Οι κινητοποιήσεις που κατακλύζουν τις πρωτεύουσες της Ευρώπης, περιστρέφονται εν πολλοίς και γύρω από το εκρηκτικό κοινωνικό πρόβλημα της στέγης. Θα ήταν εύλογο, συνεπώς, να περίμενε κανείς και στην Ελλάδα, όχι τις αντίστοιχες κινητοποιήσεις, αλλά τις ανάλογες με το μέγεθος του προβλήματος πολιτικές πρωτοβουλίες, που θα δημιουργούσαν τις προσδοκίες και τις βάσεις για τη σταδιακή αντιμετώπιση αυτού του τόσο κρίσιμου ζητήματος. Εν μέσω όλων όσων σημειώνονται στην Ευρώπη και μάλιστα την ώρα που τρέχει μία μακρά προεκλογική περίοδος, η αδράνεια της πολιτικής τάξης δεν ωφελεί, χρειάζεται περισσότερη ενόραση. Το στεγαστικό, ειδικά στους νέους που τους οδηγεί σε οικονομικό και παραγωγικό αδιέξοδο, έχει γεννήσει πολύ θυμό.
