Η Ευρώπη έχει αρχίσει να κλονίζεται στη διεθνή σκακιέρα, ως μία ενιαία, ισχυρή και βιώσιμη δύναμη, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει στη συνέχεια για την ασφάλεια και την ευημερία των λαών της. Η επισφαλής θέση της δεν πρόκειται να αλλάξει σημαντικά, εάν δεν καλύψει τα δύο μεγάλα κενά έναντι των παγκόσμιων ανταγωνιστών της. Το πρώτο είναι η ενιαία και με βάθος κεφαλαιαγορά, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι μεγάλες επενδύσεις που έχει ανάγκη στην οικονομία και ειδικότερα στην τεχνολογία. Το δεύτερο είναι η κοινή άμυνα και η σύγχρονη αμυντική βιομηχανία, η οποία θα αυξήσει τις δικές της παραγωγικές δυνάμεις, θα μειώσει τις εξαρτήσεις της και θα την κάνει δύναμη σοβαρά υπολογίσιμη.
