Καθώς το φάσμα στον χώρο της αντιπολίτευσης βρίσκεται σε διαρκή διαμόρφωση, οι εντάσεις και οι αποκλίσεις κυριαρχούν, με μια σαφή προσπάθεια κάθε κόμματος να πάρει ευνοϊκότερη θέσει στην τελική ευθείας προς τις εκλογές. Το κλίμα είναι έντονα ανταγωνιστικό, ενώ πολώνεται με τις επικείμενες εξαγγελίες τόσο του κόμματος της Μ. Καρυστιανού όσο και του Αλ. Τσίπρα.
Μέσα σε αυτήν την αντιπαράθεση, το τελευταίο ζήτημα που απασχολεί είναι η δυνατότητα σύμπτυξης «προοδευτικού μετώπου» ή προγραμματικών συγκλίσεων, αφού άλλωστε ορισμένοι υπό διαμόρφωση σχηματισμοί δεν έχουν εξαγγείλει καν πρόγραμμα και θέσεις.
Είναι γενική αποδοχή πως το ΠΑΣΟΚ, που διατηρείται στη δεύτερη θέση δημοσκοπικά, ενδιαφέρεται έντονα για το τι θα κάνει ο Αλέξης Τσίπρας και αν, τελικά, θα υπάρξουν αλλαγές συσχετισμών με την εμφάνιση του κόμματός του. Αν και οι τόνοι δεν έχουν ανέβει, ήδη ο Νίκος Ανδρουλάκης έδωσε τα πρώτα δείγματα γραφής για πώς θα «υποδεχτεί» την έλευση Τσίπρα για τον οποίον είπε στο Φόρουμ των Δελφών ότι «επανέρχεται με έναν μεσσιανικό τρόπο».
Στο ίδιο Φόρουμ έκανε λόγο για «δύο συστήματα εξουσίας που έχουν κριθεί: Το ένα έκατσε στο παρασκήνιο, διέλυσε το κόμμα του, επανέρχεται τώρα με έναν μεσσιανικό τρόπο. Και έχουμε και μια εκτεταμένη, συγκροτημένη, επικίνδυνη διαφθορά για το μέλλον της χώρας, που εδρεύει στο Μέγαρο Μαξίμου».
«Αναρωτηθείτε», είπε σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ, «ποιος μπορεί να νικήσει τη Νέα Δημοκρατία; Κάποιος που υπέστη ως αντιπολίτευση τη μεγαλύτερη ήττα σε μισό αιώνα Μεταπολίτευσης;» ενώ απάντησε στις θέσεις Τσίπρα για τις τράπεζες λέγοντας ότι «η δική μας στρατηγική δεν είναι λόγια του αέρα που οδηγούν σε κλειστές τράπεζες». Όμως η πιο αιχμηρή ως τώρα δήλωσή του ήταν ότι «το 41% που πήρε η Νέα Δημοκρατία οφείλεται στον τρόπο που έκανε αντιπολίτευση ο Αλέξης Τσίπρας.»
Ο Αλέξης Τσίπρας σηκώνει το γάντι και ασφαλώς θα κλιμακώσει την κριτική του μετά και τη δημοσίευση της διακήρυξης του εκκολαπτόμενου κόμματός του. Έχει πάντως ήδη απαξιώσει το ρόλο του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας-στην Πάτρα, τον περασμένο Δεκέμβριο- ότι «για να υπάρχει ελπίδα αλλαγής, πρέπει να θέλεις και να μπορείς. Και φοβάμαι ότι δεν συντελείται ούτε το ένα ούτε το άλλο από τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς», προσθέτοντας ότι «η ελπίδα της αλλαγής δεν μπορεί να βρεθεί στους σημερινούς πολιτικούς σχηματισμούς. Για να υπάρξει ελπίδα πρέπει να θέλεις και να μπορείς».
Η παράμετρος «κόμμα Καρυστιανού» παραμένει επίσης άγνωστος Χ, αλλά ήδη η «Μαρία των Τεμπών» έχει κλιμακώσει την κριτική της κατά του Αλέξη Τσίπρα-καθώς οι δημοσκοπικές ενδείξεις προδιαγράφουν ένα μπρα ντε φερ στα μεταξύ τους ποσοστά. «Ο κύριος Τσίπρας έχει το παρελθόν του. Δεν ξέρω τι λέει τώρα, αλλά έχει μια ιστορία πίσω του. Την έχουμε δει» δήλωνε τον περασμένο Νοέμβριο, ενώ σε συνέντευξή της στο OPEN ανακίνησε το θέμα του τρίτου μνημονίου:
«Οι πολίτες που ζήσαμε τις συνέπειες των μνημονίων δεν ξεχνάμε. Ο κ. Τσίπρας θα όφειλε να εξηγήσει σε ποιες μελέτες και αναλύσεις βασίστηκε για να υπογράψει το τρίτο μνημόνιο. Αν δεν υπάρχουν, τότε η κριτική μου είναι απολύτως δίκαιη». Η απάντηση του Αλέξη Τσίπρα ήταν αιχμηρή. Στην παρουσίαση του βιβλίου του στη Θεσσαλονίκη ανέφερε πως «φέραμε, λέει (σ.σ. η κ. Καρυστινού), εμείς το χειρότερο μνημόνιο… Χρεοκόπησε η χώρα το 2015 γιατί έκλεισαν οι τράπεζες… δεν είχε χρεοκοπήσει το 2009. Είναι η μνήμη του χρυσόψαρου, λες και απευθύνονται σε κοινωνία λωτοφάγων». Παράλληλα, την «εξοστρακίζει» από το εγχείρημα της προοδευτικής ανασυγκρότησης, λέγοντας πως «το ζητούμενο δεν είναι αποσπασματικά ή ευκαιριακά σχήματα, αλλά μια συγκροτημένη κυβερνώσα δύναμη με σχέδιο και συνοχή».
Η αντιπαράθεση του ΣΥΡΙΖΑ με το νέο εγχείρημα του πρώην προέδρου του δεν έχει σαφή χαρακτηριστικά καθώς στελέχη όπως ο Σωκράτης Φάμελλος ή η Όλγα Γεροβασίλη μάλλον βρίσκονται με το ένα πόδι στο υπό ίδρυση κόμμα. Ωστόσο, άλλα στελέχη δεν χαρίζονται στον Αλέξη Τσίπρα. «Καλές θάλασσες… με την Πέμπτη διάσπαση» είχε αναρτήσει ο Παύλος Πολάκης, με την εξαγγελία νέου κομματικού φορέα.
Έντονη κριτική ασκεί και ο Νίκος Παππάς. Όλα αυτά μετά την πρώτη παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη», όταν ο Αλέξης Τσίπρας «διέγραψε» τον ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας πως « τα υπάρχοντα κόμματα της Κεντροαριστεράς “δεν είναι μέρος της λύσης αλλά του προβλήματος” και στηλίτευσε όσους πρώην συντρόφους του «θέλουν να είναι πρώτοι στο χωριό». Ανοιχτό μέτωπο κατά του Τσίπρα διατηρεί και ο Στέφανος Κασσελάκης. Πριν από λίγες μέρες, τόνισε πως «ο κ. Τσίπρας ανήκει στο παρελθόν» ενώ για το ενδεχόμενο πιθανής συνεργασίας έλεγε: «Πάνω από το πτώμα μου συμπόρευση με τον Τσίπρα».
Είναι φανερό πως οι εντάσεις είναι πιθανότερο να κλιμακωθούν σε όλα τα μέτωπα, με την τελική διαμόρφωση του κομματικού στερεώματος στην αντιπολίτευση. Επιπλέον, σιγοβράζει και η κόντρα Ζωής Κωνταντοπούλου-Μαρίας Καρυστιανού, που φαίνεται να απευθύνονται σε κοινό ακροατήριο. Όλα αυτά έχουν έναν κοινό παρονομαστή: οι εκλογικές στοχεύσεις των κομμάτων δεν αφήνουν περιθώρια συγκλίσεων και συμπορεύσεων. Ο κατακερματισμός είναι εδώ!
