Ο ελληνόκτητος στόλος αυξήθηκε κατά 1% σε όρους dwt (νεκρό βάρος) το 2025, φτάνοντας συνολικά τα 493,4 εκατ. dwt έναντι 488,6 εκατ. dwt το 2024, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Petrofin Research. Σε απόλυτους αριθμούς, ο στόλος αυξήθηκε κατά 114 μονάδες στα 6.822 πλοία, έναντι αύξησης κατά 214 πλοίων το 2024, 85 πλοίων το 2023 και 286 πλοίων το 2022.
Το μέσο μέγεθος των πλοίων μειώθηκε σε 72,3 χιλ. dwt, από 72,8 χιλ. dwt το 2024 και 73,1 χιλ. dwt το 2023.
Πρόκειται για την τέταρτη μείωση της μέσης χωρητικότητας από το 2020, γεγονός που υποδεικνύει επιβράδυνση στις παραδόσεις μεγαλύτερων πλοίων και αυξημένο ενδιαφέρον για πλοία μεσαίου μεγέθους.
Ο αριθμός των ελληνικών ναυτιλιακών εταιρειών μειώθηκε κατά μία, στις 587 το 2025 από 588 το 2024 και 592 το 2023. Όσον αφορά το μέγεθος των εταιρειών, ο αριθμός όσων διαθέτουν πάνω από 25 μειώθηκε κατά μία, στις 59 από 60 το 2024.
Σε όρους χωρητικότητας, ωστόσο, ο στόλος αυτών των εταιρειών αυξήθηκε κατά 4,2 εκατ. dwt το 2025, έναντι αύξησης κατά 16,5 εκατ. dwt το 2024.
Οι πλοιοκτήτες με στόλο άνω του 1 εκατ. τόνων αυξήθηκαν σημαντικά, κατά τέσσερις εταιρείες, φτάνοντας τις 89 έναντι αύξησης κατά δύο εταιρείες το 2024.
Το ποσοστό συμμετοχής τους στον συνολικό ελληνικό στόλο έφτασε το 81%. Είναι μόλις η δεύτερη φορά κατά την τελευταία δεκαετία που το ποσοστό αυτό φτάνει ή ξεπερνά το 80%. H προηγούμενη φορά ήταν το 2019.
Ο αριθμός των εταιρειών που διαχειρίζονται πολύ νεότερους στόλους (0-9 ετών) παρέμεινε αμετάβλητος στις 81.
Η μέση ηλικία των πλοίων δείχνει ελαφρώς νεότερο στόλο συνολικά σε σύγκριση με το 2024, καθώς διαμορφώθηκε στα 14,5 έτη ανακόπτοντας την αύξηση της προηγούμενης χρονιάς.
Ο ρυθμός ανάπτυξης του ελληνικού στόλου επιβραδύνεται, ενώ η συγκέντρωση και ενοποίηση των ελληνικών ναυτιλιακών εταιρειών συνεχίζεται, σημειώνει η έκθεση.
Οι παραγγελίες νεότευκτων πλοίων ενισχύθηκαν σημαντικά, με προγραμματισμένες παραδόσεις για την περίοδο 2026-2028.
Ο ελληνικός στόλος συνεχίζει να αυξάνεται, αλλά με πιο χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης τα τελευταία τρία χρόνια. Αυτή η τάση αντανακλά την επιφυλακτικότητα απέναντι στο αβέβαιο μέλλον για τον κλάδο, καθώς πρέπει να ληφθούν σημαντικές αποφάσεις σχετικά με την αξιοποίηση των πόρων, τα είδη ενέργειας και τα συστήματα πρόωσης. Κι όλα αυτά σ’ ένα ταραχώδες γεωπολιτικό και οικονομικό περιβάλλον, υπογραμμίζεται.
