Όπως ισχύει με το σεξ και τα Χριστούγεννα, μεγάλο μέρος της διασκέδασης των προεδρικών συνόδων κορυφής έγκειται στην προσμονή. Οι ηγέτες των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου συναντώνται στις 24 Σεπτεμβρίου στην Ουάσινγκτον, συνοδεία μεγαλοεπιχειρηματιών. Kατά γενική ομολογία, πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Ως εκ τούτου, καμία από τις δύο πλευρές δεν θέλει να θέσει σε κίνδυνο την συνάντηση, προβαίνοντας εκ των προτέρων σε κάποια απερίσκεπτη ενέργεια.
Αυτή η επιφυλακτικότητα έχει συμβάλει στον έλεγχο των πολλών και χρόνιων εμπορικών διαφορών τους. Η αλήθεια είναι ότι αυτή η συγκρατητική επίδραση ίσως να είναι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της συνάντησης. Κανείς δεν αναμένει από τις συνομιλίες των ηγετών να οδηγήσουν σε κάποια επαναστατική συμφωνία ή αποφασιστική επίλυση. Αυτό που θα έχει τη μεγαλύτερη σημασία δεν είναι τι θα γίνει κατά τη διάρκεια της συνάντησης, αλλά τι δεν έγινε πριν από αυτήν.
Η συνάντηση ακολουθεί την επίσκεψη του Donald Trump στο Πεκίνο τον Μάιο και τις συνομιλίες των ηγετών στο Μπουσάν της Νότιας Κορέας, τον περασμένο Οκτώβριο, όπου οι δύο πλευρές προσπάθησαν να επισημοποιήσουν το αδιέξοδο στο οποίο είχαν καταλήξει οι χώρες μετά από μερικούς μήνες έντονων αμοιβαίων δασμών και ελέγχων στις εξαγωγές. Οι ΗΠΑ συμφώνησαν να αναβάλουν για ένα έτος τη σημαντική επέκταση της μαύρης λίστας τους με τις κινεζικές εταιρείες. Η Κίνα, με τη σειρά της, ανέβαλε την εισαγωγή ενός ευρύτερου καθεστώτος αδειοδότησης εξαγωγών για κρίσιμα ορυκτά, μπαταρίες υψηλής ενέργειας, καθώς και τον εξοπλισμό και την τεχνογνωσία που απαιτούνται για την παραγωγή τους. Οι ΗΠΑ μείωσαν επίσης τους δασμούς που αποσκοπούσαν να τιμωρήσουν την Κίνα για τον ρόλο της στο εμπόριο φεντανύλης, ενώ η Κίνα επανέλαβε τις αγορές σόγιας.
Όταν οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν ξανά στο Πεκίνο, τα απτά αποτελέσματα ήταν μέτρια. Η Κίνα υποσχέθηκε να αγοράσει επιπλέον αμερικανικά γεωργικά προϊόντα αξίας 17 δισ. δολαρίων και 200 αεροσκάφη Boeing, υπό την προϋπόθεση ότι θα μπορούσε επίσης να προμηθευτεί τα ανταλλακτικά για τη συντήρησή τους. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν επίσης να μειώσουν τους δασμούς σε εισαγωγές αξίας 30 δισ. δολαρίων που δεν θεωρούνται ευαίσθητες από την άλλη πλευρά. Εκτός από αυτό, το πιο αξιοσημείωτο αποτέλεσμα της συνόδου κορυφής του Πεκίνου ήταν ένα κοινό σύνθημα. Και οι δύο χώρες συμφώνησαν να επιδιώξουν «εποικοδομητική στρατηγική σταθερότητα», κάτι που ακούγεται αδιαμφισβήτητο, αν και όχι ιδιαίτερα «τραμπικό». Είναι απίθανο να δείτε αυτές τις τρεις λέξεις σε κάποιο καπέλο MAGA στο άμεσο μέλλον.
Κατά την επίσκεψη του κ. Xi στις ΗΠΑ, οι Αμερικανοί θα επιδιώξουν να αξιολογήσουν την πρόοδο όσον αφορά τη Boeing και τις αγροτικές αγορές. Και οι δύο πλευρές θα επιθυμούν να ανανεώσουν τη συμφωνία του Μπουσάν για ένα ακόμη έτος. Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί εγγύηση σταθερότητας. Νέα σημεία τριβής συνεχίζουν να ανακύπτουν. Και η αοριστία της εκεχειρίας σημαίνει ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν γνωρίζει τι θα θεωρούσε η άλλη ως παραβίαση.
Τον Φεβρουάριο, για παράδειγμα, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε πολλούς από τους δασμούς του κ. Trump. Η ομάδα του έσπευσε τότε να τους επαναφέρει με νέα νομικά προσχήματα. Τον Ιούλιο επέβαλε νέο δασμό 12,5% στην Κίνα, μετά από έρευνα για την καταναγκαστική εργασία. Μήπως αυτός ο νέος δασμός, με την προκλητική αιτιολόγησή του, συνιστά παραβίαση της συμφωνίας του Μπουσάν για τη μη αύξηση των δασμών; Ένα παρόμοιο ερώτημα θα μπορούσε να τεθεί και για την απόφαση που έλαβε τον περασμένο μήνα μια αμερικανική ρυθμιστική αρχή να απαγορεύσει τα ανθρωποειδή ρομπότ.
Η Κίνα, από την πλευρά της, έχει επίσης δοκιμάσει τα όρια της εκεχειρίας. Όπως επισημαίνει η ερευνητική εταιρεία Capital Economics, οι εξαγωγές σπάνιων γαιών της προς τον υπόλοιπο κόσμο έχουν μειωθεί κατά 28% τους τελευταίους τρεις μήνες σε σύγκριση με πέρυσι.
Χωρίς μια πιο αυστηρή εμπορική συμφωνία, η καλύτερη ελπίδα για σταθερότητα είναι απλώς η επιθυμία και των δύο πλευρών γι’ αυτήν. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 18 μηνών, οι «εμπορικοί πολεμιστές» των ΗΠΑ κατανόησαν καλύτερα την ευπάθειά τους στους κινεζικούς ελέγχους των εξαγωγών, ειδικά όσον αφορά τους μαγνήτες. Γνωρίζουν ότι η Κίνα μπορεί και θα ανταποδώσει, αν το παρατραβήξουν επιδιώκοντας να προωθήσουν τις εμπορικές τους αξιώσεις. Ωστόσο, οι κινεζικές εξαγωγές έχουν προσφέρει φέτος ένα ζωτικής σημασίας στήριγμα στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, (ακόμα κι αν οι άμεσες πωλήσεις προς την Αμερική αντιπροσωπεύουν ολοένα και μικρότερο μερίδιο). Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν συνεχίζεται, οι ηγέτες της Κίνας δεν επιθυμούν να προκαλέσουν άλλη μία αναστάτωση στο παγκόσμιο εμπόριο.
Ευτυχώς, αυτή η διάθεση, θα επικρατήσει στην Ουάσινγκτον και στη προπαρασκευαστική συνάντηση αυτό το Σαββατοκύριακο στη Νέα Υόρκη μεταξύ του He Lifeng, του «οικονομικού τσάρου» της Κίνας, και του Scott Bessent, του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ. Ο κ. Bessent έχει παρομοιάσει τις σινοαμερικανικές σχέσεις με το πόλο. Ο αθλητικός ανταγωνισμός στην επιφάνεια συχνά συγκαλύπτει τα χτυπήματα κάτω από αυτή. «Οι Κινέζοι φαίνεται να έχουν δώσει πολλές κλωτσιές τελευταία», δήλωσε τον Ιούλιο στο τηλεοπτικό κανάλι Fox Business. «Αν χρειαστεί, θα τις ανταποδώσουμε». Όμως, και οι δύο ηγέτες τουλάχιστον, θέλουν να συνεχίσουν να παίζουν. Όσο μια «σημαντική» συνάντηση βρίσκεται στον ορίζοντα, και οι δυο πλευρές θα επιδείξουν αυτοσυγκράτηση. Και αυτό είναι που καθιστά τις συναντήσεις πραγματικά σημαντικές.
© 2026 The Economist Newspaper Limited. All rights reserved. Άρθρο από τον Economist, το οποίο μεταφράστηκε και δημοσιεύθηκε με επίσημη άδεια από το www.powergame.gr. Το πρωτότυπο άρθρο, στα αγγλικά, βρίσκεται στο www.economist.com
