Στις οικονομίες, όπως και στις δημοκρατίες, δεν υπάρχουν στο τέλος αδιέξοδα. Απλώς, λογικό είναι, όπως υπάρχουν τα καλοκαίρια υπάρχουν και οι χειμώνες. Κρίνοντας από τη συσσώρευση σήμερα πολλών δύσκολων γεγονότων, θα λέγαμε ότι μάλλον βρισκόμαστε κοντά στο σημείο καμπής. Ας λάβουμε υπόψη και ας αξιολογήσουμε συνδυαστικά, ότι: Εκτός από τις αγορές των ομολόγων, σήμα ανησυχιών εκπέμπουν πλέον και οι αγορές μετοχών. Η ακρίβεια και ο επίμονος πληθωρισμός οδηγούν και σε υψηλά επιτόκια, αλλά εξίσου και σε έντονες κοινωνικές αντιδράσεις. Επιπλέον, εκτός από τους δύο επώδυνους πολέμους και τις ενεργειακές τους συνέπειες στην παραγωγή, η Ευρώπη εμφανίζεται διαιρεμένη και δεν μπορεί να πάρει αποφάσεις ούτε για τον προϋπολογισμό της!
