*** Σήμερα θα σας ξεκινήσω με μια δυσάρεστη είδηση. Όλα όσα φτάνουν στα αυτιά μου συντείνουν υπέρ της άποψης ότι η ιστορία της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης, στη Χερσόνησο του Σινά, δεν θα έχει αίσιο τέλος για τα ελληνορθόδοξα «χρώματα».
*** Ότι κοινώς οι Aιγύπτιοι φίλοι μας, που απ’ ό,τι φαίνεται τη δούλευαν την ιστορία στο παρασκήνιο, εδώ και χρόνια, μας έχουν κάνει «ρουά – ματ». Και ό,τι όπου να ‘ναι η βασίλισσα θα πέσει. Τι εννοώ;
*** Ότι το μόνο που στην πραγματικότητα θα κρατήσουμε από το μοναστήρια που στέκει εκεί για αιώνες, θα είναι ο λατρευτικός του χαρακτήρας. Και τίποτα άλλο. Αλλά και για αυτόν κρατάω μια επιφύλαξη. Γιατί;
*** Επειδή από τη στιγμή που… θεματοφύλακες της συμφωνίας θα είναι οι Aιγύπτιοι, τίποτα δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Υπό την έννοια ότι σε πέντε, δέκα, είκοσι χρόνια, μπορεί «να ξυπνήσουν» ένα πρωί και να πουν «τέλος.
*** Όπερ σημαίνει ότι καλό και άγιο (κυριολεκτικά) το μοναστήρι αλλά για λόγους αιγυπτιακού εθνικού συμφέροντος – ή ξέρω γω – μετατρέπεται σε μουσείο. Γιατί θα φέρνει περισσότερα λεφτά στα κρατικά ταμεία (τα οποία έχουν πιάσει αράχνες είναι αλήθεια κι αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε και το ΔΝΤ).
*** Αυτό με τη σειρά του θα σηματοδοτήσει και το τέλος της λειτουργίας της Μονής ως λατρευτικού χώρου. Και άρα – πέραν όλων των άλλων – την υποστολή της ελληνικής σημαίας από την χερσόνησο του Σινά. Και σας ρωτώ:
*** Σε πόσα άλλα σημεία του πλανήτη μπορούμε να βλέπουμε ακόμα σήμερα την γαλανόλευκη να κυματίζει; Εκεί, στη «μέση του πουθενά» το βλέπουμε. Οπότε, όπως μπορεί κανείς να αντιληφθεί η ήττα που έρχεται θα είναι μεγάλη.
*** Αντιθέτως, έχω καλά νέα από το μέτωπο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Άνθρωποι που ξέρουν σε βάθος αυτή την ιστορία, μου λένε ότι η τουρκική πλευρά έχει (σχεδόν) αποδεχθεί την προοπτική της επαναλειτουργίας της. Πώς; Ως μεταπτυχιακού τμήματος, πιθανότατα διετούς διάρκειας.
*** Και τι απομένει τώρα; Να βρεθεί το τουρκικό πανεπιστήμιο με το οποίο θα συνδεθεί η Χάλκη για να ξεκινήσει το μεταπτυχιακό. Και για να το πάω ένα βήμα παραπέρα, η παράμετρος που έχει πέσει στο τραπέζι έχει να κάνει με την εξής λεπτομέρεια:
*** Θα πρέπει να είναι ιδιωτικό ή δημόσιο πανεπιστήμιο; Το Φανάρι φαίνεται να προκρίνει τη δεύτερη περίπτωση, για έναν λόγο: Διασφαλίζει την μακροβιότητα της συμφωνίας. Ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο σήμερα λειτουργεί και «αύριο» βάζει λουκέτο. Τι θα γίνει σε αυτή την περίπτωση;
*** Αντιθέτως, το κρατικό πανεπιστήμιο διασφαλίζει τη λειτουργία στο διηνεκές. Μένει λοιπόν να επιλεγεί με ποιο θα συνεργασθεί η Χάλκη. Όπου μου λένε ότι αυτόν τον καιρό ολοκληρώνονται οι εργασίες ανακατασκευής και αν όλα πάνε καλά, σε λίγες εβδομάδες θα μπορεί να παραδοθεί από τους εργολάβους της «με το κλειδί στο χέρι».
*** Και τώρα, που διαβάσατε και τις δυο παραπάνω ιστορίες – στη λεπτομέρεια τους – δεν αναρωτιέστε κι εσείς πόσο ευμετάβλητες είναι οι ισορροπίες στην ζωή; Πριν από μια πενταετία, κανείς δεν θα αμφέβαλε για την επόμενη μέρα του Σινά.
*** Αντιθέτως, θα ανησυχούσε πολύ για την επόμενη μέρα στην Χάλκη. Και ξαφνικά, όλα έρχονται τούμπα…
