Νέα τροπή λαμβάνει η πολύχρονη υπόθεση αξιοποίησης του Εκκλησιαστικού Ορφανοτροφείου Βουλιαγμένης, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες από νομικούς κύκλους, η εκκλησιαστική πλευρά έχει προχωρήσει στην καταγγελία της συμφωνίας με το επιχειρηματικό σχήμα του εφοπλιστή Βίκτωρα Ρέστη. Η εξέλιξη αφορά ένα από τα σημαντικότερα ακίνητα της Εκκλησίας στην Αθηναϊκή Ριβιέρα, στον Λαιμό της Βουλιαγμένης, και έρχεται σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη μιας διαγωνιστικής διαδικασίας που συνοδεύτηκε από υψηλές οικονομικές προσφορές, διαδοχικές παρατάσεις, αντιδράσεις ανταγωνιστών και αμφισβητήσεις για τις δυνατότητες αξιοποίησης της έκτασης.
Η καταγγελία, για την οποία δεν έχει μέχρι στιγμής δημοσιοποιηθεί επίσημο έγγραφο, δημιουργεί νέα δεδομένα για το μέλλον της επένδυσης και επαναφέρει στο προσκήνιο τις οικονομικές εκκρεμότητες που είχαν εμφανιστεί ήδη από τους πρώτους μήνες του 2023. Παράλληλα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εταιρείες που συνδέθηκαν με τη συμφωνία, η MONTEKAVO REAL ESTATE, στην οποία ο Βίκτωρας Ρέστης κατείχε αρχικά το 90%, και η D MELIA, συμφερόντων της στενής συνεργάτιδάς του Δήμητρας Μαράντου.
Ο διαγωνισμός των 99 ετών και οι οικονομικές εκκρεμότητες
Η προσπάθεια αξιοποίησης του Εκκλησιαστικού Ορφανοτροφείου ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2022, με την προκήρυξη διαγωνισμού για τη μακροχρόνια εκμίσθωση τριών ακινήτων στην οδό Απόλλωνος 28, στον Λαιμό Βουλιαγμένης, σε μικρή απόσταση από το συγκρότημα του Αστέρα.
Ο διαγωνισμός αφορούσε τρία ακίνητα συνολικής επιφάνειας περίπου 17.350 τ.μ. Το μεγαλύτερο, επιφάνειας 11.836 τ.μ., περιλαμβάνει τις κύριες εγκαταστάσεις του Ορφανοτροφείου. Το δεύτερο, 1.627 τ.μ., συνδέεται με τη λειτουργία του εστιατορίου «Ιθάκη», ενώ το τρίτο, 3.885 τ.μ., περιλαμβάνει τέσσερις κατοικίες που εκμισθώνονται σε ιδιώτες. Πρόκειται για επιμέρους ιδιοκτησίες εντός της ευρύτερης έκτασης του ιδρύματος, η οποία σε δημοσιεύματα προσδιορίζεται σε περίπου 97 στρέμματα, και όχι για παραχώρηση του συνόλου της ως ενιαίου οικοδομήσιμου ακινήτου.
Στη διαδικασία, που ολοκληρώθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2023, συμμετείχαν πέντε υποψήφια σχήματα. Πλειοδότησε η πρόταση του Βίκτωρα Ρέστη και συνεργαζόμενων επενδυτών, με αναφορές της περιόδου να κάνουν λόγο και για συμμετοχή Ρώσων επιχειρηματιών με έδρα στο Μονακό, χωρίς να έχουν δημοσιοποιηθεί επαρκή στοιχεία για την ταυτότητα και τα ποσοστά συμμετοχής τους. Η προσφορά προέβλεπε ετήσιο μίσθωμα περίπου 3,4 εκατ. ευρώ, έναντι ελάχιστου μισθώματος 1,6 εκατ. ευρώ, ενώ η διάρκεια της μίσθωσης μπορούσε να φθάσει τα 99 χρόνια. Ωστόσο, η ολοκλήρωση της συμφωνίας συνάντησε σχεδόν αμέσως εμπόδια.
Το επενδυτικό σχήμα όφειλε να καταβάλει έως τα τέλη Ιανουαρίου 2023 αρχικό ποσό 2,4 εκατ. ευρώ, το οποίο τελικά καταβλήθηκε με καθυστέρηση. Ακολούθησε η εκκρεμότητα επιπλέον ποσού περίπου 8,7 εκατ. ευρώ, που απαιτούνταν για τη δέσμευση της μίσθωσης. Το συγκεκριμένο ποσό αποτελούσε ξεχωριστή οικονομική υποχρέωση και δεν πρέπει να συγχέεται με το ετήσιο μίσθωμα. Μέχρι τα τέλη Μαΐου 2023 είχαν χορηγηθεί πέντε παρατάσεις, ενώ εξεταζόταν και έκτη, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις μεταξύ των υπόλοιπων συμμετεχόντων. Ανταγωνιστικά σχήματα φέρονταν να κινούνται νομικά, θεωρώντας ότι η επανειλημμένη παράταση των προθεσμιών αλλοίωνε τους αρχικούς όρους του διαγωνισμού.
Στο παρασκήνιο είχαν εξεταστεί και εναλλακτικές λύσεις για την τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων, μεταξύ των οποίων η παραχώρηση άλλων ακινήτων προς την εκκλησιαστική πλευρά αντί της πλήρους καταβολής του ποσού σε μετρητά. Παράλληλα, είχαν αναφερθεί επαφές με την Brown Hotels, χωρίς να προκύψει επιβεβαιωμένη συμφωνία που να οδηγεί στην υλοποίηση της επένδυσης.
Η MONTEKAVO, η σύσταση στο παρά πέντε και οι αλλαγές στη διοίκηση
Στις 30 Μαΐου 2023, μόλις μία ημέρα πριν από την εκπνοή ακόμη μίας προθεσμίας για την καταβολή των 8,7 εκατ. ευρώ που συνδέονταν με τη συμφωνία αξιοποίησης του Εκκλησιαστικού Ορφανοτροφείου Βουλιαγμένης, συστάθηκε η MONTEKAVO REAL ESTATE Α.Ε., με αντικείμενο τη διαχείριση και εκμετάλλευση ακινήτων, τις κατασκευές και τις τουριστικές δραστηριότητες. Η εταιρεία δημιουργήθηκε με αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 100.000 ευρώ, εκ των οποίων το 90%, δηλαδή 90.000 ευρώ, ανέλαβε ο εφοπλιστής Βίκτωρ Ρέστης, ενώ το υπόλοιπο 10% συμμετείχε η D MELIA ΕΠΕ, με εισφορά 10.000 ευρώ. Αξιοσημείωτο είναι ότι η διάρκεια της MONTEKAVO ορίστηκε σε 100 χρόνια, χρονικό διάστημα που σχεδόν ταυτίζεται με την προβλεπόμενη 99ετή μίσθωση του εκκλησιαστικού ακινήτου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συμμετοχή της D MELIA, η οποία δραστηριοποιείται, μεταξύ άλλων, στην παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών, στη διαχείριση και αξιοποίηση ακινήτων, στον τουρισμό και στην εστίαση. Σύμφωνα με τις οικονομικές καταστάσεις της χρήσης 2025, που καταχωρίστηκαν στο ΓΕΜΗ στις 2 Οκτωβρίου 2026, η εταιρεία εμφάνισε κύκλο εργασιών 1,78 εκατ. ευρώ, κέρδη προ φόρων 174.674 ευρώ και καθαρά κέρδη 133.263 ευρώ. Το ενεργητικό της διαμορφώθηκε σε 760.171 ευρώ, η καθαρή θέση σε 185.502 ευρώ και οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις σε 574.670 ευρώ. Ως διαχειρίστρια εξακολουθεί να εμφανίζεται η Δήμητρα Μαράντου, η οποία υπογράφει και τις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις.
Αντίθετα, σημαντικά επιβαρυμένη εμφανίζεται η οικονομική εικόνα της MONTEKAVO. Σύμφωνα με τις οικονομικές καταστάσεις του 2025, που δημοσιεύθηκαν στο ΓΕΜΗ στις 13 Οκτωβρίου 2026, η εταιρεία δεν πραγματοποίησε κύκλο εργασιών και κατέγραψε ζημιές ύψους 2,63 εκατ. ευρώ. Τα λοιπά συνήθη έσοδά της περιορίστηκαν σε 238.747 ευρώ, ενώ τα λοιπά έξοδα και οι ζημιές ανήλθαν σε 2,87 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις διαμορφώθηκαν σε 6,92 εκατ. ευρώ και η καθαρή θέση ήταν αρνητική κατά 1,48 εκατ. ευρώ, χωρίς να καταγράφονται πάγια περιουσιακά στοιχεία. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στο κονδύλι των 8,55 εκατ. ευρώ, το οποίο εμφανίζεται στην κατηγορία των προκαταβολών και εσόδων εισπρακτέων. Ωστόσο, στον δημοσιευμένο ισολογισμό το ποσό καταχωρίζεται με αρνητικό πρόσημο, ενώ στην έκθεση της διοίκησης αναφέρεται χωρίς αυτό, χωρίς να δίνονται περαιτέρω εξηγήσεις για τη φύση του. Επομένως, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί ότι συνδέεται με τις οικονομικές υποχρεώσεις που είχαν αναληφθεί στο πλαίσιο της συμφωνίας για το Ορφανοτροφείο. Παρά τις ζημιές, η διοίκηση υποστηρίζει ότι η εταιρεία μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, επικαλούμενη επαρκείς εγκεκριμένες τραπεζικές πιστώσεις.
Στο μεταξύ, σημαντικές αλλαγές καταγράφηκαν και στη διοίκηση της MONTEKAVO. Τον Απρίλιο του 2026 εξελέγη νέο Διοικητικό Συμβούλιο, με πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο τον Κωνσταντίνο Ζαφειρόπουλο και μέλη τη Μαρία Βογιατζή και τη Χάρις Λουρίδα. Από το νέο διοικητικό σχήμα απουσιάζουν τόσο ο Βίκτωρ Ρέστης, ο οποίος ήταν πρόεδρος του αρχικού Διοικητικού Συμβουλίου, όσο και η Δήμητρα Μαράντου, που εκπροσωπούσε την D MELIA. Ακολούθησε τροποποίηση του καταστατικού, με την οποία ορίστηκε ως έδρα της εταιρείας ο Δήμος Ελληνικού–Αργυρούπολης. Οι αλλαγές αυτές αποκτούν ενδιαφέρον υπό το πρίσμα των εξελίξεων γύρω από τη συμφωνία αξιοποίησης του Ορφανοτροφείου, χωρίς ωστόσο να αποδεικνύουν μεταβολή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της MONTEKAVO.
Η ιστορία των οικοδομικών νησίδων και οι πολεοδομικοί περιορισμοί
Οι δυσκολίες αξιοποίησης του Ορφανοτροφείου δεν περιορίζονται στις οικονομικές υποχρεώσεις του επενδυτή. Το ακίνητο διαθέτει ιδιαίτερο ιδιοκτησιακό και πολεοδομικό ιστορικό, το οποίο ανάγεται σχεδόν έναν αιώνα πίσω. Σύμφωνα με την απόφαση 2133/2016 του Συμβουλίου της Επικρατείας, το ίδρυμα απέκτησε με δωρεά από το Ελληνικό Δημόσιο, βάσει συμβολαίου του 1927, έκταση 86.854 τ.μ. στη Βουλιαγμένη. Το 1951 ακολούθησε σύμβαση μεταξύ του Δημοσίου, του Οργανισμού Διοικήσεως Εκκλησιαστικής Περιουσίας και του Ορφανοτροφείου, με την οποία ρυθμίστηκε το καθεστώς συγκεκριμένων τμημάτων της ιδιοκτησίας.
Η συμφωνία προέβλεπε ότι ορισμένοι χώροι θα προορίζονταν για κοινή χρήση, όπως δρόμοι, πλατείες, άλση και κήποι. Εξαιρούνταν, ωστόσο, συγκεκριμένες «οικοδομικές νησίδες», δηλαδή οριοθετημένα τμήματα εντός της ευρύτερης ιδιοκτησίας στα οποία οι εκκλησιαστικοί φορείς διατηρούσαν δικαιώματα αξιοποίησης. Η τότε σύμβαση περιλάμβανε δυνατότητες ανάπτυξης κατοικιών, ξενοδοχείων και εγκαταστάσεων αναψυχής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι ίδιες χρήσεις εξακολουθούν να επιτρέπονται σήμερα.
Το μεταγενέστερο πολεοδομικό καθεστώς περιόρισε τις δυνατότητες αξιοποίησης. Το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του 1997 χαρακτήρισε τον χώρο του Ορφανοτροφείου ως περιοχή πρόνοιας και πρασίνου, ενώ το Συμβούλιο της Επικρατείας επιβεβαίωσε τη νομιμότητα περιορισμών που αφορούν τις χρήσεις κοινωνικής πρόνοιας και εστιατορίων στα νομίμως υφιστάμενα κτίρια.
Οι περιορισμοί αυτοί αποτέλεσαν βασικό επιχείρημα του Δήμου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, ο οποίος είχε αντιταχθεί δημόσια στον διαγωνισμό ήδη από τον Νοέμβριο του 2022. Η δημοτική αρχή υποστήριζε ότι η εκμίσθωση δημιουργούσε ερωτήματα για τη διατήρηση του κοινωφελούς χαρακτήρα του ιδρύματος και για τη δυνατότητα ανάπτυξης εμπορικών ή τουριστικών χρήσεων. Από την πλευρά της, η εκκλησιαστική διοίκηση είχε υποστηρίξει ότι η αξιοποίηση της περιουσίας θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του Ορφανοτροφείου και ότι η λειτουργία του θα μπορούσε να συνεχιστεί σε καταλληλότερες εγκαταστάσεις.
Η επόμενη ημέρα και οι φήμες για τον Προκοπίου
Η καταγγελία της συμφωνίας για το Ορφανοτροφείο επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα των δικαιωμάτων που είχαν αποκτηθεί ή επρόκειτο να αποκτηθούν στο πλαίσιο της διαδικασίας του 2023. Κρίσιμο παραμένει το ακριβές περιεχόμενο της καταγγελίας, οι οικονομικές και συμβατικές υποχρεώσεις που επικαλείται η εκκλησιαστική πλευρά και το εάν ο αρχικός ανάδοχος θα επιδιώξει να αμφισβητήσει τη λύση της συμφωνίας. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον επανέρχεται και το όνομα του εφοπλιστή Γιώργου Προκοπίου. Τον Νοέμβριο του 2025 είχαν κυκλοφορήσει πληροφορίες ότι ο Βίκτωρας Ρέστης βρισκόταν σε συζητήσεις για την παραχώρηση των δικαιωμάτων αξιοποίησης του Ορφανοτροφείου στον Γιώργο Προκοπίου, χωρίς να έχει γίνει γνωστό το τίμημα ή να έχει επιβεβαιωθεί η ολοκλήρωση δεσμευτικής συμφωνίας.
