Η Dynacom του Προκοπίου σπάει το φράγμα των 100 εκατ. δολαρίων πουλώντας suezmax 15ετίας

Με έξυπνες κινήσεις στον κατάλληλο τόπο και χρόνο συσσωρεύουν πλούτο από αγοραπωλησίες τάνκερ οι Έλληνες εφοπλιστές

Γιώρος Προκοπίου © Dynacom/Dynagas/Sea Traders

Μόλις κατέπλευσε στον Κόλπο του Ομάν και κατέγραψε ρεκόρ τιμής για σκάφος της ηλικίας και του τύπου του, καταδεικνύοντας την άσβεστη των αγοραστών από τη Μέση Ανατολή για χωρητικότητα. Ο λόγος για το 150.000-dwt Zouzou N (ναυπήγησης 2010) που ανήκει στην εταιρεία Dynacom Tankers του Γιώργου Προκοπίου και το οποίο πωλείται έναντι περίπου 103 εκατ. δολαρίων. Πρόκειται για την υψηλότερη τιμή που έχει καταγραφεί ποτέ για suezmax ηλικίας 15 ετών.

Η μέση εκτίμηση του οίκου Clarksons για ανάλογα πλοία άγγιξε τα 101 εκατ. δολάρια την περασμένη Παρασκευή. Πρόκειται για τη υψηλότερη τιμή από το 2008, όταν ο μεσιτικός οίκος άρχισε να καταγράφει τις αξίες των suezmax ηλικίας 15 ετών.

Η τιμή που φέρεται να εξασφάλισε η Dynacom δεν είναι απλώς η υψηλότερη σε ονομαστικούς όρους, αλλά και σε όρους προσαρμοσμένους στον πληθωρισμό. Σύμφωνα με την Clarksons, κατά την κορύφωση της ναυτιλιακής φούσκας του 2008, τα suezmax 15ετίας κόστιζαν 60 εκατ. δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί σε 93,9 εκατ. δολάρια σε σημερινή αξία χρήματος.

Τα συστήματα εντοπισμού πλοίων δείχνουν ότι το δεξαμενόπλοιο έφτασε στον Κόλπο του Ομάν, αφού παρέμεινε ακινητοποιημένο για περίπου μία εβδομάδα στην Αραβική Θάλασσα, σε ασφαλή απόσταση από το Ιράν. Οι κινήσεις του υποδηλώνουν ότι ενδέχεται να έχει πουληθεί σε αγοραστές από τη Μέση Ανατολή με όρο την άμεση παράδοση.

Όπως αναφέρει το TradeWinds, η άμεση παράδοση αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα στις διαπραγματεύσεις τιμών για μεταχειρισμένα δεξαμενόπλοια, σε σημείο που αυτά γίνονται ακριβότερα από τα νεότευκτα.

Η τάση αυτή καθοδηγείται από συμφέροντα εμπορίας πετρελαίου της Μέσης Ανατολής που εξασφαλίζουν πλοία για άμεση μεταφορά αργού, παρά τις προσπάθειες του Ιράν να ελέγξει τις ροές από την περιοχή. Εταιρείες όπως η Adnoc Logistics & Services, η Onex DMCC, η Kuwait Oil Transport Co και άλλοι φορείς που συνδέονται με το Ιράκ και τη Σαουδική Αραβία προσπαθούν να ελέγξουν αυτόνομα όσο το δυνατόν μεγαλύτερη χωρητικότητα. Στόχος τους είναι να αποφύγουν την εξάρτηση από ναυλωτές που εμφανίζονται διστακτικοί να πραγματοποιήσουν αυτό το επικίνδυνο ταξίδι.

Ένας άλλος παράγοντας που ενισχύει τη ζήτηση είναι ο κίνδυνος τα πλοία να υποστούν ζημιές, να κρατηθούν ή να τεθούν εκτός λειτουργίας εντός και γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, δημιουργώντας ανάγκη για αντικατάσταση. Το TradeWinds έχει ήδη αναφέρει περίπου 30 επιβεβαιωμένες ιρανικές επιθέσεις σε πλοία μεταξύ 29 Σεπτεμβρίου και 18 Οκτωβρίου, κατά τις οποίες έπρεπε να εκκενωθούν τουλάχιστον τρία VLCC.

Κυκλοφορούν, ωστόσο, πολλές αμφίβολες πληροφορίες για πλοία που υποτίθεται ότι έχουν πουληθεί. Ένας λόγος για τον οποίο ορισμένες αναφερόμενες συμφωνίες ναυαγούν είναι ότι οι υποψήφιοι αγοραστές αποτυγχάνουν να καταβάλουν τη νενομισμένη προκαταβολή.

Η Eurotankers της οικογένειας Γκότση φέρεται να εξασφάλισε περίπου 60 εκατ. δολάρια τον περασμένο μήνα από την εκποίηση του aframax Eurointegrity (105.300-dwt, ναυπήγησης 2009) και 153 εκατ. δολάρια πριν από 10 ημέρες από συμφωνία για το VLCC Eurospirit (320.100-dwt, ναυπήγησης 2011).

Αν επιβεβαιωθούν, αυτές οι δύο συμφωνίες θα αποτελέσουν εξαιρετικά κερδοφόρες κινήσεις (asset plays) για την Eurotankers, η οποία δαπάνησε λιγότερα από 50 εκατ. δολάρια για να αγοράσει το Eurospirit το 2020 και περίπου 20 εκατ. δολάρια για να αποκτήσει το Eurointegrity δύο χρόνια νωρίτερα.

Ένα άλλο δεξαμενόπλοιο για το οποίο υπάρχουν έντονες φήμες ότι πουλήθηκε είναι το LR2 Kastos (113.900-dwt, ναυπήγησης 2025) της OceanGold Tankers του Γιάννη Δράγνη, το οποίο φέρεται να απέφερε μεταξύ 120 και 125 εκατ. δολαρίων από τη μεταβίβασή του στην KOTC.