** Υπάρχει ένας βασικός λόγος που ανάγκασε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, απ’ ό,τι καταλαβαίνω, να βάλει τον προσωπικό πήχη του στο 25%, για τις επόμενες εθνικές εκλογές. Το μήνυμά του ήταν ξεκάθαρο προς τους ψηφοφόρους:
*** «Επειδή υπάρχει το ενδεχόμενο να φλερτάρουμε με αυτό το ποσοστό, ελάτε να ψηφίσετε. Δεν είναι η ώρα για δυσαρέσκειες και μηνύματα». Αυτό, πρακτικά, συνεπάγεται με τη σειρά του ότι το συγκεκριμένο μήνυμα απευθύνεται κυρίως σε δύο κατηγορίες ψηφοφόρων: 1.Στους παραδοσιακούς της ΝΔ, που ωστόσο δεν θέλουν τον νυν πρωθυπουργό και πειραματίζονται με δεξιότερα σχήματα 2. Στους κεντρώους, που δεν θέλουν άλλο αυτήν την κυβέρνηση και ψάχνουν (και ψάχνονται πολιτικά) για μια αλλαγή.
*** Και οι δύο έχουν ένα κρίσιμο κοινό σημείο: Με βάση τις αναλύσεις που έχουν στη διάθεσή τους, το Μαξίμου και το κυβερνών κόμμα θέλουν μεν να στείλουν έτσι ένα μήνυμα στον Μητσοτάκη και στη ΝΔ, αλλά θέλουν και σταθερότητα. Και σκέφτονται περίπου ως εξής:
*** Αν στις πρώτες κάλπες δεν πάμε να ψηφίσουμε ή αν ρίξουμε ψήφο διαμαρτυρίας, μπορούμε στη δεύτερη κάλπη να ψηφίσουμε πάλι Μητσοτάκη. Έστω με βαριά καρδιά. Κι έτσι και το μήνυμα θα στείλουμε και σταθερότητα θα έχουμε.
*** Κάπου εδώ, όμως, μπερδεύει το πράγμα. Θυμίζω ότι αυτή η τακτική ακολουθήθηκε και στις ευρωεκλογές (όπου δεν κρινόταν και τίποτα) και η ΝΔ έφτασε στο 28%. Δηλαδή μια ανάσα από το 25%, όπου έβαλε τον πήχη ο Μητσοτάκης. Άρα δεν αποκλείεται το εξής:
*** Τη Δευτέρα το πρωί (μετά τις εκλογές) να μην υπάρχει Μητσοτάκης και να ψάχνουμε για βιώσιμη κυβέρνηση. Καταλάβατε τώρα γιατί μπήκε το 25%;
*** Θα σας πω την αμαρτία μου. Μέχρι τώρα δεν έχω καταλάβει αν τελικά ο Αντώνης Σαμαράς νοίκιασε ή όχι τα γραφεία στη συμβολή των οδών Σόλωνος και Ιπποκράτους. Εκεί όπου βρίσκονται τα κεντρικά των εκδόσεων Λιβάνη.
*** Εγώ ήξερα ότι νοικιάστηκαν και ότι ξεκίνησαν και κάποιες απαραίτητες προκαταρκτικές εργασίες. Όμως μετά έμαθα ότι η συμφωνία τελικά δεν έκλεισε οριστικά. Μετά πάλι, άλλοι ήρθαν να με διορθώσουν, λέγοντάς μου ότι «νοικιάστηκαν».
*** Δεν βλέπω, ωστόσο, καμία κίνηση. Και, για να σας πω και την αμαρτία μου, δεν ξέρω τι ισχύει και τι όχι. Γι’ αυτό και τα γράφω περίπου σαν τον μακαρίτη τον αντιπρόεδρο του Εδεσσαϊκού…
*** Με την ευκαιρία, να σας μεταφέρω και κάτι από το στρατόπεδο της Μαρίας Καρυστιανού, που την έχουν ξεχάσει (σχεδόν) όλοι. Αυτή έχει κομματικά γραφεία, στην Αιόλου, και μάλιστα, όπως μαθαίνω, τα πληρώνει από την τσέπη της. Γούστο της και καπέλο της και δεν μας πέφτει λόγος.
*** Το κλίμα μεταξύ όσων έχουν απομείνει να κρατούν ζωντανή την Ελπίδα για τη Δημοκρατία είναι βαρύ κι ας όψονται οι δημοσκοπήσεις. Όμως, τις τελευταίες εβδομάδες φαίνεται ότι κάτι έγινε και αναθάρρησαν. Τι;
*** Μου λένε ότι οι θεαματικότητες σε κάποιες τηλεοπτικές συνεντεύξεις που έδωσε ήταν καλές. Και σίγουρα πάνω από τα ποσοστά που δίνουν στο κόμμα τα γκάλοπ. Και πάνω σ’ αυτό «πατάνε» η πρόεδρος και οι συν αυτή, για να υποστηρίζουν ότι «θα κάνουμε την έκπληξη».
*** Αυτό να το ακούσω. Αλλά όχι ότι πάνε και για… πρωτιά.
