Το σχέδιο Μαξίμου για έργα αντί λόγων, το crash test της Καλαμαριάς και γιατί ο Τσίπρας χάνει πολύτιμο χρόνο

Πώς η κυβέρνηση σκοπεύει να κερδίσει την κοινή γνώμη εν όψει εκλογών και ο Τσίπρας που φαίνεται να σκέπτεται με όρους 2010-2014

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ©Eurokinissi/ Γραφείο Τύπου πρωθυπουργού

*** Τι προτείνουν στον πρωθυπουργό συνεργάτες του που έχουν άμεση γνώση των διαθέσεων της κοινής γνώμης, με βάση τα αποτελέσματα των τελευταίων κυλιόμενων μετρήσεων; Κάτι απλό, αλλά ταυτόχρονα και πολύ κρίσιμο:

*** Στον περίπου έναν χρόνο που απομένει στην κυβέρνηση για να ολοκληρώσει τη θητεία της, να μην αναλωθεί σε νέες εξαγγελίες φιλόδοξων projects. Αλλά; Να τρέξει όσο μπορεί γρηγορότερα την υλοποίηση αυτών που εκκρεμούν.

*** Ο στόχος είναι κατ’ αυτόν τον τρόπο να αποδειχθεί πως «ό,τι λέμε το κάνουμε» και ότι «δεν λέμε απλώς για να λέμε». Κοινώς, για να εμπεδωθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντί της. Πρόκειται για κρίσιμο στοίχημα, που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τις δημοσκοπικές μετρήσεις.

*** Εν προκειμένω, αναφέρεται ενδεικτικά ως παράδειγμα η περίπτωση της Θεσσαλονίκης. Η λειτουργία του εκεί μετρό συνέβαλε σημαντικά στη βελτίωση της κυβερνητικής εικόνας στη συμπρωτεύουσα, η οποία, a pro pos, είχε πληγεί πολύ το τελευταίο διάστημα.

*** Η κυβέρνηση έχει να λέει ότι εξήγγειλε την υλοποίηση του έργου, που είχε στοιχειώσει, και τα κατάφερε. Αν τώρα καταφέρει και παραδώσει σε κυκλοφορία και την επέκταση της γραμμής προς την Καλαμαριά, έως το τέλος του έτους, τότε θα ‘χει εγγράψει μια πολύ σημαντική εκλογική παρακαταθήκη.

*** Άλλο παράδειγμα, που αναφέρεται στο Μέγαρο Μαξίμου;

*** Η περίπτωση του fly over, και πάλι στη Θεσσαλονίκη. Όσο καιρό οι κάτοικοι της πόλης περνούσαν μια απίστευτη κυκλοφοριακή ταλαιπωρία εξαιτίας του, χωρίς να βλέπουν εργασίες να εξελίσσονται, αγανακτούσαν και αυτό καταγραφόταν στις κυλιόμενες μετρήσεις.

*** Ωστόσο, μόλις το έργο πήρε μπρος και άρχισε να σημειώνει πρόοδο, τότε η εικόνα της κυβέρνησης στη συμπρωτεύουσα βελτιώθηκε κατά πολύ.

*** Συμπέρασμα; Η κοινή γνώμη εμπιστεύεται μόνο τους doers πλέον. Δεν πείθεται από εξαγγελίες του τύπου «θα δώσουμε 13ο και 14ο μισθό» και τα συναφή τους, γιατί απλά ξέρει ότι δεν είναι εφικτά για να γίνουν. Κι αυτός είναι ένας λόγος που δεν κάνει «πέρασμα» ο αντιπολιτευτικός λόγος.

*** Αντιθέτως, όταν διαπιστώνει πως όσα ρεαλιστικά λέγονται, γίνονται, τότε δίνει ψήφο εμπιστοσύνης. Γι’ αυτό και η εισήγηση στον πρωθυπουργό, εν όψει των επόμενων εκλογών, είναι: Όχι άλλες εξαγγελίες. Ας εφαρμόσουμε ό,τι έχουμε υποσχεθεί ή ό,τι προλαβαίνουμε τουλάχιστον.

*** Αλλιώς, κινδυνεύουμε να πάθουμε ό,τι και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που δεν έχουν καταλάβει ότι οι καιροί άλλαξαν.

*** Η διαπίστωση αυτή «κουμπώνει» τέλεια με τον Αλέξη Τσίπρα, που φαίνεται να ζει και να σκέπτεται με όρους 2010-2014. Και να κινείται με τους δικούς του χρόνους, πιστεύοντας ότι θα δημιουργηθεί ένα «κοινωνικό κύμα» από κάτω, που θα τον φέρει ξανά στην εξουσία.

*** Γι’ αυτό, όμως, είναι κολλημένος, στην πραγματικότητα, πέριξ του 10%. Επειδή φαίνεται (και) από τις περιοδείες του ανά την Ελλάδα ότι οι σχέσεις εμπιστοσύνης με την κοινή γνώμη έχουν διαρραγεί. Μάλλον οριστικά.

*** Κι αν αργήσει ακόμα περισσότερο να πάρει πρωτοβουλίες, είναι πολύ πιθανόν να διαρραγούν και οι όποιες σχέσεις του με όσους εξακολουθούν να τον πιστεύουν στην Κουμουνδούρου. Γιατί το γράφω; Επειδή μαθαίνω ότι πολλοί από αυτούς αισθάνονται πλέον παγιδευμένοι.

*** Κοινή είναι η αίσθηση ότι, περιμένοντας τον Αλέξη Τσίπρα να πάρει πρωτοβουλία και να τους καλέσει για να συμμετάσχουν, χάνουν πολύτιμο χρόνο. Και δεν έχει απομείνει πολύς. Εξ ου και η αύξηση των πιέσεων πλέον προς τον Φάμελλο να ετοιμάσει τον ΣΥΡΙΖΑ για αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές.