Η Αθηναϊκή Ριβιέρα χάνει τη γοητευτική παράδοση

Το παραλιακό μέτωπο των νοτίων προαστίων αρχίζει να θυμίζει ολοένα και λιγότερα πράγματα από την παραδοσιακή και όμορφη εικόνα των συνοικιών και των κτισμάτων που διαμορφώθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες και απολάμβαναν άπαντες κατά μήκος της θάλασσας. Το κυριότερο δεν είναι η διάσταση και η κλίμακα της ανοικοδόμησης που τρομάζουν. Αλλά η αισθητική και η αρχιτεκτονική των κτιρίων, τα οποία δεν έχουν ως επί το πλείστον σχέση με την πολιτιστική παράδοση, την ελληνική αναλογία και τον χαρακτήρα του τοπίου. Κοπιάρουν επί το πλείστον μια ξενόφερτη αισθητική πολυτέλειας. Η σχέση όμως των κτιρίων με την πόλη δεν πρέπει να εξελίσσεται ερήμην ενός πολιτιστικού και οικονομικού πλαισίου, διότι συνήθως διαιρεί και απωθεί.