Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών ο σπουδαίος ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος, αφήνοντας πίσω του μια πλούσια και ανεξίτηλη παρακαταθήκη στον ελληνικό κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο.
Ο αγαπημένος καλλιτέχνης, που τα τελευταία χρόνια έδινε σκληρή μάχη με τον καρκίνο, άφησε την τελευταία του πνοή σε δημόσιο νοσοκομείο της Αθήνας.
Γεννημένος την 1η Αυγούστου 1952 στα Φιλιατρά Μεσσηνίας, ο Καλογερόπουλος σπούδασε υποκριτική στις δραματικές σχολές Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη και Αθηνών. Με την ιδιαίτερη φυσιογνωμία, το αυθεντικό ταλέντο και τον αμεσότητα που τον χαρακτήριζε, ξεχώρισε γρήγορα, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία, τη συγγραφή σεναρίων, την ποίηση και το τραγούδι.
Η τηλεοπτική του διαδρομή ξεκίνησε από νωρίς, με συμμετοχές σε εμβληματικές παραγωγές όπως «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Ο φωτογράφος του χωριού» και «Μεθυσμένη Πολιτεία», ενώ αργότερα έγραψε ιστορία με την παρουσία του στο θρυλικό «Κάμπινγκ». Ωστόσο, η μεγάλη οθόνη ήταν εκείνη που τον καθιέρωσε ως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της γενιάς του.
Το 1981, η συμμετοχή του στην πολιτική σάτιρα «Μάθε παιδί μου γράμματα» του Θόδωρου Μαραγκού, δίπλα στον Βασίλη Διαμαντόπουλο και τον Κώστα Τσάκωνα, του χάρισε την πρώτη του διάκριση στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ακολούθησαν η «Άρπα Colla» (1982) και το ιστορικό «Ρεμπέτικο» (1983) του Κώστα Φέρρη, όπου η ερμηνεία του απέσπασε εκ νέου βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Η απόλυτη καταξίωση ήρθε το 1984 με την εμβληματική κωμωδία «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη. Η ενσάρκωση του φαντάρου Γιάννη Παπαδόπουλου έγραψε εποχή και του χάρισε το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Από το 1980 που ξεκίνησε η κινηματογραφική του καριέρα, συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες, όπως οι Νίκος Περάκης, Θόδωρος Μαραγκός, Κώστας Φέρρης, Νίκος Ζαπατίνας, ενώ ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με γνωστούς ηθοποιούς, όπως οι Γιώργος Κιμούλης, Ηλίας Λογοθέτης, Αντώνης Καφετζόπουλος κ.ά. Το 1981 έπαιξε τον πρώτο του μεγάλο ρόλο στον κινηματογράφο, στο “Μάθε παιδί μου γράμματα”, όπου έλαβε ειδικό βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το 1982 συμμετείχε στην ταινία “‘Αρπα Colla” και το 1983 ακολούθησε άλλη μία επιτυχημένη ερμηνεία στην ταινία “Ρεμπέτικο”, όπου τιμήθηκε με το Βραβείο της Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το 1984 έπαιξε στην ταινία “Λούφα και παραλλαγή”, ερμηνεύοντας τον ρόλο ενός φαντάρου, του Γιάννη Παπαδόπουλου. Από την ερμηνεία του αυτή κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Ο Ν. Καλογερόπουλος ασχολήθηκε και με άλλα καλλιτεχνικά είδη, όπως η ποίηση και το τραγούδι. Παράλληλα, έγραψε θεατρικά έργα όπως το “Σατιρικό των Ελλήνων” και “Οι κυνικοί ξανάρχονται”. Το 1991, κυκλοφόρησε τη δεύτερη ποιητική του συλλογή με όνομα “Επιστρόφια”. Η πρώτη του ποιητική συλλογή “Θετή Ταυτότης” είχε δημοσιευτεί 10 χρόνια πριν (1981). Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο “Τα δέοντα”, σε μουσική και στίχους του ιδίου.
Στον κινηματογράφο έπαιξε επίσης στην ταινία “Θηλυκή εταιρεία” (1999) και “Ένας κι ένας” (2000), όπου και βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου. Ακολούθησαν κι άλλες ταινίες έως το 2011, οπότε έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία “Οι ιππείς της Πύλου”, στην οποία έγραψε επίσης το σενάριο και τη μουσική, ενώ συμμετείχε και ως ηθοποιός. Την αμέσως επόμενη χρονιά συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη “Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου”.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος υπήρξε ένας ατόφιος καλλιτέχνης που σφράγισε με το πέρασμά του τη νεότερη πολιτιστική μας κληρονομιά.
