*** Τι λέει ο Αλέξης Τσίπρας σε όσους θέλουν να κάνουν το βήμα και να ενταχθούν στο υπό σύσταση κόμμα του; «Όσοι είναι να έρθουν, θα έρθουν ως απλοί στρατιώτες και τίποτα περισσότερο». Πολύ ενδιαφέρον, αν ισχύει (που δεν ισχύει, πιστέψτε με). Για μερικούς πολύ συγκεκριμένους λόγους.
*** Και εξηγούμαι: Υποτίθεται ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν θα απευθυνόταν ποτέ στους παλιούς και φθαρμένους. Αλλά το κάνει. Αλλιώς, προς τι οι παραπάνω διευκρινίσεις;
*** Εκτός και αν θέλει να μας πει ότι από το σκάουτινγκ που έκανε στην περιφέρεια του προέκυψαν φυντάνια που του έβαλαν τον εξής όρο: «Ερχόμαστε στο κόμμα σου, αλλά μόνο ως… στρατηγοί». Δύσκολο να το πιστέψω. Πάμε παρακάτω.
*** Είναι ηλίου φαεινότερον ότι ο Τσίπρας τα βρήκε σκούρα με τη στελέχωση του νέου κόμματος. Για την ακρίβεια, αλλιώς τα περίμενε και αλλιώς του προέκυψαν. Υπέθετε ότι θα έκαναν ουρά πολλοί και διάφοροι για να περάσουν την πόρτα της Αμαλίας, αλλά, όπως αποδείχθηκε, δεν τη χτύπησε σχεδόν κανείς.
*** Μαθαίνω ότι έγιναν κρούσεις σε αρκετούς γνωστούς και πετυχημένους στον (επαγγελματικό) χώρο τους, αλλά σχεδόν όλοι αρνήθηκαν να τον ακολουθήσουν. Προβάλλοντας διάφορες αιτίες, οι περισσότερες από τις οποίες φώναζαν από μακριά ότι είναι προφάσεις.
*** Αλλά και το σκάουτινγκ εκτός Αθηνών δεν πήγε καλά. Αλλά και καλά να πήγαινε, δεν μπορείς να στηρίξεις και να υποστηρίξεις ένα νέο κόμμα με παντελώς άγνωστους και άπειρους. Οπότε…
*** Και κάπως έτσι, στη Λεωφόρο Αμαλίας φαίνεται ότι κατέληξαν στη «γνωστή συνταγή». Με πρώτο «συστατικό» της τον Αλέξη Χαρίτση. Όσοι ξέρουν μου λένε ότι ήδη «έκλεισε» και θα ανακοινωθεί όταν είναι σκόπιμο (πολιτικά πάντα).
*** Τι άλλο μου λένε; Ότι δεν υπάρχει περίπτωση ο Χαρίτσης να «έκλεισε» ως… απλός στρατιώτης. Κι αυτό θα φανεί στην πράξη. Δεν χρειάζεται, συνεπώς, καμία εσωτερική ενημέρωση. Τι άλλο; Ότι η στρατηγική του εξώστη εγκαταλείπεται. Το συμπέρασμα:
*** Πολύ θα ήθελε να μην ξαναδεί κανέναν από τους παλιούς του συντρόφους. Κανέναν, χωρίς εξαιρέσεις. Αλλά μόλις τώρα αντιλαμβάνεται ότι αυτό δεν γίνεται.
*** Με την ευκαιρία, να σας αναφέρω και κάτι ακόμα. Ούτε η προσπάθεια της Μαρίας Καρυστιανού να στελεχώσει με γνωστούς, πετυχημένους και «αμόλυντους» δεν πάει… σφαίρα ακριβώς. Όπως και στην παραπάνω περίπτωση, προσεγγίσεις γίνονται, αλλά κατά κανόνα οι απαντήσεις είναι αρνητικές.
*** Μεταξύ μας, δεν μου κάνει εντύπωση. Αν είσαι γνωστός και πετυχημένος στον χώρο σου επαγγελματικά, δύσκολα κάνεις το βήμα. Δείτε τι έχει γίνει κατά καιρούς με τις προσεγγίσεις που έγιναν για τα ψηφοδέλτια Επικρατείας υφιστάμενων κομμάτων.
*** Και κάτι που άκουσα και μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση, αλλά μας αφορά μόνο εμμέσως: Πώς θα σας φαινόταν αν κάποια στιγμή ο Καναδάς γινόταν μέλος της… ΕΕ; Καλά διαβάσατε, της ΕΕ. Το σενάριο είναι υπαρκτό, έχει συζητηθεί (στις Βρυξέλλες) και απασχολεί τα κέντρα αποφάσεων.
*** Το όλο σενάριο πλέχθηκε με αφορμή τον άτυπο πόλεμο που έχει ξεσπάσει ανάμεσα σε ΗΠΑ και Καναδά. Με πρωτοβουλία του προέδρου Τραμπ, ως γνωστόν. Η ιδέα άρεσε σε κάποιους επί ευρωπαϊκού εδάφους, αλλά είναι (πάρα πολύ) δύσκολο να υλοποιηθεί.
*** Άλλωστε, όπως λέγεται, και ο Καναδός πρωθυπουργός, Μαρκ Κάρνεϊ, δεν είναι και τόσο ένθερμος υποστηρικτής της.
