Γιατί οι πιλότοι λένε «Mayday»; Την ιστορία πίσω από το σήμα κινδύνου εξηγούν οι New York Times. Καθώς ένα ιδιωτικό τζετ προσγειωνόταν στο έδαφος στη Φλόριντα την Κυριακή, ένας πιλότος εξέδωσε μία από τις πιο ευρέως γνωστές κλήσεις κινδύνου: «Mayday». «Θα συντριβούμε στο έδαφος», είπε στους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας , αναφέροντας κάθοδο με ταχύτητα 20.000 ποδιών ανά λεπτό. Το Learjet 60 της συνετρίβη σε δρόμο στην κομητεία Παλμ Μπιτς, σκοτώνοντας και τους εννέα επιβαίνοντες , τόνισαν οι αρχές.
Η λέξη «mayday», σύμφωνα με το δημοσίευμα των New Yokr Times, σηματοδοτεί το σοβαρότερο είδος έκτακτης ανάγκης στη διεθνή αεροπορία και στη θάλασσα , δίνοντας στην κλήση προτεραιότητα έναντι άλλων ραδιοεπικοινωνιών. Η πρώτη χρήση της στην αεροπορία χρονολογείται πριν από περισσότερο από έναν αιώνα, με τις ρίζες της σε μια γαλλική έκκληση για βοήθεια.
Πιλότοι σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούν πλέον τη λέξη —συμπεριλαμβανομένης μιας αξιομνημόνευτης προσγείωσης στη Νέα Υόρκη το 2009— προκειμένου να θέσουν σε κίνηση συντονισμένη βοήθεια για αεροσκάφη ή πλοία που βρίσκονται σε κίνδυνο.
Τι πρέπει να γνωρίζετε για τον όρο
Τι σημαίνει «ημέρα από τον πόλεμο»; Ένας πιλότος μπορεί να κηρύξει «σήμερα κινδύνου» όταν ένα αεροσκάφος αντιμετωπίζει άμεσο και σοβαρό κίνδυνο και χρειάζεται βοήθεια. Αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένα αεροσκάφος πρόκειται να συντριβεί.
Ένα αεροπλάνο μπορεί να πετάει κανονικά ενώ αντιμετωπίζει μια απειλητική για τη ζωή έκτακτη ανάγκη, όπως πυρκαγιά εν πτήσει, καπνό στο πιλοτήριο ή έναν επιβάτη σε κρίσιμη κατάσταση, σύμφωνα με τις οδηγίες της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Αεροπορίας . Οι πιλότοι έχουν την οδηγία να επαναλάβουν τη φράση «mayday» τρεις φορές για να κάνουν το σήμα αδιαμφισβήτητο μέσω του ασυρμάτου, σύμφωνα με τη διαδικασία της FAA . Μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν το λιγότερο επείγον « pan-pan », το οποίο σηματοδοτεί ένα επείγον ζήτημα ασφάλειας που είναι ελέγξιμο και δεν απαιτεί άμεση βοήθεια, όπως μια ανοιχτή πόρτα ή έναν άρρωστο επιβάτη. Οι πιλότοι μπορούν να αλλάξουν από «pan-pan» σε «mayday» εάν ο κίνδυνος αυξηθεί ή μπορούν να υποβαθμίσουν την κλήση εάν η κατάσταση βελτιωθεί.
Από πού προήλθε η λέξη «mayday»
Η «Mayday» εμφανίστηκε στη Βρετανία το 1923, στα πρώτα χρόνια της εμπορικής αεροπορίας. Μόλις τέσσερα χρόνια πριν, βομβαρδιστικά αεροσκάφη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου που είχαν μετατραπεί είχαν αρχίσει να πραγματοποιούν καθημερινές προγραμματισμένες επιβατικές πτήσεις μεταξύ Λονδίνου και Παρισιού , με ορισμένα να μεταφέρουν μόνο δύο επιβάτες.
Επιλογές των Συντακτών
Τα αεροπορικά ταξίδια ήταν μια επικίνδυνη επιχείρηση εκείνη την εποχή. Τα αεροπλάνα ήταν θορυβώδη, στριμωγμένα και επιρρεπή σε καθυστερήσεις, και υπήρχαν λίγες διευθετήσεις για τη διάσωση πιλότων που καταρρίπτονταν στη θάλασσα, σύμφωνα με ιστορικές αναφορές από το Βρετανικό Μουσείο Επιστημών και τη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία. Οι πτήσεις πάνω από τη Μάγχη αποτελούσαν ιδιαίτερη ανησυχία. Οι αξιωματούχοι χρειάζονταν έναν αξιόπιστο τρόπο για να καλούν βοήθεια οι πιλότοι που αντιμετώπιζαν προβλήματα.
Εκείνη την εποχή, το SOS ήταν το διεθνές σήμα κινδύνου για τηλεγραφικές επικοινωνίες. Αλλά το γράμμα S ήταν δύσκολο να διακριθεί μέσω του προφορικού ραδιοφώνου, σύμφωνα με δημοσίευμα στην εφημερίδα The Gloucestershire Echo το 1923. Η λέξη «Mayday» ακουγόταν σαν το γαλλικό «m’aidez», που σημαίνει «βοηθήστε με», εξήγησε η εφημερίδα. («Η λέξη «Pan-pan» προέρχεται από τη γαλλική λέξη panne , που σημαίνει βλάβη ή βλάβη, σύμφωνα με την FAA)
Βρετανοί αξιωματούχοι δοκίμασαν τη νέα διαδικασία «σήμανσης κινδύνου» με ένα ιπτάμενο σκάφος της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας στη Μάγχη το 1923. Το αεροσκάφος μετέδωσε μέσω ασυρμάτου ότι οι κινητήρες του είχαν χαλάσει, σύμφωνα με μια αναφορά στην εφημερίδα The Western Daily Press. Ένα ρυμουλκό που στάλθηκε από το Ντόβερ έφτασε στο αεροσκάφος σε 20 λεπτά, παρά το γεγονός ότι οι αρχές εκεί δεν είχαν λάβει καμία ειδική προειδοποίηση για προετοιμασία.
Το «Mayday» έγινε το παγκόσμιο πρότυπο βάσει των κανονισμών για τα ραδιοεπικοινωνίες που υιοθετήθηκαν σε συνέδριο στην Ουάσινγκτον το 1927. Σήμερα, παραμένει το διεθνές σήμα κινδύνου για τους πιλότους.
Τι συμβαίνει όταν ένας πιλότος κηρύσσει απαγόρευση κυκλοφορίας
Μια κλήση κινδύνου έχει προτεραιότητα έναντι άλλων ραδιοεπικοινωνιών, απαιτώντας από άλλες επικοινωνίες στην ίδια συχνότητα να σταματήσουν τις συνήθεις εκπομπές, ώστε ο πιλότος που βρίσκεται σε κίνδυνο και οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας να μπορούν να επικεντρωθούν στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης, σύμφωνα με την FAA.
Οι ελεγκτές μπορούν να κατευθύνουν άλλα αεροσκάφη να απομακρυνθούν, να κανονίσουν προσγείωση προτεραιότητας ή να ειδοποιήσουν τους πυροσβέστες και άλλους ανταποκριτές έκτακτης ανάγκης στο έδαφος.
Ο πιλότος παραμένει υπεύθυνος για τον καθορισμό της ασφαλέστερης πορείας δράσης. Και οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας έχουν την εντολή να αντιμετωπίζουν μια κατάσταση ως έκτακτη ανάγκη όποτε πιστεύουν ότι υπάρχει, ακόμα κι αν δεν ακούν τη λέξη «σήμερα κινδύνου».
Όταν ο Λοχαγός Τσέσλι Μπ. Σάλενμπεργκερ Γ΄ πιλοτάρει μια πτήση της US Airways τον Ιανουάριο του 2009, κήρυξε «σήμα κινδύνου» τρεις φορές αφότου το αεροσκάφος χτύπησε ένα σμήνος πουλιών λίγο μετά την απογείωση από τη Νέα Υόρκη. Ωστόσο, οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας στο αεροδρόμιο ΛαΓκουάρντια δεν άκουσαν ποτέ τα λόγια του επειδή ένας άλλος πιλότος μετέδιδε στην ίδια συχνότητα, σύμφωνα με έκθεση ατυχήματος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας Μεταφορών .
Οι ελεγκτές ενασχόλησης, ωστόσο, αναγνώρισαν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και προσέφεραν στον κυβερνήτη Σάλενμπεργκερ εναλλακτικούς διαδρόμους προσγείωσης. Αυτός διαπίστωσε ότι κανένας από τους δύο δεν ήταν εφικτός και κατέρριψε το αεροπλάνο στον ποταμό Χάντσον. Και οι 155 επιβαίνοντες επέζησαν από το λεγόμενο Θαύμα στο Χάντσον , παρόλο που το σήμα κινδύνου του καπετάνιου δεν ακούστηκε.
