Της Δόμνας Μιχαηλίδου, υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας
Πώς μετριέται τελικά μια οικονομία; Με το ΑΕΠ, τις επενδύσεις και τα φορολογικά έσοδα ή με το αν ένας νέος άνθρωπος μπορεί να φύγει από το παιδικό του δωμάτιο, να νοικιάσει ή να αγοράσει ένα σπίτι και να κάνει οικογένεια χωρίς να καθορίζει τις αποφάσεις του η δυσκολία να πληρώνει το ενοίκιο; Στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας δίνουμε έμφαση και στο δεύτερο. Όχι γιατί υποτιμούμε τους δείκτες, αλλά γιατί ξέρουμε ότι ο βασικός τρόπος για να βελτιωθεί πραγματικά η καθημερινότητα των πολιτών είναι ένας: να μπορούν να καθορίσουν τις επιλογές τους.
Το στεγαστικό είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Για χρόνια στην Ελλάδα το στεγαστικό απόθεμα δεν αυξανόταν εκεί που υπήρχε ζήτηση. Το αποτέλεσμα είναι οι συνεχόμενες αυξήσεις στα ενοίκια. Η απάντησή μας είναι ένα πλέγμα με 43 στεγαστικές παρεμβάσεις, συνολικού προϋπολογισμού 7 δισ. ευρώ, που κινούνται σε δύο παράλληλες κατευθύνσεις: ενισχύουν το εισόδημα των νοικοκυριών και αυξάνουν την προσφορά κατοικιών, όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη.
Με την επιστροφή ενός ενοικίου μειώνουμε άμεσα το βάρος για πάνω από ένα εκατομμύριο ενοικιαστές. Με τα «Σπίτι μου Ι & ΙΙ» δίνουμε σε νέους και νέες οικογένειες τη δυνατότητα να αποκτήσουν σπίτι με δόση χαμηλότερη από το τρέχον ενοίκιο. Πάνω από 30.000 συμπολίτες μας έχουν ήδη αποκτήσει ή έχουν πάρει έγκριση για να αποκτήσουν σπίτι.
Στην άλλη πλευρά της εξίσωσης βρίσκεται η προσφορά. Με την Κοινωνική Αντιπαροχή ενεργοποιούμε αναξιοποίητη δημόσια περιουσία για να δημιουργηθεί νέο οικιστικό απόθεμα με προσιτό μίσθωμα. Με τα στρατόπεδα που μετατρέπονται σε κοινωνικές κατοικίες, δίνουμε ζωή σε χώρους που για δεκαετίες έμεναν αδρανείς. Το «Ανακαινίζω–Νοικιάζω» και τα φορολογικά κίνητρα για τη μετάβαση από βραχυχρόνια σε μακροχρόνια μίσθωση στοχεύουν την καρδιά του προβλήματος: τα κλειστά σπίτια.
Η περιφέρεια απαιτεί ειδική μέριμνα. Εκεί οι στεγαστικές ανάγκες συνδέονται άμεσα με τη στελέχωση των δημόσιων υπηρεσιών. Γι’ αυτό θεσπίσαμε το στεγαστικό επίδομα για τους δημοσίους υπαλλήλους που υπηρετούν σε νησιωτικές, ορεινές και μειονεκτικές περιοχές. Για πρώτη φορά αξιοποιούμε και τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα για στεγαστικές πολιτικές, ανοίγοντας κλειστά διαμερίσματα και δημιουργώντας λύσεις για εργαζομένους και οικογένειες.
Η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά και στη διαμόρφωση της πρώτης ευρωπαϊκής στρατηγικής για την προσιτή στέγη. Το ευρωπαϊκό «Affordable Housing Plan» θα προσφέρει νέα χρηματοδοτικά εργαλεία και μεγαλύτερη ευελιξία στους κανόνες κρατικών ενισχύσεων.
Αντιμετωπίζουμε τη στεγαστική κρίση όχι αποσπασματικά αλλά ως τον πυρήνα μιας οικονομίας που εξασφαλίζει ότι οι πολιτικές της αφορούν κάθε πολίτη. Γιατί στο τέλος της ημέρας, το αν μπορεί κάποιος να ζήσει αξιοπρεπώς στον τόπο του, να κάνει ένα ξεκίνημα, να χτίσει το μέλλον του, είναι ίσως ο πιο αξιόπιστος δείκτης της πραγματικής οικονομίας.
