Η χώρα έχει καταφέρει, μετά μια δύσκολη δεκαετία, να ανασυνταχθεί και να επιστρέψει σε μια κανονικότητα. Την τελευταία εξαετία ελήφθησαν πολλά μέτρα στήριξης της επιχειρηματικότητας, ενεργειακές επιδοτήσεις, φορολογικές και ασφαλιστικές ελαφρύνσεις, ρυθμίσεις οφειλών, στοχευμένες ενισχύσεις.
Δεν τα υποτιμούμε. Όμως, όσο αναγκαία κι αν ήταν, δεν στάθηκαν ικανά να λύσουν το διαρθρωτικό πρόβλημα της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας, που αθροίζει περισσότερο από το 90% του ελληνικού επιχειρείν.
Και τώρα, μέσα σε μια γενικευμένη διεθνή αναταραχή, με την κρίση στη Μέση Ανατολή να προσθέτει νέους κινδύνους σε ένα ήδη ασταθές περιβάλλον, εισερχόμαστε σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.
Αν οι εκλογές διεξαχθούν στον συνταγματικό τους χρόνο, μιλάμε για έναν ορίζοντα που μπορεί να φτάσει τους δώδεκα μήνες· δώδεκα μήνες πιθανής πολιτικής τοξικότητας, πόλωσης και αναστολής των ουσιαστικών αποφάσεων.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται ο πραγματικός κίνδυνος. Όχι μόνο στους ίδιους τους εξωτερικούς κραδασμούς, αλλά στο ενδεχόμενο να εγκαταλειφθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο έλεος της κρίσης, ενώ ο δημόσιος διάλογος θα απορροφάται από την προεκλογική αντιπαράθεση.
Ο χρόνος που θα χαθεί δεν είναι ουδέτερος: είναι χρόνος που στερείται από τον σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος ενδυνάμωσης της πραγματικής οικονομίας.
Γι’ αυτό απευθύνουμε μια καθαρή πρόταση. Η στήριξη της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας πρέπει να τεθεί εκτός και υπεράνω του εκλογικού ανταγωνισμού. Χρειαζόμαστε ένα ολοκληρωμένο, μεσοπρόθεσμο εθνικό σχέδιο ενδυνάμωσης, ρευστότητα μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας, μείωση κόστους, πρόσβαση σε χρηματοδότηση, εξυγίανση, με χρονοδιάγραμμα που δεν θα παγώσει όσο διαρκεί η προεκλογική περίοδος.
Η αβεβαιότητα δεν αντιμετωπίζεται με σιωπή ούτε με αναβολές. Η ΚΕΕΕ καλεί σε έναν θεσμικό διάλογο που θα συνεχιστεί ανεξάρτητα από το πολιτικό ημερολόγιο. Γιατί οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν είναι βάρος· είναι η ίδια η πραγματική οικονομία και οι πρωταγωνιστές της ανάπτυξης. Δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν δώδεκα μήνες.
