Ξαναχτύπησε ο Νίκος Καρανίκας για το κόμμα Τσίπρα, εξαπολύοντας σφοδρή επίθεση στο νέο πολιτικό εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού. Με αφορμή τις 300 υπογραφές στήριξης, έκανε λόγο για «εκφυλισμό της Αριστεράς» και για έναν φορέα που, όπως υποστηρίζει, δεν εκφράζει τις λαϊκές και εργασιακές δυνάμεις, αλλά τη μεσοαστική και προοδευτική ελίτ. Ο πρώην σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα ασκεί αιχμηρή κριτική τόσο στη σύνθεση των υπογραφόντων όσο και στη φυσιογνωμία του νέου κόμματος.
Στην ανάρτησή του, ο Νίκος Καρανίκας υποστηρίζει ακόμη ότι το νέο κόμμα Τσίπρα κατασκευάστηκε «εργαστηριακά» και όχι μέσα από πραγματικές κοινωνικές διεργασίες, κατηγορώντας τους υποστηρικτές του ότι επιχειρούν να εμφανιστούν ως εκπρόσωποι του λαού χωρίς ουσιαστική επαφή με τα προβλήματα των εργαζομένων, της επισφάλειας και των κοινωνικών ανισοτήτων.
Η ανάρτηση του Νίκου Καρανίκα
300 υπογραφές!
Ο εκφυλισμός της αριστεράς. (σε 2’)
Οι 300 υπογραφές για το ΙΧ κόμμα του Τσίπρα επιβεβαιώνουν ότι δεν κατάφερε να κατασκευάσει ένα λαϊκό αριστερό κόμμα αλλά μια συμπαράταξη της μεσοαστικής – μικροαστικής προοδευτικής ελίτ.
Εξάλλου αυτό μπορεί να κατασκευάσει ένα εργαστήριο επηρμένων ακαδημαϊκών.
Καμία αυταπάτη.
Τα κατάφερε και επίσημα να εκφυλίσει την αριστερά καθώς έχει αποστασιοποιηθεί από την τάξη των εργαζόμενων που είναι και οι μόνοι που έχουν πραγματικό λόγο να θέλουν αλλαγή των συσχετισμών στην κοινωνία των ανισοτήτων.
Αλλά όπως βλέπουμε λείπουν από το εργαστήριο κατασκευής κόμματος καθώς είναι αόρατοι στα μάτια των δημαγωγών και του Τσίπρα ως κομματικού φεουδάρχη με πιστούς ακόλουθους για μέλη.
Το κόμμα του Τσίπρα είναι και με την υπογραφή αυτών των μικροαστών ένα αναξιόπιστο κόμμα καθώς καπηλεύεται την λαϊκότητα που είναι το βασικό κοινωνικό χαρακτηριστικό της αριστεράς και δίχως ντροπή μιλάει στο όνομα του λαού μετατρέποντας την πολιτική σε πεδίο δημαγωγίας και ικανοποίησης ατομικών φιλοδοξιών.
Τα αδιέξοδα και οι προσωπικές αγωνίες επιτέθηκαν στην κοινωνική ανάγκη.
Ο εκφυλισμός είναι τέτοιος που ο ιδιοκτήτης του κόμματος με την παρέα του καμαρώνουν γιατί κατάφεραν να συμπαρατάξουν την προοδευτική ελίτ της χώρας.
Είμαι σίγουρος ότι μέσα στην έπαρση τους δεν σκέφτηκαν ότι αυτό που κατάφεραν και το διαδίδουν ως μεγάλη επιτυχία είναι δυσφήμηση της δημοκρατικής αριστεράς.
Δεν ντρέπονται που δεν υπάρχουν στις πρώτες 300 υπογραφές εργαζόμενοι της επισφάλειας, του πρεκαριατου, των πολλαπλών ανισοτήτων στις παραγωγικές δυνάμεις της πλειοψηφίας του λαού μας.
Χαίρονται δίχως να ενοχλούνται που στριμώχνονται να υπογράψουν για ένα κόμμα που κατασκευάστηκε εργαστηριακά σε χρόνο άσχετο από τον χρόνο των κοινωνικών πολιτικών διεργασιών.
Εκτρώματα και μορφώματα δημιουργούνται όταν δεν έχουμε καμία κοινωνική διεργασία με πολιτικό περιεχόμενο έχοντας ως διακύβευμα την δημιουργία κόμματος και αυτό το φανερώνουν οι 300 υπογραφές που αποτελούν την προοδευτική ελίτ και όχι τον προοδευτικό κόσμο.
Τα σαλόνια συμπαρατάχθηκαν.
Είναι λογικό που τα κείμενα του κόμματος του Τσίπρα είναι ένα αρλεκιν μπουρδολογίας με γενικόλογα αφού δεν κατάφεραν να μιλήσουν με την κοινωνία των ενεργών κοινωνικών παραγωγικών δυνάμεων που αγκομαχούν μέσα στις ανισότητες αφού ως ελίτ είναι κοινωνικά αναλφάβητοι.
Κάθε σοβαρή ελίτ επιλέγει την κοινωνική απόσταση και δεν θέλει να λερωθεί ούτε να τσαλακωθεί καθως ανακατεύεται με την πλεμπα των ανασφαλών και επισφαλών ευέλικτων και αόρατων εργαζόμενων που δεν κατάφεραν να κάνουν ένα διδακτορικό.
Κατάφερε Τσίπρας να κατασκευάσει εργαστηριακά ένα ΙΧ κόμμα που έχει συμπαραταχθεί κάθε αμοραλιστής υπερόπτης της προοδευτικής ελίτ.
Και όλοι μαζί θεωρούν ότι εκπροσωπούν τον λαό και μετουσιώνουν τον συλλογικό διανοούμενο ως απάντηση στο ερώτημα της εποχής και την ανάγκη της κοινωνίας.
Το «τι να κάνουμε» εκφυλίστηκε στο «ό,τι θέλουμε κάνουμε γιατί είμαστε ελίτ και μπορούμε».
Τα πτυχία μετράνε και η αξιοκρατία που προσδίδουν κύρος και γι’αυτό να πάει στα τσακίδια ο Sandel του Harvard.
Ο Τσίπρας τελικά ηγεμονεύει στην παρακμιακή αριστερά με παρέα την προοδευτική ελίτ της χώρας, την λούμπεν ολιγαρχία, τα ρετάλια του ΣΥΡΙΖΑ Νεαρ και για μέλη έχει υποτελή ακόλουθα άτομα που φανατίζονται στο αντιμητσοτακικό σύμπλεγμα τους μιλώντας για το ένδοξο αριστερό κομματικό τους παρελθόν. Τρατζικ!
Με τον Μητσοτάκη διαφωνούν και όχι με τον Νεοφιλελευθερισμό. Απλά πιστεύουν ως υπερόπτες ότι είναι πιο άξιοι από αυτόν.
Την κυβέρνηση θέλουν για να βγάλουν τα προσωπικά τους κόμπλεξ.
Την δόξα την λοξά και την ιδιοτέλεια των φιλοδοξιών τους πρέπει να την σερβίρουν με αριστερή φρασεολογία για να αιχμαλωτίσουν τα συναισθήματα του λαού λεηλατώντας τα, χλευάζοντας τον λαϊκό αναστεναγμό και τον λαό που κάποτε θεωρούσε την αριστερά ένα αποκούμπι στα δύσκολα, μια κοινωνική αξιόπιστη πολιτική δύναμη μέρος και κομμάτι του εαυτού της και γι’αυτό κάποτε η αριστερά είχε το ηθικό πλεονέκτημα απέναντι στην κάθε ελίτ. Ηθικό πλεονέκτημα και ελίτ δεν συνάδουν, δεν Συνυπάρχουν.
Πάντως για να το έχουμε καθαρό η γλώσσα και ο λόγος όπως και τα επιχειρήματα αν δεν αποτελούν μέρος ενός ενεστώτα της αισθητής εμπειρίας στην εργασία και το βίωμα της ανισότητας τότε δεν μπορεί να οργανωθεί έτσι ώστε να εκφράζει την συνείδηση που παράγει λύσεις και προτάσεις.
Ο Γιώργος Χειμωνάς στο πανεπιστήμιο του Παρισιού (University Paris 8) ως καθηγητής στα «έξι μαθήματα για τον λόγο» λέει ότι «συνείδηση είναι η οργάνωση του ενεστώτα της αισθητής εμπειρίας».
Και αυτό σημαίνει ότι δεν μεταλαμπαδεύεται η κοινωνική συνείδηση.
Το πρόγραμμα του κόμματος του Τσίπρα θα είναι όπως και η διακήρυξη και το μανιφέστο του ένα εργαστηριακό αποτέλεσμα μιας υπόθεσης ταξικού Φράνκεσταϊν δια χειρός 30 ακαδημαϊκών σε κατάσταση έπαρσης.
Ο Τσίπρας κατάφερε να εκφυλίσει & την ελπίδα.
Μια διαφορετική αριστερά είναι εφικτή και είναι υπόθεση των λαϊκών διεργασιών μεταξύ ισότιμων μελών και όχι επηρμένων ακαδημαϊκών και του φεουδάρχη τους.
