Διευθύντρια απέλυσε εργαζόμενο μετά από μόλις μία εβδομάδα, επειδή αυτός παρατήρησε ότι δεν πληρώθηκε για την πρώτη του μέρα και αμέσως ενημέρωσε το λογιστήριο. Εξαιτίας της εργασιακής γραφειοκρατίας σε ζητήματα μισθοδοσίας, είναι σύνηθες σε μια δουλειά να γίνει λάθος από το τμήμα που διαχειρίζεται τη μισθοδοσία. Και συνήθως μόνο ο νέος εργαζόμενος μπορεί να το εντοπίσει και να ζητήσει να διορθωθεί.
Ο εργαζόμενος της ιστορίας, για παράδειγμα, δούλευε μόλις μία εβδομάδα στη νέα του δουλειά όταν παρατήρησε στην εφαρμογή παρακολούθησης πληρωμών ότι δεν είχε πληρωθεί για την πρώτη μέρα εργασίας του.
Πιστεύοντας ότι επρόκειτο για απλό ζήτημα προς διόρθωση, βρήκε στα στοιχεία επικοινωνίας την υπεύθυνη μισθοδοσίας, τη Jan, και της έστειλε μήνυμα εξηγώντας το πρόβλημα.
Όμως, όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν η σωστή κίνηση.
Μόλις λίγα λεπτά αργότερα, ο νέος υπάλληλος έλαβε μήνυμα από τη διευθύντριά του που έλεγε ότι δεν έπρεπε να επικοινωνήσει με τη Jan και ότι όλα τα θέματα πληρωμών αναφέρονται απευθείας σε εκείνη.
«Απολύθηκα μετά από μία εβδομάδα. Ξεκίνησα τη δουλειά και όλα πήγαιναν καλά. Ήμουν στην ώρα μου κάθε μέρα, χωρίς να κάνω λάθη. Κατεβάσαμε εφαρμογές για να παρακολουθούμε την πληρωμή μας και τα ωράριά μας. Εκεί παρατήρησα ότι δεν είχα πληρωθεί για την πρώτη μου μέρα. Κοίταξα στις επαφές και είδα “Jan Payroll”, οπότε της έστειλα μήνυμα περιγράφοντας το πρόβλημα».
Λίγα λεπτά αργότερα, η διευθύντρια του έστειλε μήνυμα: «Να ξέρεις ότι όλα τα ζητήματα πληρωμών έρχονται απευθείας σε μένα, όχι στη Jan.»
Ο εργαζόμενος σκέφτηκε ότι απλώς έγινε παρεξήγηση. «Εντάξει, δικό μου λάθος. Είδα ότι το διόρθωσε, τέλεια».
Λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο, όμως. Φαίνεται πως η κίνησή του έφτανε ώστε η διευθύντρια να βρεθεί εκτεθειμένη γιατί δεν είχε κάνει σωστά τη δουλειά της. Και τελικά ξέσπασε στον άνθρωπο που θεώρησε υπεύθυνο: τον νέο υπάλληλο.
Την επόμενη μέρα, όταν πήγε στη δουλειά, η διευθύντρια του είπε γενικόλογα: «Δεν γίνεται έτσι…».
Όταν τη ρώτησε τι έκανε λάθος, εκείνη επανέλαβε την ίδια αόριστη απάντηση.
Ο εργαζόμενος περιγράφει ότι συνήθως ήταν πολύ γλυκιά και ευγενική, αλλά εκείνη τη μέρα ήταν πολύ ψυχρή απέναντί του.
«Δεν κάνατε καλά τη δουλειά σας εσείς και έπρεπε να απολυθώ εγώ;» αναρωτιόταν.
Βέβαια, θα αντέτεινε κανείς, αν η διευθύντρια αντέδρασε έτσι μετά από μόλις μια βδομάδα, άραγε πόσο τοξικό θα γινόταν το εργασιακό περιβάλλον αργότερα; Εξάλλου, πάντα ο πιο αδύναμος κρίκος την πληρώνει.
Από την άλλη, οι πείσμονες θα υποστήριζαν ότι πρόκειται για εκδικητική απόλυση και ότι ο εργαζόμενος θα μπορούσε να βρει το δίκιο του.
Αρκεί να έχει τα κουράγια να το διεκδικήσει…
