Απόρριψη της Εξεταστικής για τις υποκλοπές
Αν και θα το έχετε ακούσει κατ’ επανάληψη τις τελευταίες ώρες, ο πρόεδρος Μητσοτάκης φαίνεται πως έχει δώσει ξεκάθαρες οδηγίες προς τους δικούς του, για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την πρόταση Ανδρουλάκη, σε σχέση με τη συγκρότηση (ξανά) Εξεταστικής Επιτροπής, που θα κληθεί να διερευνήσει ξανά την υπόθεση των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων. Λες και η προηγούμενη δεν το έκανε και πρέπει πάση θυσία να συγκροτήσουμε ξανά άλλη μία για να το κάνει. Επειδή, όμως, ούτε νέα στοιχεία έχουν προκύψει ούτε κάτι σοβαρό ακούμε από το ΠΑΣΟΚ, αυτό που βλέπω και στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι να επικρατεί η θέση της κυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται 151 ψήφοι για να μπορέσει να συγκροτηθεί εκ νέου Εξεταστική, για ένα θέμα που ήδη έχει, άλλωστε, διερευνηθεί. Όταν όμως είσαι Ανδρουλάκης, και σου έχουν κολλήσει γενικώς οι βελόνες, κάνεις replay ακόμη και στις Εξεταστικές…
Εισηγητής ο Βορίδης
Αυτό που ξεχωρίζω από τη σημερινή συζήτηση είναι η επιλογή του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, που θα κληθεί να υπερασπιστεί τη θέση της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Και το ξεχωρίζω γιατί πρόκειται για έναν από τους πιο έμπειρους και συνάμα απολαυστικούς εκπροσώπους του Κοινοβουλίου, που με τη ρητορική του μπορεί να γλεντά όποιον θέλει, ό,τι ώρα θέλει και κυρίως για όσο χρόνο θέλει. Ο λόγος για τον πρώην υπουργό Βορίδη, στον οποίο έλαχε ο κλήρος να σηκώσει στους ώμους του την υπεράσπιση της κυβερνητικής γραμμής. Εδώ που τα λέμε, δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερο συνήγορο ο πρόεδρος Μητσοτάκης, δεδομένου ότι ο Βορίδης, εκτός από άριστος ρήτορας, είναι και εξαιρετικός ποινικολόγος. Όλες αυτές οι αρετές προφανώς και αναγνωρίζονται από τον πρωθυπουργό, γι’ αυτό και αποφάσισε να του παραδώσει την καυτή πατάτα της σημερινής συζήτησης.
Πρόταση δυσπιστίας
Επειδή κάπως το έψαξα, σπεύδω να σας πω ότι ο πρόεδρος Ανδρουλάκης, ως συνηθίζει, μέχρι αργά χθες το βράδυ δεν είχε αποφασίσει τι θα κάνει σε σχέση με την κατάθεση πρότασης δυσπιστίας. Αν και θα τον εξυπηρετούσε επικοινωνιακά, εν όψει της παρουσίασης του κόμματος από τον Τσίπρα, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι θα τολμήσει. Άλλωστε, η άποψη που επικρατούσε στα πέριξ του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ ήταν ότι μια τέτοια κίνηση θα βοηθούσε τον Μητσοτάκη. Με δεδομένα όλα αυτά, το μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς από τη σημερινή συζήτηση στη Βουλή είναι να ανέβουν οι τόνοι, αν και όταν τους ανεβάζει ο Ανδρουλάκης μού θυμίζει τον Κατέλη στα «Παρατράγουδα» της Πάνια.
Ενόχληση με Δένδια
Από αίσθηση και μόνο έχω αρχίσει να αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει μια δυσαρέσκεια στο ΥΠΕΞ, γιατί έχει καθυστερήσει να τους στείλει (λέει) ο υπουργός Δένδιας το πόρισμα για το drone. Συγκεκριμένα, όπως μου «έλεγαν» οι αισθήσεις μου, ενώ δεν είχε φτάσει ακόμη στο ΥΠΕΞ, υπήρχαν διαρροές στον Τύπο. Σε γενικές γραμμές, πάντως, κάτι μου λέει ότι εσχάτως οι σχέσεις (για συνεργασία ούτε κουβέντα) Γεραπετρίτη – Δένδια καταγράφουν πολύ χαμηλό βαρομετρικό.
Πώς ο ανασχηματισμός αποκλείει τις πρόωρες
Προ ημερών σας έγραφα ότι ανάμεσα στις πολλές εισηγήσεις που δέχεται εσχάτως ο πρωθυπουργός, είναι και μία που σχετίζεται με την αναγκαιότητα ενός τελευταίου ανασχηματισμού. Ένας, λοιπόν, έμπειρος επί της πολιτικής συνομιλητής μου, διαβάζοντας το επίμαχο σχόλιο, έσπευσε να τον συνδέσει και με τις αποφάσεις του προέδρου Μητσοτάκη, σε σχέση με τον χρόνο των εκλογών. Συγκεκριμένα, μου έλεγε (και δεν είχε άδικο) ότι αν δεν προχωρήσει άμεσα σε αναδόμηση της κυβέρνησης, τότε μάλλον παίζει και δη δυνατά το σενάριο του εκλογικού αιφνιδιασμού το φθινόπωρο. Σε αντίθετη περίπτωση, αν προχωρήσει σε ανασχηματισμό, τότε ενισχύεται το σενάριο των εκλογών του ’27.
Δεύτερος ο Τσίπρας
Εκτός από τις έρευνες που ξεκινούν από βδομάδα, προφανώς υπάρχουν και κάτι άλλες, που διενεργήθηκαν αυτές τις μέρες, οι οποίες είναι αποκλειστικά και μόνο για τα μάτια των επιτελών των κομμάτων. Σε όλες, λοιπόν, τις δημοσκοπήσεις το υπό ίδρυση κόμμα Τσίπρα πλασάρεται στη δεύτερη θέση, με το ΠΑΣΟΚ να έχει ξεκινήσει να παλεύει μήπως και κρατηθεί στην τρίτη θέση.
Η χαμένη παρτίδα της διαπλοκής
Δεν ξέρω το κατά πόσο έχει καταφέρει να πλήξει τον Μητσοτάκη και τη λαοπρόβλητη κυβέρνησή του η διαπλοκή, αν και δεν νομίζω ότι τα πήγε και τόσο καλά, δεδομένου ότι ο αρχηγός Κυριάκος εξακολουθεί να κυβερνά, κερδίζοντας τη μία μετά την άλλη τις εκλογικές μάχες. Όμως οι ισχυροί του χρήματος δεν απέτυχαν μόνο σε σχέση με την αποδόμηση της κυβέρνησης, αλλά και στην προσπάθειά τους να χτίσουν αξιόμαχη αντιπολίτευση. Εκτός κι αν πιστεύουν ότι αποτελεί επιτυχία (τους) το γεγονός ότι τα πουλέν που στήριζαν το ένα ψάχνει κόμμα (και αναφέρομαι στον Κασσελάκη) και το άλλο θέση κάτω από τη δεύτερη, και γράφω για τον πρόεδρο Ανδρουλάκη. Με αυτά και κάτι άλλα, αντιλαμβάνομαι ότι η διαπλοκή, εκτός του ότι δεν μπορεί να γκρεμίσει (τον Μητσοτάκη), αντιμετωπίζει ακόμη μεγαλύτερη δυσκολία στο να χτίσει έναν οποιονδήποτε δεύτερο, απέναντι στον πρώτο του πολιτικού σκηνικού.
Πάει… ΟΑΚΑ ο Μητσοτάκης
Χαλαρό, όπως σας έγραφα, είναι το σημερινό πρόγραμμα του πρωθυπουργού, ο οποίος, εξ όσων πληροφορούμαι, σκέφτεται σοβαρά να πάει μαζί με τον γιο του, Κωνσταντίνο (με την ευκαιρία να του ευχηθώ χρόνια πολλά), το απόγευμα στο ΟΑΚΑ. Βλέπετε, ο πρωθυπουργός, εκτός από Ολυμπιακός, είναι και φανατικός οπαδός του μπάσκετ. Μάλιστα, όσο δεν τον ταλαιπωρούσε η μέση του, έπαιζε και κανένα «οικογενειακό» με τους φίλους του.
Υποψήφιος ο Καραχάλιος
Από μια συμπαθητική σχετικώς πηγή πληροφορήθηκα ότι ο Νίκος Καραχάλιος, που έχει προκαλέσει έναν κάποιον πανικό στο σύστημα της Καρυστιανού, εσχάτως έχει πυκνώσει (λέει) τις επαφές του με τον πρόεδρο Σαμαρά. Εδώ που τα λέμε, δεν νομίζω ότι θα βρει καλύτερο ο Μεσσήνιος, αν θέλει να κάνει σοβαρή στρατηγική και όχι σαν αυτήν που του εισηγείται ο Χρύσανθος.
Τρομαγμένη από το «Ολύμπιον» η θεία από τα Χανιά
Σχεδόν σε κατάσταση πανικού μου τηλεφώνησε η θεία μου από τα Χανιά, βλέποντας τις εικόνες (όχι των αγίων) αλλά των τόσο πολλών που έσπευσαν να προσέλθουν στο «Ολύμπιον» της Πλατείας Αριστοτέλους, προκειμένου να ζήσουν από κοντά το «θαύμα» της δημιουργίας ενός νέου κόμματος από τη θεόσταλτη Μαρία Καρυστιανού. Η 86χρονη Χανιώτισσα, ακούγοντας πολλούς από τους οπαδούς της τελευταίας, χωρίς να το πολυσκεφτεί, έσπευσε να μου πει ότι «τόσους πολλούς κουζουλούς είχα χρόνια να δω μαζεμένους». Με δεδομένο ότι η θεία μου έχει μια σχεδόν μαγική ικανότητα να εντοπίζει τους τρελούς, δεν σας κρύβω ότι με προβλημάτισαν τα όσα μου είπε. Αν και από τις εικόνες και μόνο, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς με το τι έχει να κάνει…
Ο γιος της Θάνου (του Αρείου Πάγου) με την πρόεδρο Μαρία
Τη Θάνου, που διετέλεσε πρόεδρος του Αρείου Πάγου, υπηρεσιακή πρωθυπουργός και αφού αποστρατεύθηκε από το δικαστικό σώμα, ανέλαβε να συμβουλεύει τον Τσίπρα για τα θέματα της Δικαιοσύνης, υποθέτω πως τη θυμάστε. Για όσους δεν διαθέτετε και τόσο ισχυρή μνήμη, σας ομιλώ για τη συμπαθέστατη πρώην δικαστικό, η οποία επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είχε κάνει απίστευτο ντουέτο με τον φοβερό και τρομερό Μίμη Παπαγγελόπουλο. Τη Θάνου τη συναντήσαμε προ καιρού σε μια εκδήλωση που είχε διοργανώσει η εφημερίδα «Δημοκρατία», στην οποία είχαν παραστεί από τον Καραμανλή και τον Σαμαρά μέχρι τον Βενιζέλο και κάτι πικραμένους τους ΣΥΡΙΖΑ. Θα αναρωτηθείτε, και όχι αδίκως, γιατί σας τα γράφω όλα αυτά. Πολύ απλά γιατί στη χθεσινή εκδήλωση της παρουσίασης του κόμματος από την Καρυστιανού, ανάμεσα στους άλλους εμφανίστηκε και ο γιος της Θάνου, που, όπως μαθαίνω, σκοπεύει να είναι υποψήφιος βουλευτής.
Ο γιος της Θάνου (του Αρείου Πάγου) πίσω από τη Μαρία Καρυστιανού
Δημοκρατικές διαρροές προς Καρυστιανού
Λογικά το όνομα Μαρία – Χριστίνα Μπακλαβά δεν σας λέει κάτι. Θυμάστε, όμως, κάτι στελέχη του ΠΑΣΟΚ που διαφημίζουν στα κανάλια την αυτοδιοικητική σύμπραξη με τον ΣΥΡΙΖΑ και τις λοιπές… αριστερές δυνάμεις σε Αθήνα και Θεσσαλία ως «πρόγευμα» της πολυδιαφημισμένης προοδευτικής διακυβέρνησης; Ε, μάλλον θα κάνετε καιρό να το ξανακούσετε. Κι αυτό γιατί η συντρόφισσα Μπακλαβά το 2019 βρισκόταν στο «προοδευτικό» ψηφοδέλτιο του συντρόφου Κουρέτα. Φαίνεται όμως ότι η Τρικαλινή δημοσιογράφος – επικοινωνιολόγος βρήκε στην (επισήμως, πλέον) πρόεδρο Μαρία αυτό που δεν βρίσκει στους υπόλοιπους επίδοξους ηγέτες της δημοκρατικής παράταξης. Αυτό, μήπως και καταλάβουν στην κεντροαριστερά ότι τα «στεγανά» προς το κόμμα Καρυστιανού δεν είναι τόσο… στεγανά όσο θα ήθελαν να είναι. Και ότι εκεί που έχουν πάει την τοξικότητα στην πολιτική αντιπαράθεση, τα πράγματα μπορούν να γίνουν και (πολύ) χειρότερα.
Το τέλος (όχι του κόσμου) αλλά της διαφθοράς
Πάντως για μας εδώ στον όμιλο, αποτελεί ιδιαίτερη τιμή το γεγονός ότι η πρόεδρος Καρυστιανού, έτεινε το χέρι της, προς τον δικό μας, Δημήτρη Γιαννακόπουλο, αυτόν τον απίστευτο ρεπόρτερ, που προφανώς και δεν κατάλαβε (η πρόεδρος) σε ποιον ακριβώς άπλωνε τα δάκτυλά της. Όμως ελάχιστη σημασία έχει, μπροστά στο επικό που είπε (αφού είχε ακουμπήσει τον Γιαννακόπουλο): «μέχρι το τέλος (όχι του κόσμου να υποθέσω), που δεν είναι τόσο μακριά» σύμφωνα με την πρόεδρο Μαρία. Και μιλάμε για το τέλος της διαφθοράς που τόσο αποφασισμένη δείχνει για να την πατάξει μαζί με τη Γρατσία και με τη βοήθεια του Αρχάγγελου Μιχαήλ η συνονόματη της Παναγίας, που από χθες το απόγευμα εξουσιοδοτήθηκε από τον Ύψιστο για να μας σώσει ομαδικώς.
Υπομονή
Γενικά, σχετικά με το κόμμα Καρυστιανού θα συνιστούσα αυτοσυγκράτηση ένθεν κακείθεν – τόσο, δηλαδή, για εκείνους που είδαν ένα απελευθερωτικό κίνημα, όσο και για όσους είδαν μια απειλή για το πολιτικό σύστημα. Γιατί ο κόσμος χθες στη Θεσσαλονίκη ούτε λίγος ήταν, ούτε όμως μπορεί να θεωρηθεί λαοθάλασσα. Και, κυρίως, γιατί τέτοιες «κινηματικές» διαδικασίες συνήθως κρίνονται από την αντοχή τους στον δρόμο προς την κάλπη και όχι από την ιδρυτική τους φιέστα. Η πρώτη εντύπωση ήταν ότι η πρόεδρος Μαρία επιδιώκει να ενώσει το χιλιοτραγουδισμένο από το 2010… αντισύστημα από τα δεξιά και από τα αριστερά. Έτσι, οι προτάσεις της ιδρυτικής διακήρυξης περιλάμβανε μόνο εκείνες τις «ασφαλείς» θέσεις που δεν θα ενοχλήσουν ούτε τη μία, ούτε την άλλη πλευρά του δυνητικού ακροατηρίου της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία». Αυτό, βέβαια, δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ. Αν μπορώ όμως να διακινδυνεύσω μια πρόβλεψη, θεωρώ ότι η πρόεδρος Μαρία θα επιδιώξει να μεγιστοποιήσει την αποδοχή της προτού γίνει (αν γίνει) πιο… συγκεκριμένη σε σχέση με τις προτάσεις επιπέδου Βουλής των Εφήβων. Μέχρι τότε, υπομονή.
! Κάτι που επίσης υποψιάζομαι από χθες είναι ότι μέσω του κόμματος Καρυστιανού θα ξανασυστηθούμε με διάφορους «αυθόρμητους» της οικονομικής κρίσης, αλλά και με κάτι όψιμους influencer της νέας αγανάκτησης. Αλλά είπαμε, υπομονή.
Ο Ερντογάν, παντοδύναμος άρχοντας της «Γαλάζιας Πατρίδας»
Οι εξελίξεις τρέχουν στην Άγκυρα σε ό,τι αφορά τη νομοθετική κάλυψη του αφηγήματος της «Γαλάζιας Πατρίδας». Οι τελευταίες πληροφορίες λένε πως το νομοσχέδιο ετοιμάζεται πυρετωδώς και θα κατατεθεί στην τουρκική Βουλή το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου, αμέσως μετά από μία από τις μεγαλύτερες γιορτές των μουσουλμάνων, τη Γιορτή των Θυσιών. Δεν είναι μόνο τα σχέδια που φανερώνουν ξανά τις επεκτατικές διαθέσεις της Τουρκίας, αλλά και πονηρές διατάξεις που καθιστούν τον πρόεδρο Ερντογάν -και κάθε μελλοντικό πρόεδρο- απόλυτο κυρίαρχο του παιχνιδιού. Συγκεκριμένα, θα έχει τον πλήρη έλεγχο των ενεργειακών πόρων, αλλά και θα καθορίζει μονομερώς με διατάγματα τα θαλάσσια σύνορα. Αυτός επίσης θα έχει το μαχαίρι και το πεπόνι για τους κανόνες εμπλοκής σε ενδεχόμενες κρίσεις. Καθόλου καλά τα μαντάτα ενόψει καλοκαιριού…
! Κι επειδή ζούμε ένα ακόμη επεισόδιο από τις φλοτίλες στη Γάζα, ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Φιντάν πρωτοστατεί στην επιχείρηση επιστροφής των ακτιβιστών από το Ισραήλ. Για να μη νομίζουμε ότι η Άγκυρα δεν κάνει παιχνίδια, ακόμα και με ακτιβιστές.
Μία (έμμεση) αναφορά, κανένα νόημα
Αν χρειαζόταν με μια φράση να εξηγήσει κανείς στον πρόεδρο Ανδρουλάκη πόσο άστοχη ήταν η επιλογή του να προκαλέσει ψηφοφορία για σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής σε βάρος του Σπήλιου Λιβανού και της Φωτεινής Αραμπατζή, θα αρκούσε να του επισημάνει ότι από τα περίπου 20 λεπτά που μίλησε στη Βουλή, αφιέρωσε σκάρτα 2-3 στο συγκεκριμένο θέμα. Σε μια συνεδρίαση που (υποτίθεται ότι) αφορούσε στο αν θα κινηθεί ποινική διερεύνηση κατά δύο υπουργών, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μίλησε για όλα: για τις υποκλοπές, για το προχθεσινό φιάσκο με τον Δεμίρη, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ γενικά, για τις επιδοτήσεις σήμερα. Για όλα, εκτός από… το θέμα της συζήτησης. Τόσο λίγο επικεντρώθηκε στο προκείμενο, που ανέτρεξα μετά στην ομιλία και την παρέμβασή του και μέτρησα μία ονομαστική αναφορά στον Λιβανό και καμία για την Αραμπατζή. Μάλιστα, ακόμα και η αναφορά στον υπουργό Σπήλιο δεν είχε να κάνει σε κάποια πράξη που του αποδίδεται, αλλά για «παρεμβάσεις από συνεργάτες». Μάλιστα, ένας φίλος που τριγυρνούσε χθες στη Βουλή μου μετέφερε ότι οι κεραίες του έπιασαν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να μονολογούν ότι η χθεσινή κλοτσοπατινάδα δεν είχε κανένα νόημα.
Η ομιλία Σπήλιου
Και μόνο το γεγονός ότι οι εν δυνάμει ύποπτοι βγήκαν εκτός κάδρου από τον επισπεύδοντα τη διαδικασία, θα αρκούσε για να αφήσουμε πίσω τη χθεσινή συζήτηση. Ωστόσο, ακούγοντας την ομιλία Λιβανού νομίζω ότι πρέπει να σημειωθούν δύο πράγματα, που καλό θα ήταν να τα διαβάσει και η συντρόφισσα Κοβέσι και οι εγχώριοι πολιτικοί νεροκουβαλητές της. «Ο στοιχειώδης σεβασμός στην πολιτική ζωή επιβάλλει η υποβολή προτάσεων παραπομπής στην οποία εμπλέκονται πρώην μέλη της κυβέρνησης, να μην ενεργοποιείται για περιπτώσεις που δεν υπάρχει η παραμικρή υπόνοια οικονομικής βλάβης» ήταν μια από τις πρώτες κουβέντες του πρώην υπουργού. Στη συνέχεια, αναφέρθηκε σε όλες τις υποθέσεις της δικογραφίας, τεκμηριώνοντας ότι «όλες ανεξαιρέτως οι διαλαμβανόμενες περιπτώσεις αφορούν σε πραγματικούς αγρότες/κτηνοτρόφους, με πραγματικούς αγρούς και ζώα. Αφορούν σε ειλικρινείς προσπάθειες επίλυσης τυπικών και γραφειοκρατικών κωλυμάτων ή/και προδήλων σφαλμάτων, πάντοτε στα πλαίσια της νομιμότητας». Ωστόσο, ο υπουργός Σπήλιος κρατούσε το καλύτερο για το τέλος: «Το Κοινοβούλιο οφείλει να κρίνει με βάση πράξεις, αρμοδιότητες, αποφάσεις, αποτελέσματα και πραγματικά περιστατικά. Δεν μπορεί να αναλώνεται σε ανυπόστατες κατηγορίες, που αδυνατούν να αντέξουν στοιχειώδη νομικό και ουσιαστικό έλεγχο».
So what
Σας έγραφα χθες ότι ο φίλος μου ο Ανδρουλάκης κατάφερε να βγει οφσάιντ μόνος του, αλλά δεν περίμενα ότι τα πράγματα μπορούσαν να στραβώσουν περισσότερο. Γιατί το λάθος μπορούν να το κάνουν όλοι, αυτό που σπανίζει είναι η ικανότητα να κάνεις τα πράγματα ακόμα χειρότερα. Αναφέρομαι, φυσικά, στον καλό βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Σταύρο Μιχαηλίδη, ο οποίος ρωτήθηκε χθες στο Action για το γεγονός ότι το ατόπημα Ανδρουλάκη έγινε σε βάρος του εν ενεργεία διοικητή της ΕΥΠ και ο πράσινος εθνοπατέρας απάντησε με ένα μεγαλοπρεπέστατο «so what». Επειδή στα Φαλάσαρνα δεν το λέμε έτσι και επειδή ότι γράφω θέλω να το καταλαβαίνει και η θεία μου (για να μην της το εξηγώ μετά), σπεύδω να το κάνω πενηνταράκια. Για το ΠΑΣΟΚ δεν τρέχει κάστανο που ο πρόεδρός του διέρρευσε συνομιλία με τον διοικητή της ΕΥΠ, η οποία εκ του νόμου (και με ποινικές συνέπειες) είναι απόρρητη. Βεβαίως, την ίδια στιγμή, θεωρεί μείζονος εθνικής σημασίας ζήτημα ότι κάποιοι προσπάθησαν να τον παρακολουθήσουν – και θεωρεί επικίνδυνους όσους το υποβαθμίζουν. Ωστόσο, όταν φτάνεις να μην έχεις καθαρή γραμμή ούτε στο βασικό θέμα της αντιπολιτευτικής σου κριτικής, καλό είναι να μην έχεις ιδιαίτερες προσδοκίες από τη βελόνα.
Μια διεύρυνση-καρικατούρα γεμάτη πρώην
Επίσης στη χθεσινή έκδοση της στήλης σας έγραφα για τη δυστοκία του ΠΑΣΟΚ να βρει υποψήφιους σε εκλογικές περιφέρειες- πλην Αθηνών, Θεσσαλονίκης και δυο τριών μεγάλων πόλεων-για να συμπληρώσει λίστες για τα ψηφοδέλτια. Χθες, η δυστοκία εκφράστηκε σε ένα άλλο επίπεδο, αυτό της… διεύρυνσης. Τι μας ανακοίνωσε ο αρχιτέκτονάς της Κώστας Σκανδαλίδης; Μια λίστα ονομάτων, από την οποία η Χαριλάου Τρικούπη έσπρωξε για προβολή, δύο πρώην πολιτευτές του ΜΕΡΑ25 και έναν πρώην βουλευτή από ένα κόμμα που δεν υπάρχει εδώ και καιρό, το Ποτάμι. Κατά τα άλλα το ΠΑΣΟΚ διευρύνθηκε χθες από πρώην βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που τους έχει ξεχάσει και η μάνα τους, αλλά τώρα ανασύρονται από τη ναφθαλίνη για το χατίρι της διεύρυνσης. Επίσης η λίστα έχει πολλούς, πάρα πολλούς πρώην από διοικητικές θέσεις, από πανεπιστημιακές έδρες. Και να φανταστεί κανείς ότι η λίστα αυτή συγκροτήθηκε χωρίς… face control, όπως επισήμανε ο Κώστας Σκανδαλίδης. Περιέργως δεν είδαμε ονόματα από το κέντρο, την κεντροδεξιά ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Φτώχεια καταραμένη!
