Αν υπάρχει κάτι όμορφο ή αξιοθέατο στο Παγκράτι της ασφυκτικής πολυκατοικίας είναι τα λίγα όμορφα νεοκλασικά που έχουν απομείνει, κυρίως πίσω από το Παναθηναϊκό στάδιο και στην περιοχή του Μετς. Σε ένα τέτοιο και με μια όμορφη ταράτσα που λειτουργεί το καλοκαίρι φιλοξενείται το Humain by Jul’s. Άλλωστε όσα όμορφα νεοκλασικά έχουν απομείνει συνήθως φιλοξενούν εστιατόρια.
Το Humain είναι πολύ όμορφο και απέξω και από μέσα, με σκούρους μπλε τοίχους και χαμηλό φωτισμό που κάνει το χώρο πολύ θεατρικό και θεαματικό. Η μουσική είναι κυρίως βατή nu jazz που μας ταίριαξε μια χαρά. Θυγατρικό εστιατόριο αυτού που πρώτα δημιουργήθηκε στην Ibiza με βάση στη μεσογειακή κουζίνα. Το μενού έχει δημιουργήσει ο σεφ Γιάννης Καλδής. Η πρώτη γεύση που δοκιμάσαμε ήταν ένα σφηνάκι χωρίς αλκοόλ με ανθρακικό, δυόσμο, αγγούρι και πιπεριά που προετοιμάζει το στόμα για να δεχτεί τις γεύσεις και το κρασί. Ή το κοκτέιλ που επίσης απ’ ότι καταλάβαμε είναι από τα ατού τους.
Οι προσδοκίες λοιπόν ψηλά.
Η αρχή ήταν πολύ θετική με τα δύο εισαγωγικά. Η τάρτα με τα αχνιστά μύδια και σταφύλι σε ζύμωση, ήταν και γευστικότατη και ντελικάτη. Το french toast με γαλάκτωμα γραβιέρας, και compote κρεμμυδιού είχε περισσότερη ένταση και ακόμα πιο χειροπιαστή νοστιμιά.
Τάρτα με μύδια © PowerGame
Γαλλικό τοστ © PowerGame
Μας εντυπωσίασε το καλαμάρι στα κάρβουνα με μαγιά, σάλτσα βουτύρου yuzu και πικάντικο κερκυραϊκό σαλάδο με ένα πολύ λεπτό τρίμμα μια ξεροψημένης πέτσας κοτόπουλου. Εξαιρετικά νόστιμο πιάτο, από αυτά που σε κάνουν να θες να γυρίσεις και να ξαναδοκιμάσεις κάποια στιγμή.
Καλαμάρι στα κάρβουνα © Power Game
Το παντζάρι με χέλι και πούδρα καπνιστού χοιρινού, ήταν ενδιαφέρον αλλά θα ήταν ακόμα καλύτερα αν τα περιφερειακά στοιχεία ήταν λίγο περισσότερα ή λιγότερο διακριτικά ώστε να μετριαστεί η γλυκιά, χωμάτινη γεύση του παντζαριού που κυριαρχεί. Αλλά έρχεται με ένα ονειρεμένο milkbread με βούτυρο, που χρησιμοποιήσαμε ξεδιάντροπα για να σκουπίσουμε τις πολύ ενδιαφέρουσες σάλτσες στα πιάτα. Δεν πειράζει, κάθε σεφ θα κολακευόταν από αυτή την «βάρβαρη» κίνηση.
Παντζάρι με χέλι και πούδρα καπνιστού χοιρινού © PowerGame
Ο μπακαλιάρος με αυγά κυκλόπτερου, δεν είχε πολλά να πει. Ο κυκλόπτερος είναι ένα ψάρι από τις βόρειες θάλασσες με εμφάνιση κάπως σαν να το έχει σχεδιάσει η Ντίσνεϊ για κάποια ταινία καρτούν. Παράγει αυγά με έντονα αλμυρή γεύση που με κανένα τρόπο δεν έχουν την σύνθετη γεύση του χαβιαριού. Και ως πολύ οικονομικό λέγεται και το «χαβιάρι του φτωχού». Η επιλογή να προστεθεί πάνω στον ξαλμυρισμένο μπακαλιάρο που ήδη έχει πέσει αρκετά σε ένταση και σε μια πολύ ήπια σάλτσα από γαλάκτωμα πλαγκτόν, έκανε συνολικά ένα πιάτο λιγότερο σοφοστικέ απ’ ότι σε προδιαθέτει η περιγραφή του και μάλλον ανισόρροπο. Πράγμα περίεργο αφού ήταν σύσταση του σέρβις.
Μπακαλιάρος με αυγά κυκλόπτερου © PowerGame
Είχαμε όμως ένα σούπερ κλείσιμο με το γευστικό ξεψαχνισμένο αρνάκι γάλακτος φρικασέ, με αφρό αυγολέμονου με πούδρα από σουσάμι. Γευστικότατο!
Αρνί φρικασέ © PowerGame
Μας άρεσε επίσης πολύ το επιδόρπιο που ήταν διάφορες υφές σοκολάτας και με τόνκα και παγωτό, σε σάλτσα πορτοκαλιού.
Συνολικά με ποτήρια κρασιού, υπολογίστε το δείπνο γύρω στα 100€/άτομο.
Οι εντυπώσεις είναι πολύ θετικές, πέρα από τη μία ένσταση. Το σέρβις είναι εξαιρετικό και η πολύ φροντισμένη λίστα κρασιών καλύπτει σχεδόν όλες τις αναζητήσεις.
Το fine dining βέβαια στην Αθήνα έχει πλέον αρκετό ανταγωνισμό και η συνολική πρόταση ενός menu σε αυτό το επίπεδο τιμών, κρίνεται πάντα στις πολύ μικρές λεπτομέρειες.
