Μίνι ανασχηματισμός
Υποθέτω ότι θυμάστε ότι από τις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας σάς έγραφα ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης, εκτός από την επιλογή του νέου γραμματέα, θα προχωρούσε και σε έναν μίνι ανασχηματισμό σε επίπεδο υφυπουργών. Αυτό ακριβώς που βλέπουμε να συντελείται τις τελευταίες μέρες σε επίπεδο φημολογίας. Σύμφωνα με τον απερχόμενο εκπρόσωπο Μαρινάκη, την ερχόμενη Πέμπτη θα ανακοινωθούν και επισήμως οι αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα. Μιλάμε για διεθνή πρωτοτυπία, αφού μέχρι και σήμερα γνωρίζαμε ότι ο ανασχηματισμός και η υποτίμηση της δραχμής (παλιότερα) δεν προαναγγέλλονταν.
Το σενάριο Θεοδωρικάκου στο Μαξίμου
Από το πρόχειρο ρεπορτάζ που έκανα, έμαθα επίσης ότι επειδή ο πρόεδρος Μητσοτάκης δεν έχει αποφασίσει τι θα κάνει με τις εκλογές, αποφεύγει να προχωρήσει σε ανασχηματισμό, κρατώντας το σχετικό χαρτί για το φθινόπωρο. Μάλιστα, αυτός είναι και ο λόγος που δυσκολεύει κάπως και το σενάριο που θέλει τον υπουργό Θεοδωρικάκο να αναλαμβάνει κεντρικό (πέραν του επικοινωνιακού) ρόλο στο Μαξίμου. Αντιλαμβάνεστε ότι αν θα μετακινούνταν ο sir Τάκης από το Ανάπτυξης, επί της ουσίας θα συζητούσαμε για ευρύτερες αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα, κάτι που δεν θα ήθελε, τουλάχιστον σε αυτήν τη φάση, ο αρχηγός Κυριάκος. Παρά ταύτα, κάτι μου λέει, αλλά δεν ξέρω τι ακριβώς, ότι, όντας στη Βοστώνη το Σαββατοκύριακο, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο ο πρωθυπουργός να ξανασκέφτηκε το μοντέλο της κυβερνητικής διοίκησης που φέρεται να του έχει προταθεί από τον υπουργό Ανάπτυξης. Φυσικά, υπάρχει και μια άποψη που κυκλοφορεί ευρέως εντός της λαοπρόβλητης κυβέρνησής μας, σύμφωνα με την οποία όλα όσα κυκλοφόρησαν πέριξ του Θεοδωρικάκου δεν ήταν τίποτα περισσότερο από κάτι δικές του σκέψεις, που κάνουν ενίοτε οι άνθρωποι για τον εαυτό τους.
Το μοντέλο με τους δύο αναπληρωτές
Επειδή είμαι σίγουρος ότι δεν θα έχει φτάσει επακριβώς στα αυτιά σας αυτό που εισηγείται στον πρόεδρο Μητσοτάκη ο υπουργός Θεοδωρικάκος, σπεύδω να σας το αποτυπώσω με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πιστότητα. Όπως έμαθα από κάτι συμπαθητικές πηγές, από τη μέρα που προέκυψε το θέμα με την περιπέτεια της υγείας του υφυπουργού Μυλωνάκη, ο υπουργός Τάκης έθεσε (κάτι σαν τον Αβραμόπουλο παλιότερα) εαυτόν στη διάθεση των γεγονότων. Επί της ουσίας, αυτοπροτάθηκε για υπουργός Επικρατείας, με αρμοδιότητα εκτός των άλλων τη στρατηγική και την επικοινωνία της κυβέρνησης. Μάλιστα, εξ όσων μαθαίνω, πρότεινε ένα μοντέλο με τον ίδιο επικεφαλής στην εκπροσώπηση και δύο αναπληρωτές από κάτω του (με την καλή πάντα έννοια). Αν και δεν έχει λειτουργήσει ποτέ ένα τέτοιο μοντέλο, δεν σας κρύβω ότι ο Θεοδωρικάκος είναι ένας από τους υπουργούς που, αν κάτι ξέρει να κάνει καλά, είναι το παραμύθι της επικοινωνίας. Στην περίπτωση που θα προχωρούσε η συγκεκριμένη ιδέα, ανάμεσα στα πρόσωπα που θα βλέπαμε, από κάτω από τον Θεοδωρικάκο, θα ήταν η Σδούκου και πολύ πιθανόν και η Αγαπηδάκη.
Οι πληροφορίες για Μαρινάκη στο Μεταφορών
Ίσως να είμαι επηρεασμένος από την επικείμενη μεγάλη συναυλία του φίλου μου του Γιώργου του Μαζωνάκη στη Θεσσαλονίκη, αλλά από την ώρα που επισημοποιήθηκε ότι ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης αναλαμβάνει γραμματέας της ΝΔ, άρχισα να τραγουδάω το γνωστό άσμα «ένα κενό». Αναφέρομαι, φυσικά, στο κενό που αφήνει ο γραμματέας (πλέον) Κυρανάκης στο υπουργείο Μεταφορών, καθώς πριν από έναν χρόνο ο πρόεδρος Κυριάκος επέλεξε ένα στέλεχος της νέας γενιάς για να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη, κατά δήλωσή του, πρόκληση της δεύτερης τετραετίας του. Έτσι, στα τελευταία και πιο κρίσιμα μέτρα αυτής της κυβέρνησης, με τόσα παραδοτέα, δεν θα μπορούσε η πρώτη επιλογή του πρωθυπουργού να έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Άρχισα, λοιπόν, να ψάχνω (κυρίως) δεξιά και (λιγότερο) αριστερά για το κομμάτι του παζλ που μου έλειπε, ποιος δηλαδή θα καλύψει το κενό – του Κυρανάκη, όχι του Μαζωνάκη. Και επειδή όποιος ψάχνει βρίσκει, αλλά όποιος ξέρει να ψάχνει βρίσκει γρηγορότερα, μαθαίνω ότι τελικά η μεγάλη έκπληξη του ανασχηματισμού ενδέχεται να μην είναι η μετακίνηση του Κυρανάκη στο κόμμα, αλλά ο διάδοχός του. Ορισμένοι λένε πως σοβαρή υποψηφιότητα για τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών δεν είναι άλλη από αυτήν του (νυν) εκπροσώπου Μαρινάκη. Για να ολοκληρωθεί η μετακίνηση του ψηλού στον Χολαργό υπάρχει μια σοβαρή (η οποία μπορεί να αποδειχθεί ανυπέρβλητη) προϋπόθεση: να βρει πρώτα ο πρόεδρος Κυριάκος τον διάδοχό του – αλλά αυτά θα τα πούμε πιο κάτω. Κρατήστε, πάντως, ότι, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι πιθανότητες είναι ακριβώς στο 50-50 και ο πρωθυπουργός δεν έχει πάρει καμία τελική απόφαση.
Γιατί τον ψηλό;
Ξετυλίγω το κουβάρι με τη σειρά, ξεκινώντας από το πώς και το γιατί ο πρόεδρος Κυριάκος σκέφτηκε το ενδεχόμενο μετακίνησης Μαρινάκη στο Μεταφορών. Και εδώ η απάντηση αρχίζει από τα προφανή, ότι δηλαδή σε αυτό το σενάριο ο Μητσοτάκης αντικαθιστά έναν νεαρό και δυναμικό υπουργό με ένα πρόσωπο που έχει τα ίδια χαρακτηριστικά, αλλά και με μεγάλη εμπειρία στην πρώτη γραμμή. Ουσιαστικά, λοιπόν, ο πρωθυπουργός σκέφτεται να πάρει το ρίσκο της αλλαγής εκπροσώπου για να έχει ήσυχο το κεφάλι του στο Μεταφορών. Από την άλλη, όμως, θα πει κάποιος, ο Μαρινάκης δεν είναι απλώς «ένας εκπρόσωπος», αλλά ο μακροβιότερος στη συγκεκριμένη «ηλεκτρική καρέκλα» και ο, κατά κοινή ομολογία, καλύτερος που πέρασε από τη θέση στα επτά χρόνια των κυβερνήσεων Μητσοτάκη. Και όχι μόνο αυτό, αλλά προηγουμένως κατέγραψε την κατά τεκμήριο πιο επιτυχημένη θητεία γραμματέα ΠΕ, μετά τον άνθρωπο που καθόρισε τη θέση, δηλαδή τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Όλα αυτά τα σκεφτόμουν φωναχτά κι εγώ με τους συνομιλητές μου, ώσπου ένας εξ αυτών μου είπε κάτι που ομολογώ ότι δεν το είχα σκεφτεί – ούτε απέξω μου ούτε από μέσα μου: ότι ο Μαρινάκης στη θέση του εκπροσώπου είχε «ημερομηνία λήξης» την προκήρυξη των εκλογών, καθώς ο περιορισμός των εμφανίσεων στα ΜΜΕ καθιστά αδύνατη την παραμονή στη θέση για όποιον διεκδικεί σταυρό. Έτσι, από τη στιγμή που έτσι κι αλλιώς ο αρχηγός Κυριάκος θα έχανε από το πλάι του στο Μαξίμου τον ψηλό και θα έψαχνε εκπρόσωπο για τις 40 ημέρες της προεκλογικής περιόδου, σκέφτεται να προετοιμάσει τον διάδοχο του Μαρινάκη από νωρίτερα – αν τον βρει, πάντα.
! Κάποιος πονηρός θα σκεφτεί ότι η μετακίνηση ή μη του εκπροσώπου Μαρινάκη θα «δείξει» και τον χρόνο των εκλογών. Αν και δεν μπορώ το ξέρω, αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεστε.
Ψάχνοντας τον διάδοχο
Πάμε, τώρα, στη σοβαρή εκκρεμότητα που απομένει να λυθεί ώστε να «κλειδώσει» (που δεν έχει κλειδώσει ή, για να ακριβολογώ, είχε κλειδώσει και ξεκλείδωσε μέσα στο Σαββατοκύριακο) η μετακίνηση Μαρινάκη στο Μεταφορών. Και αναφέρομαι, φυσικά, στο επόμενο πρόσωπο που θα τρέχει τα briefings και την επικοινωνία με τα Μέσα. Γυρίζοντας στην πιάτσα, μάζεψα σενάρια για όλα τα γούστα. Αρχικά στο τραπέζι έπεσε η «επανάληψη του 2023», με τον φίλο μου τον Άκη Σκέρτσο να αναλαμβάνει εκπρόσωπος, όπως είχε κάνει και πριν από τρία χρόνια, καθώς ούτε τότε ούτε τώρα εκτίθεται στον σταυρό. Παραμένοντας στα remakes, οι κεραίες μου έπιασαν το σενάριο ο Τάκης Θεοδωρικάκος να ακολουθήσει τα βήματα του Θόδωρου Ρουσόπουλου, που υπήρξε ταυτόχρονα υπουργός Επικρατείας (με αυξημένες αρμοδιότητες) και κυβερνητικός εκπρόσωπος, έχοντας στο πλάι του και έναν αναπληρωτή (ιδανικά πιο ετοιμόλογο από τον Αντώναρο). Ωστόσο, αυτή η εκδοχή θα απαιτούσε μια αμοιβαία μετακίνηση Χατζηδάκη – Θεοδωρικάκου, με αφήγημα ότι ο (νυν) αντιπρόεδρος θα έπεφτε στη μάχη κατά της ακρίβειας. Και, εξ όσων έμαθα, ο αντιπρόεδρος Κωστής ευγενικά απέφυγε την πρόοδο των σχετικών συζητήσεων. Σοβαρές υποψηφιότητες για τη θέση θεωρούνται ο υφυπουργός Οικονομικών (και φίλος του εκπροσώπου Μαρινάκη) Γιώργος Κώτσηρας, αλλά και η Αλεξάνδρα Σδούκου, που ήδη λειτουργεί ως «φωνή» της ΝΔ στα Μέσα. Και, τέλος, υπάρχουν δύο σενάρια με… διεθνές άρωμα. Αναφέρομαι στον Τάσο Χατζηβασιλείου, που μπορεί να χειριστεί με επάρκεια διεθνή θέματα, αλλά και τον Δημήτρη Καιρίδη, που… αυτοπροτάθηκε, με εφόδια το παρόμοιο βιογραφικό σε σχέση με τον Χατζηβασιλείου αλλά και τη στενή του σχέση με τον έτερο υποψήφιο (και ήδη ένοικο του Μαξίμου), Άκη Σκέρτσο. Σε κάθε περίπτωση, οι σχετικές ανακοινώσεις θα γίνουν την Πέμπτη, δηλαδή μετά την (τυπική) εκλογή του Κυρανάκη στη θέση του γραμματέα. Αν, πάντως, ο πρόεδρος Κυριάκος επιλέξει να αποχωριστεί τον Μαρινάκη από το Μαξίμου, εγώ τα πέντε ευρώ που μου περισσεύουν θα τα πόνταρα σε μια λύση που θα μπορεί να παραμείνει και κατά την προεκλογική περίοδο.
Σίγουρος για το κυβερνητικό σχήμα ο Τάσος
Επειδή αναφέρθηκα στο ότι ο Τάσος Χατζηβασιλείου βρίσκεται ανάμεσα στις επιλογές του προέδρου Μητσοτάκη στην περίπτωση που μετατεθεί στο Μεταφορών ο Μαρινάκης, να σας πω ότι ο βουλευτής Σερρών δείχνει να έχει εξασφαλισμένη τη θέση του στο επόμενο κυβερνητικό σχήμα. Και αυτό γιατί, αν δεν βρεθεί στο Μαξίμου, έχει ήδη ένα γραφείο να τον περιμένει λίγο πιο κάτω, στην Πλατεία Συντάγματος και, συγκεκριμένα, στο υπουργείο Εξωτερικών, για τον χειρισμό των ευρωπαϊκών θεμάτων και την προετοιμασία της Ελληνικής Προεδρίας. Συνεπώς, ο φίλος μου ο Τάσος, είτε με το ένα είτε με το άλλο χαρτοφυλάκιο, πρέπει να λογίζεται στους «σίγουρους» του νέου κυβερνητικού σχήματος.
Η θέση του Ταγαρά
Για τη θέση του υφυπουργού Περιβάλλοντος, μαθαίνω ότι ο πρόεδρος Κυριάκος εξετάζει για τη διαδοχή του συχωρεμένου του Ταγαρά πρόσωπα που έχουν παρόμοιο επιστημονικό και επαγγελματικό προφίλ με τον εκλιπόντα. Με απλά λόγια, ο Μητσοτάκης προορίζει τη συγκεκριμένη καρέκλα για μηχανικό, καθώς θεωρεί ότι οι απαιτήσεις του συγκεκριμένου χαρτοφυλακίου χρειάζονται γνώσεις και εμπειρία στο αντικείμενο. Και, μια και οι μηχανικοί στη Βουλή δεν είναι δα και καμιά πολυπληθής κοινότητα, κάτι μου λέει ότι για την εν λόγω θέση θα επιλεγεί ένας (ή μία) εκ των Διονύση Σταμενίτη, Μάξιμου Σενετάκη και Μαριλένας Σούκουλη. Περασμένη ώρα χθες το απόγευμα έφτασε στα αυτιά μου και το ονοματεπώνυμο της Χριστίνας Αλεξοπούλου, που για όσους δεν το γνωρίζουν είναι μηχανικός.
«Μπαλαντέρ» ο Κώτσηρας
Με δεδομένο ότι κάπου έχει σκαλώσει στο μυαλό του προέδρου Μητσοτάκη η μετακίνηση Μαρινάκη στο Μεταφορών, ένα από τα ονόματα που ακούστηκαν ως πιθανός διάδοχος του απερχόμενου αναπληρωτή υπουργού ήταν αυτό του υφυπουργού (και όχι του τραγουδιστή) Κώτσηρα. Ο ίδιος φαίνεται να έχει προταθεί από τον υπουργό Γεραπετρίτη και για τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, στην περίπτωση που θα μετακινούνταν ο εκπρόσωπος Παύλος.
Ενόχληση Σαμαρά για το Muppet Show
Την τιμητική μου είχα το βράδυ της Παρασκευής στην πολυδιαφημισμένη ομιλία του προέδρου Σαμαρά στο Ηράκλειο. Πριν προλάβει να τελειώσει, με πήρε τηλέφωνο ο Κουνιάς, προκειμένου να με ενημερώσει για την αναφορά που έκανε ο Μεσσήνιος στα όσα γράφω εδώ και καιρό από τούτη δω τη φτωχική γωνίτσα. Αφού τον ευχαριστήσω για τα καλά του λόγια, που με ανήγαγε σε αρθρογράφο και δη από τους εκλεκτούς του προέδρου Μητσοτάκη, σπεύδω να σχολιάσω το επίμαχο σημείο της αναφοράς που έκανε στην αφεντιά μου. Αντιλαμβάνομαι ότι τον ενοχλεί τόσο ο χαρακτηρισμός «γεροντάκι», αλλά ειλικρινά αδυνατώ να τον βοηθήσω, δεδομένου ότι προφανώς και δεν φταίω ούτε εγώ ούτε και ο αρχηγός Κυριάκος που ο πρόεδρος Σαμαράς, ενώ αισίως διανύει την όγδοη δεκαετία της ζωής του, μυαλό δεν έβαλε. Για την ακρίβεια, με τη στάση του επιβεβαιώνει το ρητό «πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι». Εν προκειμένω, το χούι δεν είναι άλλο από την τάση που δείχνει από μικρός στην πολιτική προδοσία. Από κει και πέρα, για το άλλο που τον ενόχλησε και σχετίζεται με το Muppet Show, δεν έχει παρά να κοιτάξει τη μούρη του στον καθρέπτη της ιστορίας και θα καταλάβει πόσο του ταιριάζει ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός. Πάντως, για μένα αποτελεί τίτλο τιμής το γεγονός ότι κατάφερα να ενοχλήσω τον αρχηγό Αντώνη. Όχι τίποτε άλλο, του το χρωστάω εδώ και χρόνια, από την εποχή που με τις αποφάσεις του έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης εις διπλούν στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Σε κάθε περίπτωση, και μια και το ‘φερε η κουβέντα, αυτό που «σκοτώνει» στην πολιτική είναι η χλεύη, την οποία ολοένα και σωρεύει ο αρχηγός Αντώνης…
View this post on Instagram
Τα παράσιτα της ιστορίας
Στην προσπάθειά μου να ακούσω τα όσα είπε ο πρόεδρος Σαμαράς, δεν σας κρύβω ότι μου… βγήκε το αυτί, αφού ο ήχος συνοδευόταν από απίστευτα παράσιτα. Είναι οι στιγμές που ακόμη κι αν θες, δεν σε αφήνει να αγιάσεις η θεία Δίκη. Ακούγοντας τον αρχηγό Αντώνη, μέσα από μια καταιγίδα από παράσιτα, σκέφτηκα ότι ο Μεσσήνιος ίσως και να μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ένα από τα επαναλαμβανόμενα παράσιτα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.
Η Δόμνα τρώει το σουβλάκι της
Μία μέρα μετά τον γάμο της και τη βάπτιση της κόρης της, η υπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου συνελήφθη από επιφανή παπαράτσι της στήλης να απολαμβάνει το σουβλάκι της σε πασίγνωστο σουβλατζίδικο πέριξ της πλατείας Μαβίλη. Οι πληροφορίες που την ήθελαν μετά να πήγε για σούσι προφανώς και ελέγχονται ως απολύτως ανακριβείς. Το πιθανότερο είναι να είχε μείνει νηστική από τις γκουρμεδιές της προηγούμενης μέρας. Εδώ που τα λέμε, συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες, να βλέπουμε κόσμο ανήμερα, άντε βαριά την επομένη του γάμου, εκτός από τον γαμπρό ή τη νύφη, να τρέχει για κανένα… βρόμικο.
Γκρίνια για τη (μη) συμμετοχή γυναικών στο ΠΑΣΟΚ
Τελικά, όπως λένε και κάτι βιβλία αυτοβελτίωσης (που πουλάνε σαν ζεστά ψωμάκια), για να πετύχεις κάτι που θες, αρκεί να το πιστέψεις αρκετά. Έτσι, λοιπόν, και ο φίλος μου ο Ανδρουλάκης κατάφερε επιτέλους να σχηματίσει τη δική του κυβέρνηση, σε πείσμα όλων εκείνων των κακοπροαίρετων που έλεγαν ότι δεν θα το καταφέρει ποτέ. Το ότι αυτή δεν είναι κανονική κυβέρνηση, αλλά σκιώδης, είναι μια μικρή λεπτομέρεια, που δεν έχει δα και τόση σημασία, όπως θα σας διαβεβαιώσουν όλα τα βιβλία αυτοβελτίωσης (που για κάτι τέτοια πουλάνε τρελά). Αφήστε που η μισή Χαριλάου Τρικούπη αμφέβαλλε ότι ο κραταιός Νικόλας θα μπορούσε να συμφωνήσει με τους δελφίνους έστω και σε αυτό. Επειδή, όμως, τα προβλήματα κάθε κυβερνήτη ξεκινούν μετά την ανακοίνωση της κυβέρνησής του, έτσι και για τον σκιώδη κυβερνήτη Ανδρουλάκη τα δύσκολα είναι μπροστά – και, αντίθετα με τον ίδιο, δεν προβλέπεται να μένουν για πολύ σκιώδη. Αναφέρομαι στην γκρίνια που έχει ξεσπάσει (όχι ότι είχε σταματήσει και ποτέ) για τη γυναικεία εκπροσώπηση στη «σκιώδη κυβέρνηση», η οποία είναι στην καλύτερη περίπτωση αναιμική. Και το λέω πολύ ευγενικά, γιατί οι πέντε γυναίκες σε 33 μέλη (δηλαδή ποσοστό 15%) θα κρινόταν επιτυχημένο μόνο αν μιλούσαμε για το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ στην κάλπη, όχι για συμμετοχή γυναικών.
Επιστολές διαμαρτυρίας
Τα πράγματα γίνονται χειρότερα αν κάποιος αφήσει την απλή αριθμητική και δει λίγο πιο προσεκτικά τη σύνθεση της «σκιώδους κυβέρνησης». Σε κανέναν από τους οκτώ «κύκλους πολιτικής» που ανακοινώθηκαν οι γυναίκες δεν εκπροσωπούνται με πάνω από μία παρουσία – μάλιστα, σε τρεις εξ αυτών (εξωτερική πολιτική, παιδεία, περιβάλλον) δεν εκπροσωπούνται καθόλου. Όπως είναι φυσικό, και στους πέντε τομείς που υπάρχει γυναικεία εκπροσώπηση, αυτή είναι μειοψηφική (μία γυναίκα για τρεις άνδρες). Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι το ΠΑΣΟΚ του 15% στη συμμετοχή γυναικών δεν είναι δυνατόν να επικρίνει πλέον τη ΝΔ για το 21% της γυναικείας εκπροσώπησης στην κυβέρνηση. Μαθαίνω, πάντως, ότι η συγκεκριμένη κριτική δεν θα διαβαστεί από τον σκιώδη κυβερνήτη Νίκο σήμερα το πρωί από αυτήν εδώ τη στήλη, καθώς ήδη μέσα στο Σαββατοκύριακο ο γραμματέας Γιάννης Βαρδακαστάνης έχει λάβει όχι μία και δύο, αλλά κάμποσες επιστολές από στελέχη του ΠΑΣΟΚ και, ιδίως, από μέλη της Γραμματείας Ισότητας, οπότε υποψιάζομαι πως τις έχει προωθήσει αρμοδίως.
Ο Δούκας, ο Παπακαλιάτης και η θεία μου
Ένα από τα πράγματα που δεν σας έχω πει για τη θεία μου από τα Χανιά είναι πως πρόκειται για μεγάλη φαν του Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Βλέπετε, όταν πριν από 23 χρόνια (πώς περνάνε τα άτιμα…) ο Χριστόφορος έκανε το μεγάλο «μπαμ» με το «Κλείσε τα μάτια», η 86χρονη σήμερα Χανιώτισσα είχε μόλις ξεμπερδέψει με τα σαρανταήμερα του μπάρμπα μου, είχε σιγουρευτεί πως ο Ύψιστος τον πήρε κοντά Του και ένιωθε έτοιμη να ζήσει επιτέλους τη ζωή της. Έτσι, το διευρυμένο ηλικιακά (για να το θέσω κομψά) target group του φέρελπι (τότε) σκηνοθέτη της έδωσε κάτι παραπάνω από μια απλή ελπίδα και έκτοτε τον παρακολουθεί ανελλιπώς. Κάπως έτσι, η φωτογραφία που ανέβασε χθες ο αγαπημένος της Χριστόφορος με τον Χάρη Δούκα για το τελευταίο επεισόδιο του Maestro προκάλεσε το ακαριαίο τηλεφώνημά της για το απαραίτητο σχόλιο. «Δεν του ‘πε κανένας του κοντακιανού ότι στο Maestro ο δήμαρχος ήτανε ο κακός και τόνε φάγανε;», ήταν το ερώτημά της, στο οποίο δεν σας κρύβω ότι δεν βρήκα κάτι να απαντήσω. Σε κάθε περίπτωση, κάτι maestriκά κακοπροαίρετοι στην πιάτσα ισχυρίζονται ότι το Δημαρχείο της Αθήνας ήταν ο ιδανικός τόπος για την τελευταία σκηνή της σειράς, καθώς εδώ και δυόμισι χρόνια το κτίριο διοικείται από κάποιον που υποδύεται τον δήμαρχο, παρέα με κάμποσους κομπάρσους.
Υπάρχουν άτυπες συμφωνίες Φάμελλου με ΕΛΑΣ;
Μετά την απίστευτη απόφαση της πλειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ να επιχειρήσει… ευθυγράμμιση και ζυγοστάθμιση με τον πρώην αρχηγό και νυν υποψήφιο αρχηγό τους, τον Αλέξη, προσπαθώ να καταλάβω τι παίζει επί της ουσίας πίσω από αυτές τις γελοιότητες, που ευτελίζουν τα πολιτικά ήθη και αποτελειώνουν το παραμύθι περί ηθικής ανωτερότητας της Αριστεράς. Μαθαίνω, λοιπόν, ότι ο Αλέξης, αφού τους εξευτέλισε στέλνοντάς τους στον περιβόητο εξώστη στο Παλλάς στην παρουσίαση της «Ιθάκης» του, είναι τώρα έτοιμος να κάνει το face control ή, όπως το λέει η θεία μου από τα Χανιά, να περάσει από κρησάρα τους υποψήφιους ανανήψαντες από τα παραπτώματά τους. Το θέμα είναι πως τουλάχιστον η πλευρά Φάμελλου με άλλους συντρόφους -ξεχωρίζω την Όλγα Γεροβασίλη ως συντονίστρια του εγχειρήματος- είχαν ήδη κάνει αρχικές συμφωνίες με τον Τσίπρα για το ενδεχόμενο να τους συμπεριλάβει ως αξιωματούχους ή, έστω, απλά μέλη του ΕΛΑΣ. Έχει ήδη υπάρξει άτυπη συμφωνία για την παράδοση και των κλειδιών των περιουσιακών στοιχείων του ΣΥΡΙΖΑ. Στο αλισβερίσι αυτό, αφανή αλλά σημαντικό ρόλο παίζει ο πρώην οικονομικός κλειδοκράτορας του ΣΥΡΙΖΑ, ο Γεωργόπουλος, που εδώ και λίγο καιρό έχει εγκατασταθεί στα γραφεία του Ινστιτούτου του Αλέξη, μελετώντας τις λεπτομέρειες. Πράγμα που σημαίνει πως σε επόμενη φάση ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη – και ας φωνάζουν Πολάκης, Παππάς και Δούρου ότι ο Φάμελλος τους πετάει σαν το σκυλί στο αμπέλι. Με άλλα λόγια, τα επεισόδια διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ έχουν και συνέχεια.
Καταπέλτης ο Κοτζιάς
Για μην πει κάποιος ότι τα λέμε μόνο εμείς, ιδού η ανάρτηση του Νίκου Κοτζιά λίγο μετά την απόφαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, με υπογραφή Φάμελλου: «Τρεις φάσεις ακολούθησαν όσοι πιστεύουν ότι η πολιτική στην Αριστερά πρέπει να πάρει διαζύγιο από την ηθική. Πρώτη προσπάθεια: ΔΙΑΛΥΣΗ του ΣΥΡΙΖΑ. Δεύτερη: ΕΛΕΓΧΟΥ, καθ’ ότι τα “ασημικά” τούς είναι απαραίτητα. Τρίτη: ΟΜΗΡΙΑΣ του, ώστε να αποτραπεί η αυτόνομη δράση του». Και συμπληρώνει: «Όλα αυτά ονομάστηκαν ως μη παρέμβαση στα εσωτερικά τρίτου κόμματος. Συμμετείχαν δε στην πρόσφατη ΚΕ του σειρά από ιδρυτικά στελέχη άλλου κόμματος». Εγώ τι να προσθέσω;
Οι προβλέψεις ενός πρώην συνεργάτη του Αλέξη
Ένας πάλαι ποτέ συνεργάτης του Αλέξη, που από την εποχή του Κασσελάκη αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού προηγουμένως είχε δώσει τη στήριξή του στον τότε διάττοντα αστέρα-πρόεδρο εξ Αμερικής, μου έδωσε μια εκτίμηση για την επόμενη μέρα του εγχειρήματος του Αλέξη, με τη δική του ματιά. Πρώτον, ας μη βιαζόμαστε να αναδείξουμε την ΕΛΑΣ αντίπαλον δέος της ΝΔ. Αν δεν έρθει το φθινόπωρο για να κάτσει η σκόνη, δεν μπορεί να σχηματιστεί εικόνα. Δεύτερον, από αυτούς που δηλώνουν Τσίπρα στα γκάλοπ ανάθεμα κι αν έχουν διαβάσει την περιβόητη διακήρυξη. «Μου θυμίζει το κείμενο του δημοψηφίσματος το 2015, που αυτοί που ψήφισαν “Όχι” ούτε που ήξεραν τι έγραφε». Τρίτον και κυριότερον, ο Αλέξης ψάχνει απεγνωσμένα στελέχη για να στήσει το νέο του κόμμα και δεν βρίσκει. Καλώς ή κακώς, ο μόνος κομματικός ιστός που μπορεί να το κάνει είναι τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ, οπότε αναγκαστικά θα στηριχθεί σε αυτούς για το επόμενο βήμα. Οπότε λέει ο παλιός συνεργάτης του Αλέξη, ας κάνουμε υπομονή μέχρι το φθινόπωρο και ας κάνει τον σταυρό του ο Τσίπρας μην κάνει ο Μητσοτάκης πρόωρες εκλογές. Γιατί τότε αυτό που θα αναδειχθεί θα είναι η ενίσχυση της δεξιάς τάσης στο πολιτικό σύστημα.
Αδιάβαστη η Άννα του Αλέξη
Μας τρέλανε η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Άννα Παπαδοπούλου. «Δεν αξίζουμε τον Κυρανάκη» δήλωσε, όταν πληροφορήθηκε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα τον προτείνει ως νέο γραμματέα της ΝΔ. Αφού σας θυμίσω ότι η Αννούλα του νέου κόμματος του Αλέξη μετακόμισε μόλις πριν από δύο μήνες από το ΠΑΣΟΚ -ήταν μάλιστα υπεύθυνη του τομέα Δικαιοσύνης-, έρχομαι να ρωτήσω από πού κι ως πού γίνεται τιμητής των εσωτερικών διεργασιών στο κυβερνών κόμμα. Δεν ρίχνουν μια ματιά στα δικά τους χάλια; Ή μήπως θεωρεί ότι η… ακροδεξιά παίρνει το πάνω χέρι στη ΝΔ; Ας απευθυνθεί στον νέο αρχηγό της, για να της κάνει μερικά σεμινάρια, πώς οι «αξίες» του ΣΥΡΙΖΑ του επέτρεψαν να συγκυβερνήσει με τον Πάνο Καμμένο. Και κάτι ακόμα. Η ΝΔ παραμένει κόμμα με ζωντανές διαδικασίες, συνέδρια, Κοινοβουλευτική Ομάδα, εσωκομματική ζωή. Ας φτάσει η ΕΛΑΣ να αποκτήσει κάποιο εφόδιο από αυτά -εκτός από το προφίλ του Αλέξη- και μετά τα λέμε.
Το μενού του νέου ταξιδιού Παπασταύρου στις ΗΠΑ
Τον Ατλαντικό διέσχισε -για άλλη μια φορά- ο υπουργός Σταύρος (Παπασταύρου), που έχει κάνει τη διαδρομή Αθήνα – Ουάσιγκτον κάτι σαν Κολιάτσου – Παγκράτι. Ο Παπασταύρου, λοιπόν, όπως πληροφορούμαι, βρίσκεται από χθες στις ΗΠΑ και θα μείνει έως το τέλος της εβδομάδας, καθώς η ατζέντα του ταξιδιού του -με σταθμούς όχι μόνο την Ουάσιγκτον, αλλά και το Χιούστον και το Σικάγο- είναι γεμάτη, με βασικά θέματα την περιφερειακή ενεργειακή συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο (με αιχμή του δόρατος το σχήμα 3+1 Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και ΗΠΑ), την επιτάχυνση των ερευνών για υδρογονάνθρακες στα εγχώρια ύδατα και φυσικά τον Κάθετο Διάδρομο Φυσικού Αερίου. Ο υπουργός Σταύρος, λοιπόν, σήμερα θα προεδρεύσει της Υπουργικής Συνάντησης του Φόρουμ Αερίου Ανατολικής Μεσογείου (East Med Gas Forum). Με δεδομένο ότι η έδρα του Οργανισμού είναι στο Κάιρο της Αιγύπτου, το ότι η υπουργική συνάντηση θα λάβει χώρα -για πρώτη φορά – στις ΗΠΑ σηματοδοτεί και την αναβάθμιση του Φόρουμ, το οποίο επιδιώκει να λειτουργήσει σαν γέφυρα που θα φέρει πιο κοντά τους παραγωγούς φυσικού αερίου, τους καταναλωτές και τις χώρες διαμετακόμισης. Την Τετάρτη θα είναι ομιλητής στο συνέδριο Global Energy Forum του Atlantic Council μαζί με τον Κύπριο ομόλογό του, Μιχάλη Δαμιανό, με θέμα το μονοπάτι της Ευρώπης από την ενεργειακή κρίση στην μόνιμη ανθεκτικότητα. Στη συνέχεια ο Παπασταύρου θα μεταβεί στο Χιούστον του Τέξας, όπου την Πέμπτη θα λάβει χώρα η Υπουργική Διάσκεψη του Σχήματος 3+1, που τελευταία φορά είχε συνεδριάσει τον περασμένο Νοέμβριο στην Αθήνα, στο πλαίσιο της PTEC. Όπως είχε τονίσει σε πρόσφατο άρθρο του, αυτή η πρωτοβουλία προωθεί τις επενδύσεις και τα έργα υποδομών κοινού ενδιαφέροντος και λειτουργεί ως παράδειγμα για τον «ενωτικό» και σταθεροποιητικό ρόλο της ενέργειας σε περιφερειακό επίπεδο.
Η Chevron και το East Med Energy Center
Την ίδια ημέρα, εξάλλου, προγραμματίζεται ειδική εκδήλωση για την ίδρυση του Ενεργειακού Κέντρου της Ανατολικής Μεσογείου (East Med Energy Center), με πρωτοβουλία του υπουργού Ενέργειας των ΗΠΑ, Κρις Ράιτ. Πρόκειται για έναν νέο θεσμό, που φιλοδοξεί να αποτελέσει κόμβο διατλαντικής συνεργασίας για την προώθηση της καινοτομίας, των επενδύσεων και της ενεργειακής ασφάλειας και θα υποστηρίζει την ανάπτυξη στρατηγικών ενεργειακών υποδομών μέσω της συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Στο Χιούστον, όμως, ως γνωστόν βρίσκεται και η έδρα της Chevron, με τη διοίκηση της οποίας έχει κλειστεί ραντεβού με αντικείμενο την επιτάχυνση των χρονοδιαγραμμάτων για τις έρευνες στα θαλάσσια οικόπεδα όπου συμμετέχει, με φόντο τη δρομολογούμενη είσοδό της στο μπλοκ 10 στον Κυπαρισσιακό αλλά και τις προετοιμασίες για την έναρξη των σεισμικών ερευνών στα οικόπεδα Νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης. Τέλος, το επίσημο πρόγραμμα Παπασταύρου περιλαμβάνει και ομιλία στο Global Affairs Council του Σικάγο (την Παρασκευή 12 Ιουνίου), ενώ πολύ πυκνό προδιαγράφεται και το πρόγραμμα των υψηλών επαφών που λαμβάνουν χώρα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας – και είναι συνήθως και οι πιο παραγωγικές…
Ο Τζιτζικώστας και η μάχη για την αλλαγή της ώρας
Ο επίτροπος Τζιτζικώστας ίσως περάσει στην ιστορία των Βρυξελλών ως ο αξιωματούχος που κατήργησε την υποχρεωτική αλλαγή της ώρας δύο φορές τον χρόνο (την τελευταία Κυριακή κάθε Οκτωβρίου και Μαρτίου), κάτι που φαίνεται να θέλει η πλειοψηφία των Ευρωπαίων πολιτών, αλλά δεν ομονοούν οι κυβερνήσεις των «27». Όπως πληροφορούμαστε, ο φάκελος «αλλαγή ώρας» ήταν μεταξύ αυτών που βρήκε στα συρτάρια των υπηρεσιών του ο Επίτροπος Τζίτζι όταν ανέλαβε καθήκοντα, καθώς το θέμα παραμένει «παγωμένο» εδώ και χρόνια. Για όσους δεν θυμούνται, η Κομισιόν είχε προτείνει την κατάργηση της υποχρεωτικής αλλαγής ώρας δύο φορές τον χρόνο το 2018 και το Ευρωκοινοβούλιο στήριξε την πρόταση, προτείνοντας να σταματήσει το «μπρος-πίσω» των ρολογιών το 2021. Όμως αυτό δεν προχώρησε, γιατί δεν τα βρήκαν οι κυβερνήσεις, με τους Βόρειους να εγείρουν τις μεγαλύτερες ενστάσεις. Ο Τζιτζικώστας αποφάσισε να ανοίξει εκ νέου τον φάκελο και γι’ αυτό παρήγγειλε μελέτη για τις επιπτώσεις της αλλαγής ώρας σε όλη την ΕΕ, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το τέλος του έτους. Όπως τόνισε ο επίτροπος σε πρόσφατη συνάντησή του με Έλληνες δημοσιογράφους στις Βρυξέλλες, «το θέμα δεν είναι εύκολο, αλλά είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος». Για να δούμε αν θα τα καταφέρει…
Ο Μπακογιάννης, ο Στασινός και τα άλλα παιδιά
Με αφορμή το θέμα που έχει προκύψει με το κύκλωμα με τους μηχανικούς και κάτι άλλους περίεργους που ασχολούνταν με τις άδειες στα βόρεια και τα κεντρικά της Αθήνας, στο μίξερ της ονοματολογίας έπεσαν και τα ονόματα τόσο του γενικού γραμματέα, Θύμιου Μπακογιάννη, όσο και του προέδρου του ΤΕΕ, Γιώργου Στασινού. Με δεδομένο ότι ήδη ξεκίνησε η εισαγγελική έρευνα, είμαι σίγουρος ότι οι ένοχοι θα υποστούν τις συνέπειες του νόμου και οι αθώοι θα απολαύσουν επίσης τα προνόμια (του νόμου).
Τελειώνει ο Θύμιος
Εν όψει των αλλαγών σε επίπεδο υφυπουργών, δεν αποκλείω να δούμε να απομακρύνεται (μεταξύ των άλλων) και ο γενικός γραμματέας, Θύμιος Μπακογιάννης.
Στο στόχαστρο (;) η Ten Brinke
Όσον αφορά το κύκλωμα που δρούσε στις πολεοδομίες, υπήρχαν και διάφορες εταιρείες που κατασκεύαζαν ακίνητα. Μία από αυτές λέγεται ότι είναι και η TenBrinke.
Το κύκλωμα με τις Πολεοδομίες
Με εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθώ ότι η δημόσια συζήτηση για το κύκλωμα των πολεοδομιών έχει επικεντρωθεί στους δήμους. Όμως όσοι γνωρίζουν το σύστημα επισημαίνουν ότι οι ΥΔΟΜ, παρ’ ότι υπάγονται διοικητικά στους δήμους, εφαρμόζουν κατά δέσμια αρμοδιότητα την πολεοδομική νομοθεσία και τις εγκυκλίους του ΥΠΕΝ. Ο δήμαρχος δεν εκδίδει άδειες, ούτε μπορεί να ακυρώσει ή να τροποποιήσει πολεοδομικές πράξεις. Γι’ αυτό και εύλογα το ενδιαφέρον μετατοπίζεται προς τα ανώτερα επίπεδα του συστήματος. Στο επίκεντρο βρίσκεται το ΚΕΣΥΠΟΘΑ, το κορυφαίο όργανο που εξετάζει προσφυγές, παρεκκλίσεις δόμησης και κρίσιμες ερμηνείες της πολεοδομικής νομοθεσίας. Πρόεδρός του είναι ο γενικός γραμματέας Χωρικού Σχεδιασμού, ενώ στη σύνθεσή του συμμετέχουν εκπρόσωποι του ΤΕΕ. Σε υποθέσεις ερμηνείας του ΝΟΚ προστίθεται μάλιστα και επιπλέον εκπρόσωπος του Επιμελητηρίου. Δεν περνά επίσης απαρατήρητο το γεγονός ότι στα κρίσιμα αυτά επίπεδα του πολεοδομικού συστήματος συναντώνται πρόσωπα με μακρά προσωπική και κοινωνική σχέση μεταξύ τους. Προφανώς αυτό δεν συνιστά από μόνο του ζήτημα. Σε μια περίοδο, όμως, που κρίνονται υποθέσεις με σημαντικό οικονομικό αποτύπωμα, η δημόσια συζήτηση για τις θεσμικές αποστάσεις και τις δικλίδες διαφάνειας είναι απολύτως εύλογη.
Τα ερωτήματα και το ΤΕΕ
Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα. Με ποια διαδικασία επιλέγονται οι εκπρόσωποι του ΤΕΕ σε τόσο κρίσιμα όργανα; Πρόκειται για αποφάσεις που λαμβάνονται από τα συλλογικά όργανα του Επιμελητηρίου ή αποτελούν επιλογές της ηγεσίας του; Το ενδιαφέρον γίνεται ακόμη μεγαλύτερο σήμερα, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη το μεγαλύτερο πρόγραμμα πολεοδομικού ανασχεδιασμού των τελευταίων δεκαετιών μέσω των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων, που θα καθορίσουν χρήσεις γης, όρους δόμησης και αξίες ακινήτων σε ολόκληρη τη χώρα. Οπότε η συζήτηση αφορά και τα πρόσωπα που κάθονται γύρω από το ίδιο τραπέζι, τον τρόπο με τον οποίο επιλέγονται για τις κρίσιμες θέσεις, αλλά και τις προσωπικές, κοινωνικές και επαγγελματικές σχέσεις μεταξύ τους. Οι συλλήψεις στις πολεοδομίες ίσως αποδειχθούν μόνο η αρχή της ιστορίας. Γιατί οι υπογραφές μπορεί να μπαίνουν στα τοπικά γραφεία, οι ερμηνείες, όμως, οι αμφισβητήσεις, οι παρεκκλίσεις και οι αποφάσεις που επηρεάζουν περιουσίες εκατομμυρίων ευρώ κρίνονται πολύ ψηλότερα. Και εκεί, ίσως αξίζει να κοιτάξει κανείς λίγο πιο προσεκτικά.
