MSC: Το σχέδιο ύψους 1,25 δισ. του Απόντε και η συμμαχία με τη Sinokor

Η MSC του Τζιανλουίτζι Απόντε εξετάζει επένδυση έως 1,25 δισ. δολάρια σε 10 πλοία νέας ναυπήγησης, σε συνεργασία με τη Sinokor

O Τζιανλουίτζι Απόντε © EPA/EDDY LEMAISTRE

Ένα στρατηγικό βήμα που θα αλλάξει τις ισορροπίες στην αγορά των δεξαμενόπλοιων πολύ μεγάλου μεγέθους (VLCC) φαίνεται έτοιμος να κάνει ο ιδρυτής της MSC Mediterranean Shipping Company, Tζιανλουίτζι Απόντε.

Σύμφωνα με πληροφορίες της αγοράς, η MSC βρίσκεται σε προχωρημένες διαπραγματεύσεις με το κινεζικό ναυπηγείο Hengli Heavy Industry για την παραγγελία έως και 10 VLCC νέας ναυπήγησης, σηματοδοτώντας την είσοδο του ομίλου στον τομέα μεταφοράς αργού πετρελαίου.

Οι συζητήσεις φέρονται να αφορούν έξι πλοία ως σταθερή παραγγελία και τέσσερις επιπλέον προαιρετικές μονάδες, με τις παραδόσεις να τοποθετούνται χρονικά στα τέλη του 2028 και μέσα στο 2029. Εάν επιβεβαιωθεί η συμφωνία, το συνολικό κόστος θα μπορούσε να αγγίξει το 1,25 δισ. δολάρια, καθώς η τιμή ενός VLCC νέας κατασκευής κυμαίνεται σήμερα μεταξύ 120 και 125 εκατ. δολαρίων.

Η κίνηση αυτή θεωρείται ευρέως ως μέρος της στενότερης συνεργασίας της MSC με τη νοτιοκορεατική Sinokor Maritime, έναν όμιλο που τα τελευταία χρόνια έχει επιδοθεί σε επιθετική επέκταση στον τομέα των VLCC. Αν και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η MSC θα είναι ο πλήρης ιδιοκτήτης των πλοίων, η επικρατέστερη εκτίμηση είναι ότι τα δεξαμενόπλοια θα ναυλωθούν σε τρίτους, με τη Sinokor να προβάλλει ως φυσικός αποδέκτης.

Οι φήμες για σύμπραξη μεταξύ του Tζιανλουίτζι Απόντε και του επικεφαλής της Sinokor, Ga-Hyun Chung, κυκλοφορούν έντονα από τις αρχές του έτους. Η Sinokor φέρεται να έχει συγκροτήσει έναν στόλο που πλησιάζει τα 130 VLCC, μέσω συνδυασμού αγορών μεταχειρισμένων πλοίων, βραχυπρόθεσμων χρονοναυλώσεων και ιδιόκτητων μονάδων.

Παρά το ήδη εντυπωσιακό μέγεθος του στόλου, πηγές της αγοράς αναφέρουν ότι η εταιρεία εξακολουθεί να αναζητεί πρόσθετη χωρητικότητα, στο πλαίσιο της μακροχρόνιας φιλοδοξίας της να αποκτήσει δεσπόζουσα θέση στον κλάδο.

Ο ρόλος-κλειδί της MSC και η «δίψα» της Sinokor

Η εμπλοκή της MSC φαίνεται να υπερβαίνει τον ρόλο του χρηματοδότη ή ιδιοκτήτη πλοίων. Σύμφωνα με παράγοντες, ο ελβετικός όμιλος προσφέρει σημαντική υποστήριξη σε επίπεδο back office, τεχνικής διαχείρισης και οργανωτικών δομών, καλύπτοντας κενά που η Sinokor δυσκολεύεται να διαχειριστεί λόγω περιορισμένου ανθρώπινου δυναμικού.

Για το ναυπηγείο Hengli η πιθανή παραγγελία αποτελεί στρατηγικής σημασίας επιτυχία. Το ναυπηγείο βρίσκεται σε φάση ταχείας επέκτασης, με τον πρόεδρο Chen Jianhua να φέρεται αποφασισμένος να δημιουργήσει το μεγαλύτερο ενιαίο ναυπηγείο στον κόσμο. Παράγοντες της ναυπηγικής αγοράς δεν αποκλείουν ακόμη και την κατασκευή νέας δεξαμενής, προκειμένου να καλυφθεί η αυξανόμενη ζήτηση για μεγάλα δεξαμενόπλοια.

Η MSC δεν είναι άγνωστη στο Hengli. Ήδη αποτελεί βασικό πελάτη του ναυπηγείου, έχοντας παραγγείλει 28 μεγάλα containerships διπλού καυσίμου LNG, συνολικής αξίας άνω των 6 δισ. δολαρίων. Πρόκειται μάλιστα για τη μοναδική liner εταιρεία που έχει αναθέσει την κατασκευή ultra-large containerships στο συγκεκριμένο κινεζικό ναυπηγείο.

Ωστόσο, η πιθανή είσοδος της MSC στα VLCCs εγείρει ερωτήματα για την ισορροπία προσφοράς και ζήτησης στην αγορά αργού πετρελαίου. Με τα ναυπηγεία της Κίνας να γεμίζουν βιβλία παραγγελιών και αρκετούς μεγάλους παίκτες -όπως ο Γιώργος Προκοπίου και ο Idan Ofer- να επενδύουν επιθετικά σε νέα τονάζ, ο κίνδυνος δημιουργίας υπερπροσφοράς την επόμενη δεκαετία παραμένει υπαρκτός.

Το εάν τα σχέδια Απόντε-Sinokor θα αποδειχθούν στρατηγικό πλεονέκτημα ή θα συμβάλουν σε έναν νέο κύκλο πίεσης των ναύλων θα φανεί όταν τα πρώτα πλοία βγουν στην αγορά. Μέχρι τότε το μόνο βέβαιο είναι ότι η MSC δείχνει αποφασισμένη να διευρύνει τον ναυτιλιακό της ορίζοντα πολύ πέρα από τα containers.

Το ελληνικό στοίχημα του Απόντε

Παράλληλα με τις κινήσεις επέκτασης στον τομέα των δεξαμενόπλοιων, ο όμιλος MSC του Τζιανλουίτζι Απόντε υπενθυμίζεται ότι διατηρεί ενεργό ενδιαφέρον για στρατηγικές λιμενικές υποδομές στην Ελλάδα. Στο επίκεντρο βρίσκονται το λιμάνι του Λαυρίου και αυτό της Κέρκυρας, τα οποία εξετάζονται ως δυνητικοί κόμβοι κρουαζιέρας, στο πλαίσιο της ευρύτερης στρατηγικής του ομίλου για ενίσχυση της παρουσίας του στην Ανατολική Μεσόγειο. Για το Λαύριο η διαδικασία ιδιωτικοποίησης έχει ήδη ξεκινήσει, με στόχο την πώληση του 67% του Οργανισμού Λιμένος Λαυρίου. Η προκήρυξη του διαγωνισμού αναμένεται σύντομα και αποτελεί προτεραιότητα του ΤΑΙΠΕΔ. Η MSC στοχεύει να μετατρέψει το Λαύριο σε home port για κρουαζιέρες, εκμεταλλευόμενη την εγγύτητα στο αεροδρόμιο των Σπάτων και την πρόσβαση στα ελληνικά νησιά.

Η Κέρκυρα παραμένει σε στάδιο διερεύνησης, καθώς οι ελληνικές αρχές δεν έχουν αποφασίσει ακόμη αν η αξιοποίηση θα γίνει μέσω υποπαραχώρησης, όπως στο μοντέλο Καβάλας, ή πώλησης πλειοψηφικού πακέτου, όπως στο Λαύριο. Εφόσον προχωρήσουν τα σχέδια, και τα δύο λιμάνια θα εκσυγχρονιστούν και θα ενισχύσουν τη δυναμική τους για φιλοξενία μεγάλων κρουαζιερόπλοιων, ανοίγοντας νέο κεφάλαιο στην παρουσία της MSC στην ελληνική αγορά.