Στις ΗΠΑ ο Μητσοτάκης
Για μία εβδομάδα θα τον χάσουμε τον πρόεδρο Μητσοτάκη, κάνοντας υπομονή μέχρι την Κυριακή που έρχεται για να τον ξαναδούμε από κοντά. Ως γνωστόν, ο πρωθυπουργός ταξίδεψε για τις ΗΠΑ, προκειμένου να παραστεί στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ. Σήμερα και αύριο ο αρχηγός Κυριάκος θα βρίσκεται στο Σαν Φρανσίσκο, όπου εκτός των άλλων θα επισκεφτεί την Tesla. Από αίσθηση και μόνο δεν αποκλείω η εβδομαδιαία παραμονή του Μητσοτάκη στις ΗΠΑ να συνοδευτεί και από μια συνάντηση-έκπληξη, που ουδείς μπορεί να γνωρίζει. Πάντως, η θεία μου από τα Χανιά ζει και αναπνέει για να δει τον λατρεμένο της Κυριάκο να τα λέει, έστω και στο όρθιο, με τον πρόεδρο Τραμπ.
Χαμός στην ενθρόνιση του Αρχιεπισκόπου Καναδά
Αυτό που έγινε το Σαββατοκύριακο στο Τορόντο του Καναδά δεν είχε προηγούμενο. Αναφέρομαι στην τελετή ενθρόνισης του νέου Αρχιεπισκόπου Απόστολου, στην οποία παρέστησαν χιλιάδες (και κυριολεκτώ) πιστοί. Από την Αθήνα, εκτός από τον υπουργό Γεραπετρίτη και την υπουργό Ζαχαράκη, βρέθηκαν και καμιά εκατοστή πολίτες της Ρόδου, που πήγαν για να τιμήσουν τον συντοπίτη τους ιεράρχη. Εκτός από τους Ροδίτες, μέχρι το Τορόντο «πετάχτηκαν» και εκατοντάδες πιστοί από το Νιου Τζέρσεϊ, πόλη που για χρόνια ιερουργούσε ο συγκεκριμένος ποιμενάρχης.
Συμβούλιο υπουργών Εξωτερικών στις ΗΠΑ
Και μια και αναφέρθηκα στον Καναδά, να σας πω ότι σήμερα είναι προγραμματισμένη επί αμερικανικού έδαφος η Σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή που πραγματοποιείται μία φορά τον μήνα στις Βρυξέλλες. Δεν θα ανέφερα το συγκεκριμένο γεγονός, αν στην ατζέντα δεν βρισκόταν το θέμα του Καναδά – της εξωτερικής σχέσης που θα έχουν μαζί του οι χώρες της ΕΕ. Ως γνωστόν, θα είναι πρώτο συνδεμένο μέλος, εξέλιξη που, όπως και να το κάνουμε, αποκτά ιδιαίτερη σημειολογία, με δεδομένη την κουβέντα που έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό μεταξύ ΗΠΑ και Καναδά.
Το «ναι» εναντίον του «όχι»
Έχουν το γούστο τους οι αναλύσεις που κάνουν εκεί στην κυβέρνηση σε σχέση με τα μελλούμενα και, δη, αυτά που συνδέονται με το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών. Σύμφωνα με τις βαρύγδουπες αναλύσεις των περισπούδαστων αναλυτών του προέδρου Μητσοτάκη, στις προσεχείς κάλπες επί της ουσίας θα αναμετρηθούν δύο κόσμοι, που τελευταία φορά είχαν την ευκαιρία να μετρηθούν στο δημοψήφισμα του Τσίπρα. Ο κόσμος του «ναι» και ο κόσμος του «όχι». Αυτοί που θέλουν τη σταθερότητα σε όλα τα επίπεδα και οι άλλοι που δεν νοιάζονται για τίποτα, αρκεί να φύγει μία ώρα νωρίτερα ο Μητσοτάκης και να έρθει αυτός που ακόμη δεν κατάφερναν να βρουν παρέα με την εγχώρια διαπλοκή. Τα ποσοστά του «ναι» και του «όχι» είναι γνωστά και δεν χρειάζεται να σας τα επαναλάβω. Εκείνο, ωστόσο, που έχει αρχίσει να με προβληματίζει, διαβάζοντας ενδελεχώς τις δημοσκοπήσεις, είναι ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο κατακερματισμού των ψηφοφόρων του «ναι».
Η απλή μέθοδος των τριών
Καθώς η θεία μου από τα Χανιά πλησιάζει τα 87, αν κάτι φοβάται πέρα από το φάντασμα του μπάρμπα μου, αυτό είναι το Αλτσχάιμερ. Κάπως έτσι, το έχει ρίξει στα σταυρόλεξα και στα μαθηματικά, ώστε να ακονίζει και να θωρακίζει το μυαλό της. Κάθεται, λοιπόν, και παρακολουθεί τις εξαγγελίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης, για να εφαρμόσει στη συνέχεια την απλή μέθοδο των τριών. Η αγαπημένη της άσκηση, λοιπόν, είναι να υπολογίζει «αν τάζουν τόσα τον πρώτο χρόνο, πόσα τάζουν στην τετραετία». Όλο αυτό θα ήταν μια πολύ έξυπνη ιδέα, αν οι πολιτικοί μας υπολόγιζαν λίγο καλύτερα τα οικονομικά μεγέθη που εξαγγέλλουν. Και το γράφω αυτό γιατί ο αγαπημένος μου κλινικάρχης Γαβριλάκης είδε κι έπαθε όλο το Σαββατοκύριακο να πείσει την 86χρονη Χανιώτισσα ότι (ακόμα τουλάχιστον) τα έχει 400. «Αφού, παιδάκι μου, το είπε ο Τσουκαλάς προψές, πως το πρόγραμμα των ΠΑΣΟΚατζήδων είναι 4 δισ. για όλη την τετραετία, πώς βγήκε μετά ο Νικολής κι έλεγε για 1,3 δισ. τον πρώτο χρόνο και 3,8 τον τελευταίο;», ήταν η εύλογη απορία της στο χθεσινό μας τηλεφώνημα. Προσοχή, λοιπόν, στην κοστολόγηση εκεί στη Χαριλάου Τρικούπη, έχουμε και μεγάλους ανθρώπους να προσέχουμε. Όχι τίποτε άλλο, αν δεν βγαίνει η απλή μέθοδος των τριών στην κοστολόγηση, κινδυνεύουν να δουν στην κάλπη όχι τη μέθοδο, αλλά… τα τρία (τοις εκατό, μην παρεξηγηθώ).
Η δουλειά του Χρήστου
Επιστρέφοντας από τις μακροσκελέστατες διακοπές μου, οφείλω να ομολογήσω, ότι ένα από τα επώνυμα που ακούω ολοένα και πιο συχνά είναι αυτό του «Ζωγράφου». Όχι δεν πρόκειται για κάποιον ανταγωνιστή του Φασιανού, αλλά για τον επί χρόνια στενό συνεργάτη του προέδρου Μητσοτάκη, τον Χρήστο Ζωγράφο, που έχω τη βεβαιότητα ότι όσο έκανα βουτιές στα εξωτικά Φαλάσαρνα, κέρδιζε ολοένα και περισσότερο έδαφος στον σκληρό πυρήνα της κεντρικής κυβέρνησης. Για να σας το κάνω πιο λιανά, ο εν λόγω είναι σαν αυτό που λέμε «άνθρωπος για όλες τις δουλειές». Και, χωρίς να έχω κάποιον ιδιαίτερο λόγο να το παίξω καλός στον Ζωγράφο, έχω τη βεβαιότητα ότι ο αρχηγός Κυριάκος δεν πρέπει να ’χει δεύτερο που να κάνει τόσο αποτελεσματικά τη δουλειά που κάνει ο συγκεκριμένος. Με την ευκαιρία, να σας μεταφέρω και μια πληροφορία, σύμφωνα με την οποία ο επί χρόνια στενός συνεργάτης του Κ1 εσχάτως έχει κερδίσει την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη του Κ2 (όπου Κ2, βάλτε Πιερρακάκης).
Αγνοείται ο υπουργός κατά της ακρίβειας
Κάπου στην Κρήτη εντόπισα προ ημερών (τελευταία φορά) τον υπουργό Θεοδωρικάκο, που, αν δεν με απατά ή όχι και τόσο δυνατή μνήμη μου, έχει την αρμοδιότητα να καταπολεμήσει την ακρίβεια. Ο Sir Τάκης, που από την πρώτη στιγμή προσπαθεί να πετάξει την καυτή πατάτα, λέγοντας ότι για τις τιμές της ενέργειας αρμόδιος είναι ο Παπασταύρου, για τα ακτοπλοϊκά ο Κικίλιας, για την εστίαση ο Πιερρακάκης και για τα ράφια των σούπερ μάρκετ ο Σκλαβενίτης, έχω την αίσθηση ότι δεν έχει όρεξη να τρέξει το Νο1 project του Μητσοτάκη. Και όσο λοιπόν ο αρμόδιος υπουργός «πετάει χαρταετό» τόσο αυξάνεται η δυσαρέσκεια του κόσμου, παρατηρώντας ότι η κυβέρνηση αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα στοιχειώδη (κυρίως αυτά που περνούν από το χέρι της) στο πεδίο της ακρίβειας.
Μεθοδικός ο Χατζηδάκης
Αν κάτι κάνει διαχρονικά ξεχωριστό τον αντιπρόεδρο Χατζηδάκη, είναι η μετριοπάθειά του. Αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι που τον καθιστά και μία από τις λίγες λύσεις, στην περίπτωση που κριθεί αναγκαίος ο σχηματισμός κυβέρνησης συνεργασίας. Μάλιστα, εξ όσων φτάνουν στ’ αυτιά μου, ήδη ο επί χρόνια πρωτοκλασάτος της ΝΔ έχει φροντίσει να χτίσει κάποιες γέφυρες, κυρίως προς την πλευρά του Ανδρουλάκη. Συγκεκριμένα, πληροφορούμαι ότι υπάρχει ένας Κεφαλογιάννης (χωρίς να γνωρίζω περισσότερες λεπτομέρειες) που, ενώ διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις με τον Κωστή, απολαμβάνει και της εμπιστοσύνης του αρχηγού Νικόλα. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θέλω να κρατήσετε είναι ότι ο αντιπρόεδρος, δουλεύει μεθοδικά και κυρίως διακριτικά και για το παρόν και για το μέλλον. Αν δεν το καταλάβατε, ο Χατζηδάκης φροντίζει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις, όταν και αν έρθει η ώρα, να προταθεί για μεταβατικός πρωθυπουργός. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, μέρες που είναι, αυτό δεν σημαίνει ότι πέρα και πάνω απ’ όλα δεν εργάζεται νυχθημερόν για την εκλογική επικράτηση της ΝΔ και την τρίτη τετραετία Μητσοτάκη. Αλλά αν δεν κάτσει;
Το πέσιμο σε Φλωρίδη
Οι βολεμένοι της Α’ Θεσσαλονίκης, και αναφέρομαι στους τοπικούς βουλευτές, που απλώς παρακολουθούν την κατρακύλα της ΝΔ τα τελευταία χρόνια, ενοχλήθηκαν, λέει, επειδή ο πρόεδρος Μητσοτάκης αποφάσισε να ενισχύσει το ψηφοδέλτιο με τη συμμετοχή του υπουργού Φλωρίδη. Βλέπετε, θα προτιμούσαν να παραμείνουν ως έχουν τα πράγματα, προκειμένου να μην ιδρώσουν τη… φανέλα τους. Έλα, όμως, που ο αρχηγός Κυριάκος, έχοντας δοκιμάσει αντίστοιχου χαρακτήρα μεταγραφές, σε Α’ Αθηνών με Πιερρακάκη και Δυτικά με Χρυσοχοΐδη, πιστεύει ότι με την προσθήκη του Φλωρίδη μπορεί να ταράξει για τα καλά τα λιμνάζοντα νεοδημοκρατικά ύδατα της συμπρωτεύουσας.
Ο συνεργαζόμενος υπουργός
Η αλήθεια είναι πως, όταν την προηγούμενη Πέμπτη άκουσα στο αυτοκίνητο τον Γιώργο Φλωρίδη στα ομόσταβλα «Παραπολιτικά» και στους συναγωνιστές Σκουρή – Ξενάκη να απαντά κάτι περίεργα στην απλή ερώτηση αν είναι στη ΝΔ λόγω Μητσοτάκη ή αν είναι στη ΝΔ γενικώς, αρχικά νόμιζα πως παράκουσα. Μια και η μέρα ήταν δύσκολη, δεν πρόλαβα να το ψάξω παραπάνω. Έχοντας λίγο παραπάνω ελεύθερο χρόνο το ΣΚ, όμως, τα έβαλα κάτω και είδα πως όντως η απάντηση του υπουργού Φλωρίδη ήταν… ας πούμε προβληματική. Θα το έψαχνα κι άλλο κατά πόσο το καταστατικό της Νέας Δημοκρατίας προβλέπει ακόμα τη δυνατότητα «ανεξάρτητων συνεργαζόμενων» υποψηφίων, ωστόσο είμαι σίγουρος πως θα είναι μάταιος κόπος. Και αυτό γιατί, αν χρειαστεί, ο φίλος μου ο Γιώργος θα βγει να δηλώσει ορθά κοφτά «γαλάζιος» από τα γεννοφάσκια του. Επειδή, όμως, παρά τα όσα γράφω, κατά βάθος τον αγαπώ, του δίνω μια δωρεάν συμβουλή: ότι καλό είναι να μη χρειάζεται κάθε φορά να διορθώνει τα σπασμένα που δημιουργεί. Όχι τίποτε άλλο, αλλά κατεβαίνει για να βοηθήσει τη ΝΔ και με τέτοια «μπρος-πίσω» δεν θα πετύχει τον στόχο του.
Στόχος και ο Παπαγεωργίου
Για να καταλάβετε πόσο βολεμένοι αισθάνονται οι βουλευτές της Α’ Θεσσαλονίκης, πριν από τον Φλωρίδη τους είχε ενοχλήσει και η υποψηφιότητα του νεαρού Γιάννη Παπαγεωργίου, που εδώ και κάτι χρόνια είναι διευθυντής του πρωθυπουργικού γραφείου στη συμπρωτεύουσα. Οι παλιοί του ψηφοδελτίου, που φοβούνται την κόπωση του εκλογικού σώματος, κάνουν μέχρι και μπούλινγκ στους υπουργούς, θεωρώντας ότι «βολεύουν» πολλά από τα στελέχη που τους προτείνει ο Παπαγεωργίου. Προφανώς και δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν ισχύει κάτι τέτοιο, ωστόσο από τη στιγμή που τον επέλεξε ο Μητσοτάκης και τον εμπιστεύεται ο Μπεκίρης, που έχει την ευθύνη της Βόρειας Ελλάδας, νομίζω ότι περισσεύει στον οποιοδήποτε το εσωκομματικό νταβατζιλίκι.
Ανασχηματισμός Κυρανάκη
Μέσα στη βδομάδα, αν όχι την επόμενη, αναμένεται να ξεκινήσουν οι αλλαγές που έχει δρομολογήσει ο γραμματέας Κυρανάκης στην Πειραιώς. Ανάμεσα στα πολλά που σχεδιάζει ο άνδρας είναι και ο ορισμός δύο αναπληρωτών εκπροσώπων Τύπου. Μάλιστα, μια καλή νεοδημοκρατική πηγή έσπευσε να μου αποκαλύψει και τα ονοματεπώνυμα των προσώπων που θα κληθούν να αναλάβουν τις νευραλγικές, εν όψει των εκλογών, θέσεις. Πρόκειται για την Πορφυλένια Κανελλοπούλου και τον Χρήστο Λαγκαδιανό. Μιλάμε για δύο παιδιά από τα καλά της νέας γενιάς, που εκτός του ότι μπορούν, έχω την αίσθηση ότι θέλουν να προσφέρουν, όπως συμβαίνει με τους καλόγερους και τις καλόγριες στα μοναστήρια.
Ο Σταύρος και τα (θολά) νερά
Φαίνεται πως ο πολυπράγμων Παπασταύρου μάλλον δεν ξέρει τι σημαίνει επικοινωνία, έστω για τα βασικά, με τη ΡΑΑΕΥ. Η ΡΑΑΕΥ έχει βγάλει εδώ και καιρό σε διαγωνισμό την υλοποίηση ενός μηχανογραφικού συστήματος, το οποίο θα συγκεντρώνει μετρητικά και άλλα δεδομένα ύδρευσης και αποχέτευσης απ’ όλη την Ελλάδα, κυρίως από τις δημοτικές εταιρείες. Ο διαγωνισμός προκηρύχθηκε την άνοιξη του 2026, με πολύ μικρό χρονικό περιθώριο υποβολής προτάσεων για ένα τόσο σημαντικό έργο. Έγιναν προσφυγές και τελικά ο διαγωνισμός πήρε παράταση για τις 15 Σεπτεμβρίου. Ξαφνικά, την περασμένη Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, δηλαδή δύο εργάσιμες μέρες πριν από τη λήξη της προθεσμίας, δόθηκε νέα παράταση μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου. Κι αυτό γιατί μία ένωση εταιρειών έστειλε στο πάρα ένα -για να μην πούμε στο και ένα- σχετικό αίτημα συμμετοχής. Αυτό, όμως, δημιούργησε απίστευτη καραμπινάτη στρέβλωση στον ανταγωνισμό, καθώς, βάσει της διακήρυξης, τα δικαιολογητικά/πιστοποιητικά πρέπει να έχουν ημερομηνία όχι μεγαλύτερη των 20 ημερών. Συνεπώς, όσοι είχαν προετοιμαστεί για τις 15 Σεπτεμβρίου τώρα δεν προλαβαίνουν για τις 30, παρά μόνο όσες εταιρείες είχαν σχεδιάσει -ή και γνώριζαν…- ότι θα πάρουν την παράταση μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου. Το έργο έχει προϋπολογισμό 2,4 εκατ. ευρώ, αλλά είναι η βάση για μια σειρά άλλων έργων, συνολικού προϋπολογισμού πάνω από 40 εκατ. ευρώ, τα οποία παραδόξως θα χορηγηθούν από το υπουργείο του κ. Παπαστεργίου κι όχι από το ΥΠΕΝ. Τώρα πρέπει να απαντήσει ο Παπασταύρου, ο οποίος κόπτεται ότι είναι παντογνώστης και για τη διαχείριση του νερού και φαίνεται να πιστεύει ότι έχει την μπαγκέτα του μαέστρου. Ξέρει τι παιχνίδι παίζεται στη ΡΑΑΕΥ; Ή θα γίνει και στη διαχείριση του νερού το μπάχαλο, όπως στην αγορά του ηλεκτρισμού; Εκτός κι αν στις καθυστερήσεις βάλει στο παιχνίδι τον Τσάφο, να ασχοληθεί και με τα νερά.
Ο Τσάφος και το φυσικό αέριο
Ενώπιον Θεού και αναγνωστών σπεύδω να ομολογήσω ότι τον υφυπουργό Τσάφο τον αγνοούσα γενικώς πριν τον ανακαλύψει ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Έπειτα από δύο (περίπου) χρόνια που κάνει δίπλα στον υπερατλαντικό Παπασταύρου τον υφυπουργό, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τελικώς δεν έχανα απολύτως τίποτα που δεν είχα γνωρίσει τον άνδρα. Άλλωστε, και τον Πούτιν, που δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω από κοντά, δεν έχω χάσει και πολλά, εκτός από κάτι ψιλά που αντιλαμβάνομαι ότι μοιράζουν οι Ρώσοι, μήπως και ανατρέψουν κάποια στιγμή τον Μητσοτάκη. Επιστρέφω, όμως, στον Τσάφο, για να σας πω ότι με κάτι τέτοιους (απίθανους) τύπους μάλλον δεν θα πρέπει να κοιμόμαστε και τόσο ήσυχοι για τον χειμώνα που έρχεται. Άλλωστε, και να θέλουμε να κοιμηθούμε, είτε από το κρύο είτε από την αφραγκία, δύσκολα θα μας πάρει ο ύπνος.
Οι απευθείας αναθέσεις του γενικού Σιαδήμα
Για τον γενικό του Παπαθανάση, Βασίλη Σιαδήμα, που εκτός των άλλων ονειρεύεται και τη θέση του Στασινού στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, σας έχω γράψει πολλά και διάφορα. Εκείνο που ενδεχομένως έχω παραβλέψει είναι ότι ο νεαρός και φιλόδοξος κομματάρχης εσχάτως έχει νεύρα, με αποτέλεσμα να μιλάει κάπως απρεπώς στους υπηρεσιακούς του υπουργείου. Αφήνω, όμως, αυτό για κάποιους άλλους και πάω σε κάτι φρέσκο που έφτασε εσχάτως μπροστά στα καστανοπρασινα μάτια μου. Και αναφέρομαι σε μια απευθείας ανάθεση, από αυτές που εκθέτουν εαυτούς και αλλήλους, χωρίς κανέναν λόγο. Εκτός κι αν το «γλείψιμο» των υπουργών είναι ένας λόγος.
Στον «Θαλασσινό» ο Τσίπρας
Στην ψαροταβέρνα «Θαλασσινός» εντόπισε πληροφοριοδότης της στήλης, από αυτούς που εξακολουθούν να βγαίνουν τα βράδια (γιατί εγώ το έκοψα), τον πρόεδρο Τσίπρα με τον ηθοποιό Αιμίλιο Χειλάκη. Όπως διακρίνω και από τη σχετική φωτογραφία, οι δύο άνδρες ήταν μόνοι, σαν τις καλαμιές στον κάμπο. Με την ευκαιρία, να σας πω ότι ο αρχηγός Αλέξης έχει αρχίσει να προβληματίζεται, παρατηρώντας ότι εσχάτως έχει πάρει με φόρα (σαν αυτήν της Τσαπανίδου) την κατηφόρα. Οπότε συμπεραίνω ότι μπήκε στον πειρασμό να ξεκινήσει να ψάχνει κόσμο ακόμη και από το θέατρο. Άλλωστε, από το θέατρο του παραλόγου που ζει ότι ο ίδιος, όπως και να το κάνουμε είναι καλύτερο το original.
Ο Τσίπρας με τον Αιμίλιο Χειλάκη στον «Θαλασσινό»
Υποψήφιος στα Χανιά
Με δεδομένο ότι η ΕΛΑΣ δεν έχει κάποιο δυνατό όνομα στον νομό, δεν είναι λίγοι εκείνοι που προτρέπουν τον πρόεδρο Τσίπρα να επιλέξει μία από τις τρεις εκλογικές περιφέρειες, τα Χανιά, για να είναι υποψήφιος. Βλέπετε, από τη μία ο Πολάκης, αν και εφόσον είναι στο τέλος υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ, και από την άλλη ο Μιχάλης ο Αεράκης, που θα κατέβει με το ΠΑΣΟΚ, σχεδόν επιτάσσουν μια δυνατή υποψηφιότητα και από την πλευρά της ΕΛΑΣ. Όχι τίποτε άλλο, αν εξαιρέσει κανείς το Ηράκλειο, στους άλλους τρεις νόμους της Κρήτης, το κόμμα του Αλέξη παλεύει μεταξύ τέταρτης και έκτης θέσης. Κι αν στη «μήτρα» της Κεντροαριστεράς καταγράψει τέτοιες επιδόσεις, αντιλαμβάνεστε ότι δεν μπορεί να περιμένει και πολλά στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Διευθυντικό στέλεχος μιντιακού ομίλου στο επιτελείο της ΕΛΑΣ
Από μια πηγή που σπάνια με ρίχνει στα βράχια πληροφορήθηκα προ ημερών ότι ανάμεσα στα πρόσωπα που εμπιστεύεται ο πρόεδρος Τσίπρας συγκαταλέγεται και πρωτοκλασάτο στέλεχος μεγάλου μιντιακού ομίλου. Ο τελευταίος, μάλιστα, μετέχει και στις πολύ κλειστές συσκέψεις, καταθέτοντας, όπως μου λένε, και τις πιο ρεαλιστικές ιδέες. Με αυτά και κάτι άλλα, αρχίζω να πείθομαι ότι ο αρχηγός Αλέξης, εκτός από «συστημικός», έχει απενοχοποιήσει και τη σχέση των πολιτικών με τους νταβατζήδες, όπως τους είχε αποκαλέσει ο θαυμαστής του, Κώστας Καραμανλής της Ραφήνας.
«Δεν μας βολεύει»
Θυμάστε πριν από λίγους μήνες που πρώτο θέμα συζήτησης παντού ήταν η αίθουσα της δίκης των Τεμπών και το κατά πόσο επαρκούσαν οι 450 θέσεις που είχαν προβλεφθεί; Σε περίπτωση που απορείτε γιατί σταμάτησε αυτή η πολύκροτη δίκη, σας ενημερώνω ότι κάθε άλλο παρά έχει σταματήσει. Απλώς εκείνοι που έκαναν θόρυβο βρήκαν άλλες, πιο χρήσιμες για τους ίδιους ασχολίες. Βλέπετε, το αξίωμα πως όλα τα θαύματα κρατούν τρεις μέρες και τα μεγάλα τέσσερις ισχύει και για τις δικαστικές υποθέσεις σε αυτήν τη χώρα. Κάπως έτσι, η διαδικασία συνεχίζεται με τους γονείς που θέλουν πραγματικά να μάθουν γιατί έχασαν τόσο άδικα τα παιδιά τους – και, εδώ που τα λέμε, ίσως να είναι καλύτερα χωρίς τα πάσης φύσεως «κοράκια». Ψάχνοντας λίγο παραπάνω τι γίνεται τον τελευταίο καιρό στη Λάρισα, έπεσα πάνω σε μια συνέντευξη του Νίκου Πλακιά στο ραδιόφωνο Politica, όπου ανέφερε πως πιεζόταν από διάφορους «καλοθελητές» να μη δώσει το βίντεο της Λεπτοκαρυάς στον ανακριτή. Γιατί; Γιατί, όπως του έλεγαν οι καλοθελητές, «δεν μας βολεύει». Αυτά, για να μην ξεχνάμε ποιοι πήγαν να εξαπατήσουν τον κόσμο εκμεταλλευόμενοι μια πραγματική εθνική τραγωδία.
Τι πάω και θυμάμαι
Μια και με αυτά και με εκείνα θυμήθηκα την «ξυλολιάδα» που ζήσαμε πριν από ενάμιση χρόνο, καλό είναι να μην ξεχνάμε τι συνέβη τότε και από τις δύο πλευρές. Γιατί μπορεί την ευθύνη να φέρουν ακέραιη εκείνοι που προσπάθησαν συνειδητά να μετατρέψουν τον συλλογικό πόνο σε πολιτικό γεγονός, ωστόσο ήταν πρωτοφανές οι μισοί υπουργοί της κυβέρνησης να εμφανίζονται σχεδόν έτοιμοι να παραδώσουν την εξουσία στη Μαρία Καρυστιανού και σε εκείνους που τότε στοιχίζονταν πίσω της. Και το γράφω αυτό γιατί από τον Μάρτιο του 2024 δεν έχουν περάσει δα και δεκαετίες. Τότε, στην πιο δύσκολη στιγμή όχι της δεύτερης θητείας Μητσοτάκη, αλλά των επτά ετών της διακυβέρνησής του, χρειάζονταν οριακά δύο χέρια για να μετρήσει κανείς τους υπουργούς και τους βουλευτές που «έβαλαν πλάτη» όχι στην ίδια την κυβέρνηση, αλλά στην αλήθεια και, όπως αποδείχθηκε, στην ομαλότητα της χώρας. Εκτός εάν εσείς θυμάστε κάποιον άλλον πέρα από τον Άδωνι, τον Βορίδη, τον εκπρόσωπο Μαρινάκη και μισή ντουζίνα θαρραλέους βουλευτές να υπερασπίζονται την κοινή λογική απέναντι στην «ξυλολιάδα». Γιατί εγώ δεν θυμάμαι.
Καλύτερη η ολιστική σιωπή
Μια και έπιασα την «ξυλολιάδα», να σας πω την αμαρτία μου, πως, βλέποντας το Σαββατοκύριακο τη συντρόφισσα Καρυστιανού στο OPEN του Ιβάν, σκέφτηκα ότι μια ανθρώπινη τραγωδία την έφερε στην πολιτική και μια ανθρώπινη τραγωδία ενδέχεται να τη βγάλει μια και καλή από αυτήν. Αναφέρομαι, φυσικά, στον τραγικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη και στο πώς η πρόεδρος Μαρία απάντησε στις ερωτήσεις περί «κβαντικής ιατρικής». Αν και οι σχέσεις μου με τη Φυσική είναι ανάλογη της σχέσης μου με μοντέλα της Victoria Secret (κοινώς, καμία σχέση), νομίζω πως έχω τη στοιχειώδη νοημοσύνη να καταλάβω πως οι «κβαντικοί γιατροί» πουλάνε κάτι (πολύ) παραπάνω από τη χρήση κβαντικών μηχανημάτων στη διάγνωση ή τη θεραπεία μιας ασθένειας. Γι’ αυτό, άλλωστε, και δεν έχω δει κανέναν επίσημο ιατρικό σύλλογο στον πλανήτη να αναγνωρίζει την «κβαντική ιατρική». Όσο για τον ισχυρισμό ότι οι… «ολιστικοί γιατροί» αντιμετωπίζουν τον ασθενή ως όλον, έχω να πω πολύ ευγενικά ότι η συναναστροφή μου με κάθε «μη ολιστικό» γιατρό μου έχει προσφέρει την ίδια εμπειρία. Κοινώς, κανείς δεν με αντιμετώπισε ποτέ σαν χέρι ή σαν ισχίο. Και γενικά, επειδή η συντρόφισσα Μαρία δείχνει απρόθυμη να αποκηρύξει τα γιατροσόφια της Γάκα, θα της συνιστούσα να παρατείνει λίγο ακόμα την… ολιστική σιωπή της, όπως έκανε εδώ και εβδομάδες.
Στη Superbet (;) ο Μάρης
Τον Δημήτρη Μάρη, που πριν από χρόνια (όχι πολλά) έκανε cash out, πουλώντας στον ΟΠΑΠ, μαζί με τον Δασκαλάκη, τη Stoiximan, θεωρώ ότι τον γνωρίζετε. Αυτό που ενδεχομένως να αγνοείτε είναι ότι εσχάτως κάτι άθλιοι κυκλοφορούν στην πιάτσα ότι ο πασίγνωστος στοιχηματζής είναι ένας εκ των «αφανών» εταίρων της νέας στοιχηματικής εταιρείας Superbet. Προσωπικά το αποκλείω, αφού δεν πιστεύω ότι είναι τόσο επιπόλαιος, έχοντας υπογράψει μια αυστηρή ρήτρα με τον παλιό ΟΠΑΠ, καθώς πούλησε πανάκριβα την στοιχηματική εταιρεία που δημιούργησε. Σε κάθε περίπτωση, αυτά και κάτι άλλα, αργά ή γρήγορα, επιβάλλεται να απασχολήσουν την Επιτροπή Παιγνίων και τον συναγωνιστή Βαρθολομαίο.
Μέτοχος και ο αδερφός της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν
Ακούγοντας προ ημερών την Αφροδίτη (Τίτη) Λατινοπούλου να κατακεραυνώνει την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, θυμήθηκα κάτι που είχε φτάσει στ’ αυτιά μου πριν φύγω για διακοπές. Όπως μου είπαν, ανάμεσα στα επιτελικά στελέχη της μητρικής εταιρείας, που «τρέχει» τη Superbet, συμμετέχει και ο αδερφός της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αν τώρα αυτό δεν αποτελεί ένα είδος ασυμβίβαστου, τότε χάνει κάθε έννοια ο σχετικός όρος.
Μαζεύει χρήμα και από την Ελλάδα ο Πινιατάρο;
Από πηγές συνεργατών του Πινιατάρο στην Ιταλία κυκλοφόρησε η είδηση ότι ο «μεγαλοεπενδυτής» έχει δώσει εντολή να μαζέψουν όλη τη ρευστότητα την οποία έχουν στα ταμεία τους και να τη στείλουν στη μητρική ΙΟΝ. Οι Ιταλοί ισχυρίζονται ότι αφορά τις μεγάλες ανάγκες αποπληρωμής δανειακών υποχρεώσεων και του συμβιβασμού των 280 εκατ. για φοροδιαφυγή με τις ιταλικές αρχές. Σε πρόσφατο δημοσίευμα των FT έγινε αναφορά για απόλυση του 20% του ανθρώπινου δυναμικού του ομίλου, σε μια προσπάθεια εξοικονόμησης του κόστους και διαφύλαξης ρευστότητας για την αποπληρωμή δανείων και χρεών. Οι απολύσεις είναι πολλές και φαίνεται ότι τα στόματα ανοίγουν. Μάλιστα, στην Ελλάδα, βάσει του ΓΕΜΗ, καταχωρίσθηκε στις 14/09/2026 ανακοίνωση της CERVED PROPERTY SERVICES (100% θυγατρική της ΙΟΝ μέσω της Cerved Ιταλίας), πρώην EUROBANKPROPERTIES, στην οποία αναγράφεται η απόφαση της έκτακτης γενικής συνέλευσης της εταιρείας στις 03/09/2026, με την οποία αποφασίστηκε έγκριση διανομής μερίσματος ποσού ύψους 7.000.000 ευρώ από τα συσσωρευμένα κέρδη της χρήσεως του 2025. Εδώ, βέβαια, στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας μπορεί να το μεταφράζουμε ως κίνηση για να συμπληρώσει ο Πινιατάρο τα λεφτά για να ολοκληρώσει τη συμφωνία του με την Lamda. Από την άλλη, αν απολύει στην Ιταλία και στη Μ. Βρετανία τους ανθρώπους του, τότε για ποιους γίνεται η τεράστια επένδυση στο Ελληνικό; Αν τραβάς 7 εκατ. από μια μικρή εταιρεία στην Ελλάδα, με ταμειακά διαθέσιμα 4,2 εκατ. βάσει των δημοσιευμένων οικονομικών καταστάσεων της προηγούμενης χρήσης, το ζήτημα για την επένδυση στο Ελληνικό, αλλά και την επιλογή της Lamda, γίνεται πλέον κρίσιμο. Σημαντικό είναι να αναφερθεί και η επιλογή της Eurobank για το πού εμπιστεύεται πλέον τις υπηρεσίες διαχείρισης των ακινήτων της.
