Το σχέδιο που αναζητά η Ευρώπη για το παζάρι με τη Ρωσία, τα μέτωπα που καίνε

Κοινή διαπραγματευτική στρατηγική απέναντι στον Πούτιν ψάχνει η Ευρώπη και οι ΗΠΑ πιέζουν για ταχεία επανέναρξη συνομιλιών

H επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας και ο Ευρωπαίος Επίτροπος για τις Διεθνείς Εταιρικές Σχέσεις Γιόζεφ Σνκέλα στη σύνοδο του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων στις Βρυξέλλες ©ΑΠΕ

Η Ευρώπη επιχειρεί να διαμορφώσει ενιαία διαπραγματευτική γραμμή απέναντι στη Ρωσία για την νέα αρχιτεκτονική άμυνας και για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, διεκδικώντας ουσιαστικό ρόλο στις συνομιλίες με τη Μόσχα.

Στο τραπέζι βρίσκονται οι εγγυήσεις ασφαλείας, η επιτήρηση μιας εκεχειρίας και η αξιοποίηση των κυρώσεων, σε κλίμα σκληρών απαιτήσεων από τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, πλέον, περνά από το ερώτημα ποιοι θα εκπροσωπήσουν την Ευρώπη στις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία, στο κρίσιμο ζήτημα τι ακριβώς θα διεκδικήσουν από τη Ρωσία.

Οι υπουργοί Εξωτερικών των κρατών-μελών, συνεδρίασαν στις Βρυξέλλες, για να εξετάσουν τη διαπραγματευτική γραμμή που θα ακολουθήσει η ευρωπαϊκή πλευρά, καθώς οι συνομιλίες για τον τερματισμό του πολέμου διευρύνονται και αγγίζουν πλέον το συνολικό πλαίσιο ασφαλείας της Ευρώπης. Το κλίμα μοιάζει με μια «θάλασσα σύγχυσης», σχολίασε αναλυτής στο Politico

Την Παρασκευή, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν ως προς τη σύνθεση της ομάδας που θα συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις για την ειρήνη στην Ουκρανία. Ωστόσο, η διαμόρφωση της εντολής της και ο καθορισμός των θέσεων που θα υποστηρίξει απέναντι στη Μόσχα αποτελούν πλέον την επόμενη μεγάλη πρόκληση.

Η Ευρώπη διεκδικεί θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων

Η διαπραγματευτική ομάδα, η οποία συμφωνήθηκε στο Δουβλίνο, περιλαμβάνει συμβούλους εθνικής ασφάλειας από τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Βρετανία, την Ιταλία και την Πολωνία, καθώς και εκπροσώπους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αντίθετα, εκτός του συγκεκριμένου σχήματος βρίσκονται τόσο η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας, όσο και οι υπουργοί Εξωτερικών των κρατών-μελών.

Tο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ αναζητεί τρόπους να επηρεάσει τις εξελίξεις, σε μια περίοδο κατά την οποία εντείνονται οι επικρίσεις ότι η ευρωπαϊκή διπλωματία χάνει έδαφος στη διαχείριση των σημαντικότερων διεθνών ζητημάτων ασφαλείας και ότι ανησυχεί πως μεγάλες δυνάμεις προετοιμάζουν μια νέα «Γιάλτα», όπως έχει παρομοιαστεί η συνάντηση Σι-Τραμπ-Πούτιν στην Κίνα την Πέμπτη, που θα πάρουν αποφάσεις ερήμην της Ευρώπης.

Το διακύβευμα έχει γίνει ακόμη μεγαλύτερο, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία έχουν εξελιχθεί σε ευρύτερη συζήτηση για τη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης. Παράλληλα, η Ουάσιγκτον έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ ως αντάλλαγμα για εδαφικές παραχωρήσεις, μια προοπτική που αναδεικνύει τις διαφορετικές προσεγγίσεις και τα δύσκολα διλήμματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι Ευρωπαίοι.

Στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων μετά τις συνομιλίες του Αμπού Ντάμπι βρίσκεται το ενδεχόμενο σύνδεσης της αποχώρησης των ουκρανικών δυνάμεων από τις περιοχές του Ντονμπάς που ελέγχει το Κίεβο με την προοπτική ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ. Όπως αποκάλυψε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η αμερικανική πλευρά διερεύνησε αυτή την πιθανότητα, χωρίς, σύμφωνα με το Reuters, να καταθέσει επίσημη πρόταση ανταλλαγής εδαφών με ένταξη στη Συμμαχία.

Ο Ουκρανός πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί εδαφικές παραχωρήσεις χωρίς συνολικές και δεσμευτικές εγγυήσεις ασφαλείας. Η Ρωσία, από την πλευρά της, επιμένει στον πλήρη έλεγχο του Ντονμπάς, ενώ η Ουάσιγκτον αναζητά έναν συμβιβασμό μεταξύ των δύο θέσεων.

Το διακύβευμα, ωστόσο, ξεπερνά τα σύνορα της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τη Washington Post και τους New York Times, η Μόσχα επανέφερε στις συνομιλίες την απαίτηση να επιστρέψει η στρατιωτική παρουσία του ΝΑΤΟ στα επίπεδα του 1997, πριν από τη διεύρυνση της Συμμαχίας προς την Ανατολική Ευρώπη. Μια τέτοια εξέλιξη θα περιόριζε δραστικά τη στρατιωτική παρουσία του ΝΑΤΟ σε χώρες όπως η Πολωνία, η Τσεχία, η Ουγγαρία και οι χώρες της Βαλτικής.

Το European Council on Foreign Relations (ECFR) εκτιμά ότι οι ρωσικές επιδιώξεις αφορούν συνολικά την αναθεώρηση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας και όχι μόνο την Ουκρανία.

Η διεύρυνση της ατζέντας δημιουργεί κινδύνους για την προοπτική άμεσης εκεχειρίας. Το Council on Foreign Relations (CFR) προειδοποιεί ότι η Μόσχα ενδέχεται να αξιοποιήσει τις συζητήσεις για τη μελλοντική ευρωπαϊκή ασφάλεια ώστε να παρατείνει τις διαπραγματεύσεις, συνεχίζοντας παράλληλα τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Εξίσου σημαντικός είναι ο κίνδυνος μιας απευθείας συμφωνίας Ουάσιγκτον και Μόσχας χωρίς ουσιαστική ευρωπαϊκή συμμετοχή. Γι’ αυτό προωθείται η συγκρότηση κοινής ευρωπαϊκής αντιπροσωπείας με τη συμμετοχή Γαλλίας, Γερμανίας, Βρετανίας, Πολωνίας και Ιταλίας.

Για το Κίεβο, το κρίσιμο ζήτημα είναι η αποτροπή μιας νέας ρωσικής επίθεσης. Εάν δεν εξασφαλιστεί ένταξη στο ΝΑΤΟ και η προστασία της συλλογικής άμυνας, η Ουκρανία θα επιδιώξει εναλλακτικές δεσμεύσεις, όπως μακροπρόθεσμη στρατιωτική ενίσχυση, συνεχή δυτική βοήθεια και χρηματοδότηση της ανοικοδόμησης.

Ο Ζελένσκι έχει αφήσει ανοιχτό και το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος για μια συνολική συμφωνία, υπό την προϋπόθεση ότι θα έχουν προηγουμένως διασφαλιστεί οι απαραίτητες εγγυήσεις. Έτσι, το παζάρι για το Ντονμπάς εξελίσσεται σε διαπραγμάτευση για το ποιος θα καθορίζει τους κανόνες ασφαλείας στην Ευρώπη τις επόμενες δεκαετίες.

Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας © consilium.europa.eu

Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας © consilium.europa.eu

Το πίεση της Ευρώπης για εκεχειρία

«Υπάρχουν ισχυρές προσωπικότητες υπουργών Εξωτερικών σε αυτή την αίθουσα», ανέφερε Ευρωπαίος διπλωμάτης στο Politico. Όπως σημείωσε, «η Κάγια Κάλας έχει ισχυρή πολιτική παρουσία και θα μπορούσε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής θέσης, εφόσον οι υπουργοί Εξωτερικών επιλέξουν να συμμετάσχουν ενεργά στη συζήτηση και να καταθέσουν συγκεκριμένες προτάσεις»..

Την ανάγκη να καθοριστεί άμεσα η εντολή της διαπραγματευτικής ομάδας υπογράμμισε και η υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας, Μπεάτε Μάινλ-Ράιζινγκερ. Όπως δήλωσε, «η Ευρώπη διαθέτει πλέον μια ομάδα που αναμένεται να συμμετάσχει στον επόμενο γύρο συνομιλιών, συνεπώς η συζήτηση πρέπει να μετατοπιστεί από το ποιος στο τι θα επιδιώξει».

Η Αυστρία έχει ήδη καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις. Σε έγγραφο 15 σημείων, το οποίο διανεμήθηκε στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και περιήλθε σε γνώση του Playbook, εισηγείται τη δημιουργία ενός διεθνούς πλαισίου εποπτείας οποιασδήποτε συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός.

Το πλαίσιο αυτό θα μπορούσε να στηριχθεί στη συνεργασία της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, του ΟΗΕ, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), καθώς και του συνασπισμού των προθύμων, δηλαδή της ομάδας χωρών που υποστηρίζουν την ουκρανική άμυνα.

Παράλληλα, η Βιέννη προτείνει τη στρατηγική αξιοποίηση των κυρώσεων ως μοχλού πίεσης, προκειμένου να δοθούν στη Ρωσία κίνητρα για την εκπλήρωση των δεσμεύσεών της. Στις εισηγήσεις περιλαμβάνεται επίσης η δημιουργία μηχανισμού παρακολούθησης της εκεχειρίας με τη χρήση ευρωπαϊκών δορυφόρων, καθώς και η εξέταση μερικών ή τομεακών συμφωνιών κατάπαυσης του πυρός, οι οποίες θα μπορούσαν σταδιακά να οδηγήσουν σε μια ευρύτερη εκεχειρία.

Οι προτάσεις αυτές έρχονται να προστεθούν σε προηγούμενες εισηγήσεις για τη διαπραγματευτική προσέγγιση της ΕΕ, μεταξύ των οποίων και εκείνες της Κάγια Κάλας.

Ωστόσο, η επίτευξη συμφωνίας για το περιεχόμενο της εντολής ενδέχεται να αποδειχθεί εξίσου δύσκολη με την επιλογή των ίδιων των διαπραγματευτών. Ορισμένοι διπλωμάτες εκτιμούν, μάλιστα, ότι η σχετική προεργασία θα ανατεθεί τελικά στους μόνιμους αντιπροσώπους των κρατών-μελών και όχι στους υπουργούς Εξωτερικών.

Το Κίεβο και η Ευρώπη απορρίπτουν μια νέα «Γιάλτα»

Από την πλευρά της Ουκρανίας, ο υπουργός Εξωτερικών Αντρίι Σιμπίχα υποστηρίζει ότι η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την ασφάλεια της ηπείρου. «Η εποχή της εξωτερικής ανάθεσης της ασφάλειας έχει τελειώσει», δήλωσε, προσθέτοντας ότι το Κίεβο δεν επιθυμεί μια νέα Γιάλτα.

Η αναφορά παραπέμπει στη διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε προς το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και καθόρισε τις σφαίρες επιρροής στην Ευρώπη. Με τη συγκεκριμένη τοποθέτηση, η ουκρανική πλευρά στέλνει σαφές μήνυμα κατά μιας συμφωνίας μεταξύ μεγάλων δυνάμεων που θα καθορίζει το μέλλον της χώρας χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή της ίδιας και των Ευρωπαίων συμμάχων της.

Την ίδια στιγμή, η Ουάσιγκτον επιδιώκει την ταχεία επανέναρξη των συνομιλιών. Αν και δεν έχει οριστεί ημερομηνία για τον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων, ο Αμερικανός απεσταλμένος Τζάρεντ Κούσνερ πιέζει για την επιτάχυνση της διαδικασίας, μετά την προγραμματισμένη τριμερή συνάντηση των Σι-Τραμπ-Πούτιν στη Σεντζέν.

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ το Σαββατοκύριακο, ο Κούσνερ ανέφερε ότι η αμερικανική κυβέρνηση εργάζεται ώστε οι Ευρωπαίοι διαπραγματευτές να αποκτήσουν άμεσο ρόλο στις μελλοντικές συνομιλίες με τη Ρωσία.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι © consilium.europa.eu

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι © consilium.europa.eu

Ευρωπαϊκή ειρηνευτική δύναμη στην Ουκρανία με δικαίωμα ανταπόδοσης πυρών

Το ζητημα για ευρωπαϊκή ειρηνευτική αποστολή είναι επίσης ένα ακόμα μέτωπο που εξετάζεται, σύμφωνα με τον Guardian. Η Ρωσία επιδιώκει να συνδέσει τη διευθέτηση του πολέμου στην Ουκρανία με την οικονομική επαναπροσέγγιση των ΗΠΑ, ενώ Βρετανία και Γαλλία σχεδιάζουν ευρωπαϊκή ειρηνευτική αποστολή με δυνατότητα ανταπόδοσης πυρών σε περίπτωση ρωσικής επίθεσης.

Η δύναμη θα αναπτυχθεί εφόσον επιτευχθεί εκεχειρία, θα λειτουργεί εκτός ΝΑΤΟ και δεν θα εξαρτάται από αμερικανικές τεχνολογίες, όπως το δορυφορικό δίκτυο Starlink του Έλον Μασκ.

Τα επιχειρησιακά σχέδια θα δοκιμαστούν στην άσκηση Koalicja, που πραγματοποιείται έως 22 Νοεμβρίου στην Πολωνία με τη συμμετοχή 2.800 στρατιωτικών από 11 χώρες. Η Γαλλία θα διαθέσει 1.500 στελέχη και η Βρετανία 300, ενώ συμμετέχουν επίσης Πολωνία, Γερμανία, Βέλγιο, Εσθονία, Λιθουανία, Ολλανδία, Ισπανία, Σουηδία και Τουρκία.

Ο αντιστράτηγος Τομ Μπέιτμαν υπογράμμισε ότι στόχος είναι η παροχή ισχυρών εγγυήσεων ασφαλείας στην Ουκρανία, με έμφαση στην ταχεία ανάπτυξη και τον επιχειρησιακό συντονισμό.

Η πρωτοβουλία αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά τη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι δεν προτίθεται να διαθέσει αμερικανικά στρατεύματα. Η προσωρινή διακοπή πρόσβασης της Ουκρανίας στη στρατιωτική έκδοση του Starlink ανέδειξε, επίσης, τους κινδύνους τεχνολογικής εξάρτησης.

Η αποστολή προβλέπει ανασυγκρότηση του ουκρανικού στρατού μακριά από το μέτωπο, περιπολίες μαχητικών για την επαναλειτουργία εμπορικών αεροδρομίων και αποναρκοθέτηση της Μαύρης Θάλασσας υπό τουρκική ηγεσία.

Η νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας και οι ρωσικές επιδιώξεις

Η ανησυχία εντείνεται από την προσπάθεια της Μόσχας να μεταφέρει τη συζήτηση από τον τερματισμό της εισβολής στην Ουκρανία στη συνολική αναδιαμόρφωση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Ο Ρώσος διαπραγματευτής Βλαντίμιρ Μεντίνσκι έκανε λόγο για ένα νέο σύστημα που θα μπορούσε να βασιστεί σε μια «νέα Γιάλτα και νέο Πότσνταμ», επικαλούμενος τις ιστορικές συμφωνίες του 1945.

Για τους Ευρωπαίους, ωστόσο, η συγκεκριμένη προσέγγιση παραπέμπει περισσότερο σε μια νέα Συμφωνία του Μονάχου: μια συνεννόηση μεταξύ μεγάλων δυνάμεων πάνω από τα κεφάλια των άμεσα ενδιαφερομένων. Υψηλόβαθμος Ευρωπαίος διπλωμάτης προειδοποίησε ότι η Ουάσιγκτον κινδυνεύει να αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ, επιτρέποντας στη Μόσχα να επαναφέρει τις απαιτήσεις της για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, υπενθύμισε ότι η ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας υπήρχε και λειτουργούσε προτού υπονομευθεί σταδιακά και τελικά καταστραφεί από τη ρωσική εισβολή. Αντίστοιχα, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, υπογράμμισε ότι κάθε συζήτηση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια πρέπει να ξεκινά από την Ουκρανία.

Η στρατηγική της Μόσχας και ο κίνδυνος διχασμού της Δύσης

Η μετατόπιση της συζήτησης δημιουργεί σημαντικά περιθώρια για τη ρωσική διπλωματία. Αντί το επίκεντρο να παραμένει στην ουκρανική επικράτεια και στις συνθήκες τερματισμού του πολέμου, η Μόσχα επιδιώκει να συζητηθούν οι δικές της απαιτήσεις για εγγυήσεις ασφαλείας και περιορισμό της δυτικής στρατιωτικής παρουσίας.

Ο επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας, Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, δήλωσε ότι κάθε σπιθαμή «ρωσικής γης» θα επιστρέψει στη Ρωσία, ενώ υποστήριξε ότι οι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στις διαπραγματεύσεις όταν αλλάξουν στάση. Ο Πούτιν, από την πλευρά του, επανέλαβε ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί ξένη στρατιωτική παρουσία στην Ουκρανία μετά από μια ενδεχόμενη ειρηνευτική συμφωνία.

Ο σύμβουλός του σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, Γιούρι Ουσακόφ, ανακοίνωσε ότι Μόσχα και Ουάσιγκτον θα ξεκινήσουν την επεξεργασία μιας νέας μακροπρόθεσμης αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Μια τέτοια διαδικασία μπορεί να ενισχύσει τις διαφωνίες μεταξύ των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων συμμάχων τους, προσφέροντας στον Πούτιν σημαντικό διπλωματικό πλεονέκτημα.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν ζητά από τους Ευρωπαίους να προχωρήσουν σε ένα «άλμα προς τα εμπρός», αποσαφηνίζοντας τις κοινές τους επιδιώξεις για την Ουκρανία και την ασφάλεια της ηπείρου. Πρότεινε, μάλιστα, έναν χάρτη αρχών για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, με στόχο τον συλλογικό σχεδιασμό και τη διαχείριση των στρατηγικών κινδύνων.

Ωστόσο, οι νέες απαιτήσεις της Μόσχας για αναθεώρηση του μεταψυχροπολεμικού πλαισίου ασφαλείας διατηρούν τον διχασμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εξηγούν αναλυτές στο Bloomberg. Στο επίκεντρο βρίσκονται η παρουσία νατοϊκών στρατευμάτων στην Ευρώπη, οι εγγυήσεις για την Ουκρανία και οι όροι μιας ενδεχόμενης ειρηνευτικής συμφωνίας.

ΑΝΤΟΝΙΟ ΚΟΣΤΑ ΟΥΡΣΟΥΛΑ ΛΑΙΕΝ

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα και η επικεφαλής της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν © EPA/OLIVIER HOSLET

Οι κυρώσεις της Ευρώπης κατά της Ρωσίας επιστρέφουν στο τραπέζι

Παράλληλα με τη διαπραγματευτική στρατηγική, οι υπουργοί Εξωτερικών αποφάσισαν επιβολή πρόσθετων κυρώσεων σε ρωσικές τράπεζες, κρυπτονομίσματα και πλοία του λεγόμενου σκιώδους στόλου, μέσω του οποίου η Μόσχα επιχειρεί να παρακάμπτει τις δυτικές κυρώσεις.

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης επέβαλε νέες κυρώσεις σε 12 φυσικά πρόσωπα και 101 οντότητες που συνδέονται με τη χρηματοδότηση του ρωσικού πολέμου στην Ουκρανία και τη λειτουργία του σκιώδους στόλου, ενώ παράλληλα εκταμίευσε 1,71 δισ. ευρώ για την ενίσχυση της ουκρανικής άμυνας.

Στις νέες κυρώσεις περιλαμβάνονται σχεδόν 50 ρωσικές τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, με στόχο τον περιορισμό των οικονομικών διαύλων μέσω των οποίων διοχετεύονται κρατικά έσοδα και χρηματοδοτούνται οι πολεμικές επιχειρήσεις της Μόσχας.

Στο στόχαστρο τράπεζες, ενέργεια και ηλεκτρονικό εμπόριο

Η ΕΕ διευρύνει επίσης τις πιέσεις στον κλάδο του ηλεκτρονικού εμπορίου, συμπεριλαμβάνοντας στην ευρωπαϊκή λίστα κυρώσεων την Τατιάνα Κιμ, μοναδική μέτοχο της Wildberries, καθώς και πρόσωπο που ελέγχει την πλειοψηφική συμμετοχή στην Ozon, δύο μεγάλες ρωσικές εταιρείες του κλάδου.

Παράλληλα, στο στόχαστρο βρίσκονται επιχειρηματίες και εταιρείες του πετρελαϊκού και ενεργειακού τομέα, που διαχειρίζονται διυλιστήρια, τον πετρελαϊκό τερματικό σταθμό της Αγίας Πετρούπολης και δραστηριότητες έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον σκιώδη στόλο, με κυρώσεις σε εταιρείες από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Κίνα, τις Σεϋχέλλες και το Ομάν, οι οποίες αγοράζουν ρωσικά πετρελαϊκά προϊόντα, καθώς και σε ιδιοκτήτες και διαχειριστές πλοίων που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο παραβιάζοντας τους περιορισμούς.

Οι κυρώσεις προβλέπουν δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, απαγόρευση διάθεσης κεφαλαίων προς τα πρόσωπα και τις εταιρείες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο, καθώς και απαγόρευση εισόδου στην ΕΕ για τα φυσικά πρόσωπα.

Δυσκολεύει η ευρωπαϊκή συναίνεση για τη Ρωσία

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκταμίευσε 1,71 δισ. ευρώ στο πλαίσιο του δανείου στήριξης της Ουκρανίας, συνολικού ύψους 90 δισ. ευρώ. Τα χρήματα θα χρηματοδοτήσουν την προμήθεια drones, πυρομαχικών και συστημάτων αεράμυνας, συμπεριλαμβανομένων ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης και πυραύλων.

Η πρόεδρος της Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, υπογράμμισε ότι η ΕΕ θα συνεχίσει να στηρίζει την ουκρανική άμυνα, παράλληλα με τις διπλωματικές προσπάθειες για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη που θα διασφαλίζει την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, καθώς και την ασφάλεια της Ευρώπης.

Ωστόσο, εκτός από τα κονδύλια, η διαμόρφωση νέας ευρωπαϊκής συμφωνίας για τις κυρώσεις συναντά αυξανόμενες δυσκολίες. Ο υπουργός Εξωτερικών της Εσθονίας, Μάργκους Τσάχκνα, προειδοποίησε ότι γίνεται ολοένα δυσκολότερη η εξασφάλιση συναίνεσης απέναντι σε μεγάλα και ισχυρά συμφέροντα που επιδιώκουν να αποτρέψουν την υιοθέτηση νέων κυρώσεων.

Όπως ανέφερε, ορισμένες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προσβλέπουν στην επιστροφή σε μια κατάσταση «business as usual» με τη Ρωσία.

Η συζήτηση αυτή αναδεικνύει μία από τις βασικές αντιφάσεις που καλείται να διαχειριστεί η ΕΕ: ενώ επιδιώκει να αποκτήσει ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση μιας μεταπολεμικής συμφωνίας για την Ουκρανία, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εξασφάλιση κοινής γραμμής ως προς τα μέσα πίεσης προς τη Μόσχα.