Εβδομάδα εκτός των τειχών για Μητσοτάκη
Από την Τετάρτη, που θα ταξιδέψει στην Τουρκία, μέχρι και την Παρασκευή, ο πρόεδρος Μητσοτάκης θα λείπει από το Μαξίμου, αφήνοντας τον Πίνατ και τα… ποντίκια του Μεγάρου να χορεύουν. Σήμερα, εκτός από την παρουσία του στο Νιάρχος στην εκδήλωση που διοργανώνει ο υπουργός Γεραπετρίτης, από την περιφερειακή πηγή που εξακολουθώ να διατηρώ στο Μαξίμου μαθαίνω ότι θα έχει και σύσκεψη με τον ΥΠΕΞ, την Πελώνη, αλλά χωρίς την υφυπουργό Παπαδοπούλου, η οποία ταλαιπωρείται από γρίπη τύπου Α. Σκοπός της μάζωξης είναι η προετοιμασία της συνάντησης με τον Τούρκο πρόεδρο, Ερντογάν.
Απουσία Δένδια
Όπως σας έγραψα και παραπάνω, απόψε στις 19:00 το υπουργείο Εξωτερικών διοργανώνει εκδήλωση στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας. Εκτός από τον πρόεδρο Μητσοτάκη, το «παρών» θα δώσει και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κώστας Τασούλας, ενώ, όπως πληροφορούμαι, θα δούμε και όλους σχεδόν τους υπουργούς. Και αναφέρω το «σχεδόν» γιατί από επαγγελματική και μόνο διαστροφή ρώτησα αν θα πάει ο υπουργός Δένδιας και έμαθα ότι δεν θα παραστεί, γιατί προφανώς έχει κάτι καλύτερο να κάνει. Αφήνω τις παρουσίες και τις απουσίες, για να σας πω ότι η εκδήλωση θα κλείσει με συζήτηση του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, με τον καθηγητή Γλωσσολογίας Γεώργιο Μπαμπινιώτη.
Καταδικαστική πρόταση για Λαβράνο
Την Παρασκευή είχαμε την πρόταση του εισαγγελέα της έδρας για την υπόθεση των υποκλοπών. Και ήταν κόλαφος (η πρόταση), αφού επί της ουσίας ανοίγει τον δρόμο για την καταδίκη των κατηγορουμένων, μεταξύ αυτών και του εθνικού ευεργέτη Γιάννη Λαβράνου. Με αφορμή τη συγκεκριμένη εξέλιξη, δεν ξέρω πώς ξαναθυμήθηκα τα όσα είδα στην ταινία του Σμαραγδή για τον Καποδίστρια. Το γεγονός ότι όσοι προσφέρουν στην πατρίδα, στο τέλος η ζωή, η πατρίδα και εν προκειμένω η Δικαιοσύνη τους πληρώνει με ένα νόμισμα από αυτά που δείχνουν αγνωμοσύνη. Στην περίπτωση Λαβράνου, ενδεχομένως και οι υποκλοπές να είναι η πιο light περιπέτεια, αφού ο άνθρωπος έχει μπλέξει και με μια σειρά από άλλες υποθέσεις, που σχετίζονται με σοβαρά οικονομικά εγκλήματα. Άντε τώρα μ’ όλα αυτά να μη μετανιώνει την ώρα και την (καταραμένη) στιγμή που άφησε τις δουλειές του, στις 17 με 18 χώρες του εξωτερικού για να ασχοληθεί με τη μητέρα πατρίδα. Κι έχει πεθάνει και η βασίλισσα, που τον συμβούλευε διαχρονικά…
Ο Σκέρτσος την «έπεσε» στον Βενιζέλο
Διάβασα τα όσα είπε χθες ο υπουργός Σκέρτσος για τον πρόεδρο Βενιζέλο και δεν σας κρύβω ότι σχεδόν εντυπωσιάστηκα. Ο επί της Επικρατείας κυβερνητικός αξιωματούχος μού θύμισε εμένα κι αυτά που γράφω για την εξασθενημένη μνήμη των πρώην, που θέλουν στα γηρατειά τους να γίνουν και πάλι νυν, μήπως και έχουν μια δεύτερη ευκαιρία για να μας σώσουν! «Θα περίμενα περισσότερο θάρρος και μνήμη στην κριτική του», είπε ο υπουργός Άκης αναφερόμενος στον Μπένι, σε σχέση με τις απόψεις που εξέφρασε για το άρθρο 86 και γενικώς για την πρωτοβουλία της λαοπρόβλητης κυβέρνησής μας να προχωρήσει σε γενναία αναθεώρηση του Συντάγματος. «Μου προκαλεί, επίσης, εντύπωση ότι η αυστηρή και σε αρκετές περιπτώσεις δίκαιη κριτική του για λάθη και κυβερνητικές αστοχίες αφήνει ταυτόχρονα στο απυρόβλητο τις λαϊκίστικες πολιτικές δυνάμεις, που αρνούνται κάθε μεταρρύθμιση και επιτίθενται στο πολίτευμα», υποστήριξε ο Σκέρτσος, θυμίζοντάς μου τα όσα εδώ και καιρό γράφω σε τούτη εδώ τη γωνιά. Με δεδομένο ότι οι δύο άνδρες προέρχονται από την ίδια πολιτική μήτρα, κάτι μου λέει (αλλά δεν ξέρω τι ακριβώς) ότι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ένα σχέδιο που στόχο έχει να μειώσει ακόμη περισσότερο την πολιτική επιρροή του ΠΑΣΟΚ.
Ο Ροδόπουλος και τα προγράμματα του Εργασίας
Τώρα που άνοιξε για τα καλά η συζήτηση σε σχέση με τα προγράμματα του υπουργείου Εργασίας, από κάτι καλές πηγές μαθαίνω ότι θα έχει ενδιαφέρον (λέει) να ρίξει μια ματιά κάποιος και στις πολλές δουλειές που έχει πάρει ο φίλος μου ο Ντίνος Ροδόπουλος. Όπως επίσης και σε αυτές που έχει διαχειριστεί (και πάλι λέει) ο Γιάννης Χατζηθεοδοσίου, που εσχάτως ονειρεύεται (ξαναλέει) να γίνει περιφερειάρχης Αττικής.
Πρόταση-μαμούθ από Πουλόπουλο
Για τον επιχειρηματία Πουλόπουλο σας έχω γράψει πολλά και διάφορα. Από το ενδιαφέρον να αγοράσει media μέχρι τη βέβαιη εισαγωγή του στο Χρηματιστήριο. Εσχάτως έμαθα και κάτι φρέσκο, που σχετίζεται με την επιχειρηματική του δράση και αφορά την πρόταση που έκανε για την εξαγορά των Public του Πάνου Γερμανού. Με αυτά και κάτι άλλα, θυμήθηκα αυτό που έλεγε η συχωρεμένη η γιαγιά μου η Αργυρώ, ότι «ο βήχας και το χρήμα δεν κρύβονται».
Αγόρασε media ο Ηλιόπουλος της ΑΕΚ
Νέος παίκτης στην αγορά των media φαίνεται να φιλοδοξεί να γίνει ο Μάριος Ηλιόπουλος της ΑΕΚ, ο οποίος ήδη έχει πατήσει (όπως ο ίδιος διατείνεται) πόδι σε δύο γνωστά αθλητικά Μέσα. Για να ακριβολογώ, σε δύο αθλητικές εφημερίδες. Μία καθημερινή και μία εβδομαδιαία.
Στο Γεράκι Παπασταύρου και Πτωχός
Αφού φρόντισε να φτιάξει το μονοπάτι του Αγίου Όρους (άντε τώρα να πιστέψω ότι έχει βρεθεί κάποιος που του έχει υποσχεθεί ότι μπορεί να πάει οδικώς και να συναντήσει τον Ύψιστο για να του δώσει το κουμπί που κάθε λίγο και λιγάκι πατάει -ο Ύψιστος- προκειμένου να βρέξει), ο υπουργός Παπασταύρου πραγματοποίησε το Σαββατοκύριακο περιοδεία στη Λακωνία, η οποία δεν εξαντλήθηκε στην κοπή πίτας της τοπικής ΔΕΕΠ. Και αυτό γιατί το Σάββατο, εξ όσων μαθαίνω, ζήτησε στο πρόγραμμα να συμπεριληφθεί το Γεράκι Λακωνίας. Όταν άκουσα το μέρος, ομολογώ πως δεν μου θύμισε κάτι. Ωστόσο, ψάχνοντας λίγο, βρήκα ότι είναι η γενέτειρα της αείμνηστης Μαριέττας Γιαννάκου. Μιας γυναίκας που, εκτός από το μεγάλο αποτύπωμα που είχε στην κεντροδεξιά παράταξη, είχε έντονο αποτύπωμα και στον υπουργό Παπασταύρου, καθώς αποτέλεσε τη μέντορά του στις διεθνείς σχέσεις της ΟΝΝΕΔ και στη συνέχεια της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα, όπως μου είπαν, ο Παπασταύρου μαζί με τον περιφερειάρχη και καρδιακό του φίλο Δημήτρη Πτωχό σταμάτησαν έξω από το κλειστό πλέον σπίτι της Μαριέττας για μερικά λεπτά. Άντε με όλα αυτά να μην πιστέψω ότι ο υπουργός Σταύρος δεν φρόντισε να φτιάξει το μονοπάτι στο Άγιον Όρος, επενδύοντας στην επόμενη ζωή, εκτός από τη συνάντηση που επιδιώκει διακαώς με τον Ύψιστο.
Όταν η στήλη αποκαλύπτει με ονοματεπώνυμα
Την Παρασκευή πρωί πρωί με την αυγούλα εδώ διαβάσατε με λεπτομέρειες τα ονοματεπώνυμα όσων εμπλέκονταν στην υπόθεση Παναγόπουλου. Αν θυμάστε, είχαμε εκτενές ρεπορτάζ σε σχέση με το μέλλον της Στρατινάκη, όπως και εκείνο του συναδέλφου Κακούση. Αφού ξεκαθαρίσω ότι όλοι (μα όλοι) διατηρούν το τεκμήριο της αθωότητας, σήμερα θα σας αποκαλύψω ότι η όλη ιστορία άρχισε να ξετυλίγεται από μια καταγγελία που έφτασε στην Αρχή για το Ξέπλυμα. Επειδή γενικώς οι μπουγάδες οδηγούν και σε παράπλευρες διαδρομές, κάτι μου λέει ότι ο Παναγόπουλος είναι το κερασάκι στην τούρτα, γιατί αν πιστέψω το 1% των όσων φτάνουν στ’ αυτιά μου, πολύ σύντομα θα δούμε να βγαίνουν το ένα μετά το άλλο τα λαβράκια.
Ο Γεωργίου (της Στρατινάκη) και οι δουλειές με το Δημόσιο
Κεντρικό πρόσωπο στην όλη υπόθεση είναι ο Κύπριος επιχειρηματίας Ανδρέας Γεωργίου, που οφείλω να ομολογήσω ότι με εκπλήσσει, μαθαίνοντας για την πολυσχιδή δράση του. Επειδή με εξέπληξε, άρχισα να ψάχνω δεξιά κι αριστερά, βρίσκοντας κάμποσες εταιρείες με έδρα την Κύπρο. Κάποιες εξ αυτών είχαν δημιουργηθεί από το ’19 έως το ’21. Φυσικά και δεν συνδέω την ίδρυσή τους με το γεγονός ότι ο άνδρας διατηρούσε και προφανώς εξακολουθεί να διατηρεί σχέση με την ισόβια γενική γραμματέα, Άννα Στρατινάκη. Πάντως, μια και αναφέρθηκα στην πολυσχιδή δράση του Γεωργίου, να σας πω ότι όταν προέκυψε ο κορονοϊός, άφησε για λίγο τις αρχειοθετήσεις και ασχολήθηκε με μάσκες. Είναι προφανές ότι σε καμία περίπτωση δεν συνδέω τη συγκεκριμένη ενασχόλησή του με το γεγονός ότι υφυπουργός Υγείας ήταν ο συμπατριώτης του (Κύπριος) Μάριος Θεμιστοκλέους.
Έγγραφα που «καίνε» υπουργούς, Γραμματείς και Φαρισαίους
Επιτρέψτε μου σήμερα να θυμηθώ την παλιά καλή μου τέχνη, τότε που μου άρεσε να κάνω ρεπορτάζ, ζώντας με το όνειρο να γίνω κάποια στιγμή, εκτός από καλός άνθρωπος (που ομολογώ ότι δεν τα κατάφερα), και καλός δημοσιογράφος (που επίσης δεν τα κατάφερα). Παρ’ όλα αυτά, έχω κάτι πηγές που, γνωρίζοντας τα πάθη μου, σπεύδουν να με τροφοδοτούν με αποκαλυπτικές ειδήσεις. Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Η δέσμευση των λογαριασμών της παρέας του Παναγόπουλου της ΓΣΕΕ στάθηκε αφορμή για να αναδειχτεί το σκάνδαλο των αναθέσεων σε κοινωνικούς εταίρους, διάφορα επιμελητήρια και ομοσπονδίες, που αφορούσαν την υλοποίηση προγραμμάτων κατάρτισης ανέργων. Η εξέλιξη της ως άνω υπόθεσης φέρνει ξανά στο προσκήνιο ένα πλέγμα έργων, θεσμικών επιλογών και πολιτικών αποφάσεων, μέσω των οποίων δράσεις επαγγελματικής κατάρτισης -που πολλές είχαν κριθεί μη επιλέξιμες σε ευρωπαϊκό επίπεδο- υλοποιούνται με έναν ιδιότυπο και προβληματικό τρόπο, μέσω ενδιάμεσων φορέων και μεσαζόντων.
Δείτε παρακάτω τα σχετικά έγγραφα
Έγγραφο 1, Έγγραφο 2, Έγγραφο 3, Έγγραφο 4, Έγγραφο 5, Έγγραφο 6, Έγγραφο 7, Έγγραφο 8, Έγγραφο 9, Έγγραφο 10, Έγγραφο 11, Έγγραφο 12, Έγγραφο 13, Έγγραφο 14, Έγγραφο 15, Έγγραφο 16, Έγγραφο 17, Έγγραφο 18, Έγγραφο 19
Το γαϊτανάκι των «δώρων» και η έμπνευση Στρατινάκη
Όπως σας έγραψα παραπάνω, αν και δεν τα καταφέρνω και τόσο στο καλό ρεπορτάζ, θα προσπαθήσω να βάλω τα κουτάκια στη θέση τους, μήπως και φτιάξω το παζλ μιας δυσώδους (ομολογώ) υπόθεσης. Το 2020, επί υπουργίας Χατζηδάκη στο υπουργείο Εργασίας, σχεδιάστηκε πακέτο έργων επαγγελματικής κατάρτισης ανέργων συνολικού προϋπολογισμού άνω των 300 εκατ. ευρώ, με πρόβλεψη συγχρηματοδότησης από το ΕΣΠΑ 2014–2020. Όπως με ενημερώνει η πηγή μου, η υλοποίησή τους (των προγραμμάτων) σχεδιάστηκε να ανατεθεί σε κοινωνικούς εταίρους, διάφορα επιμελητήρια και ομοσπονδίες. Τώρα ποια η σχέση αλλά και η αρμοδιότητα όλων αυτών των φορέων με τους ανέργους και την κατάρτισή τους, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, που λένε και στο χωριό μου. Για παράδειγμα, ποτέ δεν κατάλαβα τι δουλειά έχει π.χ. η ΓΣΕΕ, η ΕΣΕΕ (έμποροι) κ.λπ. με την εκπαίδευση ανέργων, που είναι αποκλειστική αρμοδιότητα της ΔΥΠΑ. Το πλαίσιο που ανακοινώθηκε βασιζόταν σε καινοφανές και άκρως περίπλοκο σχήμα τρίτων «υποστηρικτικών» φορέων, με πολύ υψηλές αμοιβές και περιορισμένο έως ανύπαρκτο ανταγωνισμό. Επειδή τις τελευταίες μέρες κάποιοι προσπαθούν να μας τρελάνουν, σπεύδω να σας πω ότι εμπνευστής του ως άνω «συστήματος» ήταν η τότε (και κάτι σαν ισόβια) γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, Άννα Στρατινάκη. Όπως έμαθα, μέχρι τότε η ακολουθούμενη διαδικασία προέβλεπε απλά τη διεξαγωγή διαγωνισμού από μια υπηρεσία του υπουργείου Εργασίας απευθείας προς τους παρόχους, δηλαδή ΚΕΚ-ΚΔΒΜ. Στο πλαίσιο αυτό, μάλιστα, ανήκουν και τα ελεγχόμενα προγράμματα κατάρτισης του ΙΝΕ ΓΣΕΕ.
Το νέο πλαίσιο και οι λάθος διαδρομές
Επειδή τότε (στην εποχή της κυβερνητικής αθωότητας) δεν υπήρχε καν πλαίσιο, και παρά τις αντιδράσεις, η γραμματέας Στρατινάκη και ο τότε γενικός γραμματέας ΕΣΠΑ, Σκάλκος, προκύπτει ότι υπέγραψαν την απόφαση για το νέο πλαίσιο (αρ. πρωτ. 68665/18/6/2021). Εντύπωση εδώ προκαλεί η μη υπογραφή της τότε αρμόδιας ειδικής γραμματέως ΕΚΤ, Νίκης Δανδόλου, που είχε και την αρμοδιότητα. Το πιθανότερο είναι η Δανδόλου ως αρκετά έμπειρη να προτίμησε να μην εμπλακεί σε μελλοντικές περιπέτειες. Επιστρέφω στην ουσία, για να σας πω ότι το νέο πλαίσιο έτυχε (τότε, την εποχή της αθωότητας) της σφοδρής αντίδρασης των εμπλεκόμενων υπηρεσιών, καθώς, όπως μου λένε (τώρα) κάτι γνώστες, τότε είχαν εγερθεί σοβαρά ζητήματα διαφάνειας και χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Υπηρεσία Κρατικών Ενισχύσεων με έγγραφό της (αρ. πρωτ. 85481/29/7/2021) αποδομεί πλήρως το νέο πλαίσιο, χαρακτηρίζοντας την όλη προβλεπόμενη διαδικασία ως Υπηρεσία Γενικού Οικονομικού Συμφέροντος (ΥΓΟΣ), που εμπίπτει σε καθεστώς κρατικών ενισχύσεων. Τελικά η άποψη της αρμόδιας Υπηρεσίας Κρατικών Ενισχύσεων πετάχτηκε στα σκουπίδια (!) και το «νέο πλαίσιο» της φοβερής και τρομερής Στρατινάκη ξεκίνησε να εφαρμόζεται.
Η ένταξη στο ΕΣΠΑ
Συνεχίζω και γράφω, με τη βοήθεια πάντα του ανθρώπου μου, που είναι κάτι σαν τον Ντίνο Ροδόπουλο, στην τεκμηρίωση του ρεπορτάζ. Κατά τη μετάβαση, λοιπόν, στο ΕΣΠΑ 2021–2027, οι ελληνικές αρχές επιχείρησαν να μεταφέρουν τα ίδια έργα στη νέα προγραμματική περίοδο, με το έγγραφο (αρ. πρωτ. 47/29/12/2023) που υπογράφουν ο γεν. γραμματέας ΕΣΠΑ, Σκάλκος, η ειδική γραμματέας ΕΚΤ, Δανδόλου, και φυσικά η Άννα Στρατινάκη. Εδώ να επισημάνω, για όση αξία μπορεί να έχει η σχετική επισήμανση, ότι η τελευταία προχθές δήλωνε ότι «από τον Δεκέμβριο του 2021 δεν είχα καμία αρμοδιότητα στη διαχείριση εθνικών και ευρωπαϊκών κονδυλίων, ενώ για το προγενέστερο διάστημα ο ρόλος μου ήταν αποκλειστικά εισηγητικός, με τις τελικές αποφάσεις να ανήκουν στον εκάστοτε υπουργό». Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω, δεδομένης της ως άνω δήλωσης, είναι ότι στην κυβέρνηση και συγκεκριμένα στο υπουργείο Εργασίας υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να είχαμε πάνω από μία Στρατινάκη και μάλιστα με το μικρό όνομα Άννα.
Το τελεσίγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και οι απτόητοι γενικοί γραμματείς
Αφού, λοιπόν, πέρασαν το «νέο μοντέλο», όπως προκύπτει πάντα από τα ωραία «χαρτάκια», η αρμόδια Γενική Διεύθυνση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με ένα έγγραφο-καταπέλτη (αρ. πρωτ. 424581/19/1/2024) απέρριψε ρητά το αίτημα, αναφέροντας ζητήματα νομιμότητας και μη συμμόρφωσης με το άρθρο 73 του Κανονισμού Κοινών Διατάξεων, μη τήρησης μιας πλήρως ανταγωνιστικής διαδικασίας, και κυρίως ότι «ο μεγάλος αριθμός ενδιάμεσων φορέων και εταίρων υλοποίησης ενδέχεται να μην παρέχει τα απαραίτητα οφέλη αποδοτικότητας, σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης των Ταμείων της ΕΕ, καθώς ένας έλεγχος θα μπορούσε να προσδιορίσει εάν οι πράξεις θα μπορούσαν να είχαν σχεδιαστεί ή υλοποιηθεί με άλλον τρόπο (δηλαδή, διοχετεύοντας πόρους απευθείας σε εκπαιδεύσεις, αντί σε πολλαπλούς συνεργαζόμενους φορείς), που θα είχε ως αποτέλεσμα χαμηλότερο κόστος». Αυτό δεν πτόησε τους υπογράφοντες γραμματείς, που έστειλαν νέο έγγραφο προς την ΕΕ (αρ. πρωτ. 326/22/3/2024), ώστε να προχωρήσει η έγκριση αυτών των «εξαιρετικών» προγραμμάτων εκπαίδευσης ανέργων. Τελικά η ΕΕ με μεταγενέστερο έγγραφο (αρ. πρωτ. 2808834/17/4/2024) συμφώνησε να προχωρήσει (υπό συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις) η υλοποίηση ενός μέρους των προγραμμάτων με προϋπολογισμό λίγο πάνω από 200 εκατ. ευρώ. Η παρτίδα των προγραμμάτων εκπαίδευσης των «συμπραττόντων φορέων» κρίθηκαν μη επιλέξιμα και κόπηκαν για τους λόγους που αναφέρονταν σε προηγούμενο έγγραφο.
Η αποχώρηση του ΣΕΒ
Και ενώ ξεκίνησε η διαδικασία για την αξιοποίηση της χρηματοδότησης των προγραμμάτων αυτών, που θα έλυναν το πρόβλημα των ανέργων της χώρας και θα τους προσέφεραν γνώσεις και εργασία, ξαφνικά ήρθε ένας από τους φορείς υλοποίησης, ο ΣΕΒ, και με έγγραφο (αρ.πρωτ. 86/12/9/2024) ανακοίνωσε χωρίς περισσότερες λεπτομέρειες ότι «δεν θα υποβάλει αίτημα για ένταξη και χρηματοδότηση» των έργων του. Το σύστημα πάγωσε προσωρινά, η απόφαση του ΣΕΒ δημιούργησε ερωτήματα και προβληματισμούς, αλλά σύντομα όλα επανήλθαν στις εργοστασιακές ρυθμίσεις, για το συμφέρον των ανέργων της χώρας.
Τα «ορφανά» προγράμματα των συμπραττόντων
Όπως σας έγραψα παραπάνω πριν, η παρτίδα των προγραμμάτων εκπαίδευσης των «συμπραττόντων φορέων», με προϋπολογισμό στα 120 εκατ. ευρώ, κρίθηκαν μη επιλέξιμα από την ΕΕ και κόπηκαν από το ΕΣΠΑ. Πώς ήταν, όμως, δυνατόν να χαθεί αυτή η σπάνια ευκαιρία απόκτησης γνώσεων από τους ανέργους της χώρας, ώστε να βρουν δουλειά; Τότε ανέλαβαν δουλειά η υπουργός Κεραμέως και ο αναπληρωτής Παπαθανάσης. Η Νίκη και ο Νίκος βρήκαν ως πρόσφορο τρόπο χρηματοδότησης το ΠΔΕ. Τώρα πώς αντί ακύρωσης ή ουσιαστικού επανασχεδιασμού των έργων, όπως πρότεινε η ΕΕ, επιλέχθηκε διαφορετική οδός, είναι πάλι άλλου παπά ευαγγέλιο.
Οι νομοθετικές παρεμβάσεις Κεραμέως – Παπαθανάση
Παρ’ όλα αυτά, με πρώτη νομοθετική παρέμβαση το άρθρο 54 του ν. 5255/2025, τέσσερα έργα μεταφέρθηκαν στο εθνικό σκέλος του Αναπτυξιακού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και εντάχθηκαν στο Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2021–2025 του υπουργείου Εργασίας. Λίγους μήνες αργότερα, με δεύτερη νομοθετική παρέμβαση το άρθρο 97 του ν. 5264/2025, το ίδιο ακριβώς σχήμα επεκτάθηκε σε δύο ακόμη έργα, τα οποία προβλέπεται να ενταχθούν στο Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2026–2030, αρμοδιότητας του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Μάλιστα, όπως προκύπτει από τα ωραία «χαρτάκια», οι αποφάσεις ένταξης για τα τέσσερα έργα της πρώτης νομοθετικής παρέμβασης φέρουν την υπογραφή της νυν υπουργού Εργασίας, Νίκης Κεραμέως, ενώ στα προοίμιά τους καταγράφεται η σύμφωνη γνώμη του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Νίκου Παπαθανάση, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του για το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης. Στη δεύτερη τώρα νομοθετική παρέμβαση, η πολιτική ευθύνη μεταφέρεται πλέον εξ ολοκλήρου στο σκέλος του ΕΠΑ. Αν νομίζετε τώρα ότι τα όσα σας γράφω αποτελούν τεχνικές λεπτομέρειες, απλώς δεν θέλετε να δείτε το σαφές πολιτικό αποτύπωμα.
Η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου που «κρύφτηκε»
Να σας πω ότι με βάση τα όσα διαβάζω (από ανάγνωση κάτι σκαμπάζω), οι ρυθμίσεις προβλέπουν ρητά ότι η χρηματοδότησή τους γίνεται χωρίς επανάληψη της διαδικασίας αξιολόγησης! Τώρα πώς είναι δυνατόν να εντάσσεται ένα έργο προς χρηματοδότηση χωρίς να αξιολογείται, αυτό θα πρέπει να μας το απαντήσει ο αναπληρωτής Παπαθανάσης, που πλέον έχει αποκτήσει τεράστια εμπειρία, δεδομένου ότι δεν κάνει τίποτε άλλο όλη μέρα από το να αξιολογεί, θυμίζοντάς μου τον δάσκαλο που είχα στο δημοτικό. Σε κάθε περίπτωση, οφείλω να ομολογήσω ότι η αλληλουχία είναι συγκεκριμένη. Και σπεύδω να σας την κάνω λιανή, όπως λιανίζει η μάνα μου το κρεμμύδι στη σαλάτα: Ευρωπαϊκό «όχι», ειδική νομοθέτηση, κατάργηση επανελέγχου και στη συνέχεια δρόμος ανοιχτός για συμβάσεις. Βέβαια, από τη βιασύνη τους η Νίκη και ο Νίκος ξέχασαν (ή τους διέφυγε) ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο όταν ενέκρινε τις συμβάσεις αυτές είχε θέσει ως όρο ότι «αυτονόητη προϋπόθεση για την υλοποίηση του έργου είναι η μεταφορά του σε Πρόγραμμα του ΕΣΠΑ για την περίοδο 2021-27». Άρα η δαπάνη θα καλυφθεί αποκλειστικά από ενωσιακούς πόρους. Τώρα θα πει κάποιος τι σημασία έχουν οι αποφάσεις του Ελεγκτικού μπροστά στο συμφέρον, των ανέργων βέβαια. Προφανώς και καμία.
Η σύμβουλος παρακολούθησης των έργων
Επειδή από αυτά δεν σκαμπάζω, σπεύδω να σας πω, όπως έμαθα, ότι για να υλοποιηθούν αποτελεσματικά αυτές οι εκπαιδεύσεις θα πρέπει να υπάρχει και επαρκής παρακολούθηση. Εν προκειμένω και σύμφωνα πάντα με τα «χαρτάκια», ιδιαίτερη σημασία αποκτά η εμπλοκή της Ευγενείας Παπαβασιλείου, γνωστής στον δημόσιο διάλογο λόγω της ιδιότητάς της ως μετακλητής συνεργάτιδας της τότε γενικής γραμματέως Άννας Στρατινάκη, την περίοδο 2019–2024, την εποχή του «σκόιλ ελικίκου». Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, να υπενθυμίσω ότι την Παρασκευή η ισόβια Στρατινάκη είχε πει ότι δεν είχε καμία (απολύτως) εμπλοκή με τα προγράμματα. Το αφήνω αυτό, για να σας γράψω ότι με την απόφαση 309/5-2-2026 η Παπαβασιλείου ορίζεται σύμβουλος παρακολούθησης της υλοποίησης έργων. Ουδέν μεμπτόν, θα πει κανείς και αφού δεν υπάρχει έστω και ένας που να πει το αντίθετο, γιατί να το γράψω εγώ; Ωστόσο, ψάχνοντας λίγο περισσότερο, βρήκα ότι η συγκεκριμένη κυρία (η Παπαβασιλείου) διατηρεί πολύ στενή συγγενική σχέση με ιδιοκτήτη ΚΔΒΜ (ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ), που υλοποιεί μεγάλο μέρος των εκπαιδεύσεων, συνεπώς εμφανίζονται ως ανάδοχοι σχήματα άμεσα συνδεδεμένα με το οικογενειακό της περιβάλλον! Νόμιμο; Μπορεί. Ηθικό; Καθόλου. Και αυτό γιατί δεν αποτελεί απλώς τυπική σύμπτωση. Πρόκειται για δομική σύγκρουση συμφερόντων -ακόμη και αν νομιμοποιείται υπηρεσιακά-, καθώς δημιουργεί θεσμοθετημένη διασταύρωση ιδιωτικών και δημόσιων ρόλων στα ίδια έργα. Ο ρόλος της παρακολούθησης παύει έτσι να λειτουργεί ως εξωτερικός μηχανισμός ελέγχου και ενσωματώνεται στο ίδιο το σχήμα υλοποίησης. Σε ένα σύστημα που λειτουργεί με κανόνες διαφάνειας, τέτοιες διασταυρώσεις αποτελούν λόγο εξαίρεσης. Στο συγκεκριμένο σύστημα, όμως, μάλλον αποτελούν μέρος του τρόπου λειτουργίας. Γιατί κάποτε μιλάγαμε για το νόμιμο και το ηθικό.
Το ΙΝΕ ΓΣΕΕ στο Πρόγραμμα για τη δίκαιη μετάβαση και ο Καλλίρης
Όταν φυσικά έχουμε τόσο επιτυχημένες πρακτικές για την εκπαίδευση των ανέργων, τότε αυτές πρέπει να αξιοποιούνται ευρύτερα. Έτσι, λοιπόν, μέσω του Προγράμματος «Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση», ο διοικητής (αυτός ο εξαιρετικός και σχεδόν αναντικατάστατος) Πελοπίδας Καλλίρης με δύο Αποφάσεις (ΑΔΑ: 900ΤΗ-26Κ στις 6/8/2024 και 6 Η 21Η-ΜΘ3 στις 10/4/2024) έδωσε στο ΙΝΕ ΓΣΕΕ πάνω από 29 εκατ. ευρώ για «την υλοποίηση στοχευμένων δράσεων για ανέργους, μακροχρόνια ανέργους, κυρίως μέσα από προγράμματα επαγγελματικής συμβουλευτικής/κατάρτισης σε δεξιότητες που σχετίζονται με το νέο υπόδειγμα της περιφερειακής οικονομίας». Εδώ που τα λέμε, όταν το δίδυμο Παπαθανάσης-Καλλίρης δίνουν 90.000 ευρώ στην Καλλιόπη Σεμερτζίδου, την αγρότισσα με τη Ferrari, για να φτιάξει την επιχείρησή της, μάλλον έχουν πιάσει κότσο τον Γιάννη Παναγόπουλο της ΓΣΕΕ.
Ένα σύστημα με αρχή και συνέχεια
Το κρίσιμο στοιχείο αυτής της υπόθεσης δεν είναι μόνο τα έργα. Είναι η πολιτική συνέχεια. Το σύστημα δημιουργήθηκε την περίοδο υπουργίας Χατζηδάκη, με τη συντρόφισσα Στρατινάκη να έχει κεντρικό ρόλο, όταν σχεδιάστηκαν και εγκρίθηκαν έργα με σύνθετα σχήματα, περιορισμένο ανταγωνισμό και ισχυρή παρουσία ενδιάμεσων φορέων. Το ίδιο, μάλιστα, σύστημα δεν αποδομήθηκε ποτέ, όπως επισημαίνουν όσοι γνωρίζουν από την καλή και από την ανάποδη τη δράση του. Αντιθέτως, συντηρήθηκε μέσω δύο διαδοχικών νομοθετικών παρεμβάσεων επί υπουργίας Κεραμέως, με τη θεσμική αρμοδιότητα του αναπληρωτή Παπαθανάση στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης. Δεν πρόκειται για αστοχία. Πρόκειται για συνέχεια. Τώρα, που τα έργα επιστρέφουν στο προσκήνιο, όχι μέσω αξιολόγησης, αλλά μέσω ελέγχων για ξέπλυμα χρήματος, το ερώτημα προφανώς και δεν είναι τεχνικό, αλλά σκληρά πολιτικό. Θα παραμείνουν στις θέσεις τους όσοι δημιούργησαν και όσοι συντήρησαν το σύστημα-έκτρωμα, που επέτρεψε την παράκαμψη του ελέγχου με νομοθετικές παρεμβάσεις; Θα υπάρχει κάποια στιγμή η ανάληψη πολιτικών ευθυνών για ό,τι έγινε; Και τέλος, στους ελέγχους της ΕΕ, που σίγουρα ακολουθούν, αν υπάρχουν καταλογισμοί ή διακοπές χρηματοδότησης, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;
Η θαυμαστή ανακοίνωση των συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ
Διαβάζοντας την ανακοίνωση του Δικτύου Συνδικαλιστικού ΠΑΣΟΚ, δεν σας κρύβω ότι θαύμασα ένα πραγματικά εντυπωσιακό δείγμα ΠΑΣΟΚικού βερμπαλισμού. Με αφορμή την έρευνα εις βάρος του προέδρου της ΓΣΕΕ (και -υπό αναστολή- μέλους του ΠΑΣΟΚ) για δύο κακουργήματα, οι καλοί σύντροφοι σπεύδουν να διαπιστώσουν ότι «το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να επαναθεμελιωθεί εκ βάθρων». Κατηγορούν, επίσης, την κυβέρνηση «όχι μόνο γιατί επέλεξε να μην κάνει κανέναν έλεγχο, αλλά και γιατί με τις πελατειακές και αδιαφανείς επιλογές της οδήγησε στη διασπάθιση δημοσίου χρήματος». Προσπαθώντας να τα βάλω σε μια σειρά, αν καταλαβαίνω σωστά, οι συνδικαλιστές της αξιωματικής αντιπολίτευσης μας λένε τα εξής: Για όσα κατηγορείται ο πλέον διακεκριμένος «πράσινος» συνδικαλιστικής φταίει η κυβέρνηση ενός άλλου κόμματος. Ωστόσο, επειδή οι ίδιοι αναφέρουν ότι υπάρχει «μια πραγματικότητα που φωνάζει καιρό τώρα “δεν πάει άλλο”», εικάζω ότι σε επόμενη ανακοίνωσή τους θα μας ενημερώσουν για το «υπόλοιπο παγόβουνο», αλλά και γιατί, σε πείσμα της πραγματικότητας που φωνάζει καιρό τώρα, οι ίδιοι σιωπούσαν.
Παρουσίες και απουσίες στις ΔΗΜΤΟ της Αθήνας
Λένε ότι σε μη προεκλογικές περιόδους οι καλύτερες δημοσκοπήσεις είναι οι κατά τόπους κομματικές οργανώσεις. Και, αν κάτι τέτοιο ισχύει, τότε τα μηνύματα για τη Νέα Δημοκρατία είναι μάλλον ενθαρρυντικά. Το γράφω αυτό βλέποντας πόσο κόσμο μάζεψαν οι ΔΗΜΤΟ της Κυψέλης και των Πατησίων, που δεν παρέπεμπαν σε καμία περίπτωση σε κόμμα που κοντεύει να κλείσει επτά χρόνια διακυβέρνησης. Αθροιστικά στις δύο εκδηλώσεις βρέθηκαν πάνω από 1.500 άτομα και, επειδή οι χώροι έχουν ξαναχρησιμοποιηθεί σε γαλάζια κομματικά events, οι παλιές εκλογικές καραβάνες της Αθήνας κάνουν λόγο για συμμετοχή που θα ήταν εξαιρετική ακόμα και μέσα σε προεκλογική περίοδο. Σε αυτό βοήθησε, βέβαια, και η παρουσία υπουργών, βουλευτών και πολιτευτών της περιοχής. Πέρα από τον πρώτο σε σταυρούς Κυριάκο Πιερρακάκη, ο οποίος έχει πολλούς φίλους (και) σε αυτές τις περιοχές, κομμάτι έκοψαν ο Θάνος Πλεύρης, ο Νικήτας Κακλαμάνης, ο Άγγελος Συρίγος, η Άννα Ροκοφύλλου και ο Όμηρος Τσάπαλος. Στις πολιτικές παρουσίες συγκαταλέγεται φυσικά και ο Κώστας Μπακογιάννης, που έκανε την πρώτη (ανεπίσημη) εμφάνισή του ως υποψήφιος της συγκεκριμένης περιφέρειας, ενώ δεν πέρασαν απαρατήρητες (ούτε ασχολίαστες) οι απουσίες των Βασίλη Κικίλια και Όλγας Κεφαλογιάννη.
! Ενδεικτική του καλού «γαλάζιου» κλίματος ήταν μια ιστορία που διηγήθηκε ο Πιερρακάκης στην Κυψέλη. Όπως είπε ο υπουργός Κυριάκος, ένας από τους πρώτους που έσπευσαν να τον συγχαρούν για την εκλογή του στο Eurogroup ήταν ο πρόεδρος της τοπικής ΔΗΜΤΟ, Γιώργος Τσιμπλάκης, ο οποίος το έκανε με την πρωτότυπη ατάκα «τώρα είμαστε και οι δύο πρόεδροι».
Ο Καιρίδης και η «αποτυχία της μεταναστευτικής πολιτικής»
Μπαίνοντας χθες σε ένα ταξί, άκουσα τη συνέντευξη ενός πολιτικού που, αν δεν αναγνώριζα τη φωνή του, θα έπαιρνα όρκο ότι ανήκει στη Νέα Αριστερά. «Πρόκειται για μία εκ του αποτελέσματος αποτυχία της χώρας και της πολιτικής της. Εγώ δεν θα αποδώσω ευθύνες, αυτά θα τα βρει ο εισαγγελέας. Γίναμε πρωτοσέλιδο με αρνητικούς τίτλους. Τα ξένα Μέσα δεν στέκονται στις λεπτομέρειες, βλέπουν 15 νεκρούς στο Αιγαίο. Αυτό το χρεωνόμαστε». Ποιος τα είπε όλα αυτά; Όχι ο Δημήτρης Τζανακόπουλος ή ο Νάσος Ηλιόπουλος, αλλά ο Δημήτρης Καιρίδης. Και πραγματικά, δεν ξέρω τι είναι χειρότερο: Ότι για ένα συμβάν που (σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις) ένας λαθροδιακινητής έριξε το σκάφος του πάνω στο σκάφος του Λιμενικού, ο σύντροφος Καιρίδης ρίχνει την ευθύνη στο Λιμενικό; Ή ότι, πέρα από το Λιμενικό, χρεώνει το συμβάν και στην πολιτική της κυβέρνησης, την οποία εκπροσωπεί στη Βουλή; Παρά το γεγονός ότι στο Μαξίμου από τον πρόεδρο Κυριάκο μέχρι τον Πίνατ έχουν δείξει κατανόηση στην προσωπική πικρία του συναγωνιστή Καιρίδη για την απομάκρυνσή του από το υπουργείο Μετανάστευσης, δεν ξέρω πόσα «φάουλ» του βουλευτή θα περάσουν ακόμα αδιάφορα. Ιδίως αν μιλάμε για φάουλ που θα μπορούσαν να είναι ακόμα και για απευθείας κόκκινη.
Η χαμένη επιστολή του ΓΑΠ
Όσοι νομίζατε ότι, μετά την ολοκλήρωση της θητείας του στη Σοσιαλιστική Διεθνή, ο Γιώργος Παπανδρέου έχει χάσει τον τίτλο του εν ενεργεία προέδρου, πλανάστε. Κι αυτό διότι μπορεί να μην το ξέρατε (ούτε εγώ το ήξερα), αλλά ο πολυπράγμων πρώην πρωθυπουργός εδώ και οκτώ μήνες προεδρεύει του Διεθνούς Κέντρου Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Μάλιστα, με την ιδιότητά του αυτήν ο σύντροφος Γιώργος απέστειλε επιστολές στη μισή υφήλιο, καλώντας τη να σεβαστεί την Ολυμπιακή Εκεχειρία εν όψει των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Διαβάζοντας την ανακοίνωση στο site του ΠΑΣΟΚ, ανάμεσα στους παραλήπτες των επιστολών βρίσκονται «κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Συμβουλίου της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και σημαντικοί θρησκευτικοί ηγέτες, συμπεριλαμβανομένων του Οικουμενικού Πατριάρχη και του Πάπα Λέοντα». Αν και στην Ελλάδα είμαστε εξοικειωμένοι με την επιστολογραφία των υιών του Θεού, για να πω την αμαρτία μου, θα ήθελα να βρίσκομαι στα παπικά διαμερίσματα την ώρα που ο νέος Ποντίφικας θα αναφωνούσε «who is Giorgos?». Ωστόσο, παρατηρώ ότι ο θεματοφύλακας της Ολυμπιακής Εκεχειρίας ξέχασε να απευθυνθεί (ή ξέχασε να αναφέρει ότι απευθύνθηκε) στον άνθρωπο ο οποίος έχει ξεκινήσει τον πόλεμο στη «γειτονιά» μας, δηλαδή τον σύντροφο Πούτιν.
Τρώγονται να στήσουν «κίνημα» για την τραγωδία της Χίου
Καθώς πλησιάζουμε έναν χρόνο από τις μεγάλες συγκεντρώσεις για τα Τέμπη, ο νους μου τρέχει στη ζημιά που έκαναν τότε οι θεωρίες για τα ξυλόλια, οι δήθεν εμπειρογνώμονες, αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που έσπευσαν άκριτα να υιοθετήσουν θεωρίες συνωμοσίας, δηλητηριάζοντας το πολιτικό κλίμα και βαθαίνοντας τα κοινωνικά ρήγματα. Θα περίμενε κανείς ότι το πάθημα θα γινόταν μάθημα, αλλά βλέπω πως πλέον από εδώ και πέρα, μέχρι τις εκλογές, για ό,τι ατύχημα συμβαίνει στη χώρα θα επιχειρείται να δημιουργηθεί ένα «κίνημα» κατά του Μητσοτάκη. Έγινε η προσπάθεια με τη Βιολάντα, αλλά δεν περπάτησε. Τώρα επιχειρείται να στηθεί «κίνημα» με το τραγικό δυστύχημα με τους μετανάστες στη Χίο. Η ιστορία είναι απλή: Φταίει το Λιμενικό, που εμβόλισε τη λέμβο των μεταναστών. Φταίει ο «ακροδεξιός Πλεύρης», που θεωρούν ότι ευχαριστιέται να βλέπει θύματα στη θάλασσα. Διάφοροι μπαίνουν στον χορό, που σέρνουν όπως πάντα οι «ευαίσθητοι δικαιωματιστές» της Αριστεράς, που θεωρούν έγκυρες τις μαρτυρίες κάποιων μεταναστών που επικαλούνται και έχουν ήδη καταδικάσει τους λιμενικούς. Κι όλα αυτά ενώ είναι σε εξέλιξη οι ανακρίσεις – αλλά πιστεύω ότι ακριβώς γι’ αυτό σπεύδουν να εκδώσουν τα δικά τους πορίσματα, για να δημιουργήσουν εντυπώσεις και να επηρεάσουν την έρευνα. Τα επόμενα 24ωρα θα φανεί μέχρι πού θα το τραβήξουν αυτό, και περιμένω να δω αν το ΠΑΣΟΚ, για μία ακόμη φορά, θα ενδώσει στον πειρασμό να αναμασήσει τους ισχυρισμούς του Φάμελλου και του Σακελλαρίδη.
Ένας… νοσηλευτής ανακρίνει το Λιμενικό
Ο Γιάννης Κουτσοδόντης είναι νοσηλευτής, υποδιευθυντής της νοσηλευτικής υπηρεσίας στο νοσοκομείο της Χίου και μέλος του σωματείου εργαζομένων – δεν λέω σε ποια παράταξη ανήκει, γιατί το θέμα είναι άλλο. Καθημερινά κάνει δηλώσεις, με τις οποίες θεωρεί δεδομένο ότι το Λιμενικό είναι που εγκλημάτησε και όχι οι διακινητές. Εκτιμά ότι πρώτη φορά έχει δει τόσα πολλά τραύματα, «σαν να είδες πολλά τροχαία», λέει. «Ποτέ ξανά δεν έχουν νοσηλευτεί τόσοι μετανάστες με τόσο βαρείς τραυματισμούς», προσθέτει. Δηλαδή, τι περίμενε έπειτα από τέτοια σφοδρή σύγκρουση ο νοσηλευτής; Όμως εδώ και μέρες ρωτά και ξαναρωτά δημόσια -και μπροστά στις κάμερες-γιατί ήταν κλειστή η κάμερα στο Λιμενικό. Αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι λιμενικοί έχουν λερωμένη τη φωλιά τους. Προσέξτε, τα κάνει αυτά ως νοσηλευτής. Από πού κι ως πού, θα ρωτήσει κάποιος. Ψιλά γράμματα. Το ενδιαφέρον είναι πως τις απόψεις του αναπαράγει στο ρεπορτάζ της και η «Καθημερινή», την εγκυρότητα της οποίας επικαλούνται από χθες διάφοροι για να κάνουν αναπαραγωγές στα socia media..
