Η σαρωτική εκλογική επικράτηση των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ αναζωπυρώνει τη μάχη για την επόμενη προεδρική υποψηφιότητα. Μια νέα γενιά πολιτικών διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ κεντρώοι και προοδευτικοί προετοιμάζονται για την αναμέτρηση του 2028.
Η εκλογική επιτυχία των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές έδωσε νέα δυναμική στο κόμμα, αλλάζοντας ταυτόχρονα τις ισορροπίες στο εσωτερικό του. Με ορίζοντα τις προεδρικές εκλογές του 2028, οι φιλοδοξίες για το χρίσμα πολλαπλασιάζονται, καθώς αρκετά στελέχη εκτιμούν ότι διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για μια νέα γενιά ηγετών στην κορυφή της αμερικανικής πολιτικής σκηνής, αναφέρουν αναλυτές στη Figaro.
Γερουσιαστές που εξασφάλισαν την εκλογή ή την επανεκλογή τους με ισχυρά ποσοστά αρχίζουν να εξετάζουν το ενδεχόμενο μιας ευρύτερης πολιτικής διεκδίκησης. Παράλληλα, κυβερνήτες που κατέγραψαν σημαντικές επιτυχίες στις Πολιτείες τους βλέπουν πλέον την εμπειρία τους στην περιφερειακή διακυβέρνηση ως πιθανό εφαλτήριο για τον Λευκό Οίκο.
ΗΠΑ: Οι Δημοκρατικοί αναζητούν τον διάδοχο του Τραμπ
Η προεκλογική περίοδος των τελευταίων μηνών λειτούργησε ως πεδίο ανάδειξης νέων πρωταγωνιστών. Οι υποψήφιοι απέκτησαν πανεθνική αναγνωρισιμότητα, συγκρότησαν πολιτικές συμμαχίες και ήρθαν σε επαφή με ισχυρούς χρηματοδότες, δημιουργώντας τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την έναρξη μιας προεδρικής εκστρατείας.
Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι η έκταση της νίκης στις ΗΠΑ δεν επέτρεψε σε μία μόνο τάση να μονοπωλήσει την επιτυχία. Η προοδευτική πτέρυγα, με σημείο αναφοράς τον γερουσιαστή του Βερμόντ Μπέρνι Σάντερς, πανηγύρισε εκλογικές επικρατήσεις που θεωρούνταν δύσκολες, όπως εκείνη του Αμπντούλ Ελ-Σαγιέν στο Μίσιγκαν.
Την ίδια στιγμή, υποψήφιοι με περισσότερο κεντρώο πολιτικό προφίλ, όπως ο Τζέιμς Ταλαρίκο στο Τέξας, ο μεθοδιστής πάστορας Άνταμ Χάμιλτον στο Κάνσας και ο Τζος Τούρεκ στην Αϊόβα, πέτυχαν σημαντικές νίκες σε Πολιτείες με μακρά παράδοση ρεπουμπλικανικής κυριαρχίας.
Οι επιδόσεις αυτές, ιδιαίτερα στη Μεσοδυτική Αμερική και στον Νότο, υποδεικνύουν ότι οι Δημοκρατικοί μπορούν να διευρύνουν την εκλογική τους απήχηση πέρα από τις παραδοσιακές εκλογικές τους βάσεις. Παράλληλα, αναδεικνύουν δύο διαφορετικές στρατηγικές για την επιστροφή στην εξουσία: από τη μία, την κινητοποίηση της προοδευτικής βάσης και, από την άλλη, την προσέλκυση μετριοπαθών και ανεξάρτητων ψηφοφόρων, σύμφωνα με τη Figaro.
Δύο χρόνια μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, οι Δημοκρατικοί επιχειρούν να αξιοποιήσουν τη δυσαρέσκεια απέναντι στην πολιτική του, μετατρέποντάς την σε δυναμική διεκδίκησης της προεδρίας στις ΗΠΑ. Ωστόσο, η πολυπληθής λίστα των δυνητικών υποψηφίων καθιστά πρόωρη οποιαδήποτε πρόβλεψη για το ποιος θα επικρατήσει. Ακόμη και πολιτικοί που εμφανίζονταν μέχρι πρόσφατα στις πρώτες θέσεις των δημοσκοπήσεων βλέπουν πλέον τη δυναμική τους να αμφισβητείται.
O Τζον Όσοφ, γερουσιαστής των Δημοκρατικών στη Τζόρτζια ©ΑΠΕ
Τζον Όσοφ: Το ανερχόμενο αστέρι των Δημοκρατικών και η οικονομική ατζέντα
Ανάμεσα στους πολιτικούς που ξεχώρισαν στις τελευταίες εκλογές βρίσκεται ο γερουσιαστής της Τζόρτζια Τζον Όσοφ. Με εμφάνιση που παραπέμπει στον Τζον Κένεντι και ρητορική δεινότητα που θυμίζει τον Μπαράκ Ομπάμα, έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα νέα πρόσωπα του Δημοκρατικού Κόμματος.
Η πολιτική του απήχηση ενισχύθηκε μέσα από μια εκστρατεία που συνδύασε την κριτική κατά της διαφθοράς με την ανάδειξη της οικονομικής πίεσης που αντιμετωπίζουν τα αμερικανικά νοικοκυριά. Σε προεκλογική συγκέντρωση, μάλιστα, αναφέρθηκε στις επιχειρηματικές δραστηριότητες των Έρικ Τραμπ και Ντον Τζούνιορ, γιων του Αμερικανού προέδρου, παρουσιάζοντας τις εξελίξεις γύρω από μια εταιρεία εξόρυξης στο Καζακστάν και τη χρηματοδότηση ύψους 1,6 δισ. δολαρίων από την αμερικανική κυβέρνηση για το σχετικό σχέδιο.
Ο Όσοφ συνέδεσε την υπόθεση με την καθημερινή οικονομική επιβάρυνση των πολιτών, αναφερόμενος στις αυξημένες τιμές των καυσίμων, των τροφίμων και των υπηρεσιών υγείας. Το σχετικό βίντεο ξεπέρασε τις 15 εκατομμύρια προβολές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενισχύοντας την αναγνωρισιμότητά του.
Η εκστρατεία του επικεντρώθηκε επίσης στην καταγγελία της διαφθοράς στην κυβέρνηση Τραμπ και σε όσα περιγράφει ως «μαφία του Μαρ-α-Λάγκο». Η πολιτική αυτή στρατηγική αποδείχθηκε αποτελεσματική, καθώς ο Όσοφ επανεξελέγη με διαφορά 18 ποσοστιαίων μονάδων από τον Ρεπουμπλικανό αντίπαλό του, Μάικ Κόλινς, σε μια Πολιτεία που είχε ψηφίσει υπέρ του Τραμπ το 2024.
Ο αντίπαλός του είχε βρεθεί στο επίκεντρο επικρίσεων εξαιτίας δηλώσεων που συνδέθηκαν με νεοναζιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις περί λευκής υπεροχής. Ωστόσο, η επιτυχία του Όσοφ δεν αποδίδεται αποκλειστικά στις αδυναμίες της ρεπουμπλικανικής υποψηφιότητας. Ο ίδιος επέλεξε να εστιάσει στην οικονομία, αποφεύγοντας να τοποθετήσει τις κοινωνικές αντιπαραθέσεις και το Παλαιστινιακό στο επίκεντρο της πολιτικής του ταυτότητας.
Η διαδρομή του στην πολιτική είναι σχετικά σύντομη, αλλά περιλαμβάνει σημαντικές επιτυχίες. Πριν εκλεγεί, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και διηύθυνε την εταιρεία παραγωγής ντοκιμαντέρ Insight, η οποία πραγματοποίησε έρευνες για υποθέσεις διαφθοράς, μεταξύ άλλων στην Αφρική.
Το 2017 επιχείρησε ανεπιτυχώς να εκλεγεί στη Βουλή των Αντιπροσώπων στις ΗΠΑ. Τρία χρόνια αργότερα, σε ηλικία μόλις 33 ετών, κέρδισε οριακά μια θέση στη Γερουσία, αφαιρώντας από τους Ρεπουμπλικάνους έδρα που διατηρούσαν επί 16 χρόνια. Καθοριστική υπήρξε η στήριξη της ισχυρής αφροαμερικανικής κοινότητας της Τζόρτζια, η οποία αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού της Πολιτείας. Σημαντική ήταν επίσης η προηγούμενη συνεργασία του με τον Τζον Λιούις, εμβληματική μορφή του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα, ο οποίος πέθανε το 2020.
Ο γερουσιαστής έχει ξεχωρίσει και στις ακροάσεις του Κογκρέσου. Άσκησε πιέσεις στον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ σχετικά με τη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν, ενώ τον Ιούλιο έφερε σε δύσκολη θέση τον υποψήφιο για τη διεύθυνση της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών Τζέι Κλέιτον, όταν εκείνος απέφυγε να απαντήσει εάν ο Τζο Μπάιντεν είχε κερδίσει τις εκλογές του 2020.
Η πολιτική φυσιογνωμία του Όσοφ παραπέμπει σε μια μετριοπαθή εκδοχή του Δημοκρατικού Κόμματος, με έμφαση στην οικονομία και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Αυτό ακριβώς το προφίλ ενδέχεται να του προσφέρει πλεονέκτημα σε μια αναμέτρηση όπου το κόμμα θα αναζητήσει υποψήφιο ικανό να προσελκύσει ψηφοφόρους πέρα από τον παραδοσιακό προοδευτικό του πυρήνα.
Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια Γκάβιν Νιούσομ © EPA/ANDRI TAMBUNAN
Γκάβιν Νιούσομ: Ο πιο ορατός αντίπαλος του Τραμπ διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο
Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ αποτελεί μία από τις ισχυρότερες υποψηφιότητες που διαμορφώνονται στο εσωτερικό των Δημοκρατικών. Δεν περίμενε, άλλωστε, τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών για να αρχίσει να προετοιμάζει το πολιτικό του μέλλον.
Από την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία στις ΗΠΑ, έχει αναδειχθεί σε έναν από τους πιο έντονους επικριτές του Αμερικανού προέδρου. Η πρώτη μεγάλη αντιπαράθεση μεταξύ τους ξέσπασε με αφορμή την ανάπτυξη της Εθνοφρουράς στο Λος Άντζελες, με την κυβέρνηση της Καλιφόρνιας να προσφεύγει στη δικαιοσύνη κατά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο Νιούσομ πρωταγωνίστησε στην πολιτική μάχη για τον ανασχεδιασμό των εκλογικών περιφερειών, προωθώντας την Πρόταση 50. Η πρωτοβουλία εγκρίθηκε από τους ψηφοφόρους και επέτρεψε στους Δημοκρατικούς να διεκδικήσουν πέντε επιπλέον έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Παράλληλα, αξιοποίησε τις διεθνείς δημόσιες παρεμβάσεις του για να ενισχύσει την αντιπαράθεσή του με τον Τραμπ, ασκώντας κριτική στην πολιτική του σε διεθνή φόρα, όπως το Νταβός και η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου.
Ιδιαίτερη επιτυχία είχε και η παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αντιγράφοντας το επιθετικό επικοινωνιακό ύφος του Αμερικανού προέδρου, ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας δημιούργησε μια πολιτική περσόνα που του εξασφάλισε αναγνωρισιμότητα σε εθνικό επίπεδο. Η στρατηγική του είναι να αντιμετωπίζει τον Τραμπ με τους δικούς του επικοινωνιακούς όρους, χωρίς να αποφεύγει τις προσωπικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις.
Η πολιτική του διαδρομή περιλαμβάνει διαδοχικούς σταθμούς στην Καλιφόρνια. Διετέλεσε δήμαρχος του Σαν Φρανσίσκο, στη συνέχεια αντικυβερνήτης και από το 2019 κυβερνήτης της πολυπληθέστερης Πολιτείας των ΗΠΑ. Η Καλιφόρνια, η οποία εάν ήταν ανεξάρτητη χώρα θα συγκαταλεγόταν στις τέσσερις μεγαλύτερες οικονομίες παγκοσμίως, προσφέρει στον Νιούσομ σημαντικό πολιτικό και οικονομικό κεφάλαιο.
Ωστόσο, η προοπτική μιας εθνικής υποψηφιότητας δεν είναι απαλλαγμένη από εμπόδια. Οι επικριτές του τον παρουσιάζουν ως εκπρόσωπο μιας οικονομικά εύπορης και πολιτικά φιλελεύθερης Καλιφόρνιας, αποκομμένο από τις δυσκολίες των εργαζομένων και των ψηφοφόρων στις πιο συντηρητικές Πολιτείες.
Το 2021, μάλιστα, είχε δεχθεί έντονη κριτική όταν εντοπίστηκε σε πολυτελές εστιατόριο στην κοιλάδα Νάπα, την περίοδο εφαρμογής περιοριστικών μέτρων λόγω της πανδημίας Covid-19. Η υπόθεση προκάλεσε πολιτική κρίση και απειλήθηκε ακόμη και η παραμονή του στην εξουσία, μέσα από διαδικασία ανάκλησης της εκλογής του. Τελικά, διατήρησε τη θέση του.
Σήμερα, η ανοιχτή σύγκρουσή του με τον Τραμπ έχει ανανεώσει την πολιτική του δυναμική. Ωστόσο, ο ίδιος αναγνωρίζει ότι η αντιπαράθεση με τον πρόεδρο δεν αρκεί από μόνη της για να αποτελέσει ολοκληρωμένο πολιτικό πρόγραμμα. Σε συζήτηση με τον δημοσιογράφο του CNN Τζέικ Τάπερ, τον Σεπτέμβριο, υπογράμμισε την ανάγκη οι Δημοκρατικοί να κατανοήσουν τι πραγματικά εκφράζει η σημερινή πολιτική συγκυρία.
Παράλληλα, παραδέχθηκε ότι κάθε ενδεχόμενη υποψηφιότητα χρειάζεται έναν βαθύτερο και πειστικό λόγο ύπαρξης, ο οποίος θα τη διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες. Με την ολοκλήρωση της δεύτερης θητείας του, τον Ιανουάριο του 2027, ο Νιούσομ θα έχει τη δυνατότητα να αφιερωθεί πλήρως στην προετοιμασία μιας ενδεχόμενης προεδρικής εκστρατείας.
Η Κάμαλα Χάρις © EPA/LESLIE PLAZA JOHNSON
Κάμαλα Χάρις: Το πλεονέκτημα της εμπειρίας και το βάρος της ήττας του 2024
Η Κάμαλα Χάρις εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες των Δημοκρατικών, παρά την ήττα της από τον Ντόναλντ Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του 2024. Η παρουσία της στις ενδιάμεσες εκλογές ήταν έντονη, χωρίς ωστόσο να εξασφαλίσει την καθολική αποδοχή των υποψηφίων του κόμματος.
Η πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ συμμετείχε σε προεκλογικές συγκεντρώσεις στο Μίσιγκαν, στην Τζόρτζια και στη Νεβάδα, επιχειρώντας να κινητοποιήσει τη βάση των Δημοκρατικών. Εμφανίστηκε, μάλιστα, μαζί με τον πολιτικό της αντίπαλο και πιθανό διεκδικητή του προεδρικού χρίσματος Γκάβιν Νιούσομ, σε εκδήλωση στο Λος Άντζελες για την υποστήριξη του Ξαβιέ Μπεσέρα.
Ωστόσο, αρκετοί υποψήφιοι απέφυγαν να συνδεθούν δημόσια με την πρώην αντιπρόεδρο, ιδίως σε Πολιτείες όπου οι Δημοκρατικοί επιχείρησαν να προσελκύσουν συντηρητικούς και ανεξάρτητους ψηφοφόρους.
Στο Τέξας, ο Τζέιμς Ταλαρίκο και η υποψήφια κυβερνήτης Τζίνα Χινοχόσα κράτησαν αποστάσεις. Στην Αϊόβα, ο Ρομπ Σαντ και ο Τζος Τούρεκ δεν αξιοποίησαν την υποστήριξή της, ενώ στο Κάνσας ο Άνταμ Χάμιλτον απέρριψε ευγενικά την πιθανότητα κοινής προεκλογικής εμφάνισης, εκτιμώντας ότι η παρουσία της δεν θα τον βοηθούσε να κερδίσει στην Πολιτεία.
Η επιφυλακτικότητα αυτή αποτυπώνει το βασικό πρόβλημα της Χάρις: η υποψηφιότητά της παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένη με την ήττα του 2024 και την πολιτική φθορά της προηγούμενης κυβέρνησης του Τζο Μπάιντεν.
Η ίδια επιχείρησε να παρουσιάσει τη δική της εκδοχή για την αποτυχημένη εκστρατεία μέσα από βιβλίο, στο οποίο περιέγραψε τις 107 ημέρες της προεκλογικής της προσπάθειας. Υποστήριξε ότι βρέθηκε αντιμέτωπη με ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, καθώς ανέλαβε την υποψηφιότητα μετά την αποχώρηση του Μπάιντεν, χωρίς να έχει προηγηθεί μια κανονική διαδικασία προκριματικών εκλογών.
Παρά τις δυσκολίες, η Χάρις διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα. Είναι η μόνη από τους δυνητικούς διεκδικητές που έχει υπηρετήσει ως αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, ενώ διαθέτει πανεθνική αναγνωρισιμότητα, πολιτική εμπειρία και ισχυρές διασυνδέσεις με τους χρηματοδότες του κόμματος.
Πριν από την εκλογή της στην αντιπροεδρία, είχε διατελέσει γενική εισαγγελέας του Σαν Φρανσίσκο και της Καλιφόρνιας, ενώ το 2020 επιλέχθηκε από τον Τζο Μπάιντεν ως υποψήφια αντιπρόεδρος. Σύμφωνα με τις αναφορές του κειμένου, διατηρεί ισχυρή θέση στις μετρήσεις για το χρίσμα του 2028 και εξακολουθεί να έχει σημαντική απήχηση στη βάση των Δημοκρατικών.
Κατά τη διάρκεια των ενδιάμεσων εκλογών, βρέθηκε στο πλευρό του Αμπντούλ Ελ-Σαγιέν στο Ντιτρόιτ, ενώ υποστήριξε και την προοδευτική Άντζι Νίξον στη Φλόριντα. Στα τέλη Οκτωβρίου βρέθηκε στην Ατλάντα, όπου συμμετείχε σε εκδήλωση υπέρ του γερουσιαστή Τζον Όσοφ, ο οποίος την προσκάλεσε να ανέβει στη σκηνή.
Παράλληλα, πραγματοποίησε επαφές με σημαντικούς χρηματοδότες στο πλαίσιο της προσπάθειας συγκέντρωσης πόρων για το κόμμα. Αν και δεν έχει ανακοινώσει τις προθέσεις της για το 2028, έχει παραδεχθεί ότι εξετάζει το ενδεχόμενο μιας νέας προεδρικής υποψηφιότητας.
Η Χάρις βρίσκεται, επομένως, μπροστά σε ένα κρίσιμο δίλημμα: να αξιοποιήσει την εμπειρία και την αναγνωρισιμότητά της ή να αποδείξει ότι μπορεί να αποστασιοποιηθεί από την πολιτική κληρονομιά της ήττας του 2024.
Η μάχη για τις ΗΠΑ περνά και από την προοδευτική συμμαχία
Η αναμέτρηση για το προεδρικό χρίσμα δεν περιορίζεται στους γνωστούς πρωταγωνιστές. Ένα σημαντικό τμήμα των Δημοκρατικών αναζητά υποψηφίους που θα μπορούσαν να συνδυάσουν προοδευτικές κοινωνικές θέσεις με την ικανότητα προσέλκυσης ψηφοφόρων σε παραδοσιακά ρεπουμπλικανικές Πολιτείες.
Σε αυτή την κατηγορία εντάσσεται ο Άντι Μπεσίρ, 48 ετών, κυβερνήτης του Κεντάκι, μιας Πολιτείας με σταθερή ρεπουμπλικανική παράδοση. Οι επανειλημμένες εκλογικές επιτυχίες του έχουν ενισχύσει την εθνική του αναγνωρισιμότητα, ενώ η παρουσία του στην Ένωση Κυβερνητών τού προσφέρει ένα ευρύτερο πολιτικό δίκτυο.
Οι πρόσφατες εκλογές ενίσχυσαν επίσης τη θέση των Δημοκρατικών σε πέντε Πολιτείες, την Τζόρτζια, το Τέξας, το Οχάιο, την Αϊόβα και τη Νεβάδα, εξέλιξη που διευρύνει τις προοπτικές του κόμματος. Με πολιτική καταγωγή από τον Νότο και εμπειρία διακυβέρνησης σε συντηρητικό περιβάλλον, ο Μπεσίρ θεωρείται ότι διαθέτει τη δυνατότητα να απευθυνθεί σε εκλογικά ακροατήρια πέρα από τον παραδοσιακό πυρήνα των Δημοκρατικών.
Την ίδια στιγμή, ο κυβερνήτης του Ιλινόι Τζ. Μπ. Πρίτσκερ διαθέτει ένα διαφορετικό πλεονέκτημα: την οικονομική ισχύ. Ο 61χρονος δισεκατομμυριούχος, κληρονόμος της οικογένειας που συνδέεται με τον ξενοδοχειακό όμιλο Hyatt, έχει τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει σημαντικό μέρος μιας ενδεχόμενης προεκλογικής εκστρατείας. Η επανεκλογή του με ποσοστό 60% ενίσχυσε τη θέση του, ενώ η ανοιχτή αντιπαράθεσή του με τον Τραμπ τον έχει καταστήσει ένα από τα αναγνωρίσιμα πρόσωπα της αντιπολίτευσης.
Αντίστοιχα, ο κυβερνήτης της Πενσυλβάνια Τζος Σαπίρο επανεξελέγη με 60%, επιβεβαιώνοντας την εκλογική του απήχηση σε μία από τις πλέον κρίσιμες πολιτείες των ΗΠΑ. Το όνομά του είχε ήδη συζητηθεί ως πιθανή επιλογή για την αντιπροεδρία στο πλευρό του Τζο Μπάιντεν, ενώ η αποτελεσματικότητά του στη διακυβέρνηση αποτελεί βασικό στοιχείο της πολιτικής του ταυτότητας.
O Ζοχράν Μαμντάνι και ο Αμπντούλ Ελ Σαγιέντ © EPA/ Powergame.gr
Μαμντάνι: Ο αριστερός παίκτης που θέλει να διαμορφώσει την κούρσα του 2028
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η στρατηγική του νέου δημάρχου της Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάνι. Αν και δεν έχει τη συνταγματική δυνατότητα να διεκδικήσει ο ίδιος την προεδρία των ΗΠΑ, καθώς έχει γεννηθεί στην Ουγκάντα και δεν είναι γεννημένος Αμερικανός πολίτης, φιλοδοξεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της επόμενης προεδρικής αναμέτρησης.
Στόχος του είναι να εξελιχθεί σε κεντρικό παράγοντα της προοδευτικής πτέρυγας των Δημοκρατικών, συμβάλλοντας στη συγκρότηση ενός πολιτικού μετώπου που θα εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργαζομένων και τις προτεραιότητες της Αριστεράς.
Σύμφωνα με τέσσερις πηγές που επικαλείται το Axios, ο Μαμντάνι έχει πραγματοποιήσει κατ’ ιδίαν συναντήσεις με συνδικαλιστικούς ηγέτες, συζητώντας την ανάγκη να υποστηριχθεί ένας υποψήφιος με ισχυρές αναφορές στο εργατικό κίνημα και την προοδευτική πολιτική ατζέντα.
Οι επαφές αυτές αποκαλύπτουν, παράλληλα, την αβεβαιότητά του σχετικά με τις προθέσεις της στενής πολιτικής του συμμάχου, της βουλευτή Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ. Ο Μαμντάνι δεν γνωρίζει εάν εκείνη θα αποφασίσει τελικά να διεκδικήσει το προεδρικό χρίσμα το 2028, γεγονός που καθιστά αναγκαία την προετοιμασία εναλλακτικών σχεδίων.
Η στρατηγική του δεν περιορίζεται, επομένως, στην υποστήριξη ενός συγκεκριμένου προσώπου. Επιδιώκει να δημιουργήσει έναν μηχανισμό πολιτικού συντονισμού, ο οποίος θα επιτρέψει στις προοδευτικές δυνάμεις να κινητοποιηθούν γρήγορα εάν διαπιστωθεί ότι ένας κεντρώος υποψήφιος αποκτά σαφές προβάδισμα στην εσωκομματική κούρσα.
Το πολιτικό προηγούμενο που φαίνεται να επηρεάζει τους σχεδιασμούς του είναι η διαδικασία προκριματικών εκλογών του 2020. Τότε, ο πρώην πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα φέρεται να συνέβαλε στην ενοποίηση της υποστήριξης των Δημοκρατικών γύρω από τον Τζο Μπάιντεν, περιορίζοντας την εκλογική δυναμική του Μπέρνι Σάντερς.
Αυτό το ενδεχόμενο θέλει να αποτρέψει ο Μαμντάνι: μια εξέλιξη κατά την οποία οι μετριοπαθείς δυνάμεις θα καταφέρουν να συσπειρωθούν γύρω από έναν υποψήφιο πριν προλάβει η προοδευτική πτέρυγα να οργανώσει τη δική της απάντηση.
Η κινητικότητα αυτή αποκαλύπτει ότι η μάχη για το 2028 έχει ήδη αρχίσει, πολύ πριν από την επίσημη έναρξη της προεκλογικής διαδικασίας. Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο ποιος θα διεκδικήσει το χρίσμα, αλλά και ποια πολιτική κατεύθυνση θα επιλέξουν οι Δημοκρατικοί για την επόμενη ημέρα στις ΗΠΑ. Οι προοδευτικοί, από την πλευρά τους, επιδιώκουν να αξιοποιήσουν τη δυναμική της κοινωνικής κινητοποίησης, των συνδικάτων και της αμφισβήτησης των οικονομικών και πολιτικών ελίτ.
Ανάμεσα σε αυτές τις δύο στρατηγικές θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό η φυσιογνωμία του Δημοκρατικού Κόμματος. Κι ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ εξακολουθεί να αποτελεί τον βασικό πολιτικό αντίπαλο, η μάχη για την επόμενη ηγεσία των Δημοκρατικών εξελίσσεται ήδη σε μια σύνθετη αναμέτρηση για τον έλεγχο της πολιτικής ατζέντας, των συμμαχιών και της εκλογικής στρατηγικής του κόμματος.
