Η Φιλοξενία, έχοντας αποδείξει την υψηλή προστιθέμενη αξία της για την ελληνική οικονομία και κοινωνία, δεν μπορεί προφανώς απλά να καταγράφει, να συγκρίνει και να αναμένει το πως διαμορφώνεται η ζήτηση από σεζόν σε σεζόν. Λίγο πάνω ή λίγο κάτω στα ποσοτικά μεγέθη της ζήτησης δεν θα κάνει τη διαφορά. Αυτό που πραγματικά θα κάνει τη διαφορά και θα επιτρέψει στη Φιλοξενία να δώσει όλα αυτά που μπορεί να δώσει στη χώρα και στους πολίτες της, είναι να εστιάσουμε το ενδιαφέρον και την προσοχή μας στην ποιότητα της προσφοράς. Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι να συγκρίνουμε τη μια σεζόν με την επόμενη καθώς αυτό σημαίνει πως αφήνουμε τον τουρισμό να «πηγαίνει μόνος του». Το μεγάλο στοίχημα είναι η «επόμενη μέρα» και για να το κερδίσουμε απαιτείται όραμα, σχέδιο και δουλειά.
Η Φιλοξενία μπορεί να εγγυηθεί ένα καλύτερο αύριο για την Ελλάδα, αρκεί να κάνουμε σήμερα στις σωστές επιλογές. Και να τις κάνουμε αναγνωρίζοντας πως ο τουρισμός και τα ξενοδοχεία δεν είναι «αναγκαίο κακό» όπως θέλουν ορισμένοι, αλλά πολύτιμο εθνικό κεφάλαιο. Συνεπώς δεν χωρούν ούτε ενοχικοί δισταγμοί, ούτε αδράνεια. Αντίθετα, χρειαζόμαστε ένα σύγχρονο αναπτυξιακό μοντέλο, που θα βλέπει τη φιλοξενία όχι αποσπασματικά, αλλά ως στρατηγικό πυλώνα της οικονομίας, της απασχόλησης και της εξωστρέφειας της χώρας.
Σε αυτό το πλαίσιο η «επόμενη μέρα» της Φιλοξενίας απαιτεί μια συνολική στροφή προς την ποιότητα, σε όλο το φάσμα της προσφοράς. Από το μικρό οικογενειακό κατάλυμα μέχρι τα μεγάλα resorts, από τις ιδιωτικές επενδύσεις μέχρι τις δημόσιες υποδομές. Ποιότητα παντού θωρακίζοντας μαζί την αυθεντικότητα του προϊόντος μας. Η ανθρωπιά, η ζεστασιά και το φιλότιμο είναι τα στοιχεία που διαφοροποιούν την ελληνική εμπειρία. Αυτά οφείλουμε να τα προστατεύσουμε και να τα αναδείξουμε συστηματικά.
Εδώ οφείλουμε να κάνουμε μια κρίσιμη επισήμανση. Χωρίς Έλληνες εργαζόμενους, η ελληνική φιλοξενία χάνει την ταυτότητά της. Χρειαζόμαστε κίνητρα για να επιλέξουν οι νέοι τα επαγγέλματα του τουρισμού ως συνειδητή καριέρα, με προοπτική και αξιοπρέπεια. Παράλληλα, πρέπει να διαμορφώσουμε μια νέα κουλτούρα φιλοξενίας που θα ξεκινά από την εκπαίδευση, από το σχολείο. Πρωτοβουλίες όπως το «Μαθαίνω τη Φιλοξενία» του ΞΕΕ δείχνουν τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε με συνέπεια. Να μεγαλώσουν γενιές που θα βλέπουν τη φιλοξενία ως κομμάτι της ελληνικής ταυτότητας και ως πεδίο δημιουργίας και προόδου.
Ταυτόχρονα, οφείλουμε να απαντήσουμε στη μεγαλύτερη πρόκληση της γενιάς μας: τη βιωσιμότητα. Στη βιωσιμότητα δεν υπάρχει ουδέτερη ζώνη. Είτε είσαι στη σωστή πλευρά, είτε μένεις πίσω. Το καινοτόμο σύστημα περιβαλλοντικής κατάταξης των ξενοδοχείων, που αναπτύχθηκε με πρωτοβουλία του ΞΕΕ και με τη συνεργασία του ΤΕΕ και θεσμοθετήθηκε από τo Υπουργείο Τουρισμού αναδεικνύει τη χώρα μας σε πρωτοπόρο της βιώσιμης φιλοξενίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Προϋπόθεση για την αποτελεσματική εφαρμογή του είναι η συνεργασία με την Πολιτεία, η οποία θα πρέπει να εξασφαλίσει χρηματοδοτικά εργαλεία και κίνητρα για τα ξενοδοχεία και ειδικά αυτά των μικρότερων κατηγοριών.
Τέλος, η Φιλοξενία της «επόμενης μέρας» πρέπει να είναι βαθιά συνδεδεμένη με τις τοπικές κοινωνίες. Τα ξενοδοχεία δεν είναι «νησίδες» αποκομμένες από τον τόπο τους. Οφείλουν να λειτουργούν ως ανοιχτά κύτταρα συνεργασίας, πολιτισμού, στήριξης της τοπικής οικονομίας. Η πραγματική κοινωνική ευθύνη είναι έμπρακτη ανταπόδοση και πρέπει να μεταφράζεται σε καλύτερη ποιότητα ζωής για τους κατοίκους και ενίσχυση της τοπικής συνοχής σε βάθος χρόνου.
