Άλμα κάνουν οι ναύλοι του Κόλπου καθώς οι ναυτιλιακές εταιρείες στρέφονται στα φορτηγά για τη μεταφορά εμπορευμάτων, αντιμετωπίζοντας πρόσθετο κόστος χιλιάδων δολαρίων αφού τα φορτηγά μπορούν να μεταφέρουν μόνο ένα μικρό κλάσμα των αγαθών.
Οι εταιρείες προειδοποιούν για σοβαρές καθυστερήσεις και πρόσθετες χρεώσεις, δεδομένου ότι χρησιμοποιούν εναλλακτικές χερσαίες διαδρομές για να αμβλύνουν τη συμφόρηση που προκαλείται από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.
Φορτία με προορισμό τη Μέση Ανατολή που ξεκίνησαν πριν από τον πόλεμο στο Ιράν παραμένουν εγκλωβισμένα σε μακρινά λιμάνια.
Οι ναύλοι στη διαδρομή από τη Σαγκάη προς τον Κόλπο και την Ερυθρά Θάλασσα κατέγραψαν ιστορικά υψηλά αυτή την εβδομάδα, ξεπερνώντας ακόμη και τα ρεκόρ σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Ενδεικτικά, το κόστος για τη μεταφορά ενός τυπικού εμπορευματοκιβωτίου 20 teu στην εν λόγω διαδρομή αυξήθηκε από τα 980 δολάρια, πριν από το ξέσπασμα του πολέμου, σε 4.131 δολ. την εβδομάδα έως τις 15 Μαΐου, σύμφωνα με τον πάροχο δεδομένων Clarksons Research.
Το υψηλότερο κόστος κατά τη διάρκεια της πανδημίας ήταν 3.960 δολ. ανά teu.
Μεγάλο μέρος αυτής της αύξησης οφείλεται στο κόστος των καυσίμων και στη σπουδή για την εξεύρεση φορτηγών προκειμένου να μεταφερθούν τα φορτία οδικώς.
Ο Βίνσεντ Κλερκ, διευθύνων σύμβουλος της Maersk, της δεύτερης μεγαλύτερης εταιρείας μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο, δήλωσε στους Financial Times ότι έχει επιστρατευτεί «σημαντική δύναμη φορτηγών». «Τόσο οι Σαουδάραβες όσο και οι Ιρακινοί έχουν ανοίξει τα σύνορα για πολλά φορτηγά που έρχονται από το Ιράκ, την Ιορδανία, ακόμα και από την Τουρκία».
Όλες οι μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες, όπως οι MSC, Maersk, CMA-CGM και Hapag-Lloyd, έχουν ανοίξει δρομολόγια με φορτηγά από λιμάνια της Ερυθράς Θάλασσας και του Κόλπου του Ομάν προς άλλα λιμάνια σε Σαουδική Αραβία, Ιράκ και ΗΑΕ.
Ωστόσο, τα φορτηγά μπορούν να αντικαταστήσουν μόνο ένα μικρό κλάσμα της χωρητικότητας που παρείχαν τα μεγάλα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και φορτίου που εξυπηρετούσαν προηγουμένως τον Κόλπο μέσω των Στενών του Ορμούζ, τα οποία ουσιαστικά έχουν κλείσει για τη ναυσιπλοΐα από τις 28 Φεβρουαρίου.
Μόνο ένας μικρός αριθμός πλοίων καταφέρνει να διέρχεται από το θαλάσσιο πέρασμα κάθε μέρα, σημειώνοντας πτώση από τις περίπου 135 καθημερινές διελεύσεις πριν από τον πόλεμο. Περίπου 38 πλοία έχουν δεχθεί επίθεση.
Οι εμπορικές ροές προς την περιοχή του Κόλπου έχουν μειωθεί κατά 60 έως 80%, δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Hapag-Lloyd Ρολφ Χάμπεν Γιάνσεν. Τα λιμάνια αναγκάζονται να δίνουν προτεραιότητα σε βασικά αγαθά, όπως τρόφιμα και ιατρικές προμήθειες.
Ναυλομεσίτης από το Λονδίνο ανέφερε ότι οι έμποροι σιτηρών αλλάζουν επίσης δρομολόγια για τα φορτία τους μέσω των λιμανιών της Ερυθράς Θάλασσας και του Κόλπου του Ομάν, προτού τα προωθήσουν με φορτηγά και μικρότερα σκάφη. «Υπάρχει αύξηση στην ποσότητα σιτηρών που παραλαμβάνονται στη Φουτζέιρα και το Χορφακάν, με οδική μεταφορά προς τα μεγάλα λιμάνια των ΗΑΕ και στη συνέχεια διανομή στο Κατάρ, το Μπαχρέιν και αλλού στον Κόλπο με μικρότερα πλοία».
Οι ναύλοι σε ορισμένες διαδρομές του Κόλπου έχουν υποχωρήσει από τα αρχικά υψηλά επίπεδα καθώς η ζήτηση έχει εξασθενήσει. Οι τιμές από τη Σαγκάη προς το Τζεμπέλ Άλι τετραπλασιάστηκαν στην αρχή του πολέμου ξεπερνώντας τα 8.000 δολ. ανά εμπορευματοκιβώτιο 40 ποδών, αλλά έκτοτε έχουν μειωθεί γύρω στα 5.700 δολ., σύμφωνα με τη ναυτιλιακή πλατφόρμα Freightos.
Ο Κρίστιαν Βέντελ (Christian Wendel), πρόεδρος της Hexagon Group, δήλωσε ότι για τα λιπάσματα η κλίμακα της εκτροπής των δρομολογίων προκάλεσε τεράστιες εφοδιαστικές προκλήσεις, επειδή τα εξαγωγικά φορτία κυμαίνονται συνήθως από 30.000 έως 50.000 τόνους, ενώ τα φορτηγά μεταφέρουν περίπου 30 τόνους το καθένα.
«Από πλευράς logistics είναι ένας εφιάλτης», δήλωσε.
Η αναταραχή επηρεάζει επίσης την επισιτιστική βοήθεια. Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP) ανακοίνωσε ότι ορισμένες αποστολές που εστάλησαν πριν από τον πόλεμο βρίσκονται ακόμη υπό μεταφορά, και ότι δυσκολεύεται να προσεγγίσει χώρες όπως η Υεμένη και το Τζιμπουτί λόγω της πρόσθετης απειλής επιθέσεων από τους Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα.
Μια αποστολή βοήθειας προς το Σουδάν έφτασε με 62 ημέρες καθυστέρηση, αφού αναγκάστηκε να κάνει τον γύρο του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, ενώ και το Αφγανιστάν έχει γίνει πιο δυσπρόσιτι, δήλωσε η διευθύντρια εφοδιαστικής αλυσίδας του WFP Κορίν Φλάισερ.
Πριν από τον πόλεμο, το WFP έστελνε βοήθεια στο Αφγανιστάν μέσω του Ιράν. Η τελευταία του αποστολή διέσχισε εννέα χώρες οδικώς, από τα ΗΑΕ προς το Αζερμπαϊτζάν και στη συνέχεια μέσω της Κασπίας Θάλασσας προς το Τουρκμενιστάν, φτάνοντας με 43 ημέρες καθυστέρηση.
