Αμερικανικός νόμος που θεσπίστηκε μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ – για προφανείς λόγους μια και εκείνη η σύρραξη διάρκεσε 20 χρόνια – ορίζει ένα χρονικό όριο 60 ημερών για τη χρήση στρατιωτικής βίας χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου.
Υπενθυμίζεται ότι ο πόλεμος στο Βιετνμάμ ξεκίνησε το 1955 και τελείωσε το 1975 (20 χρόνια). Οι ΗΠΑ είχαν εμπλακεί ενεργά κυρίως από το 1965 έως το 1973 (περίπου 8 χρόνια έντονης στρατιωτικής δράσης). Η αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων ολοκληρώθηκε το 1973, ενώ ο πόλεμος έληξε οριστικά το 1975 με την πτώση της Σαϊγκόν.
Ο πόλεμος στο Ιράν – για τον οποίο ο Λευκός Οίκος δεν ζήτησε έγκριση – συμπληρώνει 60 ημέρες την 1η Μαΐου, αλλά δεν είναι καθόλου σαφές τι θα συμβεί στη συνέχεια, με σημαντική πιθανότητα να συνεχίζεται επ’ αόριστον.
Ο νόμος ορίζει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για πολέμους που δεν κηρύσσονται επίσημα. Εντός 48 ωρών, ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα πρέπει να ενημερώσει το Κογκρέσο για την εμπλοκή των ενόπλων δυνάμεων σε εχθροπραξίες και να εξηγήσει τις αιτίες, το εύρος και την πιθανή διάρκεια της προσπάθειας.
Στην ενημέρωση προς το Κογκρέσο σχετικά με το Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι δέσμευσε στρατεύματα βάσει της εγγενούς εξουσίας του προέδρου – όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα – να «κατευθύνει τις εξωτερικές σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών».
Εντός 60 ημερών από την παραλαβή της εν λόγω ενημέρωσης, το Κογκρέσο θα πρέπει να εγκρίνει τη χρήση βίας, διαφορετικά ο νόμος ορίζει ότι η στρατιωτική δράση πρέπει να τερματιστεί.
Ωστόσο, υπάρχει ένα περιθώριο 30 ημερών, αν ο πρόεδρος ισχυριστεί ότι η συνέχιση της στρατιωτικής δράσης είναι απαραίτητη για να διατηρηθούν τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων ασφαλή κατά την αποχώρηση από τον πόλεμο.
Δεν βιάζεται ο Τραμπ
Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι δεν θα βιαστεί να κάνει μια κακή συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου.
Οι νομοθέτες μπορούν να ανακαλέσουν τις πολεμικές εξουσίες ενός προέδρου ανά πάσα στιγμή, αλλά οι προσπάθειες των Δημοκρατικών προς αυτήν την κατεύθυνση έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει.
Πολλοί πρόεδροι, συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ, έχουν υποστηρίξει ότι ο Νόμος περί Πολεμικών Εξουσιών είναι αντισυνταγματικός.
Πριν λίγες ημέρες, ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς τόνιζε ότι ο νόμος είναι «ψεύτικος και αντισυνταγματικός. Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα στον τρόπο με τον οποίο διεξάγουμε την εξωτερική πολιτική τις επόμενες δύο εβδομάδες, τους επόμενους δύο μήνες».
Ο συγκεκριμένος νόμος δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ για τον τερματισμό κάποιας στρατιωτικής δράσης και τα δικαστήρια έχουν αποφύγει να εμπλακούν.
Έχουν υποβληθεί αγωγές από μέλη του Κογκρέσου που αμφισβητούν τη χρήση βίας βάσει του «Νόμου για τις Πολεμικές Εξουσίες», αλλά τα δικαστήρια δεν έχουν αποφανθεί επί της συνταγματικότητας του νόμου.
Προηγούμενοι πρόεδροι έχουν βρει δημιουργικούς τρόπους για να συνεχίσουν τις στρατιωτικές τους ενέργειες πέραν των 60 ημερών, παρά τη σαφή διατύπωση του νόμου. Όμως καμία από αυτές δεν είχε το εύρος και την κλίμακα του πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν.
Καμία προσπάθεια για υποστήριξη από το Κογκρέσο
Και σε αντίθεση με προηγούμενες κυβερνήσεις, ο Λευκός Οίκος του Τραμπ δεν έχει καταβάλει καμία δημόσια προσπάθεια να κερδίσει την υποστήριξη του Κογκρέσου.
Οι ηγέτες των Ρεπουμπλικάνων έχουν —μέχρι στιγμής—επιτύχει να διατηρήσουν το κόμμα τους ενωμένο στις ψηφοφορίες για τις πολεμικές εξουσίες του Ιράν, τις οποίες υποβάλλουν οι Δημοκρατικοί στη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Ωστόσο, το όριο των 60 ημερών θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια μετατόπιση σε αυτή την ενότητα, καθώς αρκετοί νομοθέτες είναι πιθανό να διστάσουν να ψηφίσουν θετικά για ένα ζήτημα που ενδέχεται να γίνει πολιτικό βάρος στις ενδιάμεσες εκλογές.
