Σε φάση συγκέντρωσης περνά η αγορά αθλητικών ειδών στην Ελλάδα, με τους μεγάλους ομίλους να ενισχύουν σταδιακά τη θέση τους και τους μικρότερους τοπικούς παίκτες να βλέπουν τον διαθέσιμο χώρο να περιορίζεται. Η εξέλιξη δεν αφορά μόνο τις πρόσφατες κινήσεις γύρω από την απορρόφηση της σερβικής πολυεθνικής Sport Vision από την έτερη πολυεθνική, JD Cosmos Sport, αλλά μία ευρύτερη τάση που διαμορφώνεται εδώ και χρόνια στο λιανεμπόριο αθλητικών και συναφών ειδών.
Η ελληνική αγορά, μαζί με τα αξεσουάρ, υπολογίζεται ότι κινείται σε τζίρο κοντά στο 1 δισ. ευρώ ετησίως, ενώ χωρίς τα αξεσουάρ το μέγεθος εκτιμάται περίπου στα 800 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για μία σημαντική αγορά, αλλά όχι ανεξάντλητη.
Η εικόνα θυμίζει, σύμφωνα με ανθρώπους της αγοράς, την πορεία που ακολούθησε τα προηγούμενα χρόνια ο κλάδος των ηλεκτρικών ειδών. Εκεί, μία αγορά με πολλούς παίκτες οδηγήθηκε σταδιακά σε αποχωρήσεις, πτωχεύσεις και απορροφήσεις. Το Ράδιο Κορασίδη, το Ράδιο Αθήναι, η Saturn, η Media Markt και η Ηλεκτρονική Αθηνών αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα ενός κλάδου που κάποτε είχε περισσότερους πόλους, αλλά τελικά συγκεντρώθηκε γύρω από λίγους μεγάλους. Αντίστοιχη διαδρομή φαίνεται πως μπορεί να ακολουθήσει και ο κλάδος των αθλητικών ειδών.
Η τελευταία εξέλιξη με τη Sport Vision να περιέρχεται στη JD Cosmos Sport λειτουργεί περισσότερο ως ένδειξη της κατεύθυνσης που παίρνει η αγορά, παρά ως μεμονωμένο γεγονός.. Η Sport Vision είχε αναπτύξει παρουσία στην Ελλάδα μέσω των σημάτων Sport Vision και Buzz, ωστόσο η ταχεία ανάπτυξη συνοδεύτηκε από υψηλό λειτουργικό κόστος και ζημιογόνα αποτελέσματα.
Η συγκεκριμένη περίπτωση δείχνει πόσο δύσκολο είναι για μία αλυσίδα να σταθεί σε μία αγορά όπου τα μισθώματα, το κόστος προσωπικού, η διαχείριση αποθεμάτων, οι απαιτήσεις των προμηθευτών και οι επενδύσεις στο e commerce αυξάνουν συνεχώς τον πήχη. Ακόμη και όταν ο τζίρος ανεβαίνει, η κερδοφορία δεν είναι αυτονόητη. Η Sport Vision είχε κύκλο εργασιών 18,58 εκατ. ευρώ το 2024, αυξημένο κατά 42,4% σε σχέση με το 2023, όμως η αύξηση αυτή συνοδεύτηκε από μεγάλη επιβάρυνση στα έξοδα διάθεσης και διοίκησης, οδηγώντας σε λειτουργικές ζημιές και σε αρνητικά συσσωρευμένα αποτελέσματα.
Το ζήτημα, ωστόσο, δεν εξαντλείται στις μεγάλες αλυσίδες. Η πίεση είναι ακόμη μεγαλύτερη για τους μικρούς τοπικούς παίκτες, δηλαδή τα ανεξάρτητα καταστήματα αθλητικών που για δεκαετίες λειτουργούσαν σε γειτονιές, μικρότερες πόλεις και τοπικές αγορές. Πολλά από αυτά τα καταστήματα βασίστηκαν σε προσωπικές σχέσεις με τους πελάτες, σε τοπική αναγνωρισιμότητα και σε περιορισμένο αλλά πιστό κοινό. Ωστόσο, το νέο περιβάλλον γίνεται ολοένα δυσκολότερο.
Οι «μικροί» της αγοράς δεν έχουν την ίδια διαπραγματευτική ισχύ απέναντι στους προμηθευτές, ενώ συχνά δεν διαθέτουν πρόσβαση στις πιο εμπορικές σειρές προϊόντων, δεν μπορούν εύκολα να σηκώσουν το κόστος μεγάλων αποθεμάτων και δυσκολεύονται να ανταγωνιστούν τις μεγάλες καμπάνιες, τις εκπτώσεις και τα προγράμματα πιστότητας πελατών των αλυσίδων.
.
Έτσι, σε αρκετές τοπικές αγορές, τα μικρά καταστήματα σταδιακά κλείνουν, μετασχηματίζονται ή περιορίζονται σε ειδικές κατηγορίες, αφήνοντας χώρο στους μεγάλους. Το φαινόμενο είναι πιο έντονο σε περιοχές όπου έχουν αναπτυχθεί εμπορικά κέντρα, εκπτωτικά χωριά ή ισχυρά κεντρικά εμπορικά σημεία. Εκεί, οι μεγάλες αλυσίδες απορροφούν σημαντικό μέρος της ζήτησης, ενώ οι ανεξάρτητοι καταστηματάρχες καλούνται να επιβιώσουν με μικρότερα περιθώρια. Η συγκέντρωση της αγοράς δεν σημαίνει απαραίτητα ότι όλοι οι μικροί θα εξαφανιστούν. Όσοι έχουν εξειδίκευση, ισχυρή τοπική ταυτότητα, καλή γνώση συγκεκριμένων αθλημάτων ή διαφοροποιημένη εξυπηρέτηση μπορούν να παραμείνουν ενεργοί. Όμως το μαζικό παιχνίδι των sneakers, του casual sportswear και των διεθνών brands φαίνεται ότι περνά όλο και περισσότερο στα χέρια οργανωμένων αλυσίδων.
Στην πρώτη γραμμή αυτής της νέας ισορροπίας βρίσκονται παίκτες όπως η JD Cosmos Sport, η Intersport του ομίλου Fourlis, η Zakcret. Η επόμενη ημέρα της αγοράς αθλητικών στην Ελλάδα θα κριθεί από το ποιοι μπορούν να αντέξουν σε αυτή τη νέα πραγματικότητα. Η περίοδος όπου υπήρχε χώρος για όλους φαίνεται ότι τελειώνει. Η πίτα παραμένει συγκεκριμένη, ενώ μοιράζεται σε λιγότερα χέρια. Οι μικροί τοπικοί παίκτες υποχωρούν σταδιακά, οι μεσαίοι πιέζονται και οι μεγάλοι ενισχύονται. Το αποτέλεσμα είναι μία αγορά πιο συγκεντρωμένη, πιο ανταγωνιστική και πιθανότατα λιγότερο πολυφωνική από εκείνη που γνώρισε ο Έλληνας καταναλωτής τις προηγούμενες δεκαετίες.
Διαβάστε περισσότερα στο iapogevmatini.gr
