Μηνύματα προς Βρυξέλλες για την βιομηχανική πολιτική της ΕΕ έστειλε ο επικεφαλής της Metlen, Ευάγγελος Μυτιληναίος, στην παρέμβασή του κατά τη Γενική Συνέλευση της European Metals (που πραγματοποιήθηκε κατ’ εξαίρεση στην Αθήνα και όχι στις Βρυξέλλες), παραδίδοντας την προεδρία του συνδέσμου των εταιρειών μη σιδηρούχων μετάλλων στην Ευρώπη μετά από δυο συνεχόμενες θητείες. Το βασικότερο εξ αυτών ήταν ότι παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί σε σχέση με μερικά χρόνια πριν -με τις Βρυξέλλες να αναγνωρίζουν πλέον τον κομβικό ρόλο της βιομηχανίας για την ανταγωνιστικότητα και την στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης-, απαιτείται οι δεσμεύσεις να μετουσιωθούν σε απτές πρωτοβουλίες και να ληφθούν ακόμα πιο δραστικά μέτρα για να αποτραπεί ο κίνδυνος αποβιομηχάνισης της Γηραιάς Ηπείρου, με τη μείωση του ενεργειακού να παραμένει στην κορυφή των προτεραιοτήτων. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο κ, Μυτιληναίος, «Εάν η ευρωπαϊκή βιομηχανία συνεχίσει να πληρώνει σημαντικά υψηλότερο κόστος ενέργειας από τους ανταγωνιστές της στον υπόλοιπο κόσμο, τότε το κεφάλαιο, οι θέσεις εργασίας και η καινοτομία θα μετακινηθούν σταδιακά αλλού. Το βλέπουμε ήδη να συμβαίνει σε έναν βαθμό. Η ανταγωνιστική, ασφαλής και αξιόπιστη ενέργεια θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια βιομηχανική υποδομή, γιατί είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο θα οικοδομηθεί η βιομηχανική ανθεκτικότητα της Ευρώπης».
Την ανάγκη για περαιτέρω μέτρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο για το ενεργειακό κόστος ανέδειξε άλλωστε μιλώντας στην ίδια εκδήλωση και ο Γενικός Γραμματέας της European Metals Τζέιμς Γουότσον, αναφερόμενος στην πρόταση του Συνδέσμου για μια «τιμή αναφοράς» 50 ευρώ/MWh για το ρεύμα των ενεργοβόρων βιομηχανιών της Ευρώπης και επισημαίνοντας ότι το ισχύον πλαίσιο στήριξης της ΕΕ (CISAF) αν και κινείται προς την σωστή κατεύθυνση, εξαρτάται εν πολλοίς από τα δημοσιονομικά περιθώρια κάθε κράτους-μέλους.
Το γάλλιο της Metlen και η ζήτηση από Ασία και ΗΠΑ
Σύμφωνα με τον κ. Μυτιληναίο, «αν η ενέργεια είναι η βάση της ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας, τότε οι επενδύσεις είναι το τελικό τεστ, διότι οι εταιρείες επενδύσουν εκεί που υπάρχει εμπιστοσύνη και όχι αβεβαιότητα», αναδεικνύοντας την ανάγκη για περαιτέρω πρωτοβουλίες από τις Βρυξέλλες, για τη στήριξη βιομηχανικών projects που ενισχύουν την στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης σε κρίσιμες πρώτες ύλες, όπως η επένδυση της Metlen στο γάλλιο. Όπως σημείωσε, «όταν αποφασίσουμε να επενδύσουμε στην παραγωγή γαλλίου ανταποκρινόμασταν σε μια στρατηγική ανάγκη της Ευρώπης, αλλά η εμπειρία μας, μας έδειξε πόσο δύσκολη παραμένει η ανάπτυξη στρατηγικών βιομηχανικών projects στη Γηραιά Ήπειρο, καθώς απαιτεί ανταγωνιστική ενέργεια, πρόσβαση σε χρηματοδότηση, προβλέψιμες ρυθμίσεις και -πάνω από όλα- ένα πλαίσιο που δίνει στις εταιρείες την εμπιστοσύνη να επενδύσουν…Είναι γνωστό στις διεθνείς αγορές ότι το project της Metlen στο γάλλιο είναι το πιο αναπτυγμένο στη Δύση και ότι θα παράγει σε μεγάλη κλίμακα σε περίπου ένα χρόνο από τώρα. Όμως, η μεγαλύτερη ζήτηση δεν προέρχεται από την Ευρώπη, αλλά από την Ιαπωνία, της ΗΠΑ και τη Νότιο Κορέα, με την Ευρώπη στην τέταρτη θέση. Αυτό συμβαίνει επειδή το γάλλιο χρησιμοποιείται σε πολύ προχωρημένες τεχνολογικές εφαρμογές και η Ευρώπη δεν το χρειάζεται τόσο πολύ. Όταν ξεκινήσουμε να ανακοινώνουμε τα πρώτα μας συμβόλαια με πελάτες, θα γίνει πλήρως κατανοητό το πρόβλημα. Ξεκινήσαμε το γάλλιο με το βλέμμα στην Ευρώπη, αλλά ίσως να μην έχουμε Ευρωπαίους πελάτες», τόνισε ο επικεφαλής της Metlen, στέλνοντας το μήνυμα ότι η Ευρώπη πρέπει να διευκολύνει τις στρατηγικές επενδύσεις στο μέγιστο βαθμό. Παράλληλα, «φωτογράφισε» εμμέσως πλην σαφώς την υστέρηση της Ευρώπης στις τεχνολογίες αιχμής (πχ ημιαγωγοί, όπου το γάλλιο είναι βασικό συστατικό) σε σχέση με την Ασία και τις ΗΠΑ και τον μακρύ δρόμο που έχει να διανύσει για να καλύψει το επενδυτικό κενό και το «κενό καινοτομίας» που εμφανίζει και να παράγει προϊόντα που θα κυριαρχούν στις διεθνείς αγορές.
Η αλλαγή πλεύσης της Ευρώπης για τον κλάδο των μετάλλων
Κάνοντας τον απολογισμό της θητείας του στην προεδρία της European Metals (πρώην Eurometaux) την περίοδο 2022-2026- ο κ. Μυτιληναίος αναφέρθηκε στις αλλαγές που συντελέστηκαν κατά την περίοδο αυτή. Τότε οι κρίσιμες πρώτες ύλες αντιμετωπίζονταν ακόμη από πολλούς ως ένα εξειδικευμένο και μάλλον περιφερειακό ζήτημα πολιτικής. Σήμερα, η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Η άμυνα, η οικονομική ασφάλεια και η βιομηχανική ανθεκτικότητα έχουν περάσει στον πυρήνα της ευρωπαϊκής ατζέντας. Η αλλαγή αυτή επηρέασε και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η Ευρώπη τη βιομηχανία και κατ’ επέκταση τα μέταλλα. Όπως τόνισε ο Εκτελεστικός Πρόεδρος της Metlen, αν υπάρχει κάτι για το οποίο αισθάνεται ικανοποίηση από την προεδρία του, είναι η «έστω και μικρή» συμβολή του στο να μετακινηθεί η Κομισιόν προς μια πιο ρεαλιστική κατεύθυνση για τον ρόλο της βιομηχανία. Υπενθύμισε μάλιστα ότι πριν από περίπου δέκα χρόνια, σε συζητήσεις στις Βρυξέλλες, η βαριά βιομηχανία αντιμετωπιζόταν σχεδόν ως βάρος για την Ευρώπη. Το μήνυμα προς τους βιομηχάνους, όπως το περιέγραψε, ήταν περίπου «πάρτε τα εργοστάσιά σας και φύγετε». Σήμερα, όπως τόνισε, η Ευρώπη έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι χωρίς βιομηχανία δεν μπορεί να υπάρξει στρατηγική αυτονομία.
Τα μέταλλα ως θεμέλιο της στρατηγικής αυτονομίας
Ο κ. Μυτιληναίος έθεσε στο επίκεντρο ένα βασικό επιχείρημα: τα μέταλλα δεν είναι απλώς ένας ακόμη βιομηχανικός κλάδος. Είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζονται σχεδόν όλες οι στρατηγικές φιλοδοξίες της Ευρώπης.
Από την άμυνα και την ηλεκτροκίνηση έως τους ημιαγωγούς, τις μπαταρίες, τις ΑΠΕ και την τεχνητή νοημοσύνη, κάθε κρίσιμη αλυσίδα αξίας ξεκινά από τα μέταλλα. Χωρίς αυτά, όπως είπε, δεν μπορεί να υπάρξει ούτε βιομηχανική ανταγωνιστικότητα, ούτε τεχνολογική ηγεσία, ούτε οικονομική ασφάλεια.
Κατά τον ίδιο, το μήνυμα αυτό έχει πλέον γίνει περισσότερο κατανοητό στην Ευρώπη. Το επόμενο βήμα, όμως, δεν είναι η αναγνώριση του προβλήματος, αλλά η εφαρμογή συγκεκριμένων πολιτικών. Η πρόκληση δεν είναι πια να πείσει κανείς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς ότι τα μέταλλα είναι στρατηγικής σημασίας, αλλά να δημιουργηθούν οι όροι ώστε η παραγωγή και οι επενδύσεις να μπορούν πράγματι να αναπτυχθούν στην Ευρώπη.
Σε αυτό το πλαίσιο, υπογράμμισε ότι η βιομηχανική ανταγωνιστικότητα δεν μπορεί να οικοδομηθεί μέσα από αποσπασματικές πολιτικές. Μια επενδυτική απόφαση, όπως εξήγησε, δεν ξεχωρίζει την ενεργειακή πολιτική από την κλιματική πολιτική, την εμπορική πολιτική, την πολιτική ανταγωνισμού ή τη βιομηχανική στρατηγική. Τα εξετάζει όλα μαζί. Το ίδιο, είπε, πρέπει να κάνουν και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί.
Διαβάστε περισσότερα στο energygame.gr
