Ήθελε ενδοδαπέδια θέρμανση αλλά δεν ήθελε να ξηλώσει τα καλοριφέρ – Η λύση που του πρότεινε υδραυλικός

Ο συνδυασμός ενδοδαπέδιας θέρμανσης και καλοριφέρ στο ίδιο σπίτι είναι απολύτως εφικτός μέσω δύο ανεξάρτητων κυκλωμάτων νερού

Ενδοδαπέδια θέρμανση και καλοριφέρ © magnific.com

Κατά την ανακαίνιση ενός παλαιότερου σπιτιού, πολλοί ιδιοκτήτες έρχονται αντιμέτωποι με ένα κλασικό δίλημμα: μπορούν να εγκαταστήσουν ενδοδαπέδια θέρμανση χωρίς να ξηλώσουν τα ήδη υπάρχοντα και λειτουργικά καλοριφέρ;

Αν και η επικρατούσα αντίληψη θέλει τα δύο αυτά συστήματα να αλληλοαποκλείονται, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Ο συνδυασμός ενδοδαπέδιας θέρμανσης και θερμαντικών σωμάτων όχι μόνο είναι απόλυτα εφικτός, αλλά μπορεί να προσφέρει κορυφαία θερμική άνεση και σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας, αρκεί η εγκατάσταση να σχεδιαστεί έξυπνα με τους κατάλληλους αυτοματισμούς.

Τα τελευταία χρόνια, η υδρονική ενδοδαπέδια θέρμανση αποτελεί την πρώτη επιλογή στις νέες κατοικίες, κυρίως επειδή συνεργάζεται άψογα με τις αντλίες θερμότητας. Μια αντλία θερμότητας λειτουργεί με τη μέγιστη αποδοτικότητα όταν καλείται να ανεβάσει τη θερμοκρασία του νερού κατά λίγους μόνο βαθμούς, αποδίδοντας ιδανικά γύρω στους 30°C. Όταν απαιτούνται υψηλότερες θερμοκρασίες προσαγωγής, ο βαθμός απόδοσής της υποχωρεί αισθητά.

Ωστόσο, σε μια ανακαίνιση δεν είναι πάντα εύκολη η ολική αντικατάσταση των καλοριφέρ. Σε αρκετά παλαιότερα κτίρια, η πλάκα ανάμεσα στους ορόφους ενδέχεται να μην έχει τη στατική αντοχή για να δεχθεί το επιπλέον βάρος της τσιμεντογωνίας που καλύπτει τις σωληνώσεις.

Σε άλλες περιπτώσεις, οι ιδιοκτήτες επιθυμούν να διατηρήσουν το ξύλινο δάπεδο ή να στρώσουν χοντρά χαλιά, υλικά που λειτουργούν μονωτικά και εμποδίζουν τη σωστή μετάδοση της θερμότητας από το πάτωμα. Επιπλέον, τα κλασικά καλοριφέρ ζεσταίνουν τον χώρο πολύ γρήγορα, γεγονός που τα καθιστά εξαιρετικά χρήσιμα σε υπνοδωμάτια, σοφίτες ή χώρους που χρησιμοποιούνται περιστασιακά και απαιτούν άμεση απόκριση.

Διαφορετικές θερμοκρασίες λειτουργίας

Η βασική τεχνική πρόκληση στον συνδυασμό των δύο συστημάτων έγκειται στις διαφορετικές θερμοκρασίες λειτουργίας τους.

Η ενδοδαπέδια θέρμανση αποδίδει βέλτιστα με νερό θερμοκρασίας 30 έως 40°C, ώστε η επιφάνεια του δαπέδου να μην ξεπερνά τους 28-29°C για λόγους άνεσης και υγείας, με εξαίρεση το μπάνιο όπου επιτρέπονται οι 32-35°C.

Αντίθετα, τα καλοριφέρ, επειδή έχουν πολύ μικρότερη επιφάνεια εκπομπής θερμότητας, χρειάζονται νερό στους 40 έως 75°C. Αν διοχετευθεί καυτό νερό στο δάπεδο, αυτό θα υπερθερμανθεί, ενώ αν σταλεί χλιαρό νερό στα καλοριφέρ, αυτά δεν θα μπορέσουν να ζεστάνουν επαρκώς το δωμάτιο, εκτός αν τοποθετηθούν τεράστια και πανάκριβα σώματα.

Η λύση που προτείνουν οι έμπειροι υδραυλικοί δεν είναι η πρόχειρη σύνδεση της ενδοδαπέδιας στη γραμμή επιστροφής των καλοριφέρ – μια πατέντα που στερείται ελέγχου και οδηγεί σε μεγάλες διακυμάνσεις θερμοκρασίας- αλλά η δημιουργία δύο ανεξάρτητων κυκλωμάτων που τροφοδοτούνται από την ίδια πηγή θερμότητας. Σε ένα σύγχρονο σύστημα τοποθετείται ένας κεντρικός συλλέκτης (διανομέας) που κατανέμει τη ροή τόσο στο κύκλωμα των καλοριφέρ όσο και στο κύκλωμα του δαπέδου.

Το μυστικό της επιτυχίας βρίσκεται στην τοποθέτηση μιας θερμοστατικής βάνας ανάμειξης. Ο μηχανισμός αυτός αναμειγνύει το καυτό νερό που έρχεται από τον λέβητα ή την αντλία με το πιο δροσερό νερό της επιστροφής του κυκλώματος, ρίχνοντας με ακρίβεια τη θερμοκρασία στους 30-35°C πριν αυτό εισέλθει στις σωληνώσεις του δαπέδου. Ταυτόχρονα, το κύκλωμα των καλοριφέρ συνεχίζει να τροφοδοτείται κανονικά με νερό υψηλότερης θερμοκρασίας, διατηρώντας στο ακέραιο την αποδοτικότητά του.

Το αποτέλεσμα

Με αυτόν τον υβριδικό σχεδιασμό, το σπίτι αξιοποιεί τα πλεονεκτήματα και των δύο κόσμων: τη σταθερή, ομοιόμορφη και οικονομική ζέστη της ενδοδαπέδιας στους κύριους χώρους διημέρευσης και την ταχύτατη θέρμανση των καλοριφέρ στα δωμάτια που χρειάζονται άμεση ρύθμιση.

Αν και οι επιπλέον βάνες, οι αισθητήρες και οι αυτοματισμοί αυξάνουν ελαφρώς το αρχικό κόστος της εγκατάστασης, η επένδυση αποσβένεται γρήγορα μέσα από τη χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας, την απόλυτη αυτονομία ανά ζώνη και την υψηλή ποιότητα διαβίωσης.