Διευρυμένη αποστολή στην Κύπρο
Με δεκατρείς υπουργούς επισκέπτεται σήμερα την Κύπρο ο πρόεδρος Μητσοτάκης, συμμετέχοντας στην 4η Διακυβερνητική Σύνοδο Ελλάδας – Κύπρου. Η επιλογή μιας διευρυμένης κυβερνητικής αποστολής, προφανώς και αναδεικνύει πόσο αναβαθμισμένος είναι στο μυαλό του αρχηγού Κυριάκου ο θεσμός της Διακυβερνητικής. Επειδή, όμως, έχω μάθει, αν και δεν μου φαίνεται, να αποδίδω «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι», θα ήταν σοβαρή παράλειψη να μη μεταφέρω την πληροφορία, η οποία θέλει τον υπουργό Σκέρτσο να έχει δουλέψει καιρό τη σημερινή κυβερνητική αποστολή. Και θα μου πείτε, είναι περιττό όταν μιλάμε για τον Άκη του Μαξίμου, να λέμε, ότι έχει γίνει η απαραίτητη δουλειά σε βάθος. Άλλωστε, αν κάτι διακρίνει τον συγκεκριμένο κυβερνητικό αξιωματούχο, είναι ότι ρίχνει επί επτά και πλέον χρόνια, χοντρό δούλεμα, εντός και εκτός κυβέρνησης. Σε κάθε περίπτωση, η ιδέα για μια τόσο διευρυμένη κυβερνητική παρουσία, καταδεικνύει ότι ο Σκέρτσος, πέραν όλων των άλλων, ξέρει πολύ καλά και πώς παίζεται το παιχνίδι της διπλωματίας.
Το κρίσιμο τεστ για το καλώδιο
Με αφορμή τη σημερινή παρουσία του προέδρου Μητσοτάκη στην Κύπρο, μπήκα στον κόπο να ρωτήσω, πού βρισκόμαστε με το θέμα του καλωδίου. Από μια πηγή, από τις καλές που διαθέτω, στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου, έμαθα ότι τις τελευταίες ώρες, υπάρχει μεγάλη πίεση στο εσωτερικό της Τουρκίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις έξωθεν αντιδράσεις της. Σύμφωνα με την πηγή μου, παρά τις πιέσεις, το σημείο καμπής, θα είναι όταν το ερευνητικό πλοίο, εισέλθει στην υφαλοκρηπίδα της Κύπρου. Με την ευκαιρία να σας πω ότι επί του παρόντος πλέει εντός των ορίων του τουρκολιβυκού μνημονίου έχοντας άδεια και Navtex αποκλειστικά από την Ελλάδα, εξέλιξη που μέχρι στιγμής δεν απασχολεί ούτε καν τον πρόεδρο Σαμαρά.
Μετά την ελληνική Navtex, «πέφτει» η δόση 25 εκατ. ευρώ από Κύπρο
Ένα ακόμα καλό νέο για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου Great Sea Interconnector έρχεται από τη Λευκωσία, τη στιγμή που το γαλλικό πλοίο Abeille Marengo (το όνομα του οποίου γνωρίζει πλέον και λαλεί με άπταιστη γαλλική προφορά ακόμα και η θεία μου στα Χανιά) «ξεκουράζεται» στο λιμάνι του Ηρακλείου, προτού συνεχίσει τις έρευνες βυθού στο σκέλος που έχει απομείνει στα διεθνή ύδατα μεταξύ Καρπάθου και Κύπρου. Όπως ανακοίνωσε χθες ο εκπρόσωπος της κυπριακής κυβέρνησης, έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την εκταμίευση 25 εκατ. ευρώ από την πλευρά της Κύπρου, στο πλαίσιο της ελληνοκυπριακής συμφωνίας του 2024 για την καταβολή 125 εκατ. ευρώ συνολικά από την Κύπρο κατά την περίοδο κατασκευής του έργου. Η Λευκωσία που μέχρι τώρα δεν έχει δώσει ούτε… ριάλι για το καλώδιο είχε δεσμευθεί ότι θα έδινε την πρώτη (ετήσια) δόση με την έκδοση της ελληνικής Navtex και προανήγγειλε ότι θα τηρήσει τα συμφωνηθέντα την παραμονή της άφιξης του λαοπρόβλητου πρωθυπουργού μας στην Κύπρο. Όπως με πληροφορούν οι καλοί φίλοι που διαθέτω (και) στη Μεγαλόνησο, το θέμα είναι αρκετά πολύπλοκο και η εκταμίευση δεν θα γίνει αύριο μεθαύριο. Αλλιώς ίσως και να έπεφτε… (Μάκης) Κεραυνός να μας κάψει (και αναφέρομαι βεβαίως στον Υπουργό Οικονομικών της Κύπρου που δεν είναι και ο μεγαλύτερος φίλος του καλωδίου για να το πω ευγενικά). Παρόλα αυτά πρόκειται για ένα ακόμα θετικό σήμα που δείχνει ότι μετά την επανεκκίνηση του έργου στο πεδίο χωρίς παρατράγουδα, ανοίγει ο δρόμος για να κλείσουν μια σειρά άλλων εκκρεμοτήτων στο σκέλος της χρηματοδότησης και του ρυθμιστικού πλαισίου που φαίνεται να σηματοδοτούν την επιστροφή του στην κανονικότητα και στην πλεύση του σε πιο ήρεμα νερά από όλες τις απόψεις…
Δημοσκοπήσεις για… μεταβατικούς
Με πήρε πρωί πρωί με την αυγούλα χθες η θεία μου, και πριν προλάβω να απαντήσω στην κλήση της, άρχισε να μου διηγείται την εμπειρία της από ένα άλλο τηλεφώνημα που δέχτηκε, όπου μια ευγενέστατη κυρία άρχισε να την ρωτά ποιον θα «ήθελε για μεταβατικό πρωθυπουργό» στην περίπτωση που δεν θα κατάφερνε να σχηματίσει κυβέρνηση ο λατρεμένος της Κυριάκος. Η 86χρονη Χανιώτισσα, όντας υποψιασμένη, όχι μόνο δεν έκλεισε το τηλέφωνο, αλλά υπομονετικά περίμενε να ακούσει όλα τα ονόματα των «μεταβατικών». Αν και εσχάτως διακρίνω ένα θεματάκι με τη μνήμη της, όπως μου είπε τα συγκράτησε όλα. Μόλις έκλεισε το τηλέφωνο, έκρινε σκόπιμο να μοιραστεί μαζί μου, την εμπειρία που έζησε. Όπως, μου είπε ο δημοσκόπος την ρώτησε, ποιον θα προτιμούσε για πρωθυπουργό σε μια μεταβατική κυβέρνηση, ανάμεσα στους Βενιζέλο, Στουρνάρα και Καραμανλή (της Ραφήνας), Διαμαντοπούλου και κάπου στο τέλος υπήρχε και το επώνυμο (λέει) Πιερρακάκης. Η θεία μου, που δεν παίζεται σε αυτά, όχι μόνο απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις, αλλά έσπευσε να μου αποκαλύψει και την επιλογή της, που δεν ήταν άλλη, από τον «Κ2» (τον Κυριάκο Πιερρακάκη), τον οποίο για άγνωστους σε μένα λόγους, θεωρεί ως τον ιδανικότερο για πρωθυπουργό, στην απίθανη περίπτωση που δεν θα κέρδιζε μια τρίτη θητεία στο Μαξίμου, ο δικός της Κυριάκος (ο Μητσοτάκης).
Σαρώνει ο Δένδιας
Πάντως, μιας και ασχολήθηκα με τις μετρήσεις της πολιτικής ουτοπίας, κρίνω σκόπιμο να σας μεταφέρω και κάτι πληροφορίες που προκύπτουν από δημοσκόπηση, που διενεργήθηκε, προκειμένου να μετρήσει την απήχηση που έχουν στο εσωτερικό της ΝΔ, οι επίδοξοι δελφίνοι. Από τα ευρήματα της συγκεκριμένης δημοσκόπησης, προκύπτει σαρωτικό προβάδισμα Δένδια, με τον δεύτερο να κινείται σε νούμερα, που είναι τόσο χαμηλά ακόμη και για να γίνει αναφορά στο πρόσωπό του.
Τα κρυμμένα καλά μαντάτα της Opinion Poll
Σας έγραψα χθες για τα κακά μαντάτα του κατακερματισμού που έφερε στο Μαξίμου η δημοσκόπηση της Opinion Poll για το Action 24. Θα ήμουν, όμως, άδικος αν δεν επανερχόμουν με ένα στοιχείο που δεν παρατήρησα με την πρώτη ματιά, αλλά έχει σίγουρα το ενδιαφέρον του. Αναφέρομαι στα ποσοστά που λαμβάνουν συγκεκριμένες απαντήσεις σχετικά με την οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών. Έχουμε και λέμε. Ποσοστό 36,1% απαντά πως η διεθνής οικονομική συγκυρία ευθύνεται για την ακρίβεια και όχι η αδυναμία της κυβέρνησης. Ποσοστό 36,6% απαντά ότι η ακρίβεια στα τρόφιμα τού δημιουργεί μεν δυσκολίες, αλλά ανταπεξέρχεται (και άλλο ένα 6,9% απαντά πως δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερες δυσκολίες). Αντίστοιχα, ένα 37,1% απαντά πως δεν έχει περιορίσει τις αγορές του σε τρόφιμα, ενώ ένα 28,4% απαντά ότι δεν έχει μειώσει τις δαπάνες του στην ενέργεια. Σύμφωνοι, δεν είναι νούμερα αυτά για να πανηγυρίζει μια χώρα το 2026, ούτε είναι αυτονόητο ότι οι «έχοντες» ψηφίζουν όλοι Νέα Δημοκρατία. Ωστόσο, υπάρχει και μια συμπληρωματική ανάγνωση σε αυτό. Πρώτον, ότι παρόμοια κατάσταση βιώνουν οι περισσότερες χώρες. Δεύτερον, ότι δεν είναι καθόλου αυτονόητο η Ελλάδα να τα καταφέρνει καλύτερα από άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ σε αντίστοιχες έρευνες. Και τρίτον, ότι υπάρχει ένα μειοψηφικό μεν, σημαντικό δε ποσοστό της κοινής γνώμης που δεν βλέπει την καταστροφή που περιγράφει η αντιπολίτευση στην καθημερινότητά του. Και που, αν καταφέρει να το συγκρατήσει ο Μητσοτάκης, η παραμονή του στο Μαξίμου μπορεί να γίνει ευκολότερη.
Βεβαιότητες Σκέρτσου
Έχω μέρες να ακούσω και να διαβάσω το οτιδήποτε που να αφορά τον υπουργό Σκέρτσο και δεν σας κρύβω ότι η εξέλιξη αυτή μου προκαλεί μια κάποια στέρηση. Έχοντας ανησυχήσει για τον αφανή στυλοβάτη της λαοπρόβλητης κυβέρνησής μας, τσουπ εμφανίστηκε ένας φίλος μου για να με καθησυχάσει στον απόλυτο βαθμό. Όπως μου είπε, ο επί της Επικρατείας κυβερνητικός αξιωματούχος, αφού ολοκλήρωσε με κάθε λεπτομέρεια τη δουλειά που είχε να κάνει με την αμέριστη πάντα συμπαράσταση των Big4, εσχάτως ασχολείται με τα μεγάλα έργα που θα εγκαινιάσει ο πρωθυπουργός και φυσικά με την επίτευξη της αυτοδυναμίας. Αν κατάλαβα καλά, ο Σκέρτσος, έχει αναλάβει να γράψει το πρόγραμμα της τρίτης τετραετίας, δεδομένου ότι στο γράψιμο είναι από τους καλύτερους της πιάτσας. Μάλιστα, όταν το κείμενο απαιτεί και κουτάκια, η δουλειά γίνεται αψεγάδιαστη, ανεξάρτητα αν δεν καταλαβαίνει κανείς τι ακριβώς θέλει να πει ο ποιητής. Άλλωστε, τα παλιά τα χρόνια δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έπαιρναν «Βήμα» και «Καθημερινή», μόνο και μόνο επειδή έβλεπαν να τις διαβάζει ο δάσκαλος του χωριού. Κάπως, έτσι συμβαίνει και με τα κείμενα του Σκέρτσου. Ενώ οι περισσότεροι δεν τα καταλαβαίνουν, τα επικαλούνται επειδή γνωρίζουν ότι ενθουσιάζεται με αυτά ο πρόεδρος Μητσοτάκης.
Ανακοινώνει ο Σαμαράς
Δεν ξέρω αν τελικώς ο πρόεδρος Σαμαράς θα ανακοινώσει την 29η του Νοεμβρίου το νέο του κόμμα, ωστόσο εκείνο που γνωρίζω και μάλιστα από πρώτο χέρι, είναι ότι ο επί χρόνια στενός συνεργάτης του, Κώστας Μπούρας, έχει ξεκινήσει τα (πολλά) τηλέφωνα, ζητώντας από τους υποψήφιους βουλευτές να βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα. Και για να καταλάβετε πόσο ώριμα είναι τα πράγματα, σπεύδω να σας μεταφέρω την εικόνα του Μάριου Σαλμά, να μοιράζει κάρτες με την ιδιότητα του υποψήφιου βουλευτή στα Βόρεια της Αθήνας. Προφανώς για να το κάνει, έχει συνεννοηθεί με τον αρχηγό Αντώνη, τώρα που έπαψε να τον κυνηγά για τη Novartis.
Ντρίμπλα Παπασταύρου στον Χρυσομάλλη
Θυμάστε που σας έγραφα για την ερώτηση που είχε καταθέσει ο βουλευτής Χρυσομάλλης στον υπουργό Παπασταύρου; Ε, λοιπόν ο θεόσταλτος της κυβέρνησης, προφανώς ως πράξη αντεκδίκησης, έβαλε τον έτερο βουλευτή του νόμου, Περικλή Μαντά, να του καταθέσει ερώτηση με το ίδιο (σχεδόν) περιεχόμενο προκειμένου να απαντήσει στον δεύτερο, δίνοντάς του το σχετικό credit σε επίπεδο νομού. Φυσικά αυτό που προφανώς δεν υπολογίζει ο Σταύρος του Ενέργειας, είναι ότι ο Μίλτος, έχει μπάρμπα στην Κορώνη, που δεν είναι άλλος από τον πολιτικό ευεργέτη του, Αντώνη Σαμαρά. Επειδή, όμως, ο δάσκαλος είναι πολύ καλύτερος από τον μαθητή, στις «που…ιές», τον πήραν χαμπάρι με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τη συνέχεια.
Φεστιβάλ ασχετοσύνης
Και μιας και το ‘φερε η κουβέντα για τον υπουργό Παπασταύρου, από μια περιφερειακή πηγή που διαθέτω στο Μαξίμου, πληροφορήθηκα, ότι επί και της Χωροταξίας κυβερνητικός αξιωματούχος, κατά την πρόσφατη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε υπό τον πρωθυπουργό, ήταν κάτι σαν αξιολύπητος. Βλέπετε, ενώπιον του προέδρου Μητσοτάκη, οι συμμετέχοντες δήμαρχοι, ανάμεσα στα άλλα, ανέδειξαν και την ασχετοσύνη του θεόσταλτου στο θέμα με τους συντελεστές δόμησης. Μάλιστα, σύμφωνα με την πηγή μου, ήταν τέτοιος ο διασυρμός του Παπασταύρου, που μέχρι και ο Πίνατ, κατάλαβε ότι δεν έχει ιδέα για το θέμα, με αποτέλεσμα να λέει, αυτά τα ωραία περί «επίθεσης», «άμυνας», «αριστερού» και «δεξιού χαφ».
Τα νησιά και η Λιάκου
Επειδή μου έκανε μια κάποια εντύπωση το γεγονός ότι η αδερφή του υφυπουργού Λιάκου, είχε πελάτες δήμους, όχι της Δυτικής Αττικής που πολιτεύεται ο αδερφός της, αλλά του Πειραιά, ρώτησα κι έμαθα, γιατί συνέβη όλο αυτό. Ωστόσο, επειδή πρόκειται για αυστηρά προσωπικά δεδομένα, θα αποφύγω να σας αποκαλύψω γιατί συνέβη αυτό. Βλέπετε, εκτός από την πολιτική, στις ζωές των ανθρώπων, υπάρχουν και κάποια πράγματα, πολύ πιο τρυφερά…
Ο καλύτερος φόρος τιμής στα θύματα των Τεμπών
Μπορεί οι αθλιότητες με τα ξυλόλια να είναι παρελθόν – και η Μαρία Καρυστιανού να πληρώνει το τίμημα της ξυλολιάδας, πέφτοντας στα όρια του 3%- αλλά είναι αλήθεια πως η όλη συζήτηση για το τι πραγματικά έφταιξε για την τραγωδία των Τεμπών ξεστράτισε. Έτσι, η προσοχή στράφηκε στους ειδικούς, τους αναλυτές των ύποπτων βαγονιών και χάθηκε η ουσία- δηλαδή η αναζήτηση των πραγματικών αιτίων για την τραγωδία, των τραγικών ελλείψεων στις υποδομές, στην ανεύθυνη διαχείριση από τους επικεφαλής των εποπτευόμενων οργανισμών μέχρι τον σταθμάρχη. Έτσι, προκάλεσε εντύπωση η ανάρτηση του Έλον Μασκ για το railway.gov.gr, με τίτλο «το starlink σώζει ζωές». Δεν άρεσαν σε κάποιους οι έπαινοι του Μασκ για κάτι πραγματικά πρωτοποριακό, για μια εφαρμογή που δείχνει τη θέση κάθε τρένου με ακρίβεια και ειδοποιεί αυτόματα το κέντρο ελέγχου των Σιδηροδρόμων για κίνδυνο σύγκρουσης. Το έργο παρουσίασε ο ίδιος ο πρωθυπουργός πριν από μια εβδομάδα -άλλη μια αφορμή για να θάψουν κάποιοι τη σημαντική αυτή καινοτομία. Ποιοι όμως παίρνουν τα εύσημα για το επίτευγμα αυτό; Ο νυν γραμματέας της ΝΔ και τότε υπουργός Μεταφορών Κώστας Κυρανάκης ήταν από τους πρώτους που εργάστηκαν για την υλοποίηση της ιδέας, μαζί με τον γραμματέα Μεταφορών, Στέλιο Σακαρέτσιο, με την πολύτιμη εμπειρία του από το Κτηματολόγιο. Τη δαπάνη για τη νέα εφαρμογή κάλυψε η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών και σημαντικές ναυτιλιακές εταιρείες – δηλαδή ο ιδιωτικός τομέας έβαλε και εδώ το χέρι του, για καλό σκοπό. Να τα γράφουμε αυτά και να μένουν, καθώς θεωρώ πως τέτοιες κινήσεις αποτελούν τον καλύτερο φόρο τιμής για τα αδικοχαμένα θύματα της τραγωδίας και εγγύηση ότι ανάλογα δράματα θα αποφευχθούν στο μέλλον.
Το νόημα του Πολυτεχνείου χάνεται στα μπλοκ των κομμάτων
Πενήντα τρία χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και είχαμε χθες μαζική πορεία αλλά όχι ενιαία, όχι με κοινά συνθήματα αφού κάθε κόμμα πορεύτηκε με τους δικούς του οπαδούς σε ξεχωριστά μπλοκ. Πενήντα τρία χρόνια και ακόμα δεν υπάρχει μια ενιαία εκτίμηση για την κινητοποίηση του Νοέμβρη του 1973. Αντί γι’ αυτό, είδαμε και χθες τον συναγωνιστή Νίκο, τον Τσίπρα της Ιθάκης, τη Δούρου του ότι έχει απομείνει από τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Γιάνη Βαρουφάκη με τα χέρια στις τσέπες, τον σύντροφο Κουτσούμπα των στρατευμένων στο ΚΚΕ, τη Ζωή της Πλεύσης, να πορεύονται ο καθένας ξεχωριστά, να κάνουν δηλώσεις ο καθένας για το πώς εννοεί σήμερα το μήνυμα της εξέγερσης, να κόβουν και να ράβουν στα μέτρα τους θέσεις, που αν τις βάλεις δίπλα δίπλα δεν βγάζεις νόημα. Γενικότερα, ζήσαμε και φέτος το θέατρο του παραλόγου, όπου ο καθένας ανάλογα με την πολιτική του τοποθέτηση είτε προσπαθεί να δώσει διαστάσεις που δεν υπάρχουν είτε να ελαχιστοποιήσει το γεγονός. Παρών δεν ήμουν τότε και μικρός σε ηλικία, αλλά οι μεγαλύτεροι από μένα – έχω και εγώ φίλους της περίφημης γενιάς του Πολυτεχνείου – λένε πως ήταν από τις στιγμές, που όσοι τις έζησαν δεν τις ξεχνούν ποτέ. Ας μείνουμε, λοιπόν, σε αυτό και ας αφήσουμε τους αρχηγούς να λένε το δικό τους, βολικό αφήγημα.
Μια υποστηρίκτρια του Καραμανλή στο ΠΑΣΟΚ
Από την ώρα που ανακοινώθηκε η επιστροφή της Νίνας Κασιμάτη στο ΠΑΣΟΚ έχουν ξεκινήσει να επανεμφανίζονται διάφορες παλιές δηλώσεις και αναρτήσεις της καλής συντρόφισσας, που, πώς να το κάνουμε, είναι κομμάτι… προβληματικές. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα χιλιοτραγουδισμένα ποστ για τον ΓΑΠ και τον Στουρνάρα, αλλά και σε κάποια άλλα πιο πολιτικά – και γι’ αυτό μάλλον… ακόμα πιο προβληματικά. Αυτό που προσωπικά ξεχώρισα ήταν ένα καλοκαιρινό ανάγνωσμα που προσέφερε στους ακολούθους της η συντρόφισσα Νίνα στις αρχές Αυγούστου του (καθόλου μακρινού) 2022, όπου χαρακτήριζε τον κύκλο του Γιώργου Παπανδρέου «μοιραίους, πωρωμένους ανθρώπους εναντίον του κράτους, των κεκτημένων της Μεταπολίτευσης και κάθε έννοιας Δημοσίου», που «προθυμοποιήθηκαν τόσο αβασάνιστα και χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να υπαγάγουν την πατρίδα μας σε διεθνή οικονομικό έλεγχο». Στη συνέχεια, η βουλευτής Β’ Πειραιά παθαίνει… αντιμνημονιακό Σαμαρά, ισχυριζόμενη ότι «το ΔΝΤ παραδέχθηκε στη συνέχεια τη δομική του αποτυχία λόγω της βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής που προκαλούσε – καταστρεπτική για την πραγματική οικονομία και σαφής ακόμη και χωρίς το λάθος των συντελεστών», προτού στη συνέχεια πάθει… Βαρουφάκη, λέγοντας πως με τη διάσωση των γαλλογερμανικών τραπεζών «η Ελλάδα απώλεσε το μοναδικό μέσο πίεσης και διαπραγμάτευσης που διέθετε». Παραβλέποντας τη χρήση εισαγωγικών στη φράση «η τότε “ελληνική κυβέρνηση”» (που θύμισε το «όχι και τόσο Έλληνες» του συντρόφου Τσίπρα, περνώ στο κορυφαίο σημείο της ανάρτησης Κασιμάτη, εκεί που η συντρόφισσα ξεκόβει τη συζήτηση για την κατάσταση που παρέλαβε το ΠΑΣΟΚ το 2009. «Μην ξανακούσω για τις ευθύνες του Κώστα Καραμανλή για τη χρεοκοπία (δεδομένες ως προς τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό, αλλά όχι για τη διαχείριση από εκεί και πέρα, άλλως ειπείν μια βολική αλήθεια για να αποκρύπτεται το έγκλημα που ακολούθησε με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ ως αξιωματικής αντιπολίτευσης τότε, στη συνέχεια ως κυβέρνησης, καθώς και της άρχουσας τάξης που ήθελε να διασωθεί με οποιοδήποτε τίμημα) ο οποίος στο μεγάλο μέτρο που του αναλογούσε τις ανέλαβε και ζήτησε διακομματική συναίνεση, κυρίως από την τότε αξιωματική αντιπολίτευση, ώστε να ληφθούν έγκαιρα μέτρα, για να αποφευχθεί πάση θυσία η προσφυγή στο ΔΝΤ. Αυτή ήταν η σωστή γραμμή, αλλά εις ώτα μη ακουόντων». Τώρα, αν είστε στο ΠΑΣΟΚ και διαφωνείτε με τη συντρόφισσα Νίνα, σας απαντά στο κλείσιμο της ανάρτησης, αποκαλώντας σας «ωραία μου πλυντήρια» και προτρέποντάς σας «συνεχίστε έτσι και καλή τύχη σε όλους μας – συμπεριλαμβανομένων των πλυντηρίων». Καλώς τη δεχτήκατε, σύντροφοι. Και καλά ξεμπερδέματα.
Βρίσκει και τα κάνει
Κλείνω για την ώρα το θέμα Κασιμάτη, αν και κάτι μου λέει πως θα επανέλθουμε σε αυτό αρκετές φορές (δεν είναι δα και λίγες οι αφορμές που μας έχει δώσει) με κάτι πολύ εύστοχο που μου είπε χθες ο πρωινός αναγνώστης της στήλης, ο οποίος επανήλθε μετά από αρκετό καιρό σιωπής. «Το 2012-15 ο Ανδρουλάκης ήταν το δεξί χέρι του Βενιζέλου στο κόμμα και περιμάζεψε αυτήν που τον πετροβολούσε. Και καλά αυτός, τόσο μπορεί, τόσο κάνει. Ο Βενιζέλος που τριάντα χρόνια δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του, πού έχει εξαφανιστεί; Ή δεν τον ενδιαφέρει η δημοκρατική παράταξη; Ή ο ΓΑΠ, που πάλευε να κρατήσει τη χώρα όρθια και η άλλη παρακαλούσε να του σκάσει η βόμβα στα πόδια; Αμ, η μεγάλη μεταρρυθμίστρια Διαμαντοπούλου, που άκουγε τα εξ αμάξης για τον νόμο της για τα πανεπιστήμια; Όλοι τους αποδέχτηκαν την απόφαση του αρχηγού αδιαμαρτύρητα. Άσε τους ινφλουένσερς του διαδικτύου. Οι πιο αξιοπρεπείς απλώς δεν βάρεσαν παλαμάκια, οι περισσότεροι έτρεξαν να καλωσορίσουν τη μεταγραφή». Ακούγοντάς τον, πέρα από τη μελαγχολία για την εικόνα που εκπέμπει ένα κόμμα που κάποτε λογιζόταν ως ο μεγάλος αντίπαλος του πολιτικού μου χώρου, εγώ έχω να πω ότι ο φίλος μου έχει δίκιο. Καλά έκανε και δεν ζήτησε συγγνώμη η Κασιμάτη. Αφού ξέρει πού βρίσκει και τα κάνει. Απλώς όλο αυτό θα πληρωθεί την πρώτη φορά που κάποιος από τη Χαριλάου Τρικούπη θα προσπαθήσει να αρθρώσει μισή κουβέντα για την υπευθυνότητα και την αυτοθυσία του ΠΑΣΟΚ τα χρόνια της κρίσης και θα βρεθεί αντιμέτωπος με τη χλεύη. Γιατί με το συμπάθειο, εκείνο το κόμμα έχει πάψει να υπάρχει από την ώρα που περιμαζεύει τους χειρότερους υβριστές του.
Άβυσσος
Σας έγραψα ότι βρίσκει και τα κάνει η Κασιμάτη στο ΠΑΣΟΚ, αλλά μεταξύ μας υπάρχει ένας σκληρός αντίλογος και αυτός λέγεται Αλέξης Τσίπρας. Ο πρωθυπουργός που έλεγε για τον Τραμπ ότι «ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την πολιτική ορισμένες φορές μπορεί να μοιάζει διαβολικός, αλλά γίνεται για καλό», ο συγγραφέας που έτρεχε να ποζάρει δίπλα στην Κίμπερλι χωρίς καμία πολιτική ιδιότητα, αυτός ο άνθρωπος πάει χθες και παριστάνει τον διαδηλωτή για να τιμήσει τον αγώνα του Πολυτεχνείου κατά της αμερικανοκίνητης Χούντας. Τα βλέπει όλα αυτά η συντρόφισσα Κασιμάτη και σου λέει γιατί όχι και εγώ; Η μεγάλη πλάκα, όμως, με τον σύντροφο Αλέξη είναι ότι έχει πείσει για το rebranding του, διάφορα τριτοτέταρτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που αντιστάθηκαν στη γοητεία της εξουσίας για 15 ολόκληρα χρόνια και αποφάσισαν να ενδώσουν στο remake του παλιού, κακού ΣΥΡΙΖΑ. Τι να πεις, άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου – πολλώ δε μάλλον του κεντροαριστερού.
Η Θεσσαλονίκη χάνει το ταξιδιωτικό γραφείο του Ζορπίδη
Επί μισό αιώνα, για πολλούς Θεσσαλονικείς μια εκδρομή στο εξωτερικό ξεκινούσε από το γραφείο του Ζορπίδη. Ο ταξιδιωτικός οργανισμός που ξεκίνησε το 1975 συνέδεσε το όνομά του με τον οργανωμένο τουρισμό στη Βόρεια Ελλάδα. Με τις εκδρομές του έδωσε σε γενιές ταξιδιωτών την ευκαιρία να γνωρίσουν προορισμούς που δύσκολα θα επισκέπτονταν μόνοι τους. Με τα λεωφορεία του ανέλαβε από τουριστικές μεταφορές μέχρι τα καθημερινά δρομολόγια μαθητών και εργαζομένων. Έτσι το όνομα Ζορπίδης έγινε οικείο ακόμη και σε ανθρώπους που δεν είχαν περάσει ποτέ την πόρτα του γραφείου του. Η αναστολή λειτουργίας που ανακοίνωσε η εταιρεία, έπειτα από 51 χρόνια, προφανώς και είναι απώλεια για τον ελληνικό τουρισμό. Η Θεσσαλονίκη χάνει ένα από τα ιστορικότερα ταξιδιωτικά της γραφεία και η Βόρεια Ελλάδα μια επιχείρηση που έστησε ένα δίκτυο συνεργασιών και μεταφορών με μεγάλη εμβέλεια. Πάντως, δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο το τελευταίο σκέλος της δήλωσης Ζορπίδη, που γράφει «εις το επανιδείν». Προς το παρόν, εκείνο που μένει είναι το κενό που αφήνει στην πόλη ένα γραφείο με το οποίο μεγάλωσαν γενιές ταξιδιωτών.

