Μια έξυπνη πατέντα στα πεζοδρόμια, για τη φόρτιση του ηλεκτρικού αυτοκινήτου, ρίχνει το κόστος για όσους δεν έχουν πάρκινγκ, σύμφωνa με τον Guardian. Όταν η Άλισον Γουίλιαμς, σύμφωνα με το δημοσίευμα, αγόρασε το ηλεκτρικό της Volkswagen ID.3 πριν από δύο χρόνια, πίστευε ότι έκανε τη σωστή επιλογή για το περιβάλλον, έχοντας ήδη αναβαθμίσει το σπίτι της στο Λονδίνο, που βρίσκεται στο τέλος της βεράντας, με μόνωση και ηλιακούς συλλέκτες.
Ωστόσο, η φόρτιση του αυτοκινήτου αποδείχθηκε πιο δαπανηρή από ό,τι ήλπιζε, καθώς δεν είναι σε θέση να εγκαταστήσει το αυλάκι που διασχίζει το οδόστρωμα – ένα στενό κανάλι καλωδίου ηλεκτρικού οχήματος ενσωματωμένο στο οδόστρωμα – το οποίο θα χρειαζόταν να φορτίζει στο σπίτι. Αυτό θα παραμείνει στην κατάσταση παρά την αλλαγή του νόμου.
Από την Τετάρτη, οι οδηγοί στην Αγγλία που δεν έχουν χώρο στάθμευσης εκτός δρόμου δεν θα χρειάζεται πλέον να λαμβάνουν άδεια πολεοδομίας για να κατασκευάσουν χαντάκι πεζοδρομίου έξω από το σπίτι τους.
Τα χαντάκια βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με το οδόστρωμα και επιτρέπουν στο καλώδιο φόρτισης ηλεκτρικού οχήματος να φτάσει σε ένα σταθμευμένο όχημα χωρίς να δημιουργηθεί κίνδυνος πτώσης.
Φορτίζοντας μπροστά στο σπίτι τους μέσω μιας παροχής ενέργειας στο σπίτι τους, αντί να χρησιμοποιούν δημόσιο φορτιστή, οι οδηγοί μπορούν να μειώσουν το κόστος έως και 90% .
Ωστόσο, ορισμένα από τα 9,3 εκατομμύρια νοικοκυριά χωρίς χώρο στάθμευσης εκτός δρόμου θα μείνουν απογοητευμένα, καθώς περισσότερες από 20 τοπικές αρχές δεν θα επιτρέψουν ακόμη την εγκατάσταση ρεματιών μετά την αλλαγή του νόμου.
Το δημοτικό συμβούλιο της Williams είναι το Ealing, το οποίο δεν τους επιτρέπει για λόγους κόστους και ασφάλειας. Φορτίζει το αυτοκίνητό της σε δημόσιο φορτιστή, με πολύ μεγαλύτερο κόστος από ό,τι αν μπορούσε να το κάνει στο σπίτι.
«Είναι πραγματικά απογοητευτικό», λέει ο Γουίλιαμς. «Όταν αποφασίσαμε να αγοράσουμε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο… ο λόγος που θέλαμε να αγοράσουμε ένα ήταν για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
«Είτε πρέπει να έχεις αρκετά χρήματα για να έχεις ένα σπίτι με δρόμο, είτε πρέπει να μπορείς να ανταπεξέλθεις οικονομικά στο επιπλέον κόστος φόρτισης σε δημόσιο φορτιστή.»
Οι κανόνες
Δεν επιτρέπεται στους οδηγούς να περνούν καλώδια φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων κατά μήκος του πεζοδρομίου από το σπίτι τους μέχρι τον δρόμο, αλλά πολλά δημοτικά συμβούλια επιτρέπουν τη φόρτιση σε εγκάρσιο πεζοδρόμιο εάν χρησιμοποιείτε χαντάκι. Για να χρησιμοποιήσετε ένα τέτοιο καλώδιο, ένα καλώδιο φόρτισης περνάει από το σπίτι μέσα από το χαντάκι και στη συνέχεια συνδέεται στο αυτοκίνητο.
Αυτό προηγουμένως σήμαινε την απόκτηση άδειας πολεοδομίας από την τοπική αρχή.
Η κατάργηση αυτού του βήματος θα εξοικονομήσει στους οδηγούς μεταξύ 300 και 500 λιρών. Ωστόσο, όποιος ζει σε προστατευόμενη περιοχή θα πρέπει να υποβάλει αίτηση.
Η Καρολάιν Πίτζον, μια Φιλελεύθερη Δημοκράτισσα, αγωνίστηκε για την αλλαγή του νόμου. Λέει ότι ένα στα τρία νοικοκυριά στην Αγγλία δεν διαθέτει δρόμο. Η έγκριση για τις ρεματιές έχει διαρκέσει έως και 15 μήνες σε ορισμένες περιοχές, λέει. «Απλούστεροι κανόνες θα διευκολύνουν τους ανθρώπους να στραφούν σε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο», προσθέτει.
Η κυβέρνηση έχει χορηγήσει 25 εκατομμύρια λίρες σε δημοτικά συμβούλια στην Αγγλία για πεζοδρόμια με δυνατότητα στάθμευσης, αλλά τα χρήματα κατανέμονται με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με την τοπική αρχή.
Το κόστος
Το ποσό που πληρώνετε για την εγκατάσταση ποικίλλει σημαντικά σε όλη τη χώρα.
Εάν θέλετε να υποβάλετε αίτηση για την εγκατάσταση μιας ρεματιάς, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με το συμβούλιο της περιοχής σας για να δείτε εάν το επιτρέπει και, εάν ναι, θα πρέπει να σας καθοδηγήσει σχετικά με τον τρόπο υποβολής της αίτησης.
Η Kerbo Charge, μια εταιρεία που εγκαθιστά ρεματιές, λειτουργεί ένα εργαλείο ελέγχου ταχυδρομικών κωδίκων που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να δείτε αν μπορείτε να βρείτε ένα στην περιοχή σας και να εγγραφείτε για να λαμβάνετε ειδοποίηση σε περίπτωση που αυτό αλλάξει.
Ο Μπεν Γουίτακερ της Kerbo Charge λέει ότι η μέση αμοιβή για την εργασία είναι περίπου 1.200 λίρες (συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ) χωρίς επιχορήγηση.
«Ορισμένα [συμβούλια] τη χρησιμοποιούν [τη χρηματοδότηση] για να παρέχουν κανάλια στη μισή τιμή στους πρώτους χρήστες, άλλα τα καθιστούν εντελώς δωρεάν όσο υπάρχουν τα κεφάλαια – αλλά, μετά από αυτό, οι κάτοικοι θα πρέπει να πληρώσουν την πλήρη τιμή», λέει.
«Για παράδειγμα, στο Σάρεϊ η τιμή για το κανάλι και την εγκατάσταση είναι 499 λίρες, ενώ στο Νότιο Γκλόστερσαϊρ η τιμή είναι 250 λίρες», προσθέτει. «Δυστυχώς, υπάρχει μεγάλη ποικιλία προσεγγίσεων και τιμών».
Για να καταδείξει τη διαφορά στις τιμές μεταξύ των τοπικών αρχών, το συμβούλιο του Redbridge στο Λονδίνο αναφέρει ότι η επιχορήγηση θα καλύψει έως και 1.200 λίρες για το κόστος εγκατάστασης. Ωστόσο, οι αιτούντες πρέπει να πληρώσουν 815 λίρες σε τέλη και για εγγύηση, καθώς και τυχόν πρόσθετα έξοδα εγκατάστασης.
Εκτός από το κόστος εγκατάστασης των ρεματιών, ορισμένοι δήμοι χρεώνουν μια επιπλέον ετήσια χρέωση για τη συντήρηση. Για παράδειγμα, το Redbridge χρεώνει ένα «συνεχές ετήσιο τέλος άδειας» ύψους 185 λιρών. Το Enfield, επίσης στο Λονδίνο, χρεώνει 107 λίρες ετησίως .
Ο Shayne Rees της Gul-e, μιας εταιρείας που έχει εγκαταστήσει 400 ρεματιές, λέει ότι χρειάζονται μεταξύ μίας και δύο ωρών για να τοποθετηθεί η μονάδα. «Είναι ένα πολύ ανθεκτικό χαλύβδινο κανάλι που μπορεί να περάσει από πάνω του ένα φορτηγό και μόλις το τοποθετήσουμε στο έδαφος, αυτό θα παραμείνει εκεί για δεκαετίες χωρίς καμία συντήρηση», προσθέτει.
Αρνήσεις του Συμβουλίου
Τον Μάιο αποκαλύφθηκε ότι περισσότερες από 20 τοπικές αρχές φαίνεται να αντιτίθενται στην εγκατάσταση των ρεματιών, μεταξύ των οποίων το Κεντ, το Λέστερ και το Γούστερσαϊρ. Οι περισσότερες από τις αντιρρήσεις βρίσκονται στο Λονδίνο, συμπεριλαμβανομένων των Γουόλθαμ Φόρεστ και του Χάκνεϊ.
Οι λόγοι που αναφέρονται συχνά αφορούν την ασφάλεια και τη συντήρηση, καθώς και ζητήματα σχετικά με το ποιος θα φέρει την ευθύνη σε περίπτωση τραυματισμού. Για παράδειγμα, το Waltham Forest αναφέρει ότι οι χαράδρες «εγείρουν σημαντικές ανησυχίες, όπως η ασφάλεια και η προσβασιμότητα των πεζοδρόμων, οι πιέσεις στάθμευσης, οι ευθύνες και η ευθύνη συντήρησης, η ηλεκτρική ασφάλεια και τα πρότυπα γείωσης».
Το συμβούλιο της κομητείας του Λέστερσαϊρ αναφέρει: «Πρόκειται για μια νέα και πολύ απαιτητική περιοχή που πρέπει να αντιμετωπίσουν οι τοπικές αρχές αυτοκινητοδρόμων».Το συμβούλιο του Ίλινγκ λέει ότι αποφάσισε να μην προχωρήσει σε δοκιμή των χαράδρων.
«Λάβαμε υπόψη τις ανάγκες των ανθρώπων που χρησιμοποιούν τα πεζοδρόμια του δήμου, συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων και των λιγότερο ικανών ατόμων, ειδικά εκείνων που κινούνται με ρόδες και των ατόμων με προβλήματα όρασης», λέει ένας εκπρόσωπος. «Τα χαντάκια μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην αίσθηση και την ασφάλεια των πεζοδρομίων για τους κατοίκους που περπατούν ή κινούνται με ρόδες».
Ο Καρλ Κάσμαν της Ένωσης Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η οποία εκπροσωπεί τους δήμους, λέει ότι οι τοπικές αρχές θα ήθελαν να υποστηρίξουν την οδική χρέωση όσο το δυνατόν περισσότερο «αλλά έχουν περιορισμένους πόρους και σημαντικές απαιτήσεις να καλύψουν».
Οι διαφορετικές απόψεις των δημοτικών συμβουλίων, μερικές φορές γειτονικών, έχουν απογοητεύσει ορισμένους οδηγούς. Ο Νικ Θίομπαλντ ζει στο Φούλαμ του Λονδίνου, όπου δεν του επιτρέπεται ακόμη να εγκαταστήσει ένα. Ένα πιλοτικό πρόγραμμα με μικρό αριθμό κατοικιών έχει ξεκινήσει από το δημοτικό συμβούλιο του Χάμερσμιθ και του Φούλαμ.
«Απλώς πρέπει να περάσεις τον ποταμό μέχρι το Ρίτσμοντ και εκεί επιτρέπεται απολύτως», λέει.
«Ένας δημόσιος φορτιστής θα ήταν πολύ περισσότερος»
Για άτομα που δεν έχουν χώρο στάθμευσης εκτός δρόμου, η φόρτιση ενός ηλεκτρικού οχήματος στο σπίτι είναι πολύ φθηνότερη από την φόρτιση σε δημόσια σημεία φόρτισης.Από τις αρχές αυτού του μήνα, ο ΦΠΑ που επιβάλλεται στην οικιακή ηλεκτρική ενέργεια έχει μειωθεί από 5% σε 0%, ενώ ο φόρος στα δημόσια τέλη παραμένει στο 20%.
Ο Γκρεγκ Φράνσις, ο οποίος ζει στο Καρμαρθενσάιρ στην Ουαλία, πριν από δυόμισι χρόνια, εγκατέστησε δωρεάν μια χοάνη έξω από το σπίτι του, στο πλαίσιο ενός προγράμματος που διαχειρίζεται το τοπικό συμβούλιο. Αυτό του επιτρέπει να φορτίζει πλήρως το Vauxhall Vivaro Life του με 6 λίρες. Συνήθως το επαναφορτίζει πλήρως δύο φορές την εβδομάδα.
«Αν χρησιμοποιούσαμε δημόσιο φορτιστή, θα μπορούσαμε να υπολογίζουμε από 30 έως 63 λίρες για την ίδια ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας», λέει.
«Είχαμε ένα Ford Focus ντίζελ που κόστιζε περίπου 70 λίρες την εβδομάδα για κανονική χρήση. Αυτό τώρα θα ήταν πολύ περισσότερο σε σύγκριση με πριν από δύο χρόνια».
Στοιχεία από την ChargeUK, την εμπορική ομάδα του κλάδου, τοποθετούν το μέσο κόστος ανά kWh για φόρτιση στο σπίτι εκτός αιχμής στις 8 πένες, ενώ το μέσο κόστος φόρτισης σε δημόσιους χώρους είναι 54 πένες.
Η Βίκι Έντμοντς, διευθύνουσα σύμβουλος της EVA England, η οποία εκπροσωπεί τους οδηγούς, λέει ότι τα άτομα που έχουν δρόμο για το σπίτι μπορούν να εξοικονομήσουν κατά μέσο όρο 1.400 λίρες ετησίως σε σύγκριση με την οδήγηση ενός βενζινοκίνητου ή πετρελαιοκίνητου αυτοκινήτου. Ορισμένα από τα μέλη της που δεν έχουν χώρο στάθμευσης εκτός δρόμου εκτιμούν ότι τώρα πληρώνουν περισσότερα από ό,τι όταν είχαν αυτοκίνητο που χρησιμοποιεί ορυκτά καύσιμα, λέει.
