Συγκλίσεις και κόντρες στο πολιτικό σκηνικό φέρνουν τα… drones στη Μ. Ανατολή

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή προκαλεί συγκρούσεις και μεταξύ των κομμάτων γύρω από τον ρόλο της Ελλάδας και τη στήριξη της Κύπρου

Κυριάκος Μητσοτάκης και Νίκος Ανδρουλάκης © EUROKINISSI/ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Σημαντικές διεργασίες και ανακατατάξεις στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο επιφέρει η γενικευμένη σύρραξη στη Μέση Ανατολή. Από τη μια εκδηλώνονται ενδιαφέρουσες συγκλίσεις ή και συναινέσεις για τη στάση της χώρας μας απέναντι στην πολεμική σύγκρουση, ενώ παράλληλα καταγράφονται και τριγμοί μέσα στα κόμματα.

Από τις πρώτες στιγμές που εκδηλώθηκε η πολλαπλή σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, το ερώτημα για το ρόλο της χώρας μας τέθηκε στην πρώτη γραμμή της πολιτικής ατζέντας. Η καταρχήν πρόθεση της μη εμπλοκής σε πολεμικές επιχειρήσεις πήρε άλλη τροπή όταν καταρρίφθηκε στην Κύπρο ένα drone ιρανικής προέλευσης. Η κυβέρνηση ανταποκρίθηκε στο αίτημα της Κύπρου να την ενισχύσει αμυντικά με τις φρεγάτες «Κίμων» και Ψαρά» καθώς και με δύο ζεύγη F-16. Η κίνηση αυτή πυροδότησε πολιτικές διεργασίες. Από τη μια ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης ζήτησε και συναντήθηκε με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Η συνάντηση ήταν μεν θεσμική και με αποκλειστικό θέμα τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ωστόσο πριν από την έκρηξη στην ευρύτερη περιοχή θα θεωρείτο αδιανόητη και μη εφικτή, με δεδομένο το τεταμένο πολιτικό κλίμα λόγω των εξελίξεων στο θέμα των υποκλοπών.

Παράλληλα, εκδηλώθηκε μια κοινή κατεύθυνση στήριξης των πρωτοβουλιών για την αποστολή στην Κύπρο, ενώ τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και το ΥΠΕΞ ξεκαθάριζαν ότι δεν τίθεται θέμα εμπλοκής στο θέατρο των πολεμικών συγκρούσεων. «Η αποστολή είναι αμυντική και ειρηνική» δήλωνε ο Πρωθυπουργός την περασμένη Τετάρτη από το βήμα του Κοινοβουλίου. Από το ίδιο βήμα, ο Νίκος Ανδρουλάκης τόνιζε πως «η στρατιωτική μας παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο οφείλει να αποσκοπεί μόνο στην προστασία του ελληνισμού και ειδικά του Κυπριακού ελληνισμού που βρίσκεται εγγύτερα στην εμπόλεμη ζώνη».

Σε ένα διαφορετικό μήκος κύματος, τα κόμματα της Αριστεράς δεν έμειναν ανεπηρέαστα από τους πολιτικούς κραδασμούς της πολεμικής σύγκρουσης. Με αίτημα τη σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, το οποίο υποστήριξε και ο αρχηγός της Ελληνικής Λύσης Κυρ. Βελόπουλος, άσκησαν κριτική στην κυβέρνηση, προεξοφλώντας ότι έχουμε de facto εμπλοκή στους επιθετικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Κάθετα αρνητικό για την αποστολή στην Κύπρο στάθηκε το ΚΚΕ, ενώ προκάλεσε σειρά αντιφατικών δηλώσεων στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε βαθμό, που δύο στελέχη, ο Γιάννης Ραγκούσης και ο Γιάννης Ματζουράνης με κοινή τους δήλωση τάχθηκαν ακόμα και αποστολής δυνάμεων του Στρατού Ξηράς για την αμυντική ενίσχυση της Κύπρου: «Η απροϋπόθετη αποστολή στην Κύπρο φρεγατών και μαχητικών αεροσκαφών – καθώς και, αν χρειαστεί, δυνάμεων του Στρατού Ξηράς – που θα υπερασπιστούν την αμυντική ακεραιότητα του νησιού, αποτελεί αδιαπραγμάτευτο εθνικό, ιστορικό και ηθικό καθήκον της Ελλάδας και του ελληνικού λαού».

Σε δεύτερη ανάγνωση, οι διεργασίες αυτές συσχετίζονται με τις πολιτικές επιδιώξεις των κομμάτων στο εσωτερικό μέτωπο. Είναι φανερό πως η κυβέρνηση αφενός θεωρεί ότι οι πρωτοβουλίες της την ενισχύουν πολιτικά, καθώς ο Πρωθυπουργός θεωρεί προνομιακό του πεδίο τη διαχείριση κρίσεων, όπως-κατά το Μαξίμου-συνέβη τόσο με τη μεταναστευτική κρίση όσο και με τον κορονοϊό. Παράλληλα, η μετατόπιση της συζήτησης στις πολεμικές συγκρούσεις και το ρόλο της χώρας μας εκτιμάται από κυβερνητικούς κύκλους ότι επισκιάζει ή και αποδυναμώνει ανοιχτά μέτωπα που προκαλούν κυβερνητική φθορά.

Υπάρχει ακόμα η θετική αποτίμηση για τη σύγκλιση θέσεων με το ΠΑΣΟΚ σε ό,τι αφορά στο θέμα του πολέμου στο Ιράν αλλά και της βοήθειας στην Κύπρο, θεωρώντας ότι δημιουργείται ένα προηγούμενο θεσμικής αντιπαράθεσης εφ όλης της ύλης. Μάλιστα, η ψήφιση της επιστολικής ψήφου για τους αποδήμους με τη στήριξη της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και ανεξάρτητων βουλευτών, επιχειρήθηκε να εμφανιστεί ως ένα είδος επιβεβαίωσης των συναινετικών διαδικασιών.

Ωστόσο, η Χαριλάου Τρικούπη δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας και ξεκαθαρίζει ότι η όποια συναίνεση για την Κύπρο δεν αναιρεί την οξεία κριτική του ΠΑΣΟΚ απέναντι στην κυβερνητική πολιτική σε όλα τα μέτωπα, η οποία προεξοφλείται ότι θα συνεχιστεί. Έτσι, αποκτά έναν συμβολικό χαρακτήρα πως την ώρα της συζήτησης στη Βουλή για την επιστολική ψήφο με εκτεταμένες αναφορές στον πόλεμο στο Ιράν, ο Νίκος Ανδρουλάκης κατέθετε την πρότασή του για προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το κράτος δικαίου, με βάρος στο ζήτημα των υποκλοπών. Στη δευτερολογία του στη Βουλή, έκανε λόγο για «πάρτι αναθέσεων 7.700.000 εκατομμυρίων ευρώ που βαραίνει τη ΝΔ». Αναμένεται εντός του Μαρτίου και η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, θέμα για το οποίο η αντιπολίτευση δεν υποστέλλει τη σημαία της επίθεσης στην κυβέρνηση.

Παράλληλα, σε δεύτερο χρόνο το πολιτικό θερμόμετρο θα ανέβει από τις επιπτώσεις του πολέμου στην οικονομία, με την αύξηση της τιμής των καυσίμων, τις ανατιμήσεις, τα ενδεχόμενα πλήγματα στον τουρισμό. Οι κυβερνητικοί χειρισμοί στα κρίσιμα αυτά μέτωπα, το ενδεχόμενο κερδοσκοπίας τα βενζινάδικα αλλά και τα ράφια των σούπερ μάρκετ είναι θέματα που θα τροφοδοτήσουν την πολιτική αντιπαράθεση-πάντα όμως υπό τη σκιά της αβεβαιότητας που προκαλεί η κρίση στη Μέση Ανατολή.