*** Επιμένω ότι ο Χάρης Δούκας δεν έπαψε ποτέ να έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του την προσέγγιση με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Είτε όταν σκέφτεται την επόμενη μέρα του ΠΑΣΟΚ, είτε όταν σκέφτεται την δική του επόμενη μέρα.
*** Αυτό που δεν ξέρει ίσως ο δήμαρχος όμως είναι ότι στην πρώτη περίπτωση θα είναι χρήσιμος στον Αλέξη Τσίπρα μόνο αν καταφέρει να του πάει ως «προίκα» κι ένα κομμάτι του ΠΑΣΟΚ. Στο πλαίσιο του ανοίγματος που θέλει να κάνει προεκλογικά.
*** Ο Δούκας, όμως, εσωκομματικά δεν διάγει και τις καλύτερες μέρες του στην Χαριλάου Τρικούπη. Από την μέρα που χώρισαν σαν φίλοι πολιτικά με τον Μανώλη Χριστοδουλάκη, οι «μετοχές» τους έπεσαν δραματικά. Και ο Τσίπρας το ξέρει.
*** Βέβαια, ο Δούκας θα μπορούσε κάποια στιγμή να συζητήσει το ενδεχόμενο της δικής του συνεργασίας με την ΕΛΑΣ. Αλλά από την Αμαλίας δεν είναι και τόσο σίγουροι ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα ενθουσιάζονταν με αυτή την προοπτική. Γιατί;
*** Επειδή, κατά βάθος, ο Δούκας αντιμετωπίζεται ως «εν δυνάμει μπελάς». Υπό την έννοια ότι οι φιλοδοξίες του είναι γνωστές και μεγάλες. Ο Τσίπρας όμως έστησε ένα «μαγαζί» όπου δεν υπάρχει κανείς «δεύτερος» ή ακόμα και «τρίτος».
*** Συνεπώς, ο Δούκας δύσκολα θα χωρέσει. Και το ξέρει. Για αυτό και η μόνη ρεαλιστική προοπτική θα ήταν να «μετακινήσει», αν μπορεί, όλο το ΠΑΣΟΚ προς την πλευρά της ΕΛΑΣ, κάποια στιγμή.
*** Όσο μπορεί βεβαίως κάτι τέτοιο να θεωρείται ρεαλιστικό, υπό τις παρούσες συνθήκες και ισορροπίες στην Χαριλάου Τρικούπη. Αλλά πάλι, στο μέλλον, κανείς δεν ξέρει.
*** Τι πιάνουν τα ραντάρ της Αθήνας από «απέναντι»; Λοιπόν, στην Άγκυρα φαίνεται να επικρατεί η εντύπωση ότι «τώρα είναι η ευκαιρία για να υλοποιηθεί το όραμα της Γαλάζιας Πατρίδας». Και κατά συνέπεια, θα πρέπει να αξιοποιηθεί. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
*** Ότι κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, οι Tούρκοι κάτι θα κάνουν κατά μήκος των ελληνοτουρκικών συνόρων. Τα οποία – θυμίζω – ξεκινούν από τον Έβρο και καταλήγουν στο Καστελόριζο. Επίσης, οι Tούρκοι δείχνουν να αντιλαμβάνονται και κάτι ακόμα.
*** Ότι αυτή η ευκαιρία που έχουν τώρα δεν θα διαρκεί για πάντα, αλλά έχει ημερομηνία λήξης. Πού ορίζεται η τελευταία, θα σας γελάσω. Δεν μπορώ να τα ξέρω και όλα. Ελπίζω όμως να τα ξέρουν άλλοι, αρμοδιότεροι εμού, εδώ στην Αθήνα.
*** Πού; Στο τρίγωνο Μαξίμου – υπουργείου Εξωτερικών – υπουργείου Άμυνας. Από διαίσθηση και μόνο θα σας πω ότι ξέρουν. Και σταματώ εδώ, γιατί δεν έχει νόημα να πάω παρακάτω.
*** Και θα κλείσω το σημερινό σημείωμα με μια διαρροή που μου έγινε αναφορικά με το περίφημο «σύμφωνο της Μέκκας». Ξέρετε ποια ήταν η απάντηση των Σαουδαράβων, όταν ρωτήθηκαν (από εκεί που έπρεπε), γιατί έκαναν το βήμα και την υπέγραψαν;
*** Ότι έπρεπε να έχουν μια ανοικτή επικοινωνία με μια χώρα που μιλά απευθείας με το Ιράν. Εννοώντας την Τουρκία. Ωστόσο, αυτή την επικοινωνία την είχαν και μέσω της συμμαχίας τους με το Πακιστάν.
*** Το συμπέρασμα; Το Ριάντ είχε πάρει τις αποφάσεις του και η τράπουλα ξαναμοιράζεται στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς λόγια.
