεμβρίου. Και οι οκτώ βρίσκονται στην Ευρώπη.

Η Ελλάδα περιλαμβάνεται στην πρώτη κατηγορία, μαζί με την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Κύπρο. Αντίθετα, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Πολωνία έχουν αρνητική τάση. Η DBRS επισημαίνει ότι οι χώρες που δοκιμάστηκαν περισσότερο από την κρίση της Ευρωζώνης πριν από περίπου 15 χρόνια έχουν πραγματοποιήσει σημαντική δημοσιονομική προσαρμογή, γεγονός που στηρίζει τη βελτίωση της πιστοληπτικής τους εικόνας.

Η ελληνική περίπτωση

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2026, υπενθυμίζεται, η Morningstar DBRS διατήρησε την αξιολόγηση της χώρας στο BBB, αλλά μετέβαλε την τάση από σταθερή σε θετική. Η απόφαση στηρίχθηκε κυρίως στην εκτίμηση ότι το δημόσιο χρέος θα εξακολουθήσει να μειώνεται και ότι η χώρα θα συνεχίσει να καταγράφει σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα.

Με βάση τις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που παραθέτει ο οίκος, το δημόσιο χρέος αναμένεται να υποχωρήσει από 143,5% του ΑΕΠ τον Μάρτιο του 2026 σε 134,4% στο τέλος του 2027. Το πρωτογενές πλεόνασμα, που έφτασε στο 4,9% του ΑΕΠ το 2025, προβλέπεται στο 4% το 2026 και στο 3,7% το 2027. Πρόκειται για προβλέψεις και όχι για ήδη πραγματοποιημένα αποτελέσματα.

Για την ανάπτυξη, οι εκτιμήσεις που επικαλείται η DBRS είναι 1,8% το 2026 και 1,6% το 2027, υψηλότερες από τις αντίστοιχες προβλέψεις 0,9% και 1,2% για την Ευρωζώνη.

Σημαντικό πλεονέκτημα θεωρείται και η σύνθεση του χρέους. Σύμφωνα με την ειδική αξιολόγηση του Σεπτεμβρίου, η μέση σταθμισμένη διάρκειά του ήταν 18,3 έτη τον Ιούνιο του 2026, ενώ τα ταμειακά διαθέσιμα της γενικής κυβέρνησης ανέρχονταν σε 31,1 δισ. ευρώ. Αυτά τα χαρακτηριστικά περιορίζουν τον άμεσο κίνδυνο αναχρηματοδότησης, ακόμη κι όταν ο δανεισμός διεθνώς ακριβαίνει.

Η ελληνική οικονομία, πάντως, δεν είναι απαλλαγμένη από αδυναμίες. Η DBRS υπογραμμίζει ότι το χρέος παραμένει το υψηλότερο στην Ευρωζώνη, ενώ η σχετικά χαμηλή παραγωγικότητα και το επίμονο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εξακολουθούν να επιβαρύνουν την αξιολόγηση. Το τελευταίο διαμορφώθηκε στο 5,7% του ΑΕΠ το 2025, σύμφωνα με την ίδια ειδική ανάλυση.

Οι κίνδυνοι του 2027

Η ευρύτερη έκθεση δεν περιγράφει ένα ανέφελο διεθνές περιβάλλον. Η DBRS προβλέπει ότι η ανάπτυξη θα διατηρήσει κάποια δυναμική το 2027, αλλά προειδοποιεί για νέες ενεργειακές διαταραχές εξαιτίας των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή και του πολέμου στην Ουκρανία, καθώς και για εμπορικές εντάσεις. Παράλληλα, η αύξηση των αμυντικών δαπανών, η γήρανση του πληθυσμού και το υψηλότερο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους περιορίζουν τα δημοσιονομικά περιθώρια πολλών κυβερνήσεων.

Ο οίκος αναγνωρίζει επίσης μια αντίφαση: παρά την ανθεκτικότητα ορισμένων οικονομικών μεγεθών, τα νοικοκυριά, ιδιαίτερα τα νεότερα και πιο ευάλωτα, εκφράζουν ανησυχία για τη στέγαση, την ενέργεια, την εργασία και την πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες. Πρόκειται για γενική διαπίστωση της διεθνούς έκθεσης, όχι για ξεχωριστό εύρημα ειδικά για την Ελλάδα.

Για την ελληνική οικονομία, συνεπώς, η θετική τάση έχει ουσιαστική σημασία, αλλά δεν αποτελεί λευκή επιταγή. Η περαιτέρω βελτίωση της αξιολόγησης θα εξαρτηθεί από τη διατήρηση της δημοσιονομικής πορείας και από επενδύσεις που ενισχύουν τις μακροπρόθεσμες δυνατότητες ανάπτυξης.

Και η καλύτερη πιστοληπτική εικόνα του κράτους δεν σημαίνει αυτομάτως ότι έχουν αντιμετωπιστεί οι πιέσεις που δέχονται τα εισοδήματα των πολιτών.