Kuchisabishii σημαίνει «μοναχικό στόμα». Τρως δηλαδή όχι επειδή πεινάς αλλά για παρηγοριά. Και είναι ιδανική ονομασία για ένα εστιατόριο που θα σε κάνει να φας όχι από ανάγκη, αλλά για διασκέδαση.
Έχει γίνει πολύ σοβαρή δουλειά σ΄ αυτό το ιαπωνικό στο Κουκάκι. Φυσικά δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο από τους ανθρώπους που δημιούργησαν το υπερ-επιτυχημένο ταϊλανδέζικο Tuk Tuk. Κατ’ αρχάς ο χώρος, στρατηγικά επιλεγμένος ακριβώς δίπλα από το σταθμό Φίξ, έχει στηθεί πανέξυπνα με πολλά ιαπωνικά παραφερνάλια και φαντεζί φαναράκια που παραπέμπουν σε ιαπωνικά izakayas. Αυτά είναι τα χαλαρά μέρη, κάτι σαν pubs, όπου προσφέρεται φαγητό και ποτό. Και λέμε χαλαρά, επειδή πρέπει να κάνουμε διαχωρισμό από τα μέρη που προσφέρουν γρήγορο φαγητό δρόμου στους αγχωμένους επαγγελματίες στο διάλειμμα της δουλειάς τους με ramen και noodles.
Το menu που προσφέρεται βέβαια στα ιαπωνικά pubs, δύσκολα θα μπορούσε να είναι το ίδιο στην Ελλάδα λόγω της δυσκολίας πρόσβασης στις πρώτες ύλες της Ιαπωνίας αλλά και τις τοπικές μας προτιμήσεις. Δεν θα επιλεγεί δηλαδή εύκολα εδώ ένα yakitori (σουβλάκι) με καρδιά και συκώτι κοτόπουλου ή μοσχαρίσια γλώσσα ακόμα κι αν μπορείς να το βρεις εύκολα. Επίσης θα πρέπει να περιορίσεις υλικά που στο τοπικό κοινό μπορεί να φαίνονται άνοστα όπως π.χ. το tofu. Κι επίσης πρέπει να κρατηθούν οι τιμές σε ένα λογικό επίπεδο άρα, ξεχάστε τα καβούρια, τα wagyu, και τα ψαρικά. Επομένως έχουμε ένα προσαρμοσμένο menu στα δικά μας προσιτά δεδομένα και γεύσεις. Και πάει μια χαρά αυτό.
Είναι τόσο fun το εστιατόριο, τόσο χαλαρά και φιλικά τα πρόσωπα του σέρβις, που σου δημιουργεί ευχάριστη προδιάθεση από τη αρχή. Φροντισμένο και με χιούμορ. Στο υπόγειο όπου βρίσκονται οι τουαλέτες, θα βρεις τεύχη γιαπωνέζικου Playboy (Pureibοi) και θα ακούς ανακοινώσεις δρομολογίων τραίνων από ένα vintage κασσετόφωνο! Πολλοί όροι στο menu είναι σε γλώσσα Wasei που έχει πλάκα. Αγγλικά με ιαπωνικές συλλαβές. Για παράδειγμα τα soft drinks είναι “sofuto dorinku”. Δύο από τα τραπέζια είναι σε μορφή horigotatsu, βυθισμένο δηλαδή επίπεδο για τα πόδια και το τραπέζι να προεξέχει, χωρίς πλάτη στο κάθισμα. Για να καθίσεις στα τραπέζια αυτά που είναι σε ξύλινο deck, θα πρέπει να βγάλεις τα παπούτσια.
Παραγγείλαμε αρκετά πιάτα για να δοκιμάσουμε και ξεχωρίσαμε ιδιαίτερα τα ψωμάκια με panko γεμιστά με κάρι, κοτόπουλο και πικάντικη μαγιονέζα.
Γεμιστά ψωμάκια με panco © PowerGame.gr
Φυσικά το εξαίσιο χοιρινό κότσι που γίνεται pulled με μια τσιμπίδα (κυριολεκτικά λιώνει) για να μπει σε baο με δύο σάλτσες και τουρσί αγγουράκι που κάνει φοβερή διαφορά.
Χοιρινό κότσι © PowerGame.gr
Το σουβλάκι μελιτζάνας με νιφάδες καπνιστής παλαμίδας (bonito) που το συναντάμε σε αρκετά πιάτα γιατί δίνει μεγάλη νοστιμιά umami και σάλτσα miso που ήταν σκέτο γλύκισμα, τα noodles udon σε μορφή καρμπονάρας – εξαιρετικά γευστικά, και το κάρι με μοσχάρι που δεν ήταν πολύ έντονο, αλλά τόσο-όσο.
Noodles Udon Καρμπονάρα © PowerGame.gr
Κάρι με μοσχάρι © PowerGame.gr
Χωρίς να έχουμε κανένα παράπονο και από τις εξαιρετικές γκιόζες με κοτόπουλο και με μανιτάρια.
Γκιόζες με κοτόπουλο και με μανιτάρια © PowerGame.gr
Για επιδόρπιο διαλέξαμε ένα παγωτό σε μορφή Crème brûlée που ήταν λίγο πιο γλυκό απ’ όσο περιμέναμε και σίγουρα σε πολλά στάδια γλυκύτητας πάνω απ’ όσο θα δοκιμάσει κανείς στην Ιαπωνία όπου προτιμούν τα άγλυκα γλυκά. Ε, είπαμε ναι στην προσαρμογή στα ελληνικά δεδομένα αλλά εδώ μας ξέφυγε λίγο προς το γαλακτομπούρεκο. Μεγάλο μπράβο για τη διαθεσιμότητα σε ιαπωνικές μπίρες. Και Kirin και Asahi super dry kai Sapporo! Και με εξαιρετικό sake και λίγα ελληνικά κρασιά με έμφαση στον Αττικό αμπελώνα.
Και όλα αυτά σε εξαιρετικά λογικές τιμές που δύσκολα θα ξεπεράσουν τα 40€ ανά άτομο.
Πολύ καλή περίπτωση με άριστες γευστικές εντυπώσεις και διασκεδαστικό περιβάλλον. Καμία απορία που οι ουρές είναι συνεχείς (δεν κάνει κρατήσεις). Φορέστε όμως κάτι που δεν θα χρειαστεί να φορέσετε και την επόμενη μέρα γιατί θα μυρίζετε γιαπωνέζικη ψησταριά.
