*** Η σύνδεση μπορεί να γίνεται και τυχαία. Πάντως γίνεται κι αυτό είναι που μετράει. Και τι υποστηρίζει; Ότι κάποιοι από τους ισραηλινούς πυραύλους που διαπραγματευόμαστε να αγοράσουμε θα μπορούσαν υπό όρους να αντικαταστήσουν τους S-300. Είναι κρίσιμη εξέλιξη; Πολύ.
*** Και θα εξηγήσω γιατί: Ως γνωστόν, η Ελλάδα σταθερά αποκρούει τα αιτήματα του ΝΑΤΟ και των μεγάλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών να στείλει τις συστοιχίες των S-300 που έχει στην Ουκρανία. Για έναν λόγο:
*** Δεν έχει άλλες για να τις αντικαταστήσει. Συνεπώς, αν τις δώσει στο Κίεβο, όπως πιέζεται ολοένα και περισσότερο τελευταία να κάνει, αυτομάτως θα δημιουργηθεί ένα επικίνδυνο κενό στη δική της άμυνα. Κι αυτό είναι ένα ενδεχόμενο που όχι απλά δεν το συζητούν στο ελληνικό Πεντάγωνο, αλλά δεν θέλουν ούτε να το ακούνε.
*** Όμως τα δεδομένα αυτά θα αλλάξουν με την έλευση των ισραηλινών πυραύλων. Ακόμα κι έτσι, όμως, η Αθήνα έχει ένα πολύ καλό επιχείρημα για να καθυστερήσει (αν όχι να ακυρώσει) τις συζητήσεις (και τις πιέσεις). Ποιο;
*** Μέχρι να έρθουν οι νέοι πύραυλοι, οι παλιοί δεν πάνε πουθενά. Και είναι άγνωστο το πότε ακριβώς θα έρθουν. Αλλά κι αφού έρθουν, θα πρέπει να μεσολαβήσει ένα διάστημα προσαρμογής των χειριστών τους. Που δεν είναι ακριβώς και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.
*** Εκτιμάται, όμως, ότι έως τότε θα έχει τελειώσει και ο πόλεμος στην Ουκρανία. Γιατί όλα τα παραπάνω δεν είναι θέμα ημερών ή εβδομάδων, αλλά (πολλών) μηνών. Γι’ αυτό.
*** Σας είχα προαναγγείλει τη συμφωνία της Chevron με την τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίου για έρευνες σε σημεία κοινού ενδιαφέροντος. Πού; Από τη Μαύρη Θάλασσα έως την ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνο. Κι αυτό όχι γιατί έχω μαντικές ικανότητες ή άκρες στο Τέξας. Αλλά;
*** Επειδή αυτό λέει η κοινή λογική. Μετά την ExxonMobil και την αντίστοιχη συμφωνία που υπέγραψε με την ΤΡΑΟ, θα μου έκανε εντύπωση αν η ανταγωνίστριά της Chevron έμενε εκτός χορού. Και, όπως το περίμενα (και σας το είχα γράψει), προχώρησε -και αυτή- στη σύναψη της δικής της συμφωνίας.
*** Για να αποδειχθεί, για μία ακόμα φορά, ότι το κεφάλαιο έχει τα δικά του συμφέροντα. Τα οποία είναι υπεράνω όλων. Αν, πάντως, μπορώ να κάνω μια πρόβλεψη (ξανά), θα σας γράψω το εξής:
*** Τα θαλάσσια οικόπεδα βόρεια και βορειοανατολικά της Κύπρου, αν έχουν ενδιαφέρον, θα μπουν στο μικροσκόπιό τους.
*** Το ερώτημα είναι τι θα κάνει σε αυτήν την περίπτωση η Κύπρος. Όσοι ξέρουν επιμένουν ότι η Λευκωσία δένεται τόσο πολύ στο άρμα της Ιερουσαλήμ, που αργά ή γρήγορα σε μια τέτοια περίπτωση θα ζητήσει τη βοήθειά της. Και το πιθανότερο είναι ότι θα την πάρει.
*** Ο Νετανιάχου είναι αποφασισμένος να το πάει μέχρι τέλους με την Τουρκία του Ερντογάν και το αποδεικνύει με κάθε τρόπο. Διαφώνησε ακόμα και με τη συμμετοχή της στο «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ για τη Γάζα.
*** Το μόνο πρόβλημα, εν προκειμένω, έχει να κάνει με το γεγονός ότι στο Ισραήλ τον Οκτώβριο έχουν εκλογές. Και το ζητούμενο είναι: Τι θα γίνει αν τις χάσει ο Νετανιάχου; Σημειωτέον ότι το ερώτημα αυτό, εν πολλοίς, ισχύει και για την Ελλάδα.
