Οι υπηρεσίες streaming άλλαξαν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο ακούμε μουσική, γράφει ο σχετικά νεαρός συλλέκτης αναλογικών μέσων Rowan Davies στο techradar.com. Καθ’ όλη τη διάρκεια της παιδικής μου ηλικίας, αφηγείται, τα ντουλάπια του σαλονιού και το ντουλαπάκι του αυτοκινήτου ήταν γεμάτα με αμέτρητα CD. Εκεί γεννήθηκε η αγάπη μου για τη μουσική, ενώ άρχισα να συλλέγω βινύλια λίγο πριν κλείσω τα 17 μου χρόνια. Όσο για τις κασέτες, δεν είχα ασχοληθεί ποτέ μαζί τους μέχρι τα 26 μου, όταν απέκτησα το Miko, το κασετόφωνο της Gadhouse.
Συνδυάζοντας τον κλασικό αναλογικό τρόπο ακρόασης με σύγχρονες δυνατότητες συνδεσιμότητας, το Miko αναδεικνύει όλα όσα έκαναν ξεχωριστή την ιαπωνική ηχητική τεχνολογία της δεκαετίας του 1980. Καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι εγκαταλείπουν τους αλγόριθμους και επιστρέφουν σε πιο παραδοσιακούς τρόπους ακρόασης και συλλογής μουσικής, οι κασέτες γνωρίζουν μια νέα άνθηση — ο ίδιος πείστηκα από το πρώτο πάτημα του play, σημειώνει.
Για κάποιον που δεν είχε ακούσει ποτέ μουσική από κασέτα, το Miko ήταν εξαιρετικά εύκολο στη χρήση. Λειτουργεί με δύο μπαταρίες, διαθέτει διακόπτη ενεργοποίησης Bluetooth, υποδοχές για ακουστικά και τροχό ρύθμισης έντασης. Όπως και τα παραδοσιακά κασετόφωνα, διαθέτει πέντε βασικά κουμπιά: αναπαραγωγή, παύση, γρήγορη προώθηση, επαναφορά και εγγραφή.
Ωστόσο, υπάρχει μια σημαντική διαφορά. Η γρήγορη προώθηση και η επαναφορά δεν λειτουργούν όπως στα παλιά κασετόφωνα. Δεν ακούς την κασέτα να παίζει γρήγορα ή ανάποδα κατά την αναζήτηση. Κάποιοι χρήστες θα το νοσταλγούσαν ίσως, καθώς διευκόλυνε την εύρεση τραγουδιών.
Παρ’ όλα αυτά, αυτό που θα απογείωνε το Miko ήταν η προσθήκη ενός κλιπ για να το στερεώνεις στη ζώνη ή στη μέση σου — κυρίως για να το επιδεικνύεις στους γύρω σου.
Ο καινούργιος καλύτερος φίλος μου
Αμέσως μόλις τελείωσα τις πρώτες κασέτες που αγόρασα — το Whitney της Γουίτνεϊ Χιούστον και το Foreign Affair της Τίνα Τάρνερ — κατάλαβα ότι γεννιόταν μια νέα εμμονή, επιμένει ο Davies. Η εμπειρία ακρόασης κασέτας έμοιαζε σαν φυσική προέκταση του βινυλίου. Είμαι φαν των δίσκων και οι κασέτες μου προσέφεραν ακριβώς το ίδιο συναίσθημα που νιώθω όταν βάζω ένα βινύλιο στο πικάπ. Η διαφορά είναι ότι δεν μπορείς να πάρεις το πικάπ μαζί σου στις μετακινήσεις.
Εκεί βρίσκεται η μαγεία της κασέτας: είναι μικρή και φορητή. Βγάζοντας το Miko στις διαδρομές με το λεωφορείο ή στις βόλτες στο πάρκο, ένιωθα σαν ένας κομψός χαρακτήρας της δεκαετίας του ’80 που ζει στον 21ο αιώνα.
Το ψηφιακό streaming έχει τα πλεονεκτήματά του, όμως, αν σας ενδιαφέρει η συνειδητή ακρόαση, είναι πολύ εύκολο να αποσπαστείς. Η κασέτα σε αναγκάζει να ακούσεις ολόκληρο το άλμπουμ — όπως θα έπρεπε πάντα να γίνεται.
Η αλλαγή τραγουδιών είναι κουραστική, αλλά όχι αδύνατη. Αυτό σημαίνει ότι είναι πιο πιθανό να ακούσεις και τα λιγότερο γνωστά κομμάτια ενός καλλιτέχνη καθώς προχωράς στην κασέτα.
Ένα ακόμη πράγμα που είχα ξεχάσει τελείως μέχρι να αποκτήσω το κασετόφωνο ήταν το πόσο διασκεδαστικοί είναι οι συλλεκτικοί δίσκοι επιτυχιών. Από παιδί είχα να ακούσω τέτοιες συλλογές.
Τότε υπήρχαν τα Pop Party και τα Now That’s What I Call Music!, γεμάτα με τις επιτυχίες της εποχής. Και πόσο μου είχε λείψει να απολαμβάνω αυτές τις μουσικές «συνόψεις» ενός καλοκαιριού ή μιας χρονιάς.
Ενσύρματα ακουστικά ή τίποτα
Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες σύγχρονες εκδοχές κλασικών αναλογικών συσκευών, το Miko διαθέτει και ψηφιακές δυνατότητες, όπως σύνδεση Bluetooth. Αν και εκτίμησα την επιλογή ασύρματης σύνδεσης, πέρασα το 99% του χρόνου μου χρησιμοποιώντας ενσύρματα ακουστικά.
Υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στο να συνδέεις ένα καλό ζευγάρι ακουστικών με καλώδιο σ’ ένα κασετόφωνο. Σαν να τιμάς τον ελαφρώς «τραχύ» τρόπο με τον οποίο οι παλαιότερες γενιές απολάμβαναν τη μουσική. Και, φυσικά, υπάρχει και το αισθητικό κομμάτι. Δείχνει υπέροχο.
Επιπλέον, αντιμετώπισα ορισμένα προβλήματα με το Bluetooth. Αν και κατάφερα να συνδέσω τα ακουστικά μου αρχικά, αργότερα η σύνδεση γινόταν προβληματική. Άκουγα τον χαρακτηριστικό θόρυβο της κασέτας, αλλά μόλις πατούσα το κουμπί αναπαραγωγής ο ήχος εξαφανιζόταν χωρίς να ξεκινά η μουσική.
Εξάλλου, με ασύρματα ακουστικά δεν απολαμβάνεις το χαρακτηριστικό «τρίξιμο» και το ζεστό μαγνητικό φύσημα της κασέτας, όπως με μια ενσύρματη σύνδεση.
Μια νέα εμμονή
Για πρώτη εμπειρία με κασετόφωνο, όλα πήγαν εξαιρετικά καλά. Φοβάμαι όμως ότι ξύπνησε μέσα μου την επιθυμία να δημιουργήσω άλλη μια συλλογή αναλογικών μέσων, παρόλο που γνωρίζω ότι δεν έχω πλέον τον απαραίτητο χώρο.
Από την άλλη, όταν σκεφτεί κανείς πόσο φθηνότερη μπορεί να είναι μια κασέτα σε καλή κατάσταση σε σχέση με έναν δίσκο βινυλίου, είναι δύσκολο να αντισταθεί. Έναν μήνα μετά το πείραμα, ερωτεύτηκα ξανά τη μουσική και η συλλογή μου από κασέτες ξεπερνά πλέον τα βινύλιά μου…
